post_image

افرادی که بیش از ۱۰ سال است که دیابت دارند، مردها، افرادی که کنترل قند ضعیفی دارند، عوارض قلبی- عروقی، رتین و یا عوارض کلیوی دارند، بیشتر از سایر بیماران در معرض خطر زخم پای دیابتی می‏باشند.

شرایط زیر در پای دیابتی همراه با افزایش خطر قطع عضو است:

·         نوروپاتی محیطی و از دست دادن حس محافظتی (Protective)

·         تغییر در بیومکانیک پا (درحضور نوروپاتی عصبی و محیطی)

·         مدارکی دال بر افزایش فشار بر پا، قرمزی و خونریزی در زیر پینه (کالوس)

·         تغییر شکل استخوان

·         بیماری عروق محیطی (کاهش یا نبودن نبض)

·         سابقه زخم یا قطع عضو

·         پاتولوژی شدید ناخن

تشخیص دیابت و زخم پای دیابتی

تمام بیماران باید سالیانه برای تشخیص شرایط پرخطر در پا، معاینه شوند. این معاینه، شامل بررسی حس محافظتی (Protective)، ساختمان پا و بیومکانیک، وضعیت عروقی و پوست می‏باشد. اگر بیمار چند عامل خطر داشته باشد، باید از نظر پیدایش وضعیت‏های جدید و شرایط پرخطر مکرراً ویزیت شود. بیمارانی که نوروپاتی دارند، در هر ویزیت باید پای آنها مشاهده شود.

·          بررسی وضعیت نورولوژیک پای بیمار دیابتی در افراد کم‏ خطر با استفاده از مونوفیلامان ۱۰ گرم صورت می‏گیرد. در این تست مونوفیلامان ۱۰ گرم، را به مدت ۱-۲ ثانیه با پوست کف پا در تماس قرارداده می‏شود و در صورتی که توسط بیمار حس نشود، حس محافظتی بیمار مختل تلقی می‏شود.

·          بررسی اولیه عروق محیطی پای بیمار دیابتی شامل شرح حال وجود لنگیدن و بررسی نبض‏های پشت‏ پایی است.

·          پوست پا به ویژه بین ‏انگشتان و زیر متاتارس‏ها، معاینه شود.

·          وجود قرمزی، گرمی یا تشکیل کالوس، نشان دهنده نواحی از آسیب بافتی پا است.

·          دفرمیتی استخوانی، محدودیت حرکت مفصل و اختلال راه رفتن و تعادل بیمار را، نیز باید مورد توجه قرار داد.

 درمان پای دیابتی

·         بیمارانی که دچار نوروپاتی یا علایمی دال برافزایش فشار برپا هستند. باید کفش مناسب دیابت بپوشند. به بیماران باید در مورد از دست دادن حس پا و مشاهده روزانه پاها آموزش داده شود

·         بیمارانی که دچار اریتم، گرمی و پینه در پا هستند، باید کفشی بپوشند که فشار را بر پا متعادل کند.

·         بیماران دچار تغییر شکل استخوان، باید کفش‏هایی که عرض زیاد و عمق زیاد دارد، بپوشند یا کفش مناسب برای آنها تهیه شود.

·         بیمارانی که سابقه زخم پا دا شته‏اند، باید از نظر عوامل مساعد کننده بررسی شوند.

·         بیمار از نظر خشکی پوست و عفونت قارچی بررسی شود.

·         از جوراب های مختص افراد دیابتی استفاده کنند.

 علت پای دیابتی به دلیل اینست که پای این افراد از بین رفتن لایه‌های متعدد پوست به سادگی زخم می‌شود. التیام زخم پای دیابتی، که احتمالاً عفونی نیز می‌شود، نیاز به زمان زیادی دارد.

 

منبع:متخصص جراحی و ارتوپدی تهران