علایم درد دنبالچه
علامت مشخصه کوکسیدینی Coccydynia، درد استخوان دنبالچه موقع فشار مستقیم روی آن است مثلا موقعی که بیمار روی محل سفتی مینشیند دچار درد دنبالچه میشود. این درد معمولا با ایستادن و راه رفتن کاهش میابد. علائم دیگر عبارتند از
- درد شدید و ناگهانی وقتی بیمار از حالت نشسته بلند میشود. منشا این درد به علت عملکرد عضلاتی است که به دنبالچه چسبیده اند و موقع برخاستن منقبض شده و دنبالچه را حرکت میدهند.
- گاهی اوقات بیمار بر اثر نشستن روی محل سفت درد ندارد و درد در موقع نشستن روی محل نرم بوجود میاید. در این بیماران دنبالچه قابلیت تحرک زیادی دارد. در حالت معمول در هنگام نشستن روی زمین، تماس زمین با دو استخوان در دو طرف و زیر لگن به نام ایسکیوم است. در موقع نشستن روی محل نرم، به عوض اینکه نیروی از محل نشستن مستقیما به لگن خاصره وارد شود به دنبالچه وارد میشود و اگر دنبالچه فرد قابلیت حرکت زیاد داشته باشد بر اثر فشار محل نشستن حرکت کرده و این حرکت موجب درد میشود.
- درد در موقع اجابت مزاج
- وقتی بیمار در حالت نشسته به پشت لم میدهد درد بیشتر میشود و بیمار ترجیح میدهد در موقع نشستن بیشتر به جلو خم شود. علت اینست که موقع لم دادن به عقب فشار بیشتری به استخوان دنبالچه وارد میشود.
![]() |
![]() |
- درد عمقی که ممکن است همیشه در ناحیه دنبالچه احساس شود.
- فشار با انگشت به ناحیه دنبالچه دردناک است.
- درد ممکن است به ران ها تیر بکشد
- درد ممکن است در حین عادت ماهانه افزایش یابد.
- اگر بیماری مدت طولانی ادامه یابد بیمار ممکن است به علت ترس از نشستن و به علت ایستادن طولانی دچار درد در کف پاها شود. بیمار ممکن است به علت بد نشستن روی صندلی ( برای کاهش دادن درد دنبالچه) دچار کمر درد شود. کم خوابی و اضطراب و افسردگی هم میتواند از عوارض ابتلا دراز مدت به این بیماری باشد.
-
یکی از روش های درمان درد دنبالچه استراحت در بستر تا تسکین درد دنبالچه و استفاده از حلقه بادی ( air ring ) در موقع نشستن برای جلوگیری از وارد آمدن فشار روی دنبالچه می باشد.
منبع: دکتر بیژن فروغ
درد شکم در بارداری
دردهای شکم در بارداری:
درد گهگاهی شکم در حاملگی شکایت شایعی است. هر چند درد شکم در زمان حاملگی می تواند مشکلی ایجاد نکند ولی ممکن است نشانه ای از یک عارضه جدی نیز باشد. (درد شدید یا مستمر هیچگاه طبیعی نیست.)
در صورتیکه درد شکمی یا دل پیچه همراه با لکه بینی، خونریزی، تب، لرز، ترشحات مهبلی، احساس غش کردن، ناراحتی هنگام ادرار کردن، تهوع و استفراغ بوده و یا درد بعد از چند دقیقه استراحت از بین نرود باید به پزشک مراجعه کرد.
مشکلات مهمی که درد شکمی ایجاد می کنند:
حاملگی خارج رحمی
حاملگی خارج رحمی زمانی اتفاق می افتد که تخمک لقاح یافته در جایی خارج از رحم
لانه گزینی کند که این محل معمولاً یکی از لوله های رحمی (لوله های فالوپ) است.
این عارضه معمولاً در سه ماه اول حاملگی یا قبل از آنکه حتی بیمار بداند حامله است
رخ می دهد. این عارضه در صورتیکه درمان نشود می تواند موجب پارگی لوله رحمی شده و
خطر مرگ بدنبال داشته باشد. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر سریعاً به پزشک
مراجعه کنید: درد یا حساسیت شکمی و/یا لگنی، لکه بینی یا خونریزی از مهبل (می
تواند قرمز یا قهوه ای، کم یا زیاد، و یا مستمر یا متناوب باشد)، دردی که با حرکت
یا سرفه کردن بدتر می شود، درد نوک شانه، یا هر علامتی مبنی بر شوک (نبض ضعیف، رنگ
پریدگی، بی حالی یا غش).
سقط
خونریزی معمولاً اولین علامت سقط است و پس از آن به فاصله چند ساعت تا چند روز درد
شکمی رخ می دهد. خونریزی ممکن است خفیف یا شدید باشد. درد ممکن است بصورت درد های
کرامپی بگیرد و ول کند (شبیه به درد های قاعدگی یا اغلب شدیدتر) یا ریتمیک باشد.
درد در بعضی از بیماران بصورت کمر درد و در بعضی دیگر بصورت درد مبهم شکمی و یا
احساس فشار در لگن احساس می شود. در صورتیکه با این علائم مواجه شدید به پزشک
مراجعه کنید. در صورت درد شدید یا خونریزی با حجم زیاد، در اسرع وقت به پزشک
مراجعه کنید.
شروع زودرس درد های زایمانی
بروز انقباضات زایمانی که موجب باز شدن و اتساع گردن رحم شود قبل از هفته 37
حاملگی شروع زودرس دردهای زایمان تلقی می شود. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر
در سه ماهه دوم یا سوم (قبل از هفته 37 حاملگی) بلافاصله به پزشک مراجعه کنید:
افزایش ترشحات مهبلی یا تغییر قوام آن (بویژه اگر آبکی، چسبناک، یا خونی باشد - یا
حتی اگر صورتی باشد و کمی به خون آغشته شده باشد)؛ لکه بینی و خونریزی مهبلی، درد
شکمی؛ دردهای شبیه به دردهای قاعدگی یا بیش از 4 انقباض در یک ساعت؛ افزایش فشار
در ناحیه لگن؛ یا کمر درد بویژه در صورتیکه بیمار سابقه کمر درد نداشته باشد.
پارگی جفت
پارگی جفت به جدا شدن نسبی یا کامل جفت از رحم قبل از بدنیا آمدن کودک اطلاق می
شود. علائم پارگی جفت بسیار متغیرند. بعضی اوقات پارگی جفت می تواند سبب خونریزی
ناگهانی و واضح شود ولی در بعضی موارد ممکن است در ابتدا خونریزی واضحی وجود
نداشته باشد و یا در حد خونریزی خفیف یا لکه بینی باشد. بیمار ممکن است درد رحمی،
کمر درد یا انقباضات متعدد داشته و یا رحم منقبض شده و در همان وضعیت بماند (شبیه
گرفتگی یا انقباضی که برطرف نمی شود). تحرک جنین نیز ممکن است کم شود. این وضعیت
نیازمند مراجعه فوری به پزشک است.
پره اکلامپسی
پره اکلامپسی عارضه ای است که سبب بروز اسپاسم و تغییرات دیگر در عروق خونی شده و
می تواند قسمت های مختلفی از بدن از جمله کبد، کلیه، مغز و جفت را تحت تأثیر قرار
دهد. تشخیص پره اکلامپسی بر اساس فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار بعد از
هفته 20 حاملگی صورت می گیرد. بیمار همچنین ممکن است دجار تورم صورت و پف آلودگی
دور چشم ها، تورم در دست ها و تورم شدید یا ناگهانی در پاها و قوزک پا شود.
(احتباس آب می تواند سبب افزایش سریع وزن نیز بشود.) در پره اکلامپسی شدید، بیمار
ممکن است درد و حساسیت شدید در قسمت فوقانی شکم، سردرد شدید، اختلال دید (نظیر
تاری دید یا دیدن نقاط شناور) یا تهوع و استفراغ هم داشته باشد. در صورت بروز
علائم پره اکلامپسی مراجعه فوری به پزشک ضروری است.
عفونت ادراری
حاملگی احتمال تمام انواع عفونت ادراری از جمله عفونت کلیه را افزایش می دهد.
علائم عفونت مثانه عبارتند از: درد، ناراحتی، یا سوزش در هنگام ادرار کردن؛
ناراحتی لگنی یا درد ناحیه تحتانی شکم (اغلب درست بالای استخوان عانه)؛ احساس نیاز
مکرر و غیر قابل کنترل به ادرار کردن، حتی هنگامیکه مقدار بسیار کمی ادرار در
مثانه وجود دارد؛ و ادرار کدر یا بد بو. در صورت مشاهده هر یک از این علائم به
پزشک مراجعه کنید زیر عفونت مثانه در صورتیکه درمان نشود می تواند سبب عفونت کلیه
و زایمان زودرس شود. علائم انتشار عفونت به کلیه ها (که نیازمند مراجعه اورژانس
است) عبارتند از: تب بالا (اغلب همراه با لرز و تعریق)؛ درد در ناحیه کمر یا پهلو،
درست زیر دنده ها در یک طرف یا بصورت دو طرفه (و احتمالاً در شکم)؛ تهوع و
استفراغ؛ و احتمالاً وجود خون در ادرار.
دلایل دیگر
عوامل متعدد دیگری نیز می توانند سبب درد شکمی شوند که ممکن است ارتباطی نیز به
حاملگی نداشته باشند. از جمله شایعترین این بیماری ها که معمولاً پزشک ابتدا به
آنها توجه می کند مسمومیت غذایی، آپاندیسیت، سنگ کلیه، هپاتیت، بیماری های کیسه
صفرا و پانکراتیت (که هر دو معمولاً ناشی از سنگ کیسه صفرا هستند که در حاملگی
شایعتر است)، و انسداد روده (که ممکن است ناشی از فشار رحم در حال رشد بر روی روده
باشد و در سه ماهه سوم حاملگی محتمل تر است).
شایعترین مشکلات کم اهمیتی که درد شکمی ایجاد می کنند
درد شکمی در زمان حاملگی همیشه نشان دهنده یک مشکل جدی نیست. در زیر تعدادی از
شایعترین مشکلاتی که سبب درد شکمی می شوند آورده شده است. توجه داشته باشید که در
صورتیکه درد شکمی شدید و یا مستمر باشد باید به پزشک خود مراجعه کنید.
دل پیچه و نفخ
دل پیچه و نفخ در زمان حاملگی بیشتر دیده می شود زیرا هورمون ها و نیز فشار رحم بر
روی معده و روده ها سبب کند شدن کار دستگاه هاضمه می شود.
یبوست
یبوست از دیگر عوامل شایع درد شکم در دوران حاملگی است که بر اثر کاهش حرکات روده
ای و فشار رحم بر روی راست روده (رکتوم) ایجاد می شود.
درد لیگامان گرد
این درد معمولاً دردی خفیف، ناگهانی و تیز یا مستمر و مبهم است که در هر دو طرف
قسمت تحتانی شکم یا بصورت عمقی در کشاله ران احساس می شود و معمولاً در سه ماهه
دوم شروع می شود. علت آن کشیده شدن و ضخیم شدن لیگامان هایی است که رحم را در لگن
نگه می دارند. درد ممکن است مثل فرو رفتن یک چیز تیز به بدن بخصوص هنگام تغییر
ناگهانی وضعیت نظیر بلد شدن از تخت یا از روی صندلی یا هنگام سرفه کردن و غلت زدن
در رختخواب باشد. همچنین ممکن است بیمار درد را بصورت یک درد مبهم بعد از فعالیت بدنی
روزانه یا راه رفتن زیاد احساس کند. در صورتیکه درد با استراحت باز هم ادامه پیدا
کرد با پزشک خود تماس بگیرید.
منبع: دکتر بیژن فروغ
علل دردهای کشاله ران
درد کشاله ران با منشا لگن و مفصل ران
کشاله ران Groin جایی است که شکم شما تمام شده و ران شما شروع میشود.
علل بسیاری از درد کشاله ران در خود لگن یا مفصل ران است.
شایعترین این علل عبارتند از:
- شکستگی استرسی لگن
- آرتریت مفصل ران به هر علتی مانند استئوآرتریت (آرتروز)، روماتیسم مفصلی، اسپوندیلیت انکیلوزان
نکروز یا سیاه شدن سر استخوان ران
- پوکی استخوان گذرای مفصل ران
- بورسیت
- استئیت پوبیس
- پارگی لابروم در مفصل ران
- التهاب تاندون ایلیوپسواس و بورس آن
- گیر یا ایمپینجمنت مفصل ران
- التهاب مفصل ساکروایلیاک
درد کشاله ران با منشا سیستم ادراری و تناسلی
مهم ترین علل درد کشاله ران با منشا سیستم ادراری و یا تناسلی عبارتند از:
- عفونت سیستم ادراری
- سنگ کلیه
- بیماریهای انتقال یابنده از طریق تماس جنسی
در آقایان
- ضربه به بیضه
- التهاب بیضه (اپیدیدیمیت) مانند اوریون
- واریکوسل ( متسع شدن وریدهای اطراف بیضه)
- چرخش بیضه
- سرطان بیضه
- اسپرماتوسل
- هیدروسل (تجمع مایع در کیسه بیضه)
در خانمها
- بارداری
- کیست تخمدان
- حاملگی خارج رحمی
علل دیگر درد کشاله ران عبارتند از:
درد کشاله ران میتواند به علت بیماری های دیگری باشد مانند:
- هرنی یا فتق کشاله ران
- هرنی ورزشی
- سیاتیک
- التهاب غدد لنفاوی کشاله ران
- عفونتهای سطحی یا عمقی در بافتهای کشاله ران
منبع: دکتر بیژن فروغ
درد کشاله ران
درد کشاله ران:
درد در ناحیهی کشالهی ران ممکن است بر اثر بیماری هایی باشد که در خود کشاله ران، مفصل ران و یا لگن وجود داشته باشد. با این حال در مواردی، منشا درد کشاله ران در ارگان های دیگر بوده و درد بطور ثانویه به کشاله ران انتشار میابد. بیماری های سیستم ادراری و تناسلی از دسته مشکلاتی هستند که درد ناشی از آنها میتواند در ناحیه کشاله ران احساس شود.
شایعترین علت درد کشاله ران کشیدگی عضلانی است. کشیدگی های عضلات ناحیه کشاله ران معمولا بدنبال فعالیت های شدید بدنی و فعالیت های ورزشی ایجاد میشوند. این کشیدگی ها با مدتی استراحت و کاهش فعالیت ها بهبود میابند.
منبع: دکتر بیژن فروغ
بیماریهای التهابی لگن
بیماری التهابی لگن چیست؟
بيماري التهابي لگن يک بيماري حاد است که بر اثر صعود ميکروب از دستگاه تناسلی زنان به قسمت هاي فوقاني بدون ارتباط به بارداري يا جراحي رخ مي دهد و شامل انواع مختلفي است که بر حسب محل درگيري نامگذاري مي شوند . اين بيماري و بيماري هاي منتقله از طريق جنسي در تعدادي از عوامل خطرساز سهيم هستند و حدود ۸۰٪ - ۴۰٪ درصد موارد آن به بيماريهاي منتقله از راه جنسي نسبت داده مي شود .
-
عوامل خطرساز :
عوامل خطرساز تعيين شده براي بيماري التهابي لگن عبارتند از : سن پائين ، مجرد بودن ، وضعيت اجتماعي - اقتصادي پائين ، رفتار جنسي ( تعداد شرکاء جنسي ، سن شروع فعاليت جنسي ، ميزان اکتساب شريک جنسي جديد ) اعتياد - رفتارهاي بهداشتي سطح پائين ، دوش ( Douching ) انتخاب روش جلوگيري از بارداري ( سدهاي مکانيکي و شيميائي خطر را کاهش ميدهند ، قرص هاي جلوگيري از بارداري اثر متغير دارد و I.U.D خطر را افزايش مي دهد ) قاعدگي و مصرف سيگار
-
تظاهرات باليني:
شايعترين شکايت باليني در يک زن مبتلا به بيماري التهابي لگن ، درد لگن و دوطرفه قسمت تحتاني شکم است . نوع گنوکوکي تمايل به تظاهر حاد و شديد در عرض ۱ هفته از قاعدگي دارد . نوع کلاميديائي با سير تحت حاد همراه با نشانه هاي خفيف مي باشد . زنان مبتلا به عفونت HIV و بيماري التهابي لگن ممکن است بيماري باليني شديدتري داشته باشند .
خطرباردراي نابجا ۱۰-۷ برابر بعد از يک حمله بيماري التهابي لگن ( P.I.D ) افزايش مي يابد . تعداد حملات PID ، سن زن و شدت التهاب لوله در لاپاراسکوپي ، تعيين کننده پيش آگهي بارداري به دنبال PID مي باشد .
-
تشخيص :
کمترين معيار باليني براي PID حاد شامل حساسيت مستقيم ناحيه تحتاني شکم ، حساسيت در حرکات گردن رحم مي باشد . معيار اضافي که از تشخيص PID حمايت مي کند شامل سرويسيت مخاطي چرکي ، اثبات آزمايشگاهي عفونت سرويکس با گونوکوک يا کلاميدياتراکوماتيس ، درجه حرارت دهاني بيش از ۳/۳۸ و افزايش معيارهاي التهابي مثل CRP و ESR هستند .
بيوپسي يا نمونه برداري از اندومتر نيز در برخي موارد کمک کننده است . لاپاراسکوپي استاندارد طلايي براي تشخيص و مرحله بندي PID حاد مي باشد .
-
کنتر ل بیماران ( Management ) :
کنترل بيماران شامل درمان ، آموزش پي گيري با دقت و کنترل شرکاي جنسي آنها مي باشد . هدف از درمان بيمار ، جلوگيري از عود و حفظ توانايي باروري است . درمان تجربي بايد هر چه سريعتر با حدس بيماري شروع شود . با توجه به طبيعت چندميکروبي PID درمان بايد وسيع الطيف باشد . در زمانهايي که بدنبالPID آنتي بيوتيک مصرف نمي شد ميزان نازايي بعد از اين بيماري ۷۰ تا ۶۰ درصد بود .
PID بايد حداقل توسط دو آنتي بيوتيک بمدت ۱۴-۱۰ روز درمان شود .
درمان حمايتي شامل دادن مايعات به ميزان کافي ، استراحت در موقعيت خاصي که semi fowler ناميده مي شود و در آن لگن پائين تر از سطح بدن قرار مي گيرد و علت آن محدود کردن عفونت به لگن است و تسکين درد مي باشد . IUD بايد خارج گردد . بيمار بايد تا بهبود کامل از تماس جنسي خودداري نمايد و همه شرکاي جنسي از ۶۰ روز قبل بايد بررسي شده و به طور تجربي براي عفونت گنوکوک و کلاميد يا درمان شوند . بروز PID در زنان باردار ، نادر است . زنان مبتلا به آبسه لوله هاي رحمي - تخمدان بايد بستري شده و آنتي بيوتيک وسيع الطيف دريافت نمايند .
افزايش اندازه آبسه يا عدم قطع تب ظرف ۷۲ ساعت بعد ازشروع آنتي بيوتيک نشانه شکست درمان و نياز به دخالت جراحي مي باشد . بيماراني که به صورت سرپائي درمان مي گردند بايد در عرض ۷۲ ساعت دوبار ويزيت شوند و در صورت عدم پاسخ مطلوب بستري مي گردند
به صورت خلاصه در موارد زیر اینگونه بیماران بايد بستري شوند :
1. مواردي که اورژانس هاي جراحي را نتوان رد کرد .
2. بيمار باردار باشد .
3. بيمار به درمان خوراکي پاسخ نداده است .
4. بيمار رژيم خوراکي را تحمل نمي کند .
5. وجود بيماري شديد
6. وجود تهوع ، استفراغ ، تب بالا ، آبسه رحمي - تخمداني
7. بيمار دچار نقص ايمني باشد .
منبع:دکتر عامری
درد لگن در زنان
درد لگن،از دردی حکایت می کند که در ناحیه زیر شکم و زیر ناف بروز می کند . این درد در شرایط متعددی رخ می دهد و ممکن است نشانه ای بی ضرر از باروری باشد ، و یا ناشی از مشکل گوارشی مانند روده تحریک پذیر باشد.گاهی نیز ممکن است نشانه ای خطرناک از مشکلی باشد که حیات و سلامتی انسان را تهدید می کند.
Appendicitis
آپاندیسیت
آپاندیسیت، التهاب آپاندیس است، یعنی لوله ای بافتی که به روده بزرگ متصل است. نشانه های این التهاب درد تیز و شدید در سمت راست پایین شکم ، تهوع و تب می باشد. اگر این نشانه ها را داشتید به اورژانس مراجعه کنید. آپاندیس عفونی شده باید توسط عمل جراحی برداشته شود. زیرا ترکیدن و پاره شدن آن در شکم منجر به انتشار عفونت در تمام شکم می شود و تهدیدی جدی برای زندگی است.

Irritable Bowel Syndrome (IBS)
سندرم روده تحریک پذیر
سندرم روده تحریک پذیر یک بیماری گوارشی مزمن است که منجر به درد مداوم، کرامپ، نفخ و اسهال یا یبوست می شود.پزشکان نمی دانند علت اصلی این بیماری چیست.اما روشهایی برای کنترل علایم آن وجود دارد.این روشها شامل تغییر رژیم، کنترل استرسهاو داروهایی برای درمان یبوست یا اسهال هستند.
Mittelschmerz (Painful Ovulation)
درد میتل اشمرز( درد تخمک گذاری)
اگر در نیمه سیکلتان دجار درد لگنی می شوید ممکن است نشانه آن باشد که درد تخمک گذاری را تجربه می کنید.در طی تخمک گذاری، تخمدان یک تخمک را همراه با مقداری خون و مایع آزاد می کند که ممکن است سطح داخلی شکم را تحریک کند کلمه میتل اشمرز از عبارت المانی به معنی درد میانی گرفته شده ، زیرا این درد در وسط سیکل- یک هفته پس از پایان خونریزی ویا روز 14 پس از اولین روز قاعدگی – رخ می دهد محل درد ممکن است از ماهی تا ماه دیگر متفاوت باشد- بطور متناوب راست وچپ-. به خاطر داشته باشید که این درد بی خطر بوده و نیاز به استفاده از مسکن ندارد زیرا مصرف مسکنها در وسط سیکل می توانند در تخمک گذاری اختلال ایجاد کنند این درد معمولا در عرض چند ساعت ناپدید می شود

PMS (Premenstrual Syndrome )
سندرم پیش از قاعدگی
سندرم پیش از قاعدگی عبارتی است که برای توصیف مجموع علایم خلقی پیش از پریود به کار می رود این سندرم مجموعه ای از علایم روانی مثل خشم،بدخلقی، اندوه و نشانه های جسمی مانند نفخ و اشتها به بعضی غذاهای خاص مانند ترشی وشکلات را به همراه دارد. علت این سندرم تغییرات هورمونی است. استرس، کاهش فعالیت ورزشی و کمبود برخی ویتامینها می توانند این علایم را تشدید کنند. این سندرم می تواند با دردهای کرامپی شکم، درد در ناحیه پایین کمر، سردرد، سینه های دردناک و افزایش آکنه یا جوشهای سر سیاه نیز همراه باشد. در صورتی که علایم این سندرم در زندگی روزانه شما اختلال ایجاد می کند با پزشکتان در مورد تغییر رو ش زندگی( افزایش ورزشهای هوازی و تغییر رژیم و کاهش کافئین و مواد محرک)و دارو درمانی صحبت کنید.
Menstrual Cramps
دردهای قاعدگی
در ابتدای هر ماه ، رحم شروع به ساخت لایه ای آستر مانند در سطح داخلی می کند که اندومتر نامیده می شود.این لایه بستر مناسبی را برای رشد و تکامل جنین فراهم می سازد. اگر شما باردار نشوید، این لایه تخریب شده و وهمراه خون قاعدگی به بیرون دفع می شود . دردهای قاعدگی در اثر انقباض رحم ایجاد می شود که به بیرون راندن خون و این تکه های اندومتر کمک می کند.این کرامپها درناحیه زیر دل وکمر ایجاد می شود ومعمولا یک تا سه روز طول می کشد. به درد های همراه با قاعدگی دیسمنوره نیز گفته می شود. گذاشتن یک حوله گرم ویا استفاده از داروهای ضد التهابی و مسکنهای معمولی باعث کاهش علایم می شوند .طب سوزنی و هومیوپاتی نیز از روشهای درمانی طب مکمل هستند که برای درمان این عارضه مفید تشخیص داده شده اند.
Pregnancy
حاملگی خارج از رحم
این وضعیت یکی از شرایط اورژانس است که نیازمند درمان فوری است وهنگامی اتفاق می افتد که جنین در محلی غیر از حفره رحم مثلا لوله های رحمی، جایگزین می شود و رشد می کند. نشانه های این وضعیت شامل درد شدید و تیر کشنده ناحیه لگن و یا کرامپ بویژه درد یک طرفه ،خونریزی واژینال، تهوع و سرگیجه همراه با تاخیر در پریود است. پریود معمولا یک تا 2 هفته به تاخیر افتاده و بیمار با درد شدید زیر دل که شبیه به چاقو خوردگی است مراجعه می کند. این وضعیت باید به صورت اورژانسی درمان شود زیرا خونریزی شدید داخلی ناشی از پارگی لوله اسیب دیده می تواند منجر به مرگ بیمار شود.

Pelvic Inflammatory Disease
بیماری التهابی لگن
یکی از جدی ترین عوارض بیماریهای آمیزشی یعنی بیماریهایی که از راه روابط جنسی منتقل می شوند، بیماری التهابی لگن است.این بیماری می تواندمنجر به اسیب دائمی به رحم، تخمدانها و لوله های رحمی شود. در واقع این بیماری یکی از علتهای مهم ناباروری در زنان است که به دلیل ایجاد چسبندگیهای داخل لگن ایجاد می شود نشانه های آن شامل زیر دل درد،تب، ترشحات غیر طبیعی از واژن،درد در هنگام فعالیت جنسی-دیسپارونی- و درد در هنگام دفع ادرار است. بیماری التهابی لگن با آنتی بیوتیکها درمان می شود و در موارد شدید نیازمند عمل جراحی است.پ

Ovarian Cysts
کیستهای تخمدان
تخمدانها حاوی فولیکولهایی هستندکه در طی هر سیکل حداقل یکی از تخمکها را آزاد می کنند. گاهی یک فولیکول پاره نمی شود و تخمک داخل آن آزاد نمی شود.این پدیده معمولا بی ضرر استو خودبخود برطرف می شود اما کیستهای بزرگ ممکن است موجب درد ناحیه لگن، افزایش وزن وتکرر ادرار شوند.این کیستها در طی معاینه لگنی و یا سونوگرافی قابل تشخیص هستند.

Uterine Fibroids
فیبروئیدهای رحمی( میومها)
فیبروئیدها در دیواره رحم رشد می کنند و گاهی تومورهای فیبروئید نامیده می شوند.این تومورها بدخیم و سرطانی نیستند. معمولا در زنان در دهه 30 و 40 زندگی شایعترند و معمولا مشکلی ایجاد نمی کنند. اما بعضی از زنان ممکن است فشار همراه با درد ناحیه پایین کمر، پریودهای شدید، فعالیت جنسی دردناک و اختلال در بارداری را تجربه کنند.با پزشکتان در مورد درمان این عارضه صحبت کنید.
استفاده از داروهای پروژسترونی برای کاهش علایم و سایز میوم و نیز عمل جراحی از درمانهای معمول است

Endometriosis
اندومتریوز
در بعضی از زنان، بافت اندومتر در ناحیه خارج از رحم جایگزین شده و شروع به رشد می کند. اندومتر ممکن است در ناحیه روی تخمدان، لوله های رحمی،مثانه، روده ها سایر نقاط بدن حتی ریه ها و مخاط بینی نیز جایگزین شود. همزمان با پریود، این نواحی شروع به خونریزی می کنند اما خونریزی مسیری برای خروج از بدن پیدا نمی کند بنابراین درد شدید و چسبندگیهایی را در بافت ایجاد می کند که می توانند در بارداری فرد اختلال ایجاد کنند.درمانهای زیادی مانند درمان دارویی و جراحی برای این عارضه وجود دارند اما هیچکدام از آنها درمان قطعی نیستند

دردهای لگنی در زنان,علائم و درمانها

۱) درد حاد:
دردی شدید با شروع ناگهانی و کوتاه مدت. اغلب با علائم دیگری همچون تهوع،
استفراغ، تعریق، اضطراب و گاهی با علائم عفونت مثل تب همراه است. شایع ترین
عوامل آن عبارتند از: حاملگی خارج رحمی، سقط جنین، عفونت های حاد،
اختلالات تخمدان، اختلالات تخمک گذاری، درد های ناشی از دستگاه گوارش
(آپاندیسیت، انسداد روده، سندرم روده تحریک پذیر و...)، عفونت ها و سنگ های
سیستم ادراری، درد های ناشی از دیواره شکم مثل فتق جدار شکم.
۲) درد سیکلیک:
شایع ترین این درد ها قاعدگی دردناک است که حدود ۵۰ درصد خانم ها به آن
دچارند. در نوعی از این درد که معمولا یک تا ۲ سال بعد از بلوغ و شروع
قاعدگی ها ظاهر می شود، تولید ماده پروستاگلاندین در اندومتر (دیواره داخلی
رحم) افزایش یافته و سبب افزایش فشار داخل رحم و انقباضات شدید رحمی می
شود. درد ناشی از این حالت معمولا چند ساعت قبل یا درست بعد از شروع
خونریزی ماهانه بروز می کند و ممکن است ۴۸تا ۷۲ ساعت طول بکشد. این درد
همراه با درد کمر و پا ها، تهوع، استفراغ، اسهال و به ندرت حملات سنکوب است
و معمولا با ماساژ شکم، فشار یا حرکت بدن بهتر می شود.
● درمان دارویی
درمان دارویی باید درچند روز اول خونریزی قاعدگی صورت گیرد و برای اطلاع
از پاسخ مثبت بیمار به دارو باید دوره ۴تا ۶ ماهه درمان برای او در نظر
گرفته شود. در درمان این درد معمولا از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مثل
مفنامیک اسید و ایبوپروفن استفاده می شود. اما این دارو ها باید قبل یا
هنگام شروع درد تجویز شوند و به طور مداوم هر ۶ تا ۸ ساعت مصرف شوند. در
بیمارانی که تمایل به جلوگیری از بارداری دارند قرص های ضد بارداری خوراکی
هم بسیار مفید است. اگر بیمار به این رژیم پاسخ ندهد می توان کدئین را به
مدت ۲ تا ۳ روز در ماه به روند درمان اضافه کرد.
نوع دوم این درد ها ناشی از اختلالات زمینه ای لگنند و اغلب یک یا ۲ هفته
قبل از قاعدگی شروع شده و تا چند روز بعد از قطع خونریزی ادامه پیدا می
کنند و در مقایسه با نوع اول مداوم ترند. داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی
(مفنامیک اسید و ایبوپروفن) و قرص های جلوگیری از بارداری نسبت به نوع اول
تاثیر کمتری در تسکین این درد دارند.
۳) درد مزمن:
دردهایی که بیشتر از ۶ ماه طول می کشند، محدود به لگنند و به حدی شدید
هستند که باعث ناتوانی عملکردی شخص می شوند. علل این درد عبارتند از: جابه
جا شدن بافت آندومتر رحم، چسبندگی رحم، احتقان وریدهای تخلیه کننده خون در
تخمدان ها و رحم، عفونت حادی که خوب درمان نشده است، ماندن قسمتی از تخمدان
بعد از عمل خارج کردن رحم و تخمدان، سندرم روده تحریک پذیر، التهاب مثانه،
بیماری های عصبی عضلانی کف لگن و دیواره شکم.
از آنجا که علل بسیار متنوعی در مورد دردهای لگنی موجود است، روش های ارزیابی و تشخیصی آنها متفاوتند و بسته به علت یافت شده برای درد لگنی، درمان مناسب باید توسط پزشک انجام گیرد. در بیمارانی که منشا مشخصی برای درد پیدا نشده است معمولا درمان باید چند بعدی و شامل ویزیت های منظم توسط پزشک، روان درمانی، آموزش تکنیک های ریلکسیشن، کنترل استرس، مشاوره جنسی و زناشویی و همچنین طب سوزنی باشد.
منبع:پرشین پرشیا
درد لگن
درد لگن |
- چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
منبع: ویستا |
درد مزمن لگن در زنان
علت درد مزمن لگن در زنان به خوبي شناخته نشده است. هر چند که يک تشخيص خاص در اغلب موارد يافت نميشود، برخي تشخيصهاي شايع شامل اندومتريوز، چسبندگيها، نشانگان روده تحريکپذير و سيستيت بينابيني هستند. شرح حال و معاينه باليني اوليه ميتواند احتمالات تشخيصي را محدودتر کند، ارزيابيهاي بعدي را هدايت نمايد و بدخيمي يا بيماريهاي قابل توجه سيستميک را رد کند. در صورتي که ارزيابي اوليه تشخيص خاصي را نمايان نکند، آزمايشهاي محدود و ارزيابي سونوگرافيک ميتواند تشخيص را روشن سازد و نيز بيماريهاي وخيم را رد کند و به بيمار اطمينان بخشد. روشهاي درمان اندکي براي علايم درد مزمن لگن فايده داشتهاند. شواهد از کاربرد مدروکسي پروژسترون خوراکي، گوسرلين(goserelin) ، ليز چسبندگيها براي چسبندگيهاي شديد و رويکرد درماني چند رشتهاي براي بيماران فاقد تشخيص خاص حمايت ميکنند. شواهد حمايتکننده کمتري براي ضد دردهاي خوراکي، داروهاي ضد بارداري خوراکي ترکيبي، آگونيستهاي هورمون رهاکننده گونادوتروپين، مدروکسي پروژسترون داخل عضلاني، تزريق توکسين بوتولينيوم A و تزريق در نقاط تحريک، درمانهاي تغييردهنده عصبي و هيسترکتومي وجود دارد...
درد مزمن لگن به روشهاي متعدد تعريف ميشود. يک تعريف باليني سودمند درد مزمن لگن عبارتست از درد غيردورهاي که 6 ماه يا بيشتر طول بکشد، به لگن ديواره قدامي شکم در ناف يا زير آن يا سرين محدود شود و آنقدر شديد باشد که موجب ناتواني کارکردي شود يا نياز به مراقبتهاي پزشکي داشته باشد. در ساير تعريفها لازم نيست که درد غيردورهاي باشد.
از آنجا که تعريفهاي درد مزمن لگن متفاوت هستند، اطمينان از شيوع دقيق دشوار است. در انگلستان 8/3 از زنان در جمعيت مراقبتهاي اوليه درد مزمن لگن را تجربه ميکنند که به صورت درد غيردورهاي در ناحيه تحتاني شکم تعريف ميشود که 6 ماه يا بيشتر طول ميکشد و تشخيص بيماري خاصي مطرح نميشود. اين با شيوع سردرد ميگرني، آسم و کمردرد در انگلستان برابر است. با وجود اين، در مطالعهاي که در سال 1996 در ايالات متحده انجام شد، 15 از زنان بيان داشتند که درد لگن ثابت يا متناوب را طي 6 ماه گذشته تجربه کردهاند که واجد معيارهاي مطالعه براي درد مزمن لگن بود. همان مطالعه تخمين زد که هزينه ويزيتهاي پزشکي سرپايي مربوط به درد مزمن لگن در ايالات متحده 880 ميليون دلار در هر سال است و 15 زنان مبتلا به درد مزمن لگن مدتي از کار مزدي باز ميمانند و 45 کاهش بازدهي را در کار گزارش ميکنند.
سببشناسي
پاتوفيزيولوژي درد مزمن لگن به خوبي مشخص نشده است. تشخيص قطعي در 61 از زنان مبتلا به درد مزمن لگن مشخص نميشود. بسياري از بيماران و پزشکان به اشتباه تصور ميکنند که همه دردهاي مزمن لگن از منشأ ژنيکولوژيک ناشي ميشوند. يک مطالعه در انگلستان مشخص کرد که تشخيصهاي مربوط به دستگاههاي ادراري و گوارشي شايعتر هستند تا تشخيصهاي ژنيکولوژيک. جدول 1 بيماريهاي تشخيص داده شده شايعتر را که موجب درد مزمن لگن ميشوند فهرست ميکند. چهار علت تشخيص داده شايعتر شامل اندومتريوز، چسبندگيها، نشانگان روده تحريکپذير و سيستيت بينابيني هستند.
توصيههاي کليدي براي طبابت | |
توصيه باليني | رتبهبندي شواهد |
در صورتي که شرح حال و معاينه باليني اوليه تشخيص خاصي را آشکار نسازد، ارزيابي تشخيصي اوليه بايد شامل شمارش کامل سلولهاي خوني، سطح گونادوتروپين جفتي انساني- بتا (?-hCG)، سرعت رسوب گويچههاي سرخ، سواب واژينال از نظر کلاميديا و گونوره، آزمايش و کشت ادرار و سونوگرافي لگن از طريق واژن باشد. | C |
درمان چند رشتهاي (دارويي، تغذيهاي و رواني- اجتماعي) را ميتوان براي بهبود علايم درد مزمن لگن به کار گرفت. | B |
مدروکسي پروژسترون استات خوراکي (پروورا) 50 ميليگرم روزانه را ميتوان براي کاهش درد در زنان مبتلا به درد مزمن لگن به کار گرفت. | B |
گوسرلين (زولادکس) 6/3 ميليگرم به صورت ايمپلنت زير پوستي، ماهانه به مدت 6 ماه را ميتوان براي کاهش درد در زنان مبتلا به درد مزمن لگن به کار برد. | B |
ليز چسبندگي درد را بهبود ميبخشد اما تنها هنگامي که در موارد چسبندگي شديد انجام شود. | B |
داروهاي ضد بارداري خوراکي ترکيبي درد دورهاي را بهبود ميبخشند. | C |
داروهاي ضد التهابي غير استروييدي (NSAIDs) بايد براي درمان درد مزمن لگن خفيف تا متوسط به کار گرفته شوند. | C |
ارزيابي بيمار
در هنگام ارزيابي بيمار مبتلا به درد مزمن لگن، شرححال و معاينه باليني ميتواند تشخيصهاي افتراقي را محدودتر کند و آزمونهاي آزمايشگاهي و تکميلي را هدايت نمايد. تا 40 زناني که با درد مزمن لگن براي انجام مراقبتهاي اوليه مراجعه ميکنند، بيش از يک تشخيص دارند. بنابراين، بررسي همه عوامل دخيل در درد از جمله عوامل رواني، اجتماعي و محيطي اهميت دارد.
زنان مبتلا به درد مزمن لگن به طور معمول درخواست موارد زير را دارند: دريافت مراقبتهاي فردي از طرف پزشکانشان، جدي گرفته شدن شکايتشان، توجيه شدن درباره بيماريشان (بيش از درمان صرف) و اطمينانبخشي. بنابراين پزشک بايد ويزيتهاي متعددي را برنامهريزي کند تا ارزيابي را تکميل نمايد و امکان مشاوره مناسب را فراهم سازد. جدول 2 شامل خلاصهاي از يافتههاي انتخابي در شرح حال، معاينه باليني و آزمايشها و اهميت بالقوه آنها در بيمار است. جامعه بينالمللي درد لگن منابع سودمند فراواني دارند از جمله فرمهاي شرح حال و معاينه باليني که در آدرس زير در دسترس است: http:www.pelvicpain.org/resources/handpform.aspx و مواد آموزش بيماران.
شرح حال
شرح حال بايد بر ويژگيهاي درد، از جمله کيفيت، مدت زمان و عوامل تغييردهنده و همچنين ارتباط آن با قاعدگي، فعاليت جنسي، ادرار کردن، مدفوع کردن و پرتودرماني متمرکز باشد. از آنجا که شرح حال سوءاستفاده جسمي يا جنسي با درد مزمن لگن ارتباط دارد، پزشکان بايد سوالاتي بپرسند تا اين دو مورد را مشخص کنند و ميزان امنيت فعلي را ارزيابي نمايند. علايم هشدار قرمز از جمله کاهش وزن توجيه نشده، هماتوشزي، خونريزي نامنظم حول قاعدگي، خونريزي واژينال پس از قاعدگي يا خونريزي پساز مقاربت بايد ارزيابي شوند تا بدخيميها يا بيماريهاي سيستميک وخيم رد شوند. همانند ساير بيماريهاي مزمن و دردناک، افسردگي ممکن است يک تشخيص همراه باشد.
الگوهاي شرح حال ممکن است به هدايت ارزيابيها نيز کمک کند. درد ناشي از تغييرات هورموني ممکن است ناشي از اندومتريوز يا آدنوميوز باشد در حالي که الگوي غيرهورموني درد ممکن است هشداردهنده علل عضلاني- اسکلتي، چسبندگيها، نشانگان روده تحريکپذير يا سيستيت بينابيني است. با وجود اين الگوهاي هورموني بايد با احتياط تفسير شوند چرا که درد ناشي از نشانگان روده تحريکپذير و سيستيت بينابيني ممکن است براساس سطح هورمونها نوسان کند. سابقه جراحي لگن، عفونتهاي لگن يا استفاده از IUD بايد موجب نگراني درباره چسبندگيهاي لگن شود.
معاينه باليني
معاينه باليني ميتواند نواحي حساس به لمس و وجود تودهها يا ساير يافتههاي آناتوميک را مشخص کند که به تشخيص کمک ميکنند. با وجود اين، فقدان يافتهها در معاينه باليني پاتولوژي داخل شکمي را رد نميکند چرا که بسياري از بيماران داراي معاينه طبيعي، در لاپاروسکوپي بعدي يافتههاي پاتولوژيک دارند.
جدول1. تشخيصهاي افتراقي انتخابي درد مزمن لگن بر اساس دستگاههاي بدن | |
دستگاه | تشخيصهاي افتراقي |
گوارش | بيماري سلياک، کوليت، سرطان کولون، بيماريهاي التهابي روده، نشانگان روده تحريکپذير |
تناسلي زنان | چسبندگيها، آدنوميوز، کيستهاي آدنکس، اندومتريت مزمن، ديسمنوره، اندومتريوز، بدخيميهاي زنان، نشانگان احتقان لگني، ليوميوماتا، بيماريهاي التهابي لگن. |
عضلاني اسکلتي | بيماريهاي دژنراتيو ديسک، فيبروميالژي، نشانگان لواتور آني، درد ميوفاسيال، نشانگان درد لگني حول زايمان، شکستگيهاي استرسي |
رواني ـ عصبي | صرع شکمي، ميگرن شکمي، افسردگي، گيرافتادگي عصب، اختلال کارکرد عصبي، اختلالات خواب، سوماتيزاسيون. |
اورولوژيک | بدخيمي مثانه، عفونت مزمن مجاري ادرار، سيستيت بينابيني، سيستيت ناشي از اشعه، سنگ مجراي ادراري |
ساير | تب مديترانهاي خانوادگي، هرپس زوستر، پورفيري |
معاينه باليني بايد آهسته و نرم انجام شود چرا که هم اجزاي شکمي و هم اجزاي لگني معاينه ممکن است دردناک باشند. لمس لگن خارجي و کمر ممکن است نقاط تحريک را مشخص کند که نشاندهنده جزء ميوفاسيال درد هستند. معاينه لگن بايد با معاينه تک انگشتي و يک دستي شروع شود. سواب پنبهاي مرطوب بايد براي مشخص کردن حساسيت نقطهاي در وولو و واژن به کار گرفته شود. بيمار بايد از نظر هر گونه ندول، توده يا حساسيت نقطهاي در مثانه يا ساير ساختارهاي عضلاني- اسکلتي چک شود. هنگامي که معاينه تک انگشتي و يک دستي کامل شود، معاينه دو دستي بايد انجام شود تا ندولاريته، حساسيت نقطهاي، حساسيت در حرکت گردن يا فقدان تحرک رحم مجددا بررسي شود. معاينه رکتوم ممکن است نشان دهنده تودههاي رکتال يا خلفي رحم، ندولاريته يا حساسيت نقطهاي در کف لگن باشد.
آزمون از نظر نشانه کارنت بايد با قرار دادن انگشت در ناحيه دردناک و حساس به لمس شکم بيمار در حالي که در وضعيت خوابيده به پشت هر دو پايش را از روي ميز بلند کرده است انجام شود. آزمون مثبت هنگامي ايجاد ميشود که درد طي اين مانور افزايش پيدا کند و با علت ميوفاسيال درد ارتباط داشته باشد. اين امر ممکن است نشاندهنده اين هم باشد که علت درد در داخل جداره شکم است (مانند فيبروميالژي يا نقطه تحريک). درد احشايي نبايد طي مانور بدتر شود.
آزمونهاي آزمايشگاهي و تخصصي
در صورتي که شرح حال و معاينه باليني منجر به تشخيص نشود، غربالگري سرطان متناسب با سن بيمار و عوامل خطر مرتبط بايد انجام شوند. اندازهگيري سطح زير واحد بتاي گونادوتروپين جفتي انساني (?-hCG) در سرم ممکن است براي رد بارداري، شمارش کامل سلولهاي خوني، آزمايش و کشت ادرار، سرعت رسوب گويچههاي سرخ (ESR) و سوابهاي واژينال براي آزمون گونوره يا کلاميديا ممکن است مناسب باشند. سونوگرافي از طريق واژن نيز طي ارزيابي اوليه براي بررسي هر نوع توده يا ندول لگني پيدا شده طي معاينه باليني و اطمينانبخشي به بيمار در صورتي که اختلال قابل توجهي کشف نشود، ميتواند مفيد باشد.
تصويربرداري با رزونانس مغناطيسي (MRI) و سيتياسکن نبايد به طور روتين استفاده شوند اما ميتوانند به ارزيابي هر نوع اختلال يافت شده در سونوگرافي کمک کنند. برخي اورولوژيستها از آزمون حساسيت درون مثانهاي به پتاسيم براي کمک به تشخيص سيستيت بينابيني استفاده ميکنند. لاپاروسکوپي اغلب هنگامي استفاده ميشود که تشخيص پس از ارزيابي اوليه مبهم بماند يا براي تاييد و احتمالا درمان اندومتريوز يا چسبندگي مورد شک و يا هر دو.
جدول2. يافتههاي انتخابي در شرح حال، معاينه باليني و بررسيهاي تشخيصي | |
يافته | اهميت احتمالي |
شرح حال | |
هماتوشزي | بدخيمي يا خونريزي گوارشي |
سابقه جراحي لگن، عفونتهاي لگني يا استفاده از IUD | چسبندگيها |
نوسان درد غير هورموني | چسبندگيها، سيستيت بينابيني، نشانگان روده تحريکپذير، علل عضلاني- اسکلتي |
درد با دورههاي قاعدگي نوسان ميکند | آدنوميوز يا اندومتريوز |
خونريزي واژينال نامنظم حول قاعدگي يا پس از قاعدگي | سرطان اندومتر |
خونريزي پس از آميزش | سرطان سرويکس يا سرويسيت (مثلا کلاميديا يا گونوره) |
کاهش وزن توجيه نشده | بيماري يا بدخيمي سيستميک |
معاينه باليني | |
عدم تحرک رحم در معاينه دودستي | اندومتريوز، چسبندگيهاي لگن |
ندولاريته يا توده در معاينه شکم، معاينه دودستي لگن و يا معاينه رکتوم | آدنوميوز، اندومتريوز، فتق، بدخيمي، تومورها |
درد در لمس کمر و لگن خارجي | منشا درد در جداره شکم و لگن، نقاط تحريک |
حساسيت نقطهاي واژن، وولو يا مثانه | چسبندگيها، اندومتريوز، گير افتادن عصب، نقاط تحريک، وستيبوليت وولو |
نشانه کارنت مثبت | علت درد در جداره شکم يا درد ميوفاسيال |
بررسيهاي تشخيصي | |
آزمايش يا کشت غير طبيعي ادرار | بدخيمي يا عفونت مثانه |
اختلال در شمارش کامل سلولهاي خوني | عفونت، بيماري سيستميک يا بدخيمي (افزايش يا کاهش گلبولهاي سفيد خون يا کمخوني) |
افزايش سرعت رسوب گويچههاي سرخ | عفونت، بدخيمي، بيماريهاي سيستميک |
آزمايش گونوره يا کلاميدياي مثبت | بيماريهاي التهابي لگن |
اختلالات سونوگرافي ترانس واژينال | آدنوميوز، اندومتريوز/اندومتريوما، بدخيمي |
درمان
کارآزماييهاي شاهددار تصادفي شده اندکي درمان درد مزمن لگن را مورد بررسي قرار دادهاند. به اين دليل که تعاريف متفاوتي از درد مزمن لگن در برخي از اين مطالعات به کار گرفته شدهاند، بسياري از توصيههاي درماني براساس نظر خبرگان يا مطالعات همگروهي و مشاهدهاي انجام ميگيرند.
درمان بايد در جهت علت زمينهاي درد لگن باشد. شکل 2 نشان دهنده الگوريتم پيشنهادي براي ارزيابي و درمان بيماران مبتلا به درد مزمن لگن است. در بيماراني که براي آنها تشخيص خاصي مسجل نشده است، يک رويکرد چند رشتهاي (يعني دربرگيرنده عوامل تغذيهاي، اجتماعي، محيطي و رواني به اضافه درمان استاندارد دارويي) نشان داده شده است که پيامدها را طي درمان دارويي به تنهايي بهبود ميبخشد. جدول 3 جزئيات منابع خاص مربوط به رايجترين گزينههاي درمان دارويي را فهرست ميکند.
جدول3. داروهاي رايج براي درمان درد مزمن لگن | |
درمان | توضيح |
داروهاي ضد بارداري خوراکي | شواهد از کاربرد آنها در بيماران مبتلا به ديس منوره حمايت ميکنند، هيچ مطالعه با کيفيتي فايده آنها را در بيماران مبتلا به درد مزمن لگن نشان نداده است. |
مدروکسي پروژسترون استات خوراکي (پروورا) 50 ميليگرم در روز | تنها دارويي که شواهد نشان دهنده برخي فوايد آن در اغلب بيماران مبتلا به درد مزمن لگن هستند (به جز آنهايي که مبتلا به اندومتريوز، ديس منوره اوليه، بيماريهاي التهابي مزمن فعال لگن و نشانگان روده تحريکپذير هستند). |
دپومدروکسي پروژسترون استات (دپوپروورا) 150 ميليگرم داخل عضلاني هر 3 ماه يک بار | مطالعات تنها نشان دهنده فايده آن در بيماران مبتلا به درد مزمن لگن ناشي از اندومتريوز هستند. |
NSAIDs | هيچ مطالعهاي فايده آنها را به طور خاص براي درمان درد مزمن لگن نشان نداده است، توصيهها تنها برگرفته از عقيده صاحبنظران و توافق عمومي است. |
آگونيستهاي GnRH (يعني گوسرلين [زولادکس]) | گوسرلين در احتقان لگني موثر است و مدت اثر طولانيتري دارد تا مدروکسي پروژسترون بيمار را از نظر کاهش تراکم استخواني پايش کنيد. |
ابزار داخل رحمي لونورژسترل | يک مطالعه از فوايد آن در بيماران مبتلا به درد مزمن لگن ناشي از اندومتريوز حمايت ميکند. |
دانازول | تنها براي 6 ماه استفاده شود؛ با بروز بالاي عوارض جانبي همراه است. |
GnRH: هورمون آزادکننده گونادوتروپين، IM: داخل عضلاني، NSAIDs: داروهاي ضد التهابي غير استروييدي | |
يک تحليل جديد کاکرين روي درمانهاي درد مزمن لگن مشخص کرد که تنها درمانهاي زير فايده داشتهاند: مدروکسي پروژسترون استات خوراکي (پروورا) 50 ميليگرم روزانه، گوسرلين (زولادکس) که آگونيست تزريقي هورمون رهاکننده گونادوتروپين (GnRH) است، رويکرد چند رشتهاي، مشاوره پس از سونوگرافي منفي و ليز چسبندگيهاي عميق. ليز چسبندگيها تنها در موارد شديدتر مفيد است. اين مرور کاکرين بيماران مبتلا به اندومتريوز شناخته شده، نشانگان روده تحريکپذير، ديسمنوره اوليه و بيماريهاي التهابي مزمن و فعال لگن را کنار گذاشت چرا که اين جمعيتهاي بيماران گزينههاي درماني نسبتا متفاوتي در مقايسه با جمعيتهاي بزرگتر بيماران مبتلا به درد مزمن لگن دارند.
براي دردي که ماهيت آن دورهاي به نظر ميرسد، درمانهاي هورموني (داروهاي ضد بارداري خوراکي مستمر يا دورهاي با دوز کم، پروژستينها يا آگونيستهاي GnRH) را بايد مدنظر داشت، حتي اگر علت به نظر نشانگان روده تحريکپذير، سيستيت بينابيني يا نشانگان احتقان لگن باشد چرا که اين بيماريها نيز ممکن است به درمانهاي هورموني جواب دهند. درمان اختصاصي نشانگان روده تحريکپذير، اندومتريوز و سيستيت بينابيني در همه جا توضيح داده شدهاند.
هر چند که مهارکنندههاي انتخابي بازجذب سرتونين در درمان درد مزمن لگن موثر به نظر نميرسند، ممکن است براي درمان افسردگي همزمان به کار گرفته شوند. تزريق در نقاط تحريک جدار شکم براي علل ميوفاسيال درد مزمن لگن نيز فوايدي را به همراه داشته است.
داروهاي مسکن
مسکنهاي خوراکي مانند استامينوفن، داروهاي ضد التهابي غيراستروييدي (NSAIDs) و مسکنهاي مخدر به طور رايج براي درمان درد متوسط استفاده ميشود. با وجود اين، مطالعات شاهددار آيندهنگري وجود ندارند که فوايد خاصي را در درد مزمن لگن نشان دهند. در صورتي که ضد دردهاي مخدر براي کنترل درد ضروري باشند، مخدرهاي طولاني اثر با دوز برنامهريزي شده ممکن است همراه با برنامه درماني مشابه با آنچه که در هنگام درمان ساير بيماريهاي دردناک و مزمن استفاده ميشود، به کار گرفته شوند. نشان داده شده است که ويتامين B1 و منيزيم خوراکي، در بيماران مبتلا به ديسمنوره مفيدند اما يک کارآزمايي هم وجود ندارد که اثربخشي آنها را درباره درد غيرمرتبط با قاعدگي ارزيابي کند. يک مطالعه جديد تصادفي شده شاهددار غيرکور نشان داد که در زنان مبتلا به درد مزمن لگن گاباپنتين (نورونتين)، به تنهايي يا در ترکيب با آميتريپتيلين درد را به طور قابلتوجهي تخفيف ميدهد. تزريق سم بوتولينيوم نوع A به عضلات کف لگن نيز مفيد بوده است.
درمانهاي جراحي و تحريک اعصاب
در ميان درمانهاي جراحي در بيماران مبتلا به درد مزمن لگن، تنها نشان داده شده است که ليز چسبندگيهاي شديد فايده داشته است. در مطالعات مشاهدهاي و همگروهي، هيسترکتومي کامل شکم تا حدي مفيد بوده است. نوروکتومي پرهساکرال همراه با درمان سوزاننده در اندومتريوز، فوايدي را در درمان ديسمنورهاي که در مرکز لگن حس ميشود نشان داده است. اما اين يافته را نميتوان به درد مزمن لگن تعميم داد. درمانهاي متعدد ديگر با استفاده از تئوري تغيير عصبي در درمان درد، در بيماران مبتلا به درد مزمن لگن ارزيابي شدهاند. مطالعات بدون شاهد روي تحريک عصب ساکرال در زنان مبتلا به درد مزمن لگن برخي فوايد را نشان دادهاند. دو کارآزمايي برخي فوايد را در استفاده از تحريک عصب تيبيال از طريق پوست براي درمان درد مزمن لگن نشان دادهاند، هر چند که مطالعات بزرگ با شاهد دارونما وجود ندارند که اين يافتهها را تاييد کنند.
ارجاع
پزشکان خانواده بايد ارجاع بيماران مبتلا به درد مزمن لگن را براي اقدامات تشخيصي (مثل لاپاروسکوپي، کولونوسکوپي، سيستوسکوپي)، براي مداخلات درماني (مثل جراحي يا درمان با آگونيست (GnRH) که در وراي طيف مراقبتها هستند يا در صورتي که تشخيص زمينهاي و بهترين گزينه درماني مشخص نباشند، مد نظر داشته باشند. با انجام ارزيابي کامل اوليه و دانستن محدوده و الگوهاي اقدامات فوق تخصصي محلي، پزشکان خانواده بايد بتوانند آزمون يا تخصص خاصي (مثل زنان، اورولوژي، گوارش يا درمان درد) را در محل خود انتخاب کنند که به بهترين نحو بتواند اطلاعات و خدمات مورد نياز بيمار را فراهم کند. از آنجا که رويکرد درمان چند رشتهاي به نفع اغلب بيماران مبتلا به درد مزمن لگن است، پزشک خانواده ارجاع کننده بايد همچنان در مراقبت از بيمار دخيل باشد و برنامه مراقبتها را با هر يک از فوق تخصصهاي دخيل هماهنگ کند.
منبع:http://clinicalmedicine.blogfa.com
تقویت عضلات لگن
خلاصه: با انجام ۴ حرکت، ضمن تراشیدن چربیها و شکل دادن به عضلات پشتتان، سطح آمادگی جسمانیتان را هم افزایش دهید.
آیا فکر می کنید از وقتی مرز ۴۰ سالگی را پشت سر گذاشته اید، تاثیر جاذبه بر اندامتان نمایان تر شده است؟ در ادامه، اخبار خوشی درباره عضلات سرینی (باسن) خواهید خواند: این عضلات، که قویترین و فعالترین عضلات بدن هستند، مجهز به بهترین امکانات برای مبارزه با افتادگی ناشی از افزایش سن می باشند. این چهار حرکت متنوع، حداکثر بهره ممکن از تمرین را نصیب عضلات سرینی می کنند. با انجام این تمرینها، ظرف مدت یک ماه، چربیهای رانها و باسنتان کاهش پیدا می کنند و با تقویت عضلات این ناحیه، ظاهر بدنتان از پشت، فوق العاده زیباتر می شود.
نگاهی به برنامه
وسایل مورد نیاز: یک صندلی محکم یا دیوار برای حفظ تعادل و یک جفت دمبل ۳ تا ۵ پوندی (حدود ۱٫۵ تا ۳ کیلوگرم)
چگونگی انجام: این برنامه را سه روز غیر متوالی در هفته و هر تمرین را ۲ ست ۱۰ تکراری انجام دهید (یا ۱۰ تکرار برای هر طرف). بین هر دو ست، ۴۵ ثانیه استراحت نمایید. برنامه را با حالت اصلی شروع، و در صورت دشواری هر تمرین، حالت آسانتر را انتخاب نمایید. اگر هم به اندازه کافی سنگین نیستند، وضعیت دشوارتر را امتحان کنید.
برای کسب سریعتر نتیجه: هر یک از تمرینها را ۳ ست، و قبل یا بعد از برنامه، ۳۰ دقیقه تمرین هوازی متمرکز بر باسن، مثل پیاده روی سربالا یا پله نوردی انجام دهید.
حالت اصلی: کشش پشت
با فاصله ای به اندازه طول دستهایتان از صندلی یا دیوار بایسنید. پای چپ را بقدری خم کنید که دمبل، پشت زانویتان محکم شود. ضمن منقبض نگه داشتن شکم، از باسن آنقدر خم شوید که بالاتنه تقریبا موازی زمین شود. برای حفظ تعادل از دیوار کمک بگیرید. وزنتان را روی پای راست بیندازید و ضمن خم نگه داشتن زانو، پاشنه پای راستتان را چندین اینچ (هر اینچ ۲٫۵۴ سانتیمتر) بسمت بالا پرس کنید. سپس پایین بیاورید و حرکت را تکرار نمایید. ابتدا، همه تعداد تکرارهای تعیین شده را برای یک پا انجام دهید، بعد پاهایتان را عوض کنید.
حالت دشوارتر: اسکوات تک پا را هم اضافه نمایید. پای تکیه را چند اینچ خم کنید. دقت کنید که زانو جلوتر از پاشنه قرار نگیرد. همزمان با بالا رفتن پای آزاد، پای تکیه را صاف کنید. بدین ترتیب، هر تکرار، مجموعه ای از دو تمرین اسکوات و پرس خواهد بود.
حالت آسانتر: حرکت را بدون دمبل انجام دهید.
حالت اصلی: قیچی و خیز
در حالیکه یک جفت دمبل را بدست گرفته اید، با فاصله ۳ فوت (کمتر از یک متر) از پله بایستید. یک گام به جلو بردارید و پای چپ را روی پله بگذارید. پاشنه پای راست از زمین جدا می شود. هر دو زانو را خم کنید و تا جایی پایین بروید که زانوی چپ دقیقا عمود بر مچ پای چپ و زانوی راست، نزدیک به زمین باشد. با فشار بر ران چپ و کمک پای راست، بالا بیایید و روی پله بایستید. دوباره پای راست را به عقب برگردانید و حرکت را تکرار نمایید. پس از انجام کلیه تکرارها، پاهایتان را عوض کنید.
حالت دشوارتر: همزمان با ایستادن روی پله با یک پا، پای دیگر را بجای گذاشتن روی پله، چندین اینچ عقب تر نگه دارید.
حالت آسانتر: حرکت را بدون پله و روی زمین انجام دهید.
حالت اصلی: پل
در حالیکه زانوهایتان خم، کف پاهایتان، بفاصله عرض شانه و در تماس با زمین، و دستهایتان در طرفین هستند، به پشت بخوابید. با فشار بر پاشنه هایتان و انقباض عضلات سرینی، باسن را تا جایی بالا بیاورید که بدنتان، از شانه تا زانو، در امتداد یک خط اریب قرار بگیرد و ۲ ثانیه مکث کنید. پای چپ را در امتداد بدن صاف کنید و ۲ ثانیه دیگر نگه دارید. سپس آنرا خم کنید، به زمین برگردانید و باز هم ۲ ثانیه مکث نمایید. باسن را پایین بیاورید و حرکت را با پای دیگر تکرار کنید.
حالت دشوارتر: در تمام مدت بالا و پایین بردن باسن، پای آزاد را صاف نگه دارید.
حالت آسانتر: پا را صاف نکنید. فقط حالت پل زدن را بمدت ۸ ثانیه نگه دارید و سپس پایین بیایید.
حالت اصلی: اسکوات-قیچی از پهلو
درحالیکه دمبلی را با دو دست گرفته اید، پاهایتان را به اندازه عرض باسن باز کنید. با پای راست، یک گام بلند به پهلو بردارید و به حالت قیچی، کاملا پایین بروید. همزمان با برداشتن این گام، دست راستتان را آزاد و به پشت کمرتان ببرید و دمبل را با دست چپ، تا جلوی پای راست و مماس با زمین، پایین بیاورید. دقت کنید که در حین پایین رفتن، کمر و ستون فقراتتان، خم نشوند. با فشار بر پای راست، به حالت اول بازگردید و دمبل را با دو دست بگیرید. در ادامه، انگار که روی یک صندلی نامرئی می نشینید، زانوها خم کنید و یک بار اسکوات بروید. سپس بایستید و همین حرکت را با پای دیگر انجام دهید. مجموع این دو حرکت روی هر دو پا را یک تکرار بشمارید.
حالت دشوارتر: ۱۰ ثانیه در حالت اسکوات مکث نمایید.
حالت آسانتر: اسکوات را حذف کنید.
منبع: پزشکی








