دردهای عضلانی

بعضی اوقات شما بعد از ورزش، احساس درد عضلانی می كنید. اگر شما چند روز پشت سر هم مسافتی را با سرعت یكنواخت و آهسته ای بدوید، هرگز سریع تر نخواهید دوید یا قوی تر نخواهید شد.

اگر هنگام برداشتن وزنه از زمین، احساس سوزش عضلانی كنید، آن را به زمین می گذارید، در نتیجه روز بعد احساس درد نخواهید كرد ولی قوی تر هم نخواهید شد.

هر نوع پیشرفتی در قوی كردن ماهیچه ها توسط فشار آوردن به آنها( ورزش شدید) و جبران مجدد آن( استراحت) حاصل می شود.

روزی كه شما به بیرون از خانه می روید و به شدت ورزش می كنید، باعث می شوید ماهیچه هایتان در طی ورزش احساس سوزش كنند. این سوزش نشان می دهد، عضلات شما در حال تخریب شدن هستند. روز بعد، احساس درد عضلانی می كنید، چرا كه ماهیچه ها تخریب شده اند و نیاز به بهبود مجدد دارند. دانشمندان این فرآیند راDOMS یعنی "درد عضلانی تاخیر یافته" می نامند.

حداقل 8 ساعت وقت لازم است تا این درد را احساس كنید. بعد از اتمام ورزش احساس می كنید قوی شده اید، ولی روز بعد، صبح كه از خواب بلند می شوید، عضلاتی كه ورزش كرده بودند، احساس درد می كنند.

قبلاً گفته می شد افزایش مقدار اسید لاكتیك در ماهیچه باعث این درد می شود، ولی هم اكنون معلوم شده است، اینگونه نیست. بلكه تخریب فیبرهای ( تارهای) عضلانی باعث ایجاد این درد می شوند.

نمونه برداری آزمایشگاهی از ماهیچه در روز بعد از ورزش شدید، نشان داد خونریزی و قطع اتصال فیلامان های ماهیچه( كه باعث نگهداری فیبرهای عضلانی می شود) در اثر سائیده شدن آنها بر روی هم در طی انقباض عضلانی، باعث ایجاد این درد می شود.

دانشمندان با اندازه گیری مقدار آنزیم ماهیچه ای بنامCPK ( كراتین فسفوكیناز) در خون، میزان تخریب عضلانی را تخمین می زنند

. CPKدر حالت عادی در ماهیچه وجود دارد ولی هنگام تخریب عضلات وارد جریان خون می شود. ورزشكارانی كه بیشترین افزایشCPK خون را بعد از ورزش دارا باشند، بیشتر احساس درد عضلانی خواهند داشت. بر این اساس، محققین نشان داده اند افرادی كه علی رغم احساس درد در هنگام ورزش، به عمل خود ادامه می دهند، در روز بعد بیشتر از سایر افراد احساس درد خواهند داشت.

بسیاری از افراد فكر می كنند اگر بعد از ورزش سخت و شدید، سرعت و شدت آن را كاهش داده و خنك شوند، این درد را نخواهند داشت. ولی اینطور نیست. خنك شدن باعث برداشت سریع اسیدلاكتیك از عضلات می شود، ولی همانگونه كه گفته شد مقدار اسید لاكتیك نقشی در ایجاد این درد ندارد.

همچنین كشیدن عضلات بعد از ورزش و انبساط آنها، درجلوگیری از این درد نقشی ندارد زیرا این درد در اثر انقباض فیبرهای عضلانی نیست، ولی اگر اینطور بود انبساط عضلات در كاهش درد نقش خواهد داشت.

درد عضلانی بعد از ورزش شدید بایستی به صورت یك راهنما برای انجام تمرینات ورزشی در نظر گرفهت شود.

اگر هنگام ورزش شدید در یك روز در ماهیچه هایتان احساس سوزش كردید، دیگر ورزش را ادامه ندهید تا آنها كاملاً آسیب نبینند و مجدداً بعد از مدتی با سرعت و شدت كمتری آن را شروع كنید تا احساس سوزش كنید. این عمل را به همین ترتیب انجام دهید تا احساس كنید عضلاتتان سفت شده اند، سپس ورزش را برای آن روز تمام كنید.


روز بعد بسته به اینكه عضلات شما چقدر درد می كنند، می توانید با سرعت آهسته، ورزش را ادامه دهید تا اینكه اصلاً ورزش نكنید.

ولی هرگز روز بعد آنقدر ورزش نكنید تا دوباره احساس سوزش عضلانی كنید، بلكه بایستی چند روزی به آرامی ادامه دهید تا این احساس درد در شما كاملاً از بین برود.

بیشتر ورزشكاران یك روز ورزش شدید می كنند و بعد از آن تا هفت روز به آهستگی و خیلی ملایم به ورزش خود ادامه می دهند و مجدداً بعد از هفت روز، یك روز به سختی ورزش می كنند.

برای راهنمایی شما، چند نمونه از فعالیت ورزشكاران حرفه ای را بیان می كنیم:

- دوندگان جهانی دوی ماروتن  ، فقط 2 بار در هفته با شدت و سرعت زیاد می دوند.

- قهرمانان وزنه بردار در مدت 2 هفته، فقط یك مرتبه وزنه های خیلی سنگین را بلند می كنند.

- ورزشكاران حرفه ای پرش ارتفاع، یك بار در هفته تا ارتفاع خیلی بالا می پرند.

- پرتاب كننده های وزنه، فقط یك بار در هفته، تا مسافت های طولانی وزنه پرتاب می كنند.

در كل بایستی گفت تمرینات ورزشی بایستی بصورت چرخشی، یك روز با شدت و بعد از آن مدتی استراحت برای بهبود همراه باشد.


منبع:تبیان 

کمر درد (علل,علایم , پیش گیری و درمان)

علل دردکمر

• تحت فشار قرار گرفتن ریشه های عصب نخاعی که به اندام تحتانی می روند: می تواند سبب بروز درد تیز و تیر کشنده و بی 
حسی و گزگز شدن در اندام تحتانی شود. تحت فشار قرار گرفتن ریشه های اعصاب نخاعی (مثل عصب سیاتیک ) علل مختلفی دارد که عبارتند از :
 a. پارگی و فتق دیسک : معمولاً تغییرات تخریبی در دیسکها از دهه سوم شروع شده و این تغییرات سبب کاهش توان دیسک در انجام خاصیت ضربه گیری و مستعد شدن آن به تخریب و فتق میشود.
 b. تنگی کانال نخاعی: تغییرات تخریبی در مهره ها و دیسک ها بدنبال افزایش سن و علل دیگر و نیز بیماریهای مفصلی همراه سبب تنگی کانال نخاعی شده و ایجاد علائم مربوط به تحت فشار قرار گرفتن نخاع که شامل درد در هنگام ایستادن طولانی مدت یا راه رفتن مسافتی کوتاه است می شود و همچنین امکان دارد خشکی صبحگاهی در ناحیه کمر وجود داشته باشد.
 c. تنگی کانال عبوری ریشه های عصبی: همراه با کاهش ضخامت و حجم دیسکها با افزایش سن فضای مفصلی کاهش یافته و با کوچکترین ضربه التهاب ایجاد شده سبب تحت فشار قرار گرفتن اعصاب نخاعی هنگام خروج از فضای بین مهره ای می شوند.
 درد ناشی از کشیدگی ماهیچه ای یا رباط های کمر: درد ناشی از اختلال عضلانی بصورتی است که در نواحی خاص در لمس آن ناحیه حساسیت و درد ایجاد شود و نیز دامنه حرکات در آن ناحیه کاهش یافته باشد. این درد با تحت کشش قرار دادن آن ناحیه عضلانی تسکین می یابد.
 درد ناشی از عفونتهای ستون مهره : اغلب در شب تشدید و با نشستن و ایستادن طولانی مدت هم تشدید می گردد و اغلب همراه با تب و یک مشکل زمینه ای مثل اعتیاد تزریقی یا ضعف ایمنی یا است.

 درد ناشی از تومورهای ستون مهره : که اغلب با کاهش وزن همراهی دارند و عموماً در سنین بالا دیده می شوند.

***توجه: بسیاری از دردهایی که در ناحیه کمر احساس می شوند دردهای ارجاعی از سایر نقاط هستند بعنوان مثال بیماریهای کلیه, آپاندیسیت , عفونتهای لگنی ( در زنان ) و بیماریهای تخمدان و التهابات مثانه همگی می توانند سبب بروز درد در ناحیه کمر شوند که باید همواره به این علل توجه خاص شود.


نشانه های درد ناشی از آسیب کمر
• دردی که امکان دارد به جلو, کناره ها یا عقب ساق تیز بکشد یا محدود به ناحیه تحتانی کمر باشد.
• دردی که با فعالیت بدتر شود.
• دردی که در شب یا در نتیجه نشستن طولانی مدت مثلاً رانندگی طولانی بدتر شود.
• دردی که همراه با گزگز شدن یا ضعف در بخشی از پا شود.
چه موقع به پزشک مراجعه شود 
• در حوادث اخیر رانندگی مثل پرتاب از موتور یا سقوط از ارتفاع که به کمر آسیب وارد شده است.
• دردکمر بدنبال صدمات خفیف وارد شده به کمر در افراد بالای 50 سال.
• سابقه مصرف کورتون در فردی که کمردرد دارد.
• دردکمر در فردی که سابقه پوکی استخوان دارد مثلاً قبلاً دچار شکستگی ران شده است.
• دردکمر در افراد بالای 70 سال.
• سابقه قبلی سرطان در حضور دردکمر اخیراً‌ ایجاد شده.
• بروز کمردرد جدید در حضور عفونت اخیر.
• کمردرد در حضور تب بالای 38 درجه سانتی گراد.
• کمردردی که با استراحت تشدید می شود.
• کمردرد همراه با کاهش وزن اخیر.
• همچنین بروز کمردرد به همراه ایجاد اختلالات عصبی مثل عدم توانایی در ایستادن روی پاشنه پا یا بالا و پائین بردن با در محل مفصل مچ پا یا ایستادن روی انگشتان پا نیاز به معاینه توسط پزشک دارد.
• همچنین بروز کمردرد بهمراه اختلال در کنترل فعالیت مثانه و روده مثل بی اختیاری یا اختلال در قطع و شروع جریان ادراری نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد.

شرح حال 
• آیا سابقه ای از بلند کردن جسم سنگین و بدنبال آن شروع درد وجود دارد یا خیر؟
• آیا شروع  کمردرد ناگهانی بوده یا تدریجی ؟
• چه حرکاتی دردکمر را تشدید یا تسکین می دهد؟
• آیا سابقه ای از کمردرد قبلی دارد یا خیر؟
• آیا بیماری اخیر داشته است یا خیر؟
• آیا اختلال روده ای یا مثانه ای دارد یا خیر؟
• در خانمها آیا اخیراً ترشح, درد شکمی یا خونریزی غیر طبیعی داشته اند یا خیر ؟
• بر حسب شرایط سئوالهای دیگر نیز پرسیده خواهد شد.

معاینه بالینی
• از فرد خواسته می شود روی پاشنه و انگشتان پا بایستد ( این امر برای بررسی آسیب ریشه های عصبی انجام می گیرد ).
• رفلکس های پا ( زانو- مچ ) بررسی می شود.
•  فرد روی تخت می خوابد و یک یا هر دو پای بیمار توسط پزشک یا خود بیمار بالا آورده می شود, این تست برای بررسی قدرت عضلانی درگیری احتمالی عصبی در ناحیه کمر و ارزیابی فشار احتمالی روی عصب سیاتیک انجام می گیرد.
• یک معاینه حسی اندام تحتانی لازم است صورت گیرد.
• برای بررسی دردهای ارجاعی احتمال دارد معاینه مقعد یا لگنی صورت گیرد.

تصویربرداری 
چنانچه علائم خطر ( علائم خطری که لازم است به پزشک مراجعه شود و قبلاً‌ بیان شد ) وجود نداشته باشد احتمال اینکه در تصویربرداری تشخیص خاصی مطرح شود کم است و از آنجا که 90% دردهای حاد در غیاب علائم خطر طی یکماه بهبود می یابند اغلب پزشکان در این موارد تصویربرداری را لازم نمی دانند.
رادیوگرافی ساده: اغلب در بررسی درد حاد کمردرد جایی ندارد بخصوص در 30 روز اول . تنها در مواردی که ضربه شدید به کمر وارد شده باشد یا ضربه متوسط در افراد بالای 50 سال به کمر وارد شده باشد و یا در افراد دچار پوکی استخوان و نیز آنها که کورتون مصرف می کنند رادیوگرافی می تواند مفید باشد.
میلوگرافی: به بررسی کانال نخاعی در عکس ساده رادیوگرافی که در آن یک ماده حاجب به درون کانال نخاعی تزریق می شوند گویند. از زمان روتین شدن MRI استفاده از این روش کاهش یافته است. امروزه بهمراه CT اسکن و در مواردی خاص برای تصمیم گیری در مورد انجام جراحی صورت می گیرد.
ام آر آی : روش گران اما بسیار مفیدی برای بررسی ستون مهره است. در این روش به فرد اشعه داده نمی شود. استفاده روتین از آن در درد حاد کمر جایی ندارد مگر در مواردی که نیاز به جراحی اورژانس وجود دارد. همچنین MRI امکان دارد در مواردی که درد بیش از یکماه است که ادامه دارد و برای رد سایر علل زمینه ای انجام گیرد.
سی تی اسکن : روش نوین از انجام رادیوگرافی است که در آن می توان مقاطع بسیاری از محل ضایعه تهیه کرد.
الکترومیلوگرام: روشی است که اغلب در دردهای مزمن کمر و برای تمایز قابل شدن بین درد عصبی و درد عضلانی استفاده می شود.

درمان کمردرد
درمان در خانه :
• برخی مطالعات نشان داده اند که قراردادن یک بالش کوچک در سمت داخل یا زیر زانو هنگام خواب دردکمر امکان دارد بهتر شود. 
• در مورد دردهای حاد انجام ورزشهای کمر معمولاً سودی ندارد اما در دردهای مزمن ( بیش از یکماه ) ورزش می تواند با تقویت عضلات درد را کاهش و کیفیت زندگی را بهبود بخشد.
• داروهایی مثل ایبوبروفن و استامینوفن می تواند در کوتاه مدت دردکمر را تسکین بخشند اما توجه کنید چنانچه دچار زخم معده یا خونریزی گوارشی شده اید قبل از مصرف این داروها با پزشک مشاوره شود.
• گرم کردن و سرد کردن موضعی می تواند درد را بهبود بخشد.
• اغلب متخصصان معتقدند که استراحت طولانی در بستر با دوره بهبودی طولانی تری همراه است.

درمان طبی :
درمان طبی با این پیش فرض باید صورت گیرد که 90% از دردهای حاد کمر طی یکماه بهبودخودبخودی دارند لذا درمان در خانه و استراحت اولین درمان در درد حاد کمری است. اغلبمتخصصان توصیه می کنند که بمدت دو روز استراحت در بستر و کاهش فعالیت صورت گیرد و مدت بیشتری از 2 روز را لازم نمی دانند. استفاده از گرما درمانی ( حوله گرم ) و یا سرما درمانی ( یخ درمانی ) می تواند مفید باشد. اما جهت درمان طبی بر حسب سابقه پزشکی فردـ آلرژی های احتمالی و سایر داروهای مصرفی توسط فرد پزشک داروی مناسب را انتخاب و تجویز می کند. این داروها می توانند از داروهای زیر انتخاب گردند :
1- داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی: داروهای اصلی مورد استفاده در درد حاد کمر می باشند وانواع مهم آنها عبارتست از ناپروکسن و ایبوبروفن.
2- استامینوفن: فقط اثر ضد درد دارد و برخلاف داروهای بالا اثر ضد التهاب ندارد.
3- شل کننده های عضلانی: برخی اعتقاد دارد که اسپاسم عضلانی از علل دردکمر است و این داروها با رفع این انقباض نابجا باعث کاهش درد می شوند.
4- ضد دردهای اپیوئیدی: می توانند در کاهش درد مفید باشند اگر چه زمان بهبودی را تسریع نمی کنند. این داروها می توانند سبب یبوست, وابستگی و کاهش پاسخ به محرکها شوند. اعتقاد بر این است که استفاده کوتاه مدت از این داروها مفید است.
5-  استروئیدها ( کورتون ): استروئیدهای خوراکی جایی در درمان ندارند. تزریق در فضای مفصلی خلفی می تواند در افرادی که دچار درد مزمن سیاتیکی اند مفید باشد.
جراحی:
گاهی جهت درمان درد سیاتیک و نیز درد عصبی پیشرونده ناشی از فتق دیسک ضرورت دارد.
پیشگیری از کمردرد 
• انجام ورزشهای با تماس پائین مثل شنا, پیاده روی و دوچرخه سواری با افزایش میزان تناسب و توان می توانند در کاهش ابتلا به کمردرد مفید باشند.
• تقویت عضلات شکم میزان ابتلا به کمردرد و در موارد وجود کمر درد شدت آنرا کاهش می دهد.
• افرادی که کار آنها مستلزم بلند کردن اجسام سنگین است یا ورزشکارانی که با وزنه سروکار دارند باید حتماً از کمربندهای پهن محافظ کمر استفاده کنند.
• هرگز از کفشهای پاشنه بلند بمدت طولانی استفاده نکنید.
• در هنگام ایستادن طولانی مدت هر از گاهی به روی یک تکیه گاه یا دیوار تکیه کنید تا از فشار بر روی کمر کاسته شود.
• هم تشک های خیلی نرم و هم تشک های سفت سبب کمردرد می شوند لذا از تشک مناسب استفاده نمائید.
• هرگز اجسامی را که برای شما سنگین هستند بلند نکنید. در هنگام بلند کردن اجسام کمر باید عمود بر زمین و نه خم شده به جلو باشد باید اجسام را در حالیکه نزدیک بدن شما هستند با زانوها بلند کنید.

 


منبع:سلامتی