کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید.

دیسک کمر ( قسمت اول )

آرتروسکوپی چیست؟

آرتروسکوپی یک وسیله جراحی است که پزشک متخصص ارتوپدی از آن برای دیدن داخل مفصل به جهت تشخیص یا درمان بیماری استفاده میکند. کلمه آرتروسکوپی به معنای دیدن داخل مفصل است. Arthro به معنای مفصل و scopy به معنای دیدن است. در واقع یک آرتروسکوپ یک مفصل بین است. پزشک معالج با دیدن داخل مفصل میتواند بسیاری از بیماریهای آنرا تشخیص داده و میتواند اقدام به درمان جراحی بعضی از آنها از طریق ارتروسکوپ کند.

دلایل نیاز به آرتروسکوپی

روند تشخیص بیماری های مفصلی معمولا از مراحل خاصی میگذرد. پزشک ابتدا سعی میکند با صحبت با بیمار اطلاعات لازم در مورد مشکلات وی را از او بگیرد. سپس وی را معاینه میکند و بعد از آن از طریق انجام آزمایشات و تصویربرداری هایی مانند رادیوگرافی ساده، سی تی اسکن یا ام آر آی سعی میکند به تشخیص بیماری نزدیک تر شود. گاهی اوقات بعد از انجام اقدامات ذکر شده تشخیص دقیق بیماری امکانپذیر نیست. در این موارد ممکن است بتوان از طریق آرتروسکوپ و دیدن داخل مفصل تشخیص بیماری را امکانپذیر کرد. با استفاده از آرتروسکوپ میتوان پارگی لیگامان ها را در شانه و زانو درمان کرد. میتوان غضروف آسیب دیده در شانه یا زانو و منیسک آسیب دیده در زانو را ترمیم یا خارج کرد.

ترمیم یا بازسازی رباط صلیبی قدامی در زانو و یا خروج بافت های ملتهب در زانو، شانه، آرنج، مچ دست و مچ پا با آرتروسکوپ امکانپذیر است. آرتروسکوپ میتواند به خروج استخوان ها یا غضروف های آزاد در شان، زانو، آرنج ، مچ دست و مچ پا کمک کند. به توسط آرتروسکوپ میتوان سندرم کانال کارپ را در ناحیه مچ دست درمان کرد. گرچه میتوان رون هر مفصلی را با آرتروسکوپ دید ولی انجام آرتروسکوپی در شش مفصل بیشتر انجام میشود که عبارتند از زانو، شانه، آرنج، مفصل ران، مچ دست و مچ پا.

تکنیک آرتروسکوپی

مهمترین قسمت یک آرتروسکوپ یک لوله فلزی توخالی به اندازه تقریبی یک نی است ( منظور نی هایی است که برای نوشیدن مایعات از آنها استفاده میشود). در یک انتهای این لوله فلزی یک دوربین فیلمبرداری بسیار دقیق قرار گرفته است و در درون لوله تعداد زیادی عدسی وجود دارد. پزشک متخصص ارتوپد از طریق یک شکاف چند میلیمتری این لوله را وارد فضای مفصلی کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط دوربین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل میشود تا پزشک معالج بتواند تصاویر داخل مفصل را روی مانتیتور ببیند.

یک منبع نور پرقدرت از طریق همان لوله نور کافی را برای دیدن داخل مفصل در اختیار میگذارد. از طریق یک شکاف دیگر در روی مفصل لوله باریک دیگری وارد مفصل میشود تا از طریق آن مقداری مایعات به داخل آن فرستاده شود. هدف از این کار یکی اینست که مایع کدر داخل مفصل خارج شده و یک مایع شفاف و زلال جای آنرا بگیرد تا داخل مفصل بهتر دیده شود و دلیل دیگر افزایش حجم داخل مفصل است تا به این طریق اجزای مفصل بیشتر از هم فاصله گرفته و بهتر دیده شوند و فضا برای حرکت آرتروسکوپ در مفصل نیز مهیا شود.

 پزشک ارتوپد میتواند بسیاری از قسمت های داخل مفصل را از طریق آرتروسکوپ ببیند و بیماری ها و ضایعات آنرا تشخیص دهد. پزشک معالج ممکن است از طریق شکاف کوچک دیگری در مفصل ابزارهای جراحی خاصی را به داخل آن فرستاده و از طریق آنها اقدام به درمان جراحی بعضی از ضایعات درون مفصلی کند. این وسایل بسیار متنوع هستند. بعضی از آنها مانند چاقو برای بریدن بکار برده میشوند. با بعضی دیگر که یک سر چرخنده دارد میتوان قسمت هایی از بافتهای داخل مفصل را تراشید. میتوان از لیزر هم در حین آرتروسکوپی استفاده کرد.

مراحل انجام آرتروسکوپی

معمولا درمان آرتروسکوپی بصورت یک جراحی سرپایی است به این منظور که بیمار مدت کوتاهی معمولا چند ساعت قبل از جراحی در بیمارستان بستری شده و بعد از آرتروسکوپی میتواند در همان روز از بیمارستان مرخص شود. مانند هر عمل جراحی دیگر بیمار باید به توسط متخصص بیهوشی تحت بیهوشی عمومی یا بیحس کمری یا بندرت بیحسی محلی قرار بگیرد. پس باید قبل از شروع عمل بیمار حداقل بمدت هشت ساعت چیزی نخورده و نیاشامیده باشد. کل آرتروسکوپی ممکن است چیزی حدود نیم تا یک ساعت وقت ببرد.
اگر در حین عمل بطور کامل بیهوش نشده باشید شما هم میتوانید از طریق مانیتور شاهد آرتروسکوپی باشید. در انتهای جراحی، وسایل خارج شده و شکاف های پوستی بخیه شده و پانسمان میشوند.

عوارض آرتروسکوپی

عوارض آرتروسکوپی زیاد نیست ولی مانند هر جراحی دیگر احتمال عفونت، التهاب وریدها، تورم و خونریزی زیاد، آسیب و عروق یا اعصاب وجود دارد. احتمال عارضه در آرتروسکوپی اگر به درستی انجام شود کمتر از یک درصد است.

مزایای آرتروسکوپی

گرچه توجه به آرتروسکوپی از جانب مردم بیشتر به علت استفاده از آن در درمان ورزشکاران معروف بدست آمد، ولی درمان با آرتروسکوپ در بعضی بیماری ها میتواند موجب ساده شدن عمل جراحی، درد کمتر بیمار بعد از جراحی و دوران نقاهت کوتاهتر میشود. بیمار معمولا همان روز یا روز بعد از جراحی میتواند از بیمارستان مرخص شود. خیلی از اوقات بیمار میتوان بعد از چند روز به سر کارش برگردد.

منبع: ایران ارتوپد

کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید.

درمان درد زانو

چه موقع به پزشك مراجعه شود؟

- هر گاه بعد از انجام برخوردهاي اوليه كه اشاره شد و يا استفاده از داروهاي ضد درد بعد از 3-7 روز علائم شما ادامه يافت يا حتي بدتر شد حتماً به پزشك مراجعه نمائيد.

- هرگاه بدنبال آسيب به زانو قادر به راه رفتن روي زانو نبوديد فوراً به پزشك يا اورژانس مراجعه نماييد چرا كه احتمال بروز شكستگي زانو در اين موارد بالاست و يك اورژانس به حساب مي آيد.

- تب بهمراه درد زانو ( احتمال عفونت زانو )

- درد بسيار شديد و غير قابل تحمل در زانو.

- زخم بزرگ يا عميق در ناحيه زانو باشد.

- تورم زانو در افرادي كه بيماري خوني دارند ( هموفيلي ) يا آنها كه داروهاي ضد انعقادي مصرف مي كنند ( مثل وارفارين )

شرح حال, معاينه و بررسي هاي تصويري

 شرح حال :

- درد در كجاي زانوست ؟

- ماهيت درد چگونه است, درد تيز است يا گنگ و مبهم؟

- آيا آسيب قبلي در ناحيه زانو وجود داشته است يا خير ؟

- چه حركاتي درد را بهبود و چه حركاتي آنرا تشديد مي كند ؟

- آيا فرد مشكل طبي خاصي دارد؟

- ميزان فعاليت روزانه وي چقدر است ؟

- چه داروهايي احتمالاً مصرف مي كند ؟

- آيا حس در ناحيه پا و ساق نرمال است ؟

- آيا فرد تب داشته است يا خير ؟

معاينه:

- بررسي ظاهري زانو از نظر كبودي, تورم, تغيير شكل.

- بررسي حساسيت زانو در لمس آن.

- بررسي و انجام تستهاي اختصاصي مربوط به ارزيابي سلامت رباطها, تاندونها و منيسك ها كه خارج از بحث ماست.

راديوگرافي و سي تي اسكن :

- بر حسب شرح حال و معاينه پزشك امكان دارد براي بررسي شكستگي استخواني احتمالي يا دررفتگي زانو و گاهي براي بررسي برخي سطوح مفصلي يا مشاهده تغييرات تخريبي زانو ( آرتروز ) عكس راديوگرافي ساده درخواست كند.

- بندرت پزشك براي بررسي دقيق شكستگي يا دررفتگي امكان دارد سي تي اسكن درخواست كند.

- هم CT اسكن و هم راديوگرافي ساده براي بررسي شكستگي هاي عادي هستند اما هر دوي آنها در بررسي و ارزيابي بافت نرم مفصل كه شامل رباطها, عضلات و تاندونها و منيسك ها مي باشند ناتوان هستند.

ام آر آي:

- در مقايسه با سي تي اسكن, ام آر آي شكستگي هاي استخواني را بخوبي نشان نمي دهد.

- در مقايسه با سي تي اسكن, ام آر آي براي بررسي رباطها و تاندونها بسيار عالي است.


آرتروسكوپي :

- به مشاهده داخل مفصل زانو توسط دستگاه ويدئوئي مي گويند.

- در اين روش جراح توسط ابزاري خاص وارد حفره مفصلي زانو شده و آنرا بدقت بررسي مي كند.

- در مواردي مي توان اجسام زائد مثل قطعات شكسته غضروف كه داخل فضاي مفصلي مانده اند و سبب درد شده اند را با اين روش تخليه كرد.

چند توصیه:

تناسب بدن خود را با انجام حركات كششي و تقويت متناسب عضلات حفظ كنيد. انجام حركات كششي روي زانو قبل از ورزش به نحو قابل ملاحظه اي صدمات به زانو را كاهش مي دهد.

- تقويت عضلات چهار سر راني و پشت ران هر دو به كاهش آسيب هاي زانو كمك مي كند.

- چنانچه درد مزمن زانو داريد شنا و ورزشهاي آبي مي تواند درد شما را بهبود بخشد, نيروي شناوري در آب سبب كاهش وزن و نيروي وارده به زانوها مي شود.

- به بدن خود احترام بگذاريد چنانچه ملي درد زانوي شما را ايجاد نموده يا بدتر مي كند آنرا انجام ندهيد.
- هرگاه خسته ايد ورزش را ادامه ندهيد, بسياري از آسيبهاي ورزشي هنگامي رخ مي دهند كه ورزشكار خسته است.
- استفاده از زانو بند در ورزشهايي مثل واليبال يا بسكتبال مفيد است.

منبع: سایت خبری

علل درد مزمن زانو:

- آرتروز

- بورسيت

- عفونت

- كندرومالاسي كشكك ( نرمي غضروفي)

- زانو پرش كاران

برخورد با آسيب هاي زانو

در هر آسيب زانو اولين امري كه رخ مي دهد بوجود آمدن التهاب است. كه اين التهاب منجر به درد و تورم و كاهش توانايي حركت مفصل زانو خواهد شد. شكستن اين سيكل التهابي مي تواند منجر به تسريع بهبودي و كاهش درد شود. براي اين امر بايد كارهاي زير صورت گيرد :

استراحت به زانو :

- استراحت سبب كاهش كشش هاي مكرر روي زانو مي شود.

- استراحت سبب كاهش التهاب و جلوگيري از ورود آسيب بيشتر به زانو مي گردد.

 يخ درماني :

- سبب كاهش تورم زانو مي گردد و در هر نوع آسيب حاد و آسيب مزمن زانو كاربرد دارد.

- اغلب مولفان توصيه مي كنند يخ درماني 2-3 بار در روز و هر بار براي مدت 20-30 دقيقه صورت گيرد.

- از تماس مستقيم يخ با پوست بپرهيزيد. مي توانيد كيسه حاوي يخ را در حوله قرار دهيد و حوله را روي محل بگذاريد.

فشار موضعي به زانو توسط بانداژ محل :

- فشار موضعي سبب كاهش تورم و تسريع بهبودي مي شود.

- در برخي از آسيب هاي زانو بانداژ مي تواند به قرار گيري صحيح كشكك سرجاي خود و حفظ حركات مناسب مفصل زانو كمك كند.

بالا نگه داشتن زانو :

- سبب كاهش تورم و التهاب مي گردد.

- بالا نگه داشتن سبب تخليه مواد زائد و التهابي از زانو به سوي گردش خون مركزي و كاهش التهاب مي شود.

استفاده از داروهاي ضد التهابي غير استروئيدي ( NSAIDS )  :

- اين داروها در دوز كم سبب كاهش درد مي شوند.

- اين داروها در دوز بالاتر سبب كاهش التهاب هم مي شوند.

- نمونه اي از اين داروها عبارتند از : ناپروكسن و ايبوبروفن.

- چنانچه زخم معده يا اثني عشر داريد يا قبلاً دچار خونريزي به هر دليل شده ايد قبلاً از مصرف اين داروها حتماً با پزشك مشاوره كنيد.

منبع: سایت خبری

اگر دچار یکی از شرایط زیر هستید خطر ابتلا به سینوزیت در شما افزایش می یابد:

تب یونجه یا اختلال حساسیتی دیگری که سینوسها را تحت تاثیر قرار دهد.

اختلالات ساختاری در بینی مانند انحراف تیغه ی بینی، پولیپ یا تومورها.

برخی بیماریها مانند سیستیک فیبروزیس ، ریفلاکس اسید معده به مری و اختلالات سیستم ایمنی مانند نقص در ایمنوگلبولینها و پادتنها.

مواجهه ی مکرر با هوای آلوده مانند سیگار کشیدن.

منبع: پارسی طب

آيا  سینوزیت با آنتي بيوتيک درمان مي شود ؟

درمان سینوزیت باکتریایی باید با آنتی بیوتیک مناسب صورت گیرد. علاوه بر آنتی بیوتیک گاهی اسپری‌های دهان و یا بینی. یا قطره‌های ضد احتقان ممکن است برای رفع احتقان تجویز شود، گرچه باید از مصرف اسپری بینی و قطره بدون تجویز پزشک به مدت طولانی خودداری کرد. همچنین تنفس در هوای مرطوب و شستشوی بینی با محلولهای استریل نیز می‌تواند مفید باشد.

گاهی بیمار به یک آنتی بیوتیک جواب نمی‌دهد. این بعلت مقاومت باکتری به این آنتی بیوتیک است که این پدیده درمان سینوزیت را مشکل می‌کند. بیماران می‌توانند با توجه به توصیه‌های پزشک از بروز این حالت جلوگیری کنند.

اگر به هر دلیل برای شما توسط پزشک آنتی بیوتیکی تجویز شد، توجه داشته باشید که در تمام طول مدت تعیین شده باید آنتی بیوتیک را مصرف کنید و اگر پس از چند روز احساس بهبودی کردید، هرگز درمان خود را قطع نکنید چون این کار باعث ایجاد باکتریهای مقاوم می‌شود.

اما درمان سینوزیت مزمن کمی متفاوت است. گرچه گاهی آنتی بیوتیک درمانی شدید، برای آن انجام می‌شود ولی گاهی برای درمان نیاز به جراحی است تا انسداد ایجاد شده در مسیر سینوس رفع شود. علاوه بر جراحی باز، امروزه جراحی سینوس با کمک اندوسکوپ نیز میسر شده است. با این وسیله جراح می‌تواند مستقیماً داخل سینوس را مشاهده کند و همزمان هر عاملی که غیر طبیعی بنظر می‌رسد مثل بافت بیمار و یا پولیپ را برداشته و یا کانالهای باریک بین سینوسها را پاک کند.

در سینوزیت حاد درمانهای خانگی کمک کننده است ، این درمانها شامل استراحت، تنفس بخار آب (بخور) و داروهای خانگی که بطور معمول از داروخانه‌ها می‌توان تهیه کرد، می‌شود. بروفن، ابیوبروفن و استامینوفن برای تیکین تب شده، و داروهای ضد احتقان مثل پسودوافدرین یا منتول باعث کاهش تورم و پرخونی در بینی شده و اجازه تخلیه سینوسها را می‌دهد. ترکیبات ضد احتقان را نباید بیشتر از یک هفته استفاده کرد چون مصرف طولانی مدت این داروها تورم مخاط و انسداد را تشدید می‌کند.

منبع: پارسی طب

انواع سينوزيت و راهاي درمان آن 

سینوزیت حاد

داروی ضد احتقان برای رفع پرخونی مخاط و گرفتگی بینی ، آنتی بیوتیك برای كنترل عفونت میكروبی در صورت لزوم، مُسكـّن برای تخفیف درد در مبتلايان  به سینوزیت حاد موثر است 

اگر عامل سینوزیت میكروبی باشد، مصرف آنتی بیوتیك ها همراه با داروهای ضداحتقان خوراكی یا موضعی (برای بینی) می تواند كمك كننده باشد. پزشك می تواند آنتی بیوتیكی را تجویز كند كه بر شایع ترین نوع باكتری عامل سینوزیت مؤثر باشد.

در بسیاری موارد، سینوزیت حاد بدون آنتی بیوتیك به خودی خود بهبود پیدا می كند اما در صورتی كه همراه با سینوزیت، مبتلا به آلرژی نیز باشید، ممكن است برای تخفیف علائم آلرژی نیاز به دارو داشته باشید. اگر مبتلا به آسم هستید و سینوزیت گرفته اید، ممكن است آسم شما بدتر شود و باید با پزشكتان در تماس نزدیك باشید.

به علاوه ممكن است پزشك شما یك اسپری كورتونی بینی همراه با سایر درمان ها تجویز كند تا احتقان، تورم و التهاب بینی شما كاهش یابد.

سینوزیت مزمن

پزشكان اغلب درمان موفقیت آمیز سینوزیت مزمن را كار دشواری می یابند و می دانند كه علائم، حتی پس از دریافت طولانی مدت آنتی بیوتیك ها ادامه می یابد. همانگونه كه بحث شده است، ممكن است پزشكان برای درمان، از داروهای كورتونی مانند اسپری های كورتونی بینی استفاده كنند. بسیاری از پزشكان، سینوزیت مزمن را به عنوان یك بیماری عفونی با آنتی بیوتیك و داروهای ضداحتقان درمان می كنند. برخی دیگر از آنتی بیوتیك و اسپری استروئیدی بینی همراه با یكدیگر استفاده می كنند. برای تعیین اینكه بهترین شیوه درمان كدام است، نیاز به پژوهش های بیشتری است.

در برخی بیماران مبتلا به آسم، درمان سینوزیت مزمن با آنتی بیوتیك، بهبود چشمگیر علائم را به همراه دارد.

اگرچه داروهای خانگی نمی توانند عفونت سینوسی را درمان كنند، اما می توانند علائم شما را تسكین دهند:

استنشاق بخار از یك دستگاه بخارساز یا یك فنجان آب داغ می تواند سینوس های ملتهب را نرم كند. واسپری نمكی بینی كه می توانید آن را از داروخانه تهیه كنید، می تواند تسكین بخش باشد.

استفاده از حرارت ملایم در اطراف بینی ملتهب می تواند شما را راحت تر كند. در صورت شكست درمان های دارویی، جراحی می تواند تنها جایگزین در درمان سینوزیت مزمن باشد. تحقیقات نشان می دهد كه اغلب كسانی كه جراحی كرده اند، علائم بهتر و كیفیت بهتر زندگی را تجربه كرده اند. در كودكان مشكلات اغلب با برداشتن آدنوئیدهای مسدود كننده گذرگاه میان بینی و سینوس، برطرف می شود. بزرگسالانی كه سال ها مبتلا به آلرژی و بیماری های عفونی بوده اند، گاه پولیپ بینی پیدا می كنند كه تخلیه مناسب را مختل می كند. برداشتن این پولیپ ها یا اصلاح تیغه انحراف یافته بینی، برای اطمینان از باز بودن راه های هوایی، اغلب بهبود قابل توجه علائم سینوس را در پی دارد. رایج ترین روش جراحی كه امروزه انجام می شود، جراحی سینوس از طریق اندوسكوپی است كه در آن، منافذ طبیعی سینوس گشاد می شوند تا امكان تخلیه را فراهم كنند. این نوع جراحی نسبت به جراحی معمول سینوس، با برش و خونریزی كمتری همراه است و عوارض جدی آن نادر هستند.

منبع: پارسی طب

سينوزيت چيست ؟

آیا تا به حال به سرماخوردگی یا حساسیت شدیدی دچار شده‌اید که به مدت زیادی طول کشیده و بهبود نمی‌یابد؟ اگر چنین بوده احتمالاً دچار سینوزیت شده‌اید.

 به حفره هایی که در اطراف بینی و در سایر قسمتهای صورت در استخوانها وجود دارند و در آنها هوا وجود دارد،سینوس گفته می شود.

در سینوزیت حاد سینوسها ملتهب و متورم می شوند.التهاب و تورم سینوسها در تخلیه ی ترشحات اختلال ایجاد می کند و موجب افزایش ترشح مایع مخاطی می شود.این بیماری شایع است و تنفس عادی فرد، ا ز طریق بینی را با مشکل مواجه می کند.اگر دچا ر سینوزیت شوید ممکن است نواحی اطراف بینی و چشمها متورم شوند و احساس کنید صورت شما کمی متورم شده است. ممکن است در صورت خود درد ضربان داری حس کنید و یا دچار سردرد شوید.بیشتر اوقات سینوزیت حاد به دنبال سرماخوردگی رخ میدهد.

علائم بيماري  سينوزيت چيست ؟

عوامل ایجاد کننده سینوزیت دو دسته‌اند:

عواملی که موجب انسداد منافذ خروجی سینوسها می‌شوند. بیشتر علل در این دسته قرار دارند.

و

عواملی که در حرکت مواد ترشحی سینوسها اختلال ایجاد می‌کنند. اکثر ویروسهای ایحاد کننده سرماخوردگی فقط باعث گرفتگی بینی می‌شوند، در هر حال اگر غشاء مخاطی پوشاننده حفره بینی و سینوسها متورم شوند می‌توانند باعث انسداد در مسیر خروج ترشحات محاطی شوند. ترشحات جمع شده باعث احساس فشار و درد که جزء علائم سینوزیت می‌باشند، شود. در سینوسهایی که ترشحات آنها نتوانند تخلیه شوند امکان رشد باکتریها و قارچها بیشتر می‌باشد و عفونت باکتریایی اغلب باعث التهاب و درد بیشتر می‌شوند. هر عاملی که باعث التهاب و آزردگی مخاطی بینی به مدت طولانی و در نتیجه تورم مخاطی شود باعث سینوزیت مزمن می‌شود. به عنوان مثال از عوامل زیر می‌توان نام برد.

گرده گلها و درختان و علف، هوای سرد، مصرف الکل، عطرها، هوای مرطول و دم کرده، حساسیت به گرد وغبار موجودات ذره بینی به نام mite، قارچها و کپک و مصرف طولانی مدت داروها. افرادی که آسم با زمینه آلرژی دارند معمولاً سینوزیت دارند.

در حقیقت هر عاملی که در بینی باعث انسداد و چلوگیری از تخلیه ترشحات سینوسها شوند باعث سینوزیت می‌شوند.

عواملی مانند پولیپ یا انحراف تیغه میانی بینی به یک طرف می‌توانند باعث سینوزیت شوند.

عفونت دندانها و لثه می‌توانند به سینوسها منتشر شود.

عواملی که باعث ضعف سیستم ایمنی می‌شوند. مانند عفونت HIV و همچنین بیماری سیستیک فیبروزیس از عوامل نادرتر سینوزیت می‌باشند.

آلودگی هوا و کشیدن سیگار می‌تواند باعث تشدید سینوزیت شود.

تشخیص سینوزیت 

از آنجا كه به دلیل ابتلا به بیماری هایی مثل سرماخوردگی، بینی شما می تواند دچار گرفتگی و احتقان شود، ممكن است احتقان ساده بینی را با سینوزیت اشتباه بگیرید، اما سرماخوردگی معمولاً در حدود 7 تا 14 روز طول می كشد و سپس بدون درمان، خوب می شود. سینوزیت مزمن اغلب بیشتر طول می كشد و علائم آن به طور مشخص بیشتر از یك سرماخوردگی ساده است. پزشكان  با انجام معاینه بالینی، درخواست رادیوگرافی و در صورت لزوم MRI یا سی تی اسكن می تواند سینوزیت را تشخیص دهند.

منبع: پارسی طب

یکی از کاربرد های شایع لیزردرمانی در بیماری های عضلات و مفاصل است و  در بیماری های مختلفی نظیر آرتروزها، روماتیسم مفصلی، رماتیسم ستون فقرات مثل بيماري اسپوندیلیت آنکلیوزان فیبرومیالژی،، دردهای ستون فقرات ، در آسیبهای ورزشی ،آرتروز بخصوص آرتروز زانو  در رفتگی ها و التهابات غلاف کپسول مفصلی، التهاب و تورم حاصل از پیچ خوردگی مفاصل و گرههاي دردناك عضلات بكار مي رود.

گفته مي شود ليزر داراي اثرات ضد التهاب و كمك به ترميم بافتي و همچنين افزايش جريان خون است. ليز اين اثرات را با اثر بر روي سلول انجام مي دهد. اثري مانند فتوسنتز كه نور باعث ايجاد انرژ‍ ي در سلول مي شود. اما هنوز اين اثرات كاملا ثابت نشده است.

با توجه به اثرات فوق ليزر به عنوان كمك به درمان در بسياري از بيماريهاي دردناك پيشنهاد مي شود اما بايد توجه كرد

4. هر روش درماني خطرات و عوارض خاص خود را دارد لذا از روشهاي درماني مثل ليزر بايد در مواردي كه استفاده از آن ضروري است استفاده كرد.

منبع: دکتر غلامرضا رئیسی

کلینیک درد دکتر محمد پیریایی

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید

ستون مهره‎ها و آسیب‏‌های آن

شانه يخ زده (کپسولیت چسبنده)

جمود مفصل شانه (کپسولیت چسبنده ) درد و سفتی مفصل شانه که به سوی ناتوانی در حرکت دادن آن پیشرفت می کند.

 واژه «جمود» در این عبارت اشاره به درجه حرارت پایین و انجماد ندارد بلکه به معنی عدم انعطاف پذیری حرکتی در تاندون ها، بورس ، کپسول مفصلی ، عضلات ، عروق خونی و اعصاب مرتبط با مفصل شانه است . این عارضه در همه سنین دیده می شود ولی در مردان بالای ۴۰ سال که در دوره جوانی به ورزشهای قهرمانی می پرداخته اند شایعتر است .

علایم شایع

در مراحل اولیه :

درد معمولاً خفیف شانه که به سوی درد شدید پیشرفت کرده و خواب و فعالیت طبیعی فرد را دچار اختلال می کند. درد با حرکت دادن شانه بدتر می شود.
سفتی مفصل شانه که مانع حرکت طبیعی شانه می شود. با کاهش حرکت شانه این سفتی افزایش می یابد.
احساس صدای ساییدگی یا چینی شکسته هنگام حرکت شانه

در مراحل پیشرفته :

درد در بازو و گردن
ناتوانی در حرکت دادن شانه
درد غیر قابل تحمل شانه

علل

آسیب ها یا التهاب های خفیف شانه ، نظیر بورسیت یا تاندنیت ، که با کمتر به کار بردن مفصل شانه تشدید می یابند. با کمتر به کار بردن مفصل شانه در عرض ۱۰-۷ روز چسبندگی هایی (به صورت نوارهای بافتی محدودکننده حرکت ) ایجاد می شود که این خود حرکت مفصل شانه را باز هم محدودتر می کند. پس از هفته ها کم حرکتی مفصل شانه ، چسبندگی های مذکور به قدری پیشرفت می کند که به ناتوانی در حرکت دادن مفصل شانه می انجامد.

عوامل افزایش دهنده خطر

نادیده گرفتن آسیب های خفیف شانه از قبیل بورسیت یا تاندونیت
نامطلوب بودن وضعیت فعالیت های فیزیکی و پرداختن به ورزشهای قهرمانی به طور نامنظم
دیابت شیرین
بیماری عروق محیطی
بی حرکتی
مشاغل نشسته و کم تحرک
شرکت در ورزشهای شدید یا پربرخورد

پیشگیری

- اقدام به درمان طبی بورسیت و تاندونیت شانه شامل نرمش های شانه به منظور جلوگیری از تشکیل چسبندگی
- انجام منظم نرمش های کششی
- عواقب موردانتظار
- با درمان و توانبخشی معمولاً بهبود می یابد (ولی ممکن است بهبود آن چندین ماه به طول انجامد). برخی موارد آن به طور خودبه خود بهبود می یابند.

عوارض احتمالی

درد و ناتوانی دایمی در حرکت دادن شانه ، در صورت عدم درمان یا به تأخیر انداختن درمان
پارگی کپسول شانه در اثر ضعف بافتی و وجود بافت جوشگاهی

درمان

اصول کلی

- بررسی های تشخیصی ممکن است شامل رادیوگرافی (آرتروگرافی ) با (ام. آر.آی) شانه باشد.

- درمان ممکن است شامل حرکت دادن اجباری شانه برای رفع چسبندگی ها باشد. این درمان در بیمارستان یا یک مرکز جراحی سرپایی و زیر بیهوشی عمومی انجام می گیرد.

- آویختن دست به گردن با استفاده از یک پارچه ممکن است ناراحتی بیمار را تخفیف دهد.

- به کار بردن گرما بر روی محل درگیری (با کمپرس گرم یا بالشتک گرم کننده ) به تخفیف درد کمک می کند.

- در موارد برخی بیماران کمپرس یخ ممکن است سودمندتر باشد. در موارد شدید ممکن است جراحی به منظور رفع چسبندگی ها یا ترمیم کپسول مفصلی ضرورت یابد.

داروها

- داروهای ضدالتهابی غیراسترویید

- تزریق کورتون و مواد بیحس کننده موضعی به داخل مفصل برای کاهش درد و التهاب

- برای درد خفیف استفاده از داروهای بدون نسخه ، نظیر آسپیرین ممکن است کافی باشد.

فعالیت

- درمان فیزیکی و نرمش های غیرفعال شانه

- پس از بهبود علایم هرچه سریعتر فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرید.

رژیم غذایی

رژیم خاصی نیاز نیست . استفاده از مکمل های ویتامینی و مواد معدنی کمک کننده نیست مگر اینکه بیمار قادر به دریافت رژیم غذایی تعادل طبیعی نباشد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم جمود شانه باشید.
بروز درد پایدار شانه که نشان دهنده احتمال بورسیت یا تاندونیت است .
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.

منبع: دکتر عباس دقاق‎زاده

جدایی شانه:

استخوان ترقوه هنگامی که به تیغه شانه برخورد می کند، به نام جدایی شانه خوانده می شود. این حالت در اثر افتادن بر روی دست اتفاق می افتد.

هنگامی که رباط ها (آن هایی که مفاصل را کنار هم قرار می دهند) پاره شوند، قسمت انتهای بیرونی استخوان ترقوه به بیرون می لغزد.

درد شانه و برخی اوقات برآمدگی در قسمت بالای شانه از علائم جدایی شانه است.

جدایی شانه، بوسیله استراحت و حرکت ندادن خوب می شود. گذاشتن کیسه یخ برای کاهش درد و به تدریج ورزش کردن برای حرکت دادن مفید می باشد.

درمان جدایی شانه:

جدایی شانه بعد از 2 تا 3 ماه بدون هیچ مداخله ای درمان می شود. اگر رباط ها پاره شده باشند، عمل جراحی لازم است تا ترقوه را به جای خود برگرداند.

منبع: تبیان

مفصل شانه یکی از مفاصلی است که اغلب اوقات در می رود و یا جابه جا می شود.

دررفتگی شانه عبارت است از: یک نیروی محکم که شانه را به طرف خارج می کشد و یا یک چرخش خیلی زیاد که باعث شود توپ بازو بیرون از کاسه شانه رود.

دررفتگی می تواند به سمت جلو، عقب و پایین باشد.

علایم در رفتگی شانه :

گرفتگی عضلات درد شدیدی را به وجود می آورد که یکی از علائم دررفتگی است. باد کردن، بی حس شدن، ضعیف شدن و کبود شدن از علائم دیگر آن است. به همراه این دررفتگی، رباط ها و تاندون ها نیز پاره می شوند. خیلی به ندرت امکان تخریب عصب نیز وجود دارد.

درمان در رفتگی شانه:

برای درمان دررفتگی پزشک، توپ استخوان بازو را به کاسه شانه برمی گرداند. بازو باید برای چند هفته بی حرکت بماند. 3 تا 4 بار در روز از کیسه یخ برای کاهش درد شانه استفاده می شود. بعد از این که درد فروکش کرد، می توان به تدریج ورزش را برای تقویت عضلات دررفته انجام داد.

بعد از درمان، شانه دررفته و خوب شده، به آسانی می تواند صدمه ببیند. اگر رباط ها کشیده شده و یا پاره شوند، دوباره امکان دررفتن شانه وجود دارد.

شانه ای که زیاد در رفته باشد، عصب ها و بافت های اطراف آن صدمه دیده و گاهی احتیاج به عمل جراحی دارد تا رباط ها محکم شوند و یا رباط های پاره شده به هم متصل گردند.

منبع: تبیان

معمولا درد در ناحیه استخوان دنبالچه متمرکز است و به جایی انتشار نمی یابد ، اما گاهی با کمر درد یا درد باسن و کشاله ران همراه می شود

* ازعلائم دیگر همراه با این بیماری درد درزمان قاعدگی ، موقع دفع مدفوع و زمان تماس جنسی است. درد بیمار با نشستن یا بلند شدن ازحالت نشسته افزایش می یابد وچون درد با نشستن بدتر می شود رانندگی برای فرد درد ناک است

* عمده علت درد دنبالچه برمی گردد به نیمه در رفتگی های استخوان دنبالچه و عدم ثبات این استخوان و حرکت بیش از حد آن که درد ناحیه را باعث می شود.

* از علل مهم دیگر اسپاسم عضله بالا برنده مقعد است .البته بسیاری از بیماران سابقه آسیب به ناحیه را دارند.

* زایمان یکی ازعوامل ایجاد آسیب به دنبالچه است. همچنین مسافرت های مکرر به خصوص با وسائط نقلیه عمومی ازعوامل دیگراست. اما ممکن است بدون سابقه آسیب نیز درد وجود داشته باشد.

* یکی از عوامل خطر مهم دیگر همراه با درد دنبالچه چاقی است. افزایش شاخص توده بدنی ، بروز درد دنبالچه را تا ده برابر افزایش می دهد و این ممکن است به علت کاهش چرخش لگن درحال نشستن باشد .

* درمان این بیماری  طیف وسیعی از درمان ها شامل درمان های دارویی ، فیزیوتراپی وحتی جراحی را شامل می شود. یکی از درمان های مهم ، درمان های دستی است که تحت عنوان مانیپولاسیون  شناخته می شوند. ازجمله متخصصین پزشکی که به انجام این نوع درمان مبادرت می نمایند، متخصصین طب فیزیکی  می باشند  .

 درمان درد کوکسی به وسیله مانیپولاسیون همراه با تزریق نتایج بهتری نسبت به سایر روش ها دربرخواهد داشت .

منبع: دکتر فریده رفیعی

ورزشهای مناسب برای درد دنبالچه:

منبع: دکتر بیژن فروغ

علامت مشخصه کوکسیدینی Coccydynia، درد استخوان دنبالچه موقع فشار مستقیم روی آن است مثلا موقعی که بیمار روی محل سفتی مینشیند دچار درد دنبالچه میشود. این درد معمولا با ایستادن و راه رفتن کاهش میابد. علائم دیگر عبارتند از

علت درد دنبالچه چیست

علت بسیاری از دردهای دنبالچه نامعلوم است. بندرت ممکن است این درد به علت ضربه ( مانند زمین خوردن یا زایمان)، تحرک زیاد دنبالچه بوده و در موارد نادر عفونت،  توموریا  شکستگی علت آن باشد. شیوع درد دنبالچه در زنان پنج برابر مردان است که به علت تفاوت شکل  استخوان بندی لگنبین زنان و مردان میباشد.

دنبالچه ناپایدار و یا در رفته

جابجایی دنبالچه در تصویر سمت                راست دیده میشود

این شایع ترین علت درد دنبالچه بوده و نیمی از موارد را تشکیل میدهد. در این بیماران دنبالچه نسبت به استخوان بالای آن یعنی استخوان خاجی یا ساکروم حرکت زیادی دارد و یا گاهی اوقات ممکن است کلا نسبت به استخوان ساکروم تغییر محل داده و جابجا شده باشد. به عبارت دیگر دررفته باشد. گاهی هم این جابجایی و در رفتگی در هر بار نشستن اتفاق میفتد. این وضعیت معمولا به دنبال ضربه به دنبالچه ایجاد میشود مانند زمین خوردن در حین راه رفتن و افتادن بر روی باسن، زمین خوردن در حین پایین آمدن از پله و افتادن روی پله پایینی، زمین خوردن در حین بازی ماندد اسکیت کردن. 

گاهی اوقات جابجا شدن دنبالچه در حین فشار هایی که در حین زایمان به این استخوان وارد میشود ایجاد میگردد. در حین عبور بچه از کانال زایمانی، سر بچه به استخوان دنبالچه فشار وارد میکند که میتواند موجب جابجا شدن آن شود. در تمام موارد گفته شده به علت کشش زیادی که به دیسک بین دنبالچه و استخوان بالایی آن یعنی ساکروم وارد میشود و یا به علت کشش زیادی که به رباط های بین استخوان خاجی و استخوان ساکروم وارد میشود التهاب ایجاد شده و این التهاب موجب درد میشود.

   جابجایی دنبالچه در تصویر سمت راست دیده میشود

احتمال شکسته شدن دنبالچه به دنبال ضربه بسیار کم است و تشخیص شکستگی دنبالچه در اغلب موارد غلط است. دنبالچه بطور طبیعی از چند تکه تشکیل شده و ممکن است این چند تکه بودن به اشتباه شکستگی تعبیر شود. در کسانی که با بلند شدن از حالت نشسته دچار در ناگهانی میشوند و یا در کسانی که درد آنها بدنبال زمین خوردن یا زایمان ایجاد شده است احتمال بیشتری دارد که علت درد، جابجایی یا ناپایداری دنبالچه باشد. تشخیص این حالات با مقایسه  رادیوگرافی ساده بیمار در حالت ایستاده و نشسته است.

برجستگی استخوانی زیر دنبالچه

برجستگی استخوانی در زیر دنبالچه

در 15 درصد موارد درد دنبالچه به علت یک برجستگی استخوانی در زیر و پشت مهره های پایینی آن است. این برجستگی استخوانی معمولا از روی پوست لمس میشود. تشخیص آن معمولا با بررسی دنبالچه به توسط ام آر آی داده میشود. گاهی اوقات پوست روی این برجستگی استخوانی کمی فرو رفته است.

دنبالچه کج یا دراز

در کسانی که دنبالچه آنها نسبت به استخوان خاجی با زاویه بیشتر به سمت جلو آمده است یا بلندتر از معمول است احتمال درد دنبالچه بیشتر است.


               دنبالچه کج به جلو

کیست پیلونیدال

اینها کیست های پوستی هستند که در پوست روی دنبالچه وجود دارند. این کیست ممکن است به توسط یک مجرا به سطح پوست راه داشته باشد و معمولا حاوی مو است. وجود آن منشا مادرزادی دارد و گاهی اوقات ملتهب و عفونی میشود. در صورت عفونت، دردناک شده و بیمار درد را در ناحیه دنبالچه احساس میکند. گاهی اوقات ترشحات چرکی این کیست به پوست راه پیدا میکند. با جراحی و خارج کردن کیست مشکل بیمار حل میشود.

گاهی اوقات درد دنبالچه به علت اسپاسم و انقباض غیر ارادی عضلات کف لگن و اطراف دنبالچه ایجاد میشود. در مواردی هم ممکن است بدنبال اعمال جراحی ناحیه لگن، استخوان دنبالچه دردناک شود.

منبع: ایران ارتوپد