آشنایی با سرطان لوزالمعده

این سرطان در تمامی گروه های سنی، در جوانان ۱۵ ساله تا سالمندان ۹۰ ساله دیده می شود ولی حداکثر شیوع آن در سنین ۵۵ تا ۸۵ سالگی است. علت واقعی بروز این سرطان هنوز شناخته شده نیست ولی دیده شده است که سیگار می تواند احتمال بروز آن را افزایش دهد. مطالعات نشان می دهد که غذاهای با چربی فراوان همچنین موادی که در صنایع شیمیائی، کک سازی و فلزی استفاده می شوند، در ایجاد این سرطان نقش دارند.



درمان اولیه سرطان لوزالمعده، جراحی می باشد که در طی آن تمام یا قسمتی از لوزالمعده برداشته می شود. پیشرفت های جدید در زمینه روش های جراحی و بی هوشی و مراقبت های قبل و بعد از عمل باعث شده است که امروزه این جراحی به راحتی انجام گیرد.


سرطان لوز المعده

بیش از ۹۰% از سرطان های لوزالمعده از سلول های مجاری که مسئول انتقال آنزیم های گوارشی به دوازده است، سرچشمه می گیرد. دو سوم تومورهای مجرا در سر و یک سوم بقیه در تنه و دم لوزالمعده ایجاد می گردد. معمولاً این سرطان ها توسط بافت های ملتهب لوزالمعده مشکل ایجاد می کنند. تومورهای لوزالمعده می توانند انسداد مجرای صفراوی مشترک ایجاد کرده باعث زردی شوند.

سلول های سرطانی معمولاً به بافت های اطراف، غدد لنفاوی ناحیه ای و کبد گسترش می یابند. گاه سلول های جزایر لانگرهانس سرطانی می شوند ولی بیشتر تومورهای این سلول ها خوش خیم هستند. تومور سلول های این جزایر وقتی ترشح کننده هورمون باشند تومور فعال نامیده می شوند. در صورتی که تومور ترشح کننده انسولین باشد باعث ترشح مقادیر زیاد انسولین و ایجاد علائم کاهش قند خون می گردد.

البته باید توجه داشت که علل مختلفی به جز سرطان نیز می توانند باعث کاهش قند خون شوند. به ندرت تومورهای لوزالمعده هورمون های دیگری مثل گاسترین یا VIP را ترشح می کنند که باعث زخم های شدید در معده و دوازدهه (سندروم زولینگرالیسون) و یا اسهال شدید شبه و با (سندرم ورنرموسیون) می شوند.

نوع دیگری از سرطان های جزایر لانگرهانس، تومورهای بدون فعالیت می باشند این تومورها نمی توانند مقادیر زیاد انسولین، که باعث افت قند خون شود تولید کنند. این نوع سرطان لوزالمعده گرچه بسیار نادر است ولی معمولاً نسبت به سرطان های مجرا شانس بیشتری برای بهبودی دارد.


علل سرطان لوزالمعده

علت شناخته شده ای برای سرطان لوزالمعده وجود ندارد. دانشمندان دریافته اند که عوامل خاصی احتمال ایجاد این نوع سرطان را می افزاید. تحقیقات بیانگر این مطلب است که افراد سیگاری دو برابر افراد غیر سیگاری به سرطان لوزالمعده مبتلا می شوند.

رژیم غذائی نیز ممکن است در ایجاد سرطان لوزالمعده دخالت داشته باشد. به طوری که این سرطان در افرادی که کافئین مصرف می کنند و همچنین افرادی که غذاهای حاوی چربی فراوان به خصوص چربی های حیوانی مصرف می کنند، بیشتر می باشد. برای جلوگیری از ابتلا به سرطان لوزالمعده پیشنهاد می شود که رژیم های غذائی متنوع، کم چربی و با فیبرهای غذائی فراوان مصرف شده و از استعمال دخانیات پرهیز شود. دیابت نیز با سرطان لوزالمعده ارتباط دارد. بعضی گزارش ها بیان می دارند که زنان دیابتی ممکن است شانس بیشتری برای ابتلا به سرطان لوزالمعده داشته باشند.

سرطان لوزالمعده با مواد صنعتی ارتباط دارد. ترکیبات صنعتی خاصی که در صنایع شیمیائی، کک سازی، فلزی و گاز استفاده می شود، می توانند باعث افزایش احتمال ابتلا به سرطان لوزالمعده گردند.


علائم

سرطان لوزالمعده به سرعت رشد می کند و گاه وجود خود را با یک درد مبهم شکم نشان می دهد. بسیاری از بیماران این درد مبهم در شکم را با ناراحتی های معده اشتباه می کنند. در صورتی که سرطان لوزالمعده تشخیص داده نشود و به موقع درمان گردد، از لوزالمعده خارج شده، غدد لنفاوی، کبد و سایر نقاط بدن را درگیر می کند.

گرچه علائمی که در زیر ذکر می گردد، می تواند مربوط به بیماری هائی غیر از سرطان لوزالمعده باشد ولی اگر بیش از دو هفته به طول بیانجامد، باید مشورت پزشکی صورت پذیرد:

درد مبهم در قسمت فوقانی شکم که گاه به پشت انتشار می بابد.

درد پشت، معمولاً دائمی که هنگام خوردن و دراز کشیدن بدتر می شود و با نشستن و خم شدن به جلو بهتر می شود.

زردی (اگر این علامت ظاهر شد، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید)

کاهش وزن شدید و سریع با رژیم غذائی در ارتباط نباشد.

علائم افت قندخون مثل خستگی، لرزش، سردرد و اضطراب

پزشک به علائم شما گوش خواهد داد و تاریخچه پزشکی اخذ خواهد کرد. اگر شک به سرطان لوزالمعده وجود داشته باشد، آزمایشاتی به عمل خواهد آمد.


روش های تشخیصی

سونوگرافی

آندوسکوپی

سی تی اسکن

بیوپسی (نمونه برداری)


منبع: پزشکان بدون مرز

کولونوسکوپ


کولونوسکوپ دستگاهی است که از یک لوله قابل انعطاف با قطری به اندازه یک انگشت و طول حدود یک و نیم متر تشکیل شده و به یک منبع نوری برای دیدن درون روده بزرگ و یک دوربین بسیار کوچک ویدیوئی که برای تصویربرداری از روده مورد استفاده قرار می گیرد مجهز می باشد.



کولونوسکوپ از راه مقعد وارد روده بزرگ می شود و درون آن را روی صفحه مانیتور نشان می دهد.

کولونوسکوپی امکان تشخیص پولیپ ها، تومورها، نقاط دچار خونریزی و التهاب در روده بزرگ و همچنین سرطان روده بزرگ را به پزشک معالج می ده.


منبع: تبیان

آزمایش کولونوسکوپی برای بررسی روده بزرگ

آزمایش کولونوسکوپی برای بررسی روده بزرگ


روش کولونوسکوپی برای بررسی دیواره داخلی رکتوم (مقعد) و کولون (روده بزرگ) استفاده می شود.


آزمایش کولونوسکوپی برای بررسی روده بزرگ

یکی از روش های تشخیص بیماری های روده بزرگ خصوصا سرطان روده بزرگ، آزمایش کولونوسکوپی می باشد که توسط پزشک متخصص گوارش انجام می گیرد. در طی این آزمون بنا به صلاحدید پزشک متخصص، بیمار بیهوش می شود و نتایج حاصل از این آزمون بر روی صفحه مانیتور کامپیوتر نمایش داده می شود.

 

کولونوسکوپی علاوه بر بررسی علت درد شکم، خونریزی مقعد، اسهال، یبوست و دیگر مشکلات روده ای، به عنوان آزمونی برای تشخیص سرطان روده بزرگ نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

 


برای انجام کولونوسکوپی ...

1- سعی کنید کولونوسکوپی خود را صبح انجام دهید. قبل از انجام این آزمون، مایعات زیادی مصرف کنید و از مصرف غذاهایی غیر از مایعات، جدا پرهیز کنید.

2- سعی کنید برنامه خود را طوری تنظیم کنید که یک روز قبل از انجام کولونوسکوپی، در منزل استراحت کنید و سر کار نروید .هم چنین برنامه غذایی تان را طوری تنظیم کنید که چند بار اجابت مزاج داشته باشید.

3- از هر زمانی که پزشک به شما توصیه کرد، دیگر غذا نخورید. فقط مایعات را، آن هم تحت نظر پزشک استفاده کنید .اغلب پزشکان، خوردن را از چند ساعت قبل از کولونوسکوپی ممنوع می کنند.

4- اگر تنقیه توسط پزشک تجویز شد حتما انجام دهید. تنقیه سبب می شود تا باقیمانده غذاها از روده بزرگ پاک شود.

5- با رعایت موارد بالا، روده بزرگ خالی می شود و پزشک به راحتی می تواند طی آزمایش کولونوسکوپی، آن را بررسی کند.

6- در نظر داشته باشید که بعد از اتمام آزمایش کولونوسکوپی، اجازه رانندگی به فرد داده نمی شود. پس سعی کنید همراه دوست یا خانواده خود به بیمارستان مراجعه کنید و با او به منزل برگردید.

7- استراحت بعد از آزمایش کولونوسکوپی فراموش نشود (همان میزانی که پزشک دستور داده است).

 

تذکر

- برخی از موادی که برای تنقیه به کار می روند، طعم بسیار بدی دارند. سعی کنید یک نوشیدنی به همراه داشته باشید تا در صورتی که پزشک اجازه داد، بلافاصله پس از مصرف آن ماده، بنوشید.

کارهایی که باید قبل از کولونوسکوپی انجام داد، تا حدی شکل مدفوع را از حالت طبیعی خود خارج می کنند. پس داشتن اسهال قبل از کولونوسکوپی، طبیعی است و جای نگرانی ندارد


نکاتی که پزشک باید به بیمار بگوید

- پزشک هدف از انجام کولونوسکوپی را به بیمار بگوید و اینکه او تنها قصد بررسی روده بزرگ فرد را دارد. با این کار بیمار می تواند ناراحتی های آزمون را تحمل کند.

 

- پزشک به بیمار بگوید که 24 الی 48 ساعت قبل از کولونوسکوپی، باید مایعات بنوشد و از شب قبل چیزی نخورد. این کار باعث کاهش ذرات غذایی در روده بزرگ می شود و پزشک به راحتی می تواند دیواره داخلی آن را بررسی کند.

 

- پزشک به بیمار بگوید که دستگاه کولونوسکوپ حاوی موارد لیزکننده است تا به راحتی و با درد کمتری از مقعد عبور کند.


منبع: تبیان

علائم هشدار دهنده ی سرطان پوست


سرطان پوست چند نوع است و در ابتدا با ضایعات پیش سرطانی بروز می‌کند. ضایعات پیش سرطانی، ضایعات پوستی ای هستند که سرطانی نیستند ولی با گذشت زمان سرطانی می‌شوند. 40-50 درصد سفید پوستانی که بالای 65 سال دارند به سرطان پوست دچار می‌شوند.
علائم هشدار دهنده ی سرطان پوست را بشناسید. زیرا سرطان پوست اگر زود تشخیص داده شده و درمان شود قابل علاج است. 
 
شاخی شدن پوست در اثر آفتاب (اکتینیک کراتوزیس) :
مایعات پوستی کوچکی هستند که پوسته ریزی دارند و در اثر تماس طولانی با نور خورشید ایجاد می‌شوند و بیشتر در سر، گردن، دستها ایجاد می‌شوند. ممکن است این ضایعات در نواحی دیگر بدن نیز ایجاد شوند. ممکن است این ضایعات پوستی اولین نشانه های سرطان پوست باشند. شاخی این ضایعه معمولا بعد از 40 سالگی ظاهر می‌شود اما ممکن است در افراد جوانتر نیز بروز کند.
افراد سفید پوست، بلوند، افرادی که موهای قرمز رنگ دارند یا افرادی که رنگ چشم آنها آبی یا سبز است بیشتر در معرض خطر هستند. درمان زودرس ضایعات، برای متوقف کردن پیشرفت آنها به سرطان سلول سنگفرشی پوست، توصیه می‌شود.
 
التهاب شاخی لب:
مانند ضایعه قبلی التهاب شاخی لب نیز یک ضایعه پیش سرطانی است که معمولا در لب پایینی ظاهر می‌شود. در لبها، ضایعات پوسته دار، خشکی پایدار لب یا ترک لب ممکن است بروز کنند. علائمی‌که شیوع کمتری دارند شامل تورم لب، از بین رفتن مرز بین لب و پوست یا برجسته شدن خطوط لب هستند. التهاب شاخی  لب، اگر درمان نشود ممکن است به سرطان مهاجم سلول سنگفرشی تبدیل شود.
 
 
شاخک پوستی:
این ضایعه پوستی به شکل یک برامدگی مخروطی شکل است که از یک پایه قرمز رنگ در سطح پوست رو به خارج رشد می‌کند. این ضایعه از کراتین (همان ماده ی تشکیل دهنده ی ناخن) تشکیل شده است. شکل و اندازه ی این ضایعات بسیار متفاوت است اما بیشتر آنها چند میلیمتر هستند. بدخیمی‌سلول سنگفرشی پوست اغلب در پایه ی این ضایعات ایجاد می‌شود. این ضایعات در سفید پوستان مسنی که سابقه مواجهه زیاد با آفتاب را دارند دیده می‌شود.
 
 
خال ها چه زمانی مشکل ساز هستند؟
خال معمولی یک ضایعه خوش خیم است و تنها تعداد بسیار کمی ‌از آنها بدخیم می‌شوند. اما خالهای غیر معمولی با گذشت زمان می‌توانند به نوعی سرطان پوست به نام ملانوما تبدیل شوند. خالهای معمولی ممکن است صاف یا برجسته باشند و یا ممکن است در ابتدا مسطح باشند و به مرور زمان برجسته شوند. اما در حالت طبیعی حتی سطح خالهای برجسته هم صاف است. خال های معمولی گرد یا بیضی شکل هستند و اندازه ی کوچکی دارند ( کوچکتر از ته یک مداد). بیشتر این خالها در اوایل بلوغ و جوانی شکل می‌گیرند و تشکیل خال طبیعی در افراد بالغ غیر معمول است.
 
خال غیر معمولی (دیسپلاستیک) : 
این خالها سرطانی نیستند اما می‌توانند تبدیل به سرطان شوند. این خالها می‌توانند در نواحی از بدن که با آفتاب مواجهه دارند و یا در نواحی دیگر بدن تشکیل شوند. این خالها بزرگتر هستند (عرض حدود یک چهارم اینچ معادل 6 میلیمتر یا کمتر). همچنین بیشتر شکل نامنظم دارند و حاشیه آنها نامنظم است یا حالت محو شده دارد. این خالها ممکن است صاف یا برجسته باشند و سطح آنها نیز ممکن است ناصاف یا صاف باشد. رنگ این خالها ممکن است یکدست نباشد و مخلوطی از چند رنگ مثلا صورتی، قرمز، برنزه یا قهوه ای باشد.
 
الفبای پیشگیری را بدانید:
خالهای بدن یک فرد شبیه هم هستند. خال یا لکی که با سایر خالها متفاوت باشد، اندازه ی آن از ته یک مداد بزرگتر باشد و یا خصوصیات بدخیمی‌را داشته باشد باید توسط پزشک معاینه شود چون می‌تواند بدخیم باشد. نکاتی که در ادامه گفته می‌شود شامل نکات مهمی‌است که وقتی خالهای خود را معاینه می‌کنید باید آنها را در نظر داشته باشید.

 

1-عدم تقارن:
عدم تقارن به این معنی است که نیمه ی خال با نیم دیگر آن مشابه نیست. خالهای طبیعی متقارن هستند. وقتی خالها یا لک ها را چک می‌کنید یک خط فرضی را در وسط خال در نظر بگیرید و دو نیمه‌ی خال را با یکدیگر مقایسه کنید. اگر با یکدیگر مشابهت نداشتند برای معاینه به پزشک مراجعه کنید.
 
 
 
2-حاشیه:
اگر حاشیه خال ناصاف و ناهموار بود یا محو شده بود یا شکل نامنظم داشت نیز به پزشک مراجعه کنید زیرا ضایعات پوستی نوعی سرطان پوست به نام ملانوما حاشیه های نامنظم دارند.
 
    
     
3-رنگ
خالی که رنگ یکنواخت ندارد و در بخشی از آن آن رنگ دیگری مانند قهوه ای، برنزه، سیاه ،آبی، سفید یا قرمز دیده می‌شود مشکوک است. خال طبیعی معمولا یک رنگ دارد. خالی که در برخی قسمتها روشنتر و در قسمتهای دیگر تیره تر است باید توسط پزشک معاینه شود.

          

4-اندازه:
خالی که بزرگتر از ته مداد باشد مشکوک است. خالهای خوش خیم معمولا کوچکتر از 6 میلیمتر هستند.
 
 
 
 
 5-برامدگی:
اگر قسمتی از خال برامده شد یا از سطح پوست بلندتر شد به پزشک مراجعه کنید. ضایعات بدخیم ملانوما اغلب به سرعت بزرگ می‌شوند و ارتفاعشان افزایش می‌یابد. خالی که اندازه اش به سرعت تغییر کند، بزرگ یا چروکیده شود تغییر رنگ بدهد، خارش دار شود یا خونریزی داشته باشد باید معاینه شود.
 
 
نکاتی برای بررسی خالها :
پوست خود را پس از دوش گرفتن و زمانی که مرطوب است چک کنید. محل شایع بروز ضایعات ملانوما در مردان ناحیه پشت تنه و در زنان در در پایین ران و ساق است. اما به این محلها اکتفا نکنید و ماهی یک بار همه ی بدن را برای یافتن لکه ها و خالهای مشکوک چک کنید. از سر شروع کنید و نواحی پنهان را نیز فراموش نکنید. قسمتهایی مانند لا به لای انگشتان دست و پا، کشاله ران، کف پاها و پشت زانوها نباید فراموش شوند. پوست سر و گردن را نیز چک کنید. می‌توانید از آینه یا از کمک یکی از اعضای خانواده برای چک کردن قسمتهایی که دیده نمی‌شوند استفاده کنید.
می‌توانید از خالها عکس بگیرید تا تغییرات آنها در آینده بتوانید بفهمید. اگر نوجوان هستید، باردار هستید یا حوالی یائسگی هستید توجه بیشتری به خالها و لکها داشته باشید چون در این زمانها تغییرات هورمونی در بدن رخ می‌دهند.
 
خالها را از چه نظر بررسی کنیم؟
اگر با روش فوق خالها را ارزیابی کردید و خصوصیات مشکوک پیدا کردید یا اگر ضایعات پوستی به لمس حساسیت داشت، خارش دار بود یا ترشح یا پوسته ریزی داشت، و یا در صورتی که زیر خال قرمزی یا تورمی‌داشت که بهبود پیدا نکرد به پزشک مراجعه کنید. ممکن است پزشک نمونه پوستی از آن تهیه کند. اگر ضایعه سرطانی باشد کل ضایعه و بخشی از اطراف آن برداشته می‌شود و جای آن بخیه می‌شود. درمانهای اضافی ممکن است مورد نیاز باشد.


منبع: سیمرغ

معرفی ۷ نوع سرطان پوست و درمان آنها


اگر علائم سرطان پوست زود تشخیص داده نشود می‌تواند یک نبرد مرگبار باشد و یک تهدید جدی برای سلامت به شمار رود. راهنمایی های زیر به شما کمک می کند علائم این بیماری را قبل از این که خیلی دیر شود تشخیص دهید و شروع به درمان کنید:



۱- کراتوز اکتینیک (ضایعات پوستی)

در این شرایط پوسته ای را در برخی نقاط بافت های پوست، مانند سر و اطراف گردن و یا دست ها می‌بینید که دراثر زیاد قرار گرفتن در معرض خورشید ایجاد می‌شوند. اگرچه این علائم را به عنوان سرطان پوست تلقی می کنند اما شانس این که ضایعات پوستی سرطان زا باشند به شرایط بستگی دارد. با این حال اکثر متخصصین پوست توصیه می‌کنند این نشانه ها را جدی بگیرید تا درمان تسهیل یابد.

۲- متورم شدن لب ها

بروز این مورد بسیار شبیه همان ضایعات پوستی است و در مردان مسن و افراد با رنگ پوست های روشن شایع تر است و با علائمی از قبیل متورم شدن لب‌ها و محو شدن خطوط آنها و درکل ایجاد لایه های پوسته پوسته ای قرمز رنگ بروز می‌یابد و اگر این تورم بدون درمان رها شود ممکن است به سرطان بدخیم تبدیل شود.

۳- لکه های قرمز رنگ در ناخن

ظاهر شدن رشد قیفی شکل با یک پایه قرمز پوسته ای مانند، از نشانه های این سرطان است که خبر از وجود کاتین و پروتئین می دهد و در ناخن تشکلی می شود آنها در ابتدا با چند میلی متر قطر مشخص می شوند اما بعد به طرز قابل توجهی می‌توانند رشد کنند و سلولهای سرطانی پوست را ایجاد کنند.

۴- خال های غیر طبیعی

این خال ها در هر قسمتی از بدن که فکرش را بکنید می توانند ظاهر شوند البته با حاشیه های کم رنگی که با گذشت زمان بزرگتر هم می شوند.این خال ها در ابتدا فورا سرطان را نشان نمی دهد اما در صورتی که درمان نشوند به زودی به سرطان تبدیل می شوند.

۵- ملانوم (پوست های خال خالی)

مرگبارترین نوع سرطان است با وجود این که نشانه های بارز زیادی ندارد و می‌تواند پوست های خال خالی با رنگ های ناگهانی ظاهر شود. تغییر در اندازه، شکل یا رنگ خال ها نشانه های سریعتر آن هستند با این حال اگر متوجه نامنظم شدن محدوده خال ها یا خارش، چرکین شدن و یا خونریزی های متناوب شدید توصیه می‌شود سریعا یک چک‌آپ پزشکی انجام دهید تا خیالتان راحت شود.

۶- سرطان سلول های سنگفرشی

این سرطان در قسمت هایی از بدن که به طور مرتب در معرض آفتاب هستند بیشتر است؛ مانند (گردن، بازوها، بینی، سر، پیشانی، گونه ها، لب ها) در این قسمت یک ضایعه با یک سر قرمز رنگ رشد می کند و در نهایت خونریزی می‌کند و به یک زخم خشک تبدیل می‌شود. این نوع سرطان به کلی قابل درمان است.

۷- سرطان سلولهای بازال

شایعترین و قابل درمانترین در طبقه سرطان ها است. اگرچه این نوع سرطان به آرامی رشد می کند اما می تواند به اشکال مختلفی خود را بروز دهدو عمدتا با برجستگی هایی در صورت و گردن با رگه های خونی مشخص پدیدار می شود و همچنین ممکن است به صورت یک لایه زخم مانند آشکار و به سرطان تبدیل شود.

با قرار گرفتن متناوب در معرض خورشید سرطان پوست به یک بیماری رو به رشد در میان مردم تبدیل شده است. بر این اساس اگر متوجه یکی از نشانه های بالا شدید در اسرع وقت به یک پزشک مراجعه کنید.



منبع: ایران آتا

نشانه های سرطان



بيشتر دردها دليل وجود سرطان نيستند. دردهايي كه مداوم هستند و به دلايل نامشخص ايجاد مي‌شوند حتما بايد تحت بررسي قرار گيرند.

در اين شرايط پزشك سابقه خانوادگي شما را بدقت بررسي مي‌كند و براساس آن اطلاعات تصميم بگيرد كه چه آزمايشاتي براي شما لازم‌تر است. در اين ميان برخي معتقدند سرطان بيماري‌اي است كه بيشتر در افراد سالخورده ايجاد مي‌شود. هرچند بيشتر وقت‌ها حق با آنهاست، اما خيلي از افراد جوان هم به سرطان مبتلا مي‌شوند. تحقيقات و مطالعات نشان مي‌دهد خانم‌ها در مقابل چكاپ‌هاي منظم و آزمايشات سرطان نسبت به آقايان حساس‌تر و مراقب‌تر هستند.

آنها معمولا خيلي بيشتر هم نسبت به نشانه‌هاي بيماري نگران مي‌شوند. اما هميشه هم اين‌طور نيست. براي مثال خانم‌هاي جوان‌تر خيلي از علائمي را كه مي‌تواند نشانه سرطان باشد، ناديده مي‌گيرند. البته خيلي از خانم‌ها از آقايان هم در انكار بيماري ماهرتر هستند. اينها كساني هستند كه عمدا علائم و نشانه‌هاي سرطان را ناديده مي‌گيرند.

البته هميشه هم مساله انكار بيماري نيست. در بعضي‌ها يك باور فرهنگي وجود دارد كه تصور مي‌كنند سرطان بيماري لاعلاج است به همين خاطر لزومي نمي‌بينند كه براي درمان مراجعه كنند، در حالي كه حرف زدن در مورد مسائل نگران‌كننده نبايد باعث واكنش منفي از سوي افراد شود.

نبايد اين حس به افراد القا شود كه بايد به دنبال هر نشانه كوچكي باشند. به همين دليل در ادامه 15 مورد از متداول‌ترين علائم سرطان كه بايد حتما جدي گرفته شوند را برايتان معرفي مي‌كنيم كه ديگر هر مشكل كوچكي باعث نگراني شما نشود.

كاهش وزن بدون ‌دليل: خيلي از خانم‌ها بدشان نمي‌آيد كه بدون هيچ سعي و تلاش وزنشان را پايين بياورند. اما كاهش وزن بي‌دليل (مثلا 5 كيلو در ماه بدون بالا بردن فعاليت بدني يا رژيم غذايي) حتما بايد مورد چكاپ قرار گيرد. كاهش وزن بي‌دليل نشانه سرطان است مگر اين‌كه خلاف آن ثابت شود. همچنين مي‌تواند نشانه مشكل ديگري مثل پركاري تيروئيد نيز باشد. پزشكتان بايد آزمايشاتي براي چك كردن وضعيت تيروئيدتان انجام داده و سي‌تي‌اسكني از بقيه اندام‌هاي بدن هم تهيه كند. پزشك بايد تك‌تك احتمالات را بررسي كند.

نفخ كردن: نفخ كردن مي‌تواند يكي ديگر از علائم سرطان باشد كه خيلي از خانم‌ها به آن مبتلا هستند و البته مي‌تواند نشانه سرطان تخمدان باشد. ساير علائم سرطان تخمدان عبارتند از درد شكم يا لگن، احساس سيري زودرس (حتي وقتي هيچ غذايي نخورده‌ايد) و مشكلات ادرار. اگر اين نفخ كردن هر روز براي فرد اتفاق بيفتد و براي چند هفته فرد را آزار دهد، حتما بايد با پزشكتان مشورت كنيد. در اين شرايط پزشك آزمايش خون، سي‌تي‌اسكن و ساير آزمايشات لازم را براي شما انجام مي‌دهد.

تغييرات در سينه: بيشتر خانم‌ها سعي مي‌كنند سينه‌هاي خود را از نظر احتمال وجود غده بررسي كنند. اما اين تنها نشانه براي سرطان سينه نيست. قرمز و ضخيم شدن پوست سينه مي‌تواند يك نشانه نادر و شديد سرطان سينه باشد، در ضمن سرطان سينه التهابي هم بايد مورد آزمايش قرار گيرد. اگر جوش يا دانه‌اي روي پوست سينه‌تان مشاهده كرديد كه بيشتر از يك هفته دوام پيدا كرد، حتما بايد به پزشك مراجعه كنيد. همچنين اگر ظاهر نوك سينه‌هايتان تغيير كرد يا ترشحاتي غيرعادي مشاهده كرديد، به پزشك مراجعه كنيد. در واقع تغيير در وضعيت ظاهر سينه‌ها، نشانه بسيار نگران كننده‌اي است.

خونريزي غيرعادي: خانم‌هايي كه هنوز به يائسگي نرسيده‌اند خيلي‌وقت‌ها به خونريزي‌هاي زودتر از زمان عادت ماهيانه بي‌توجهي مي‌كنند. اما خونريزي بين زمان عادت ماهيانه بخصوص وقتي عادت ماهيانه‌ منظم است، نياز به آزمايش و بررسي دارد. خونريزي بعد از رسيدن به يائسگي مي‌تواند نشانه سرطان رحم باشد، بنابراين پزشك ‌بايد بدقت سابقه خانوادگي شما را بررسي و برحسب زمان خونريزي و ساير علائم، آزمايش فراصوت يا بيوپسي برايتان تجويز كند.

تغييرات پوستي: خيلي از ما خال‌هايمان را بدقت بررسي مي‌كنيم، چرا كه مي‌دانيم هر نوع تغيير در تعداد و اندازه آنها مي‌تواند يكي از نشانه‌هاي سرطان پوست باشد. اما بايد تغيير در رنگدانه پوست را هم جدي بگيريم. همچنين اگر يكدفعه دچار خونريزي يا ورقه ورقه شدن پوست شديد حتما بايد به پزشك متخصص نشان دهيد.

بروز مشكل در بلع: اگر در قورت دادن مشكل داريد، احتمالا رژيم غذايي‌تان را تغيير داده‌ايد. پس جويدن چندان برايتان دشوار نيست. احتمالا بيشتر از سوپ، غذاهاي مايع يا محلول‌هاي پروتئيني استفاده مي‌كنيد. اما اين مشكل در قورت دادن مي‌تواند نشانه سرطان دستگاه گوارش(gi) باشد مثل مري. پزشكتان بايد بدقت سابقه خانوادگي شما را بررسي كرده و آزمايشاتي مثل راديولوژي سينه يا تست دستگاه گوارش(gi) انجام دهد.

وجود خون در مدفوع: اگر در ادرار يا مدفوعتان خون مشاهده كرديد به هيچ وجه تصور نكنيد كه حتما از بواسير باشد، بلكه مي‌تواند نشانه سرطان روده باشد. پزشك بايد سوالاتي از شما بپرسد و آزمايشاتي مثل كلونوسكوپي برايتان انجام دهد. همچنين بالا آوردن خون موقع سرفه كردن هم بايد بدقت بررسي شود. البته اگر اين اتفاق يك‌بار بيفتد ممكن است خطر جدي نباشد اما در صورت تكرار حتما بايد به پزشك مراجعه كنيد.

درد شكم و افسردگي: خانم‌هايي كه دچار درد در ناحيه شكم و احساس افسردگي به طور همزمان مي‌شوند نياز به چكاپ دارند. برخي محققان رابطه‌ بين افسردگي و سرطان لوزالمعده را پيدا كرده‌اند كه هنوز چندان شناخته شده نيست.

سوءهاضمه: بيشتر خانم‌هايي كه حاملگي را تجربه كرده‌اند انواع و اقسام مشكلات گوارشي كه با بالا رفتن وزن برايشان اتفاق افتاده بود را به خاطر دارند. اما بروز مشكلات گوارشي و سوءهاضمه بدون هيچ دليل مشخص مي‌تواند خطرناك و نشانه زودهنگام سرطان معده، مري يا گلو باشد. بنابراين پزشك بايد سابقه خانوادگي شما را بدقت بررسي كند و قبل از انتخاب آزمايشات لازم براي شما، سوالاتي در مورد سوءهاضمه‌تان بپرسد.

عفونت دهاني: همه افراد بخصوص سيگاري‌ها بايد بدقت مراقب لكه‌هاي سفيدي كه درون دهان يا روي زبانشان ايجاد مي‌شوند، باشند. بيشتر اين لكه‌ها مي‌توانند نشانه‌هاي اوليه نوعي از سرطان باشند كه مي‌توانند منجر به سرطان دهان شود. از دندانپزشك يا پزشكتان بخواهيد بدقت وضعيت را بررسي كنند و درمورد درمان آن تصميم بگيرند.

درد: با بالا رفتن سن، شكايت افراد از درد بيشتر مي‌شود، اما درد مي‌تواند نشانه زودرسي از برخي سرطان‌ها هم باشد، گرچه بيشتر دردها دليل وجود سرطان نيست. دردهايي كه مداوم هستند و به دلايل نامشخص ايجاد مي‌شوند حتما بايد مورد بررسي قرار گيرند. پزشكتان بايد سابقه خانوادگي شما را بدقت بررسي كرده و براساس آن اطلاعات تصميم بگيرد كه چه آزمايشاتي براي شما لازم‌تر است.

تغيير در گره‌هاي لنفاوي: اگر غده يا برآمدگي روي گره‌هاي لنفاوي خود در زيربغل يا گردنتان مشاهده كرديد، لازم است با دقت علت ايجاد آن بررسي شود. اگر يكي از گره‌هاي لنفاويتان بتدريج بزرگ‌تر مي‌شوند حتما بايد به پزشك مراجعه كنيد. در اين شرايط پزشك شما را معاينه خواهد كرد و دليل بزرگ شدن غده لنفي را بررسي خواهد كرد. همچنين ممكن است برايتان نمونه‌برداري از خون (بيوپسي) انجام دهد.

تب: اگر افزايش حرارت بدن و بروز تب در شما به دليل آنفلوانزا يا ساير بيماري‌ها نيست، ممكن است در صورت تداوم نشانه‌اي از سرطان باشد. تب معمولا زماني كه سرطان از نقطه اصلي خود گسترش پيدا كرده باشد اتفاق مي‌افتد، اما مي‌تواند نشانه سرطان خون‌ هم باشد. ساير نشانه‌هاي سرطان عبارتند از زرد شدن پوست بدن يا تغيير در رنگ مدفوع. پزشك بايد شما را تحت معاينه دقيق فيزيكي قرار دهد و سابقه دارويي شما را بدقت بررسي كند و سپس آزمايشاتي مثل راديولوژي، سي‌تي‌اسكن، ام‌آر‌‌آي و ساير آزمايشات را برايتان انجام دهد.

خستگي: خستگي نيز يكي ديگر از علائم مبهم سرطان است. اين مشكل مي‌تواند بعد از پيشرفت سرطان اتفاق بيفتد، اما ممكن است ابتداي سرطان‌هايي مثل لوكمي (سرطان خون) يا برخي سرطان‌هاي روده هم ايجاد شود.

سرفه مداوم: سرفه معمولا با سرماخوردگي، آنفلوآنزا و حساسيت‌ها همراه است و همچنين مي‌تواند يكي از عوارض جانبي برخي داروها نيز به حساب آيد. اما سرفه‌هاي مداوم سرفه‌هايي كه بيش از 3 تا 4 هفته به طول انجامد به هيچ وجه نبايد ناديده گرفته شوند. در اين شرايط پزشكتان بايد سابقه خانوادگي شما را بدقت بررسي كند، وضعيت گلو و ريه‌هايتان را معاينه كرده و آزمايشاتي مثل راديولوژي برايتان انجام دهد.



منبع: نیک صالحی

نقش دیسک های بین مهره ای در بدن


مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید



دیسک کمر درد (قسمت دوم)



بریس زانو (Brace)


بریس Brace


بریس نام عمومی برای دسته ای از وسایل است که در ارتوپدی بکار برده میشوند.

هدف استفاده از بریس ها حمایت از اندام یا تنه بصورت کنترل، هدایت، بیحرکتی یا محدود کردن حرکات مفاصل و اندام است تا بیمار بتواند بهتر از اندام خود استفاده کند.

از بریس ها همچنین برای کاهش نیروهای وارده به اندام و برای تصحیح شکل اندام استفاده میشود.



این زانوبند دارای درجه تنظیم حرکتی پا میباشد که براحتی میتواند حرکات پا را کنترل کند و در عین حال زاویه مناسبی جهت درمان به پای شما بدهد(زاویه 135-0)

نوار چسبهایی در بالا و پایین زانوبند برای قرار گرفتن صحیح و تاثیر بهتر و همچنین پوشیدن راحت تر قرار دارد

جلوی کشکک باز می باشد تا بدانید طرز قرار گیری صحیح محصول در کجا می باشد.



علل زانو درد و استئوآرتریت

 

علل زانودرد چیست؟

زانو درد بسته به سن افراد علل مختلفی دارد. به طور کلی زانودردها به دو دسته تقسیم می شوند:

 

یکی آنهایی که علل ثانویه دارند، مثلا فردی که دچار شکستگی زانو شده است.

 

در یکسری افراد هم زانودرد علت اولیه دارد، مانند افرادی که التهاب مفصل (آرتریت) زانو شده اند و غضروف مفصل زانوی آنها تخریب شده است.

 

 

چه افرادی دچار درد زانو می شوند؟

 

اصولا بر اساس سن بیمار که در چه سنی از زانودرد شکایت می کند، افراد به دو دسته تقسیم می شوند:

 

۱- یکی افراد جوانی که معمولا از لحاظ ورزشی و تحرک بدنی فعال هستند و از درد جلوی زانو شکایت می کنند و درد آنها بیشتر موقع نشست و برخاست ایجاد می شود، به خصوص هنگامی که به کوه می روند و از کوه پاین می آیند، و یا از پله بالا و وپاین می روند، و یا هنگام نماز خواندن در نشست و برخاست از درد زانو شکایت می کنند.

 

۲- دسته دوم هم افرادی هستند که در سنین کهنسالی هستند و بیشتر تخریب غضروف مفصل زانو در این افراد است که موجب درد می شود که منجر به آرتروز می گردد.خودتان را با فعالیت زیاد خسته نکنید، بلکه در اولین فرصت به استراحت بپردازید. گوش به زنگ باشید، زیرا بیشتر صدمات بدنی زمانی اتفاق می افتد که انسان خسته است.

 

 

چطور درد زانو را تسکین دهیم؟

 

وقتی درد زانو به صورت مزمن در می آید زانو ورم می کند. برخی از بیماری ها باعث ورم و التهاب زانوها می شوند. صدمات زانو در ابتدا باعث ورم زانو می شود که خود سبب صدمات بیشتر خواهد شد و این روند همچنان ادامه پیدا می کند تا به صورت مزمن درمی آید.

 

با محافظت های پزشکی می توان این چرخه معیوب را شکست و صدمات آتی بافت های زانو را به حداقل رساند.

 

محافظت از زانو در مقابل بروز برخی از دردها بسیار مشکل است، ولی می توان با رعایت چند اصل مهم احتمال صدمه به زانوها را به حداقل کاهش داد:

 

- برای کاهش بیماری های زانو مثل ( استئوآرتریت)، اگر چاق هستید، باید لاغر شوید. با لاغر شدن چه در کارهای روزمره و چه در قدم زدن، فشار روی زانوهایتان کاهش می یابد. کاهش وزن صدمات احتمالی به رباط ها وتاندون ها را کاهش می دهد.

 

- اگر به درد مزمن زانو مبتلا هستید، به شنا و یا ورزش های آبی بپردازید. وقتی بدن در آب غوطه ور می شود، از وزن بدن کاسته می شود. در نتیجه وزن بدن به زانوها فشار وارد نمی کند.

 

- اگر به استخر دسترسی ندارید و یا علاقه ای به ورزش های آبی ندارید، به ورزش هایی بپردازید که باعث کشش بدن و ماهیچه ها شوند. ورزش هایی چون بسکتبال، تنیس و دویدن را کم انجام دهید. اگر با این گونه ورزش ها درد زانوی شما تشدید شد، حتماً آن را محدود کنید. به بدنتان توجه کنید، اگر احساس کردید برخی از حرکات ورزشی به شما صدمه وارد می کند، نوع ورزشتان را تغییر دهید.

 

- خودتان را با فعالیت زیاد خسته نکنید، بلکه در اولین فرصت به استراحت بپردازید. گوش به زنگ باشید، زیرا بیشتر صدمات بدنی زمانی اتفاق می افتد که انسان خسته است.

 

- از زانوهایتان محافظت به عمل آورید. پوشیدن زانوبند هنگام ورزش شما را از برخی صدمات مصون نگه می دارد.هنگامی که رانندگی می کنید، از زانوهایتان در مقابل صدمات ناشی از داشبورد محافظت کنید.

 

 

مراقبت خانگی از زانودرد

 

درد زانویی که شما را از راه رفتن باز می‌دارد، باید بوسیله پزشک مورد بررسی قرار گیرد.

 

این توصیه‌ها به تسکین درد جزئی زانو کمک می کنند:

استراحت دادناستراحت در منزل از مهم ترین اصول درمان زانو درد شدید است.

 

بریس زانو: زانو‌ی‌تان را بالا نگه دارید. می‌توانید زانو‌های‌تان را با گذاشتن بالش در زیر آنها بالا نگه دارید، یا بالشی را بین دو زانوی‌تان قرار دهید. قراردادن زانو در سطحی بلندتر از بدن باعث می شود نیروی جاذبه زمین، مایعات جمع شده در بافت صدمه دیده را کاهش داده، در نتیجه ورم نیز کمتر شده و خستگی را از ما دور می سازد.

 

بستن زانوهابستن زانوها به دو دلیل مفید است: هم ورم را کاهش می دهد و هم مکانیسم زانو را به نظم در می آورد. از بریس  یا بانداژ زانو استفاده کنید.

 

استفاده از داروهااگر شما به زخم معده، بیماری کلیه و بیماری های خونی مبتلا نیستید، داروهای ضد التهابی در این مورد به شما کمک های فراوانی می کند. از داروهای مسکن معمول مانند استامینوفن یا ایبوپروفن برای کمک به تسکین درد و ورم استفاده کنید.

 

- روی زانوی‌ دردناک‌تان فشار نیاورید و از انداختن وزن روی آن پرهیز کنید.

 

- با کیسه یخ زانو را به طور مکرر کمپرس سرد کنید. در روز اول هر ساعت برای ۱۵ دقیقه روی زانو کیسه یخ بگذارید. پس از روز اول، دست کم چهار با در روز روی زانو یخ بگذارید.

 

 

منبع: سایت دکتر وریانی

درمان قوز کمر



علت ایجاد انحنای كمر و یا قوز کمر

چندین عامل در بروز این وضعیت مؤثر است.

1.  بد قرار گرفتن  وضعیت بدن بخصوص در هنگام نشستن كه غالباً با سعی و كوشش در قرار دادن بدن در وضعیت صحیح اصلاح می شود.

2.    ضعف عضلات در بیماری های عضلانی بدن

3.    قوز كه در مواردی مانند در رفتگی لگن و خمیدگی طبیعی ستون مهره ها دیده می شود.

4.    بیماری های ستون مهره ها كه به وسیله بیمار و یا پزشك قابل اصلاح نیستند.

5.    شكستگی ستون مهره ها در اثر تصادف یا تومور

6.    علل مادرزادی


میزان شیوع این بیماری

بر اساس علل ایجاد كننده كه ذكر شد درصد شیوع آن در جامعه متفاوت است.


علایم و نشانه های ابتلا به این بیماری

برجستگی غیر عادی در ستون مهره ها همراه یا بدون انحناء جانبی ستون فقرات، درد، اشكال در راه رفتن، خستگی زودرس و در مراحل شدید بیماری ، اختلالات تنفسی و عصبی از علایم آن است.


روش تشخیص این بیماری

بهترین روش تشخیص ، معاینه دقیق توسط پزشك متخصص است. روشهای پرتونگاری (رادیو گرافیك) هم در تشخیص این معاینه كمك كننده است.


طرق درمان این مشكل

درمان قطعی بیماری مستلزم همكاری صمیمانه خود بیمار است. تغییر عادت در طرز نشستن غلط، استفاده از قوزبند،  فیزیوتراپی جهت رفع ضعف عضلات ستون فقرات كه می تواند عامل ایجاد كننده باشد، از درمانهای طبی است.

در صورتی كه بیماری آنچنان پیشرفت كرده باشد كه باعث بروز علائم حسی و حركتی در اندامها، اشكالات تنفسی و یا تغییر شكل شدید ستون فقرات باشد ممكن است جراحی در درمان كمك كننده باشد.


آیا می توان از ابتلا به این بیماری پیشگیری كرد؟

در مواردی كه علت ، وضعیت غلط در نشستن و یا ضعف عضلات باشد، اصلاح نشستن و برخاستن و تقویت عضلات ستون مهره ها به وسیله انجام نرمشهای سبك كمك كننده است.


آیا بیماران مبتلا باید به نكات بهداشتی – درمانی خاصی توجه كنند؟

طرز صحیح نشستن روی صندلی، رانندگی، خوابیدن، راه رفتن كمك كننده است. اما رعایت نكات بهداشتی، درمانی براساس علل بیشمار آن متفاوت می باشد.

ممكن است در اثر بی مبالاتی و نادیده گرفتن دستورات پزشك در انجام ورزشهای مخصوص، استفاده نامناسب از قوزبندها ، بیماری عود یا پیشرفت نماید.



بی علاقگی نوجوانان و دانش آموزان به نرمش و ورزش و وضعیت بد قرارگیری آنها هنگام نشستن پشت نیمكت های مدرسه بخصوص هنگام مطالعه می تواند از علل این بیماری باشد.


منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

نیاز های استخوان


ایجاد استخوان‌های محکم در سنین جوانی مهم است تا از مشکلات بعدی در سنین بالا جلوگیری شود.



استخوان

این توصیه‌ها را برای حفظ سلامت استخوان‌ها در سنین مختلف به یاد داشته باشید:

 

بین 10 تا 20 سالگی : 1300 میلی‌گرم کلسیم در روز با خوردن غذاهای غنی از کلسیم مانند پنیر و سبزی‌های دارای برگ سبز دریافت کنید. دست کم سه لیوان شیر در روز بنوشید.

 

بین 20 تا 35 سالگی : باید دست کم روزانه 1000 میلی‌گرم کلسیم دریافت کنید. ورزش‌هایی مانند دویدن آهسته یا پیاده روی به استحکام استخوان‌ها کمک می‌‌‌کند.

 

بین 35 تا 50 سالگی : هنوز به دریافت روزانه 1000 میلی‌گرم کلسیم نیاز دارید، چرا که ممکن است کاهش تراکم استخوان از قبل آغاز شده باشد. با پزشک خود در مورد لزوم انجام تراکم‌سنجی استخوان مشورت کنید.

 

50 سالگی و بالاتر : اطمینان حاصل کنید که حداقل روزانه 1000 میلی‌گرم کلسیم دریافت می‌کنید و دست کم 30 دقیقه ورزش سه بار در هفته یا بیشتر انجام می‌دهید. همچنین پزشکتان ممکن است مکمل ویتامین D برای شما تجویز کند.



منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

فتق دیسک بین مهره ای



مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید




دردهای کمری


مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید



دردهای کمری



درمانهای ارتوپدی کمردرد

درمانهای ارتوپدی فنی شامل يکسری ابزارهای کمکی است که توسط کارشناس ارتوپدی فنی جهت بيمار ساخته می شود.

مانند: کرستهای ستون فقرات ( کرستهای کمر و گردن ) که بطور شايع استفاده می شوند. اين وسايل می توانند بطور موقت در کاهش درد و اسپاسم عضلات مفيد باشند ولی استفاده طولانی مدت و مستمر آنها مضر است و سبب آتروقفی ( لاغر شدن ) عضلات حمايت کننده شده و پس از مدتی نتيجه معکوس می دهد.


درمان جراحی :

درمان جراحی، آخرين روش جهت کنترل درد ستون فقرات و آن هم در شرايط خاصی می باشد و در شرايط معمول به هيچ وجه قابل توصيه نيست.   طبق آمار، امروزه در مورد فتق ديسک بين مهره ای تنها در 15-5 درصد موارد جراحی توصيه می شود که شامل موارد زير است:

  1. دردر بيمار آنقدر شديد می باشد که با استراحت بهبود نيافته و به دارو جواب ندهد و موجب اختلال جديد در فعاليتهای روزمره و يا اجتماعی بيمار گردد.

  2. بيماری طوری پيشرفت نمايد که منجر به فلج اندام، اختلالات حسی و يا بی اختياری ادرار باشد.

  3. در حال حاضر 95-85 درصد ديسکهای کمری بدون جراحی و با روشهای درمانی که قبلا" توضيح داده شده بهبود می يابند.

  4. نکته قابل توجه اين است که جراحی، درمانی قطعی دردهای کمری ناشی از ديسک نمی باشد و پس از آن، انجام تمرينات درمانی و در بعضی شرايط استفاده از روشهای فيزيوتراپی جهت کاهش درد ضروری است.

 


منبع: سلامت

بورس چیست؟

بورس ها
 

بورس ها کیسه های بافتی نازکی هستند که لایه ای از سلول های سینوویال سطح داخلی آنها را فرش کرده است. این کیسه ها شبیه یک کیسه نازک پلاستیکی (کیسه فریزر) هستند که در آنها بسته بوده و مقدار کمی مایع لغزنده در درون آن وجود دارد. در این حال دو سطح رویی و زیرین آن مانند دو سطح کیسه پلاستیکی میتوانند به راحتی روی هم بلغزند و بدین ترتیب اجازه میدهند تا بافت هایی که در دو طرف این کیسه قرار دارند بتوانند به راحتی روی هم حرکت کنند.

در واقع بورس ها کیسه های مجازی هستند که از دو لایه پهن تشکیل شده اند که در بین آنها کمی مایع سینوویال قرار دارد. این کیسه ها در مناطقی از اطراف زانو قرار گرفته اند که در آن مناطق بافت ها باید روی یکدیگر حرکت کنند. پس برای تسهیل این حرکت بین دو بافت متحرک یک بورس قرار میگیرد.


 


 

1546 2


 

بزرگترین بورس زانو در واقع همان امتداد کپسول مفصل زانو به بالای کشکک است که به آن پاچ سوپراپاتلار Suprapatellar pouch میگویند. در بین سطح قدامی کشکک و پوست هم یک بورس به نام بورس جلوی کشکک Prepatellar boursae قرار دارد که موجب میشود پوست روی کشکک به راحتی روی آن بلغزد. این خاصیت موجب میشود تا پوست جلوی زانو در موقع زانو زدن روی زمین آسیب نبیند.

 

بورس دیگری در زیر کشکک و پشت تاندون کشکک قرار دارد که به آن بورس تحت کشککی Infrapatellar boursae میگویند و موجب میشود تا تاندون کشکک روی لبه جلویی پلاتوی تیبیا به راحتی حرکت کند.



منبع: ایران ارتوپد

شایعترین علل دردهای مزمن زانو

حس درد بوسیله اعصاب منتقل میشود. اعصابی که حس درد زانو را منتقل میکنند به اعصابی که حس درد ناحیه لگن و مچ پا را منتقل میکنند نزدیک است پس درد مفصل زانو ممکن است در لگن یا در مچ پا حس شود و یا برعکس ممکن است منشا درد در ناحیه لگن یا مچ پا باشد ولی بصورت درد زانو حس شود. دردهای مفصل زانو را میتوان به دو دسته دردهای حاد و دردهای مزمن تقسیم بندی کرد.

شایعترین علل دردهای مزمن زانو عبارتند از :


آرتروز یا استئوآرتریت


به این بیماری ساییدگی زانو هم میگویند. آرتروز زانو به علت از بین رفتن غضروف مفصل ایجاد شده و در حالات شدید منیسک هم از بین میرود. علائم آن بصورت درد زانو و محدودیت حرکت و تورم زانو است. تشخیص ساییدگی زانو با معاینه و رادیوگرافی ساده داده میشود و درمان آن درمان های عمومی دردهای زانو است. در حالات شدید، مفصل زانو با مفصل مصنوعی تعویض میشود.


روماتیسم


روماتیسم معمولا تمام بدن را درگیر میکند. البته مفاصل از محل های عمده درگیری در روماتیسم است. مفصل زانو هم ممکن است درگیر شود. علامت عمده درگیری روماتیسمی زانو درد و تورم زانو است. در مراحل پیشرفته، مفصل زانو تغییر شکل میدهد. درمان روماتیسم زانو بصورت مصرف دارو و انجام نرمش هایی جهت افزایش دامنه حرکات زانو و تقویت عضلات اطراف مفصل است. در موارد شدید بیماری از تعویض مفصل برای درمان کمک گرفته میشود.


بورسیت


در اطراف مفصل زانو کیسه هایی وجود دارد که به آنها بورس میگویند. این کیسه ها به علل متفاوتی مانند عفونت یا وارد شدن ضربه میتوانند ملتهب و دردناک شوند. به این عارضه بورسیت میگویند. علائم بورسیت های زانو معمولا بصورت درد زانو و تورم موضعی در قسمتی از زانو است. درمان بورسیت های زانو همان درمان های کلی درد زانو است. بر حسب مورد و در موارد مقاوم به درمان ممکن است از درمان های جراحی هم استفاده کرد. عفونت

عفونت مفصل زانو از اورژانس های پزشکی است. علائم عفونت زانو بصورت زانودرد و تورم زانو و تب است. درمان آن در اکثر اوقات عمل جراحی و استفاده از آنتی بیوتیک است. گاهی عفونت زانو مزمن میشود. در این صورت ممکن است موجب آسیب استخوان های اطراف مفصل هم بشود. در موارد مزمن هم درمان استفاده همزمان از عمل جراحی و مصرف آنتی بیوتیک است.


کندرومالاسی کشکک

کندرومالاسی کشکک در کسانی که زیاد میدوند و در خانم ها بیشتر دیده میشود. در این بیماری استخوان کشکک به درستی در جای خود قرار نگرفته و در اثر حرکات مکرر در جلوی زانو غضروف آن آسیب میبیند. علائم کندرومالاسی یا نرمی غضروف کشکک درد زانو بخصوص بعد از نشستن به مدت طولانی است. حرکات زانو ممکن است با صدا همراه باشد. درمان این بیماری همان درمان های عمومی درد زانو و تقویت عضلات چهارسر ران است.


ازگود اشلاتر


ازگود اشلاتر در نوجوانان ورزشکار و به علت مستقیم شدن مکرر زانو ایجاد میشود. در این بیماری برجستگی زیر کشکک دردناک و متورم میشود. درمان آن همان درمان های عمومی زانو درد و مدتی استفاده از بریس و کاهش فعالیت های ورزشی است.

زانوی جهندگان

منظور از جهندگان یا Jumpers ورزشکارانی هستند که حرکات جهشی را زیاد انجام میدهند. ورزش هایی مانند والیبال و بسکتبال جزو این ورزش ها هستند. در این ورزشکاران تاندون کشکک که در زیر کشکک قرار دارد ملتهب و دردناک میشود. علامت این بیماری ها درد زانو در محل تاندون است که در حین ورزش بیشتر میشود. درمان بیماری همان درمان های عمومی زانو درد و تقویت عضلات اطراف زانو با انجام نرمش های خاص است.


سندرم ایلیوتیبیال باند

ایلیوتیبیال باند iliotibial band یک نوار محکم بافتی است که از لگن تا زیر زانو کشیده شده است. این باند در قسمت خارجی زانو قرار دارد. با حرکت زانو، این باند بطور مکرر به برجستگی که در سطح خارجی مفصل زانو قرار دارد ساییده شده و موجب درد زانو و تورم میشود. این بیماری بیشتر در کسانی دیده میشود که ایلیوتیبیال باند سفت و کوتاهی دارند. علامت این بیماری درد در سطح خارجی مفصل ران است که بیشتر در دوندگان دو های طولانی دیده میشود. درد معمولا بعد از 15-10 دقیقه از آغاز به دویدن شروع شده و بعد از استراحت بهبود میابد. درمان این بیماری انجام دادن نرمش هایی برای کشش ایلیوتیبیال باند است تا این نوار، شل شود.




منبع: ایران ارتوپد

کپسول مفصلی Joint capsul


کپسول مفصلی Joint capsul


    1545 1
      کپسول مفصل زانو به رنگ فیروزه ای دیده میشود

کپسول مفصلی بافت پرده ای شکلی است که اطراف مفصل را فرا میگیرد.

کپسول مفصلی مانند کیسه ای استوانه ای شکل است که مفصل در درون آن قرار میگیرد. دو طرف این کیسه استوانه ای به استخوان های تشکیل دهنده مفصل متصل میشود.

رباط های اطراف مفصل بر روی کپسول مفصلی قرار گرفته و به آن می چسبند و در مواردی با آن یکی میشوند.

کپسول مفصلی یکی از عوامل پایداری مفصل است.







منبع: ایران ارتوپد

بهترين روش درمان درد زانو و كمر

آب درمانی بهترين روش درمان درد زانو و كمر است


آب درماني بهترين روش درمان درد زانو و كمر است. بيماري قرن ما درد‌هاي مفاصل به خصوص دردهاي زانو و كمر است و يكي از مفيدترين روش‌هاي درماني در اين
خصوص، آب درماني است.
درمان اين نوع بيماري‌ها بسيار مهم بوده و راهكارهاي مختلفي از قبيل اعمال جراحي، دارو درماني و يا روش‌هايي از قبيل طب سوزني و ماساژ درماني انجام مي‌شود، ولي تنها روشي كه امروزه تقريباً به صورت همگاني قابل قبول مي‌باشد، آب درماني است، كه طي آن فرد در داخل آب اقدام به ماساژ درماني، تقويت عضلات و حركت‌هاي مفاصل مي‌كند.


نحوه ی این نوع درمان:

زماني كه شخص بيمار در داخل آب قرار مي‌گيرد، براساس قانون ارشميدس ميزان فشاري كه بر روي مفاصل وارد مي‌شود، كاهش يافته و با حركاتي كه داخل آب انجام‌ مي‌دهد، به نحوي عضلات تقويت مي‌شود و اين تقويت باعث مي‌گردد تا فشار بر روي فضاي ديسك و كپسول مفصل كاهش يابد و نهايتاً اين كاهش فشار منجر به كاهش شدت بيماري مي‌شود.


شنا كردن باعث افزايش ميزان تراكم استخوان‌ها مي‌شود و كساني كه به ورزش شنا مي‌پردازند، نه تنها عضلات ناحيه كمرشان تقويت مي‌شود، بلكه به طور همزمان عضلات ناحيه شكم نيز تقويت مي‌گردد. در صورتي كه در روش فيزيوتراپي هر كدام از عضلات بايد جداگانه مورد فيزيوتراپي قرار گرفته و عضلات تقويت شود.


يكي از علل دردهاي كمر، افتادگي شكم است، كه ورزش شنا از اين افتادگي شكم جلوگيري مي‌كند.
بنابراين كساني كه شنا مي‌كنند، ضمن تقويت عضلات باسن و ران‌هايشان، وضعيت چاقي و افتادگي شكم خويش را نيز بهبود مي‌بخشند. گفتني است كه تقويت عضلات باسن و ران‌ها باعث بهبود راه رفتن بيمار و در نتيجه كاهش درد مي‌شود.

معمولاً پس از انجام عمل جراحي ناحيه‌ كمر، يكي از روش‌هاي اساسي جهت تصريح بهبودي بيمار و كاهش دوران نقاهت توصيه ورزش شناست، ضمن اين كه ورزش شنا جهت بهبود سلامتي و افزايش عملكرد قلبي و ريوي بيماران نيز پيشنهاد مي‌گردد.


مراقبتهای لازم در کمردردهای حاد


مراقب کمرتان باشید !
برای اینکه این دوره زودتر و علمی‌تر بگذرد به توصیه‌های زیر عمل کنید:

۱- نشستن:

طی ده تا بیست روز اول پس از کمردرد؛

الف: حتی المقدور کمتر بنشینید و سعی کنید مدت زمان نشستن از ده تا پانزده دقیقه فراتر نرود.

ب: در زمان نشستن از یک بالش کوچک برای پر کردن گودی کمر خود استفاده کنید و توجه داشته باشید که پشتی صندلی شما سفت باشد.

پ: روی زمین ننشینید یا در حالت لمیده نباشید.

ت: مفاصل ران و زانوی شما در حالت قائمه قرار گیرند، پاها را به صورت ضربدری نگذارید و سعی کنید کف پایتان روی سطح صافی قرار گیرد (در صورت لزوم از چهارپایه‌های کوتاه یا بالشی برای زیر پا استفاده کنید.

ث: باسن شما کاملا به انتهای کفی صندلی بچسبد، کاملا صاف و کشیده بنشینید (سعی کنید انحناهای ستون فقرات تا حد امکان کاهش یابد، این حالت را برای چند ثانیه حفظ کنید.
سپس به آرامی تکیه دهید (زاویه پشتی صندلی ازمحور عمود ده درجه بیشتر باشد).

ج: از صندلی‌های با پشتی بلند و دسته‌دار استفاده نمایید. چرا که نشستن روی نیمکت یا صندلی‌های غیر مناسب باعث افزایش انحناهای غیر طبیعی بدن شده، موجب افزایش درد و مشکلات شما خواهد شد.

چ: در محل کار ارتفاع صندلی خود را تنظیم کنید، به میز کارتان نزدیک باشید و حتی‌المقدور سطح آن را شیبدار کنید به گونه‌ای که بجای خمیده شدن بیش از حد ستون فقرات شما، سطح میز بصورت شیبدار قرار گیرد.
آرنج و دست‌های خود را حتی‌المقدور آویزان نکنید و از دسته‌های صندلی برای راحت‌تر قرار گرفتن آنها استفاده نمایید.
شانه‌هایتان را سفت نکنید.

ح: وقتی روی صندلی نشسته‌اید، از چرخش بدن استفاده نکنید چرا که این حرکت فشار زیادی به ستون فقرات وارد می‌آورد، سعی کنید بجای این کار، کل بدن را بچرخانید.

خ: با احتیاط از جا بلند شوید و بجای فشار بر ستون فقرات برای تغییر وضعیت، از عضلات پا استفاده کنید. خم شدن به جلو در وضعیت ایستاده، یا جلو دادن شکم مطلقا توصیه نمی‌شود، چرخش حول محور کمر ممنوع است.
۲- رانندگی:

حداقل طی ده تا بیست روز اول پس از کمردرد حاد؛

الف: از بالش‌های کوچکی برای حمایت عضلات و مهره‌های کمر استفاده کنید.

ب: حتی‌المقدور صندلی را به فرمان نزدیک کنید تا به کاهش گودی کمرتان کمک کند.


۳- ایستادن:

حداقل طی ده تا بیست روز اول پس از کمردرد حاد؛

الف: در زمان ایستادن سر رو به جلو، شانه‌ها مستقیم، سینه به جلو، و تحمیل متعادل وزن به هر دو پا باشد.

ب: از ایستادن طولانی مدت در یک وضعیت خودداری کنید.

پ: حتی‌المقدور ارتفاع میز کارتان را در سطحی مناسب تنظیم کنید.

ت: در زمان ایستادن سعی کنید از یک زیرپایی مناسب استفاده کنید و هر چند دقیقه یک پای خود را روی آن قرار دهید.

ث: اگر در آشپزخانه مشغول کار هستید، درب کابینت زیر ظرفشویی را باز کنید و هر چند دقیقه یکی از پاها را روی کف آن بگذارید (بجای زیرپایی)

ج: حتی‌المقدور وسایلی را که بیشتر به آنها احتیاج دارید در سطح بالاتر و اصطلاحا دم دست‌تر قرار دهید تا مجبور نباشید مرتباَ برای برداشتن آنها به پایین خم شوید.
در صورت ضرورت، بجای خم شدن و تا کردن کمر، از زانوهایتان کمک بگیرید و وسیله مورد نظر را حتی‌المقدور به بدن خود نزدیک کنید آنگاه با احتیاط و به آرامی بلند شوید.


۴- بلند کردن اشیاء:

الف: حتی‌المقدور از بلند کردن اشیاء اجتناب کنید.

ب: در صورت ضرورت، مطلقاَ سعی نکنید بصورت حساب نشده و غیر منطقی این کار را انجام دهید خصوصاَ اگر وزن آن جسم بیشتر از ده کیلو باشد.

پ: قبل از بلند کردن اشیاء مطمئن شوید که در وضعیت مستحکمی قرار دارید.

ت: اگر وسیله‌ای که قرار است از زمین بلند کنید در سطحی پائین‌تر از کمر شما قرار دارد ابتدا کمر را مستقیم و صاف نگه دارید و زانوهایتان را خم کنید.
هرگز با زانوهای کشیده و باز، کمر خود را خم نکنید.

ث: جلوی وسیله‌ای که قرار است بلند کنید با پاهای کمی باز و محکم بایستید، عضلات شکم را سفت کنید و از عضلات پای خود برای بلند کردن جسم کمک بگیرید. جسم را به بدن خود نزدیک کنید و به آرامی با باز کردن زانوها بلند شوید. از حرکات تند و با شتاب بپرهیزید.

ج: کاملاَ صاف بایستید، بدن را بچرخانید.

چ: اگر می‌خواهید وسیله سنگینی را از روی میز بردارید، ابتدا آن را به لبه میز بکشید تا مجبور نباشید کمر را به جلو خم کنید.

ح: سعی نکنید اشیاء سنگین را از سطحی معادل کمرتان بالاتر نگهدارید.

خ: برای زمین گذاشتن وسایل سنگین هم همین مراحل تکرار می‌شوند یعنی بجای خم کردن کمر از خمیدگی مفصل ران و تا کردن مفصل زانو استفاده کنید، عضلات شکم را کاملاَ سفت نگه دارید.


۵- برداشتن اشیاء از سطوح بالاتر از بدن:بجای اینکه سعی کنید بدن خود را در وضعیت نامناسبی قرار دهید تا به یک وسیله که مثلاَ در بالای کابینت گذاشته‌اید دسترسی پیدا کنید، پیشنهاد می‌کنیم از چهارپایه یا صندلی مناسبی کمک بگیرید. حتی‌المقدور بدن خود را به آن جسم نزدیک کنید و سعی کنید از هر دو دست جهت برداشتن آن استفاده کنید.

۶- خوابیدن و دراز کشیدن:
الف: سعی کنید از تشکهای سفت استفاده کنید، خود من معمولاَ تشکهای پنبه‌ای یا پشمی یا تشکهای طبی مخصوص –یا برای دوره‌های کوتاه مدت از پتوی چند لایه شده را پیشنهاد می‌کنم.
استفاده از تخت‌های فنری را پیشنهاد نمی‌کنیم.

ب: در صورتی که به پشت می‌خوابید (بهترین وضعیت) سعی کنید علاوه بر استفاده از بالشی نرم و کوتاه برای زیر گردن، بالش مناسبی زیر زانوهایتان قرار دهید تا انحنای کمر شما را کاهش دهد و بدینوسیله مقدار نیروهای وارده به کمر را کم کند.
اگر تمایل دارید به پهلو بخوابید شما را از یک اشتباه رایج و بظاهر علمی برحذر می‌کنم آنهم خوابیدن به شکل به اصطلاح جنینی؛ است، کافیست در حد کمی مفاصل ران و زانو را خم کنید و از بالش مناسبی بین دو پا استفاده نمایید.
خوابیدن روی شکم را مطلقاَ توصیه نمی‌کنیم.

پ: برای بلند شدن از حالت خوابیده، سعی کنید از یک پهلو بلند شوید (بجای خم شدن روبه جلو)، سپس پاها را از کنار تخت آویزان کنید و با کمک دست از جا برخیزید. از خم شدن به سمت جلو در حالت ایستاده اجتناب کنید.



منبع: تاجیکی نیوز

لاپاروسکوپی؛ عمل جراحی با کمترین برش



لاپاروسکوپی نوعی عمل جراحی محسوب می شود که طی آن لوله نازکی که به دوربین مجهز می باشد (لاپاروسکوپ) از طریق برشی در شکم، وارد بدن فرد می گردد.


لاپاروسکوپی؛ عمل جراحی با کمترین برش

معمولا لاپاراسکوپی برای بیماری های ناحیه لگن در خانم ها مانند کیست تخمدان، چسبندگی رحم و بررسی عفونت های زنانه مورد استفاده قرار می گیرد.

از طریق لاپاروسکوپ می توان حتی نمونه ای از بافت را برداشت و مورد بررسی قرار داد.

 

لاپاراسکوپی نوعی عمل جراحی است که به جراح این امکان را می دهد که با کمترین برش به  داخل شکم و لگن فرد دسترسی پیدا کند.

 

لاپاروسکوپی با حداقل مشکلات انجام می گیرد و در بسیاری از موارد می توان به جای عمل جراحی باز که با برش بزرگ‌تری در شکم انجام می گیرد، از لاپاراسکوپی استفاده کرد.

 

لاپاروسکوپی در چه بیماری هایی استفاده می شود؟

لاپاراسکوپی معمولا برای دو گروه از بیماری ها استفاده می شود:

1- بیماری های زنان و زایمان و مشکلات دستگاه تناسلی زنان

2- بیماری های دستگاه گوارشی

قبل از انجام لاپاراسکوپی، توصیه های پزشک در مورد خوردن و نوشیدن را حتما رعایت کنید تا در حین انجام آن، مشکلی برای شما رخ ندهد

نام این بیماری ها را بیشتر شرح می دهیم:

- بیماریهای التهابی لگن

- آندومتریوز

- سرطان کبد

- تومورهای قسمت شکم یا لگن

- بارداری خارج از رحم

- مشکلاتی که مانع بارداری زن می شوند، مانند انواع کیست ها، چسبندگی ها، فیبروئیدها و عفونت ها

- انجام بیوپسی (نمونه برداری از بافت)

- بررسی اینکه آیا سرطان یک قسمت از شکم به نواحی دیگر آن گسترش پیدا کرده است یا نه؟

- آسیب اندام های داخلی بدن مانند طحال بعد از سوانحی مانند تصادف

- بسته بودن لوله های رحمی

- برای برداشتن اندام هایی مانند رحم، طحال، کیسه صفرا، تخمدان ها، آپاندیس و روده بزرگ

- پیدا کردن علت دردهای ناگهانی ناحیه لگن


مزایای لاپاروسکوپی چیست؟

تعدادی از مزیت های روش لاپاروسکوپی در مقایسه با عمل جراحی باز عبارتند از:

- کاهش خونریزی، که احتمال نیاز به دریافت خون را کاهش می دهد.

- برش کوچک تر با چاقوی جراحی که درد را کمتر و زمان بهبودی زخم را کوتاه تر می کند.

- درد کمتر که سبب می شود بیمار کمتر به داروهای مسکن نیاز پیدا کند .

- کاهش خطر عفونت : اندام های داخلی بدن کمتر در معرض عفونت قرار می گیرند.


 

قبل از لاپاروسکوپی چه مواردی را باید به پزشگ گفت؟

- اگر به هر نوع داروی بی هوشی حساسیت (آلرژی) دارید.

- اگر بعد از مصرف داروهایی مانند آسپیرین و یا وافارین، مشکل خونریزی دارید.

- اگر باردار هستید و یا احتمال بارداری را در خودتان می دهید.

 

قبل از لاپاراسکوپی چه باید کرد؟

- قبل از انجام لاپاراسکوپی، توصیه های پزشک در مورد خوردن و نوشیدن را حتما رعایت کنید تا در حین انجام آن، مشکلی برای شما رخ ندهد.

هر گونه اطلاعات لازم را برای قبل و حین و بعد از عمل از پزشک متخصص خود سوال کنید تا هر گونه ابهامی در مورد لاپاراسکوپی دارید، برطرف شود

- اگر دارویی را باید تحت نظر پزشک در روز عمل لاپاراسکوپی مصرف کنید، تنها با جرعه ای آب مصرف کنید و بیش از آن ننوشید.

 

- هر گونه جواهر و زینت آلات خود را قبل از عمل جراحی از بدن خود خارج کنید تا در حین انجام عمل لاپاراسکوپی مشکلی پیش نیاید.

 

- اگر وسایلی مانند عینک، دندان مصنوعی و سمعک دارید قبل از شروع عمل آنها را به همراه خود  تحویل دهید .

 

- فردی را به عنوان همراه نزد خود ببرید تا در صورتی که کاری برایتان پیش آمد به شما کمک کند و شما را تا منزلتان راهنمایی کند، زیرا بلافاصله پس از انجام لاپاراسکوپی فرد ممکن است توانایی انجام کارهای روزمره خود را نداشته باشد .

 

لاپاراسکوپی

- هر گونه اطلاعات لازم را برای قبل و حین و بعد از عمل از پزشک متخصص خود سوال کنید تا هر گونه ابهامی در مورد لاپاراسکوپی دارید، برطرف شود. طبیعتا با افزایش اطلاعات در مورد این عمل، استرس کمتری به فرد وارد می شود .

 

- روده فردی که قرار است تحت عمل لاپاراسکوپی قرار گیرد باید از موادغذایی خالی باشد. بنابراین علاوه بر رعایت محدودیت های خوردن و آشامیدن از روز قبل، پزشک متخصص داروهای ملینی به فرد تجویز می کند تا روده های فرد تمیز شود تا در حین انجام عمل لاپاراسکوپی مشکلی پیش نیاید .

 

- بیمار قبل از لاپاراسکوپی باید آزمایش خون، نوار قلبی، عکسبرداری از قفسه سینه، تست عملکرد ریه  ها و آزمون های دیگر را که پزشک توصیه می کند، انجام دهد.

 

بعد از لاپاراسکوپی چه باید کرد؟

- رعایت رژیم غذایی مناسب

- داشتن فعالیت بدنی: پیاده روی، ورزشی موثر برای این کار است. فردی که تحت عمل لاپاروسکوپی قرار گرفته است، می تواند با انجام پیاده روی، عضلات خود را تقویت کند و گردش خون را به حالت طبیعی برگرداند و با این کار از لخته شدن خون جلوگیری کند.



منبع: تبیان