چرا سیاتیک به سراغتان می‌آید؟

چرا سیاتیک به سراغتان می‌آید؟


اسپاسم و درد عصب سیاتیک از جمله دردهایی است که اکثر بزرگسالان آن را یکی، دو بار در طول زندگی تجربه کرده‌اند.  از دیدگاه درمانگران طب سنتی و مدرن، عوامل مختلفی مانند فشارهای ناشی از جا به جایی دیسک در بدن، تغییر شکل و ظاهر دیسک، ضربه خوردن در اثر تصادف، ورزش و یا حادثه از جمله رایج‌ترین و شایع‌ترین عواملی است که می‌تواند موجب تورم و  دردناک شدن عصب سیاتیک شود؛ به گونه‌ای که روند زندگی فرد را تحت تاثیر قرار داده و امکان حرکت و جابه جایی را در او به حداقل می‌رساند.


منبع: برترین‌ها

درمان‌های خانگی برای سیاتیک

درمان‌های خانگی برای سیاتیک

اگر در شرایطی خاص دچار اسپاسم یا گرفتگی عصب سیاتیک شدید، می‌توانید برای کاهش میزان درد از یکی از شیوه‌های زیر استفاده کنید.
  •   گرم کردن موضع درد در ناحیه لگن یا ران با  کیسه آب گرم می‌تواند تاثیر زیادی در کاهش درد سیاتیک در افرادی که دچار اسپاسم‌های عصبی شده‌اند داشته باشد.
  •   ورزش‌های کششی و نرمشی نیز در کاهش دردهای ناشی از سیاتیک بسیار موثر است. اما باید مراقب بود که از انجام ورزش‌های چرخشی و پرتابی پرهیز کرد.
  •  نوشیدن چای گیاهی و دمنوش‌هایی نظیر گل گاوزبان و یا نعناع می‌تواند به کاهش درد و ریلکسی اعصاب کمک کند و دردهای ناشی از سیاتیک را تخفیف دهد.
  •   ماساژ موضع درد با روغن زیتونی که در آن مقدار کمی زنجبیل رنده شده، می‌تواند به بهبود این دردها کمک کند.
  •   افزودن چاشنی‌ها و ادویه‌های گرم مثل دارچین و عسل به برنامه غذایی مبتلایان به اسپاسم می‌تواند موثر باشد.


منبع: برترین ها

راهـکارهایی برای کاهـش دردهای جسمانی

راهـکارهایی برای کاهـش دردهای جسمانی

می دانیم که درد جسمانی علامت و نشانه ایجاد مشکل و ناهنجاری در بدن است ضمن اینکه عوامل مختلفی باعث درد و ناراحتی جسمانی می شوند. بطوریکه بعضی از این عوامل موقتی و برخی نیز طولانی مدت و نیازمند دارو و درمان هستند...در اینجا ترفند هایی برای شما دوستان بیان خواهد شد که شما با دانستن و بکار بستن آنها، بعضی از دردها را می توانید موقتا کاهش بدهید.

 

خارش گلو : وقتی کودک بودید، قلقلک دادن زیر بغل شما یک سرگرمی جالب بود. حالا در بزرگسالان هم می توان از این ترفند برای رهایی از مشکل خارش گلو استفاده کرد. وقتی که سلول های عصبی گوش تحریک بشوند، باعث اسپاسم عضلات گلو و گردن شده و در نتیجه شما را از شر خارش گلو راحت می کنند. پس قلقلک دادن گوش، باعث رفع خارش گلو می گردد!

 

صداهای فراصوت بالاتر از حد آستانه شنوایی را تجربه کنید : اگر در محلی شلوغ و پر سر و صدا هستید، بطرف راست خم شوید و سعی کنید با گوش راست بشنوید! چون گوش راست برای شنیدن حرفهای تند و سریع مناسب تر است و گوش چپ برای تمیز و تشخیص دادن تن های موسیقی، قوی تر است.

 

بر درد آمپول غلبه کنید : به راحتی با سرفه کردن در حین تزریقات، می توانید درد آمپول را کاهش دهید. البته نه آن سرفه ای که تزریقات چی را چنان بترسانید که منجر به شکستن سرنگ در عضله تان شوید. چراکه سرفه کردن در اصل یک ترفندی است که باعث افزایش سریع و موقتی فشار در قفسه سینه شده و مسیرهای عصبی درد را مسدود می کند.

 

از شر جرم های بینی راحت شوید : فین کردن شدید را فراموش کنید. در اینجا یک ترفند بسیار سریع و آسان برای راحت شدن از جرم ها وجود دارد و آن اینست که بطور متناوب با زبان خود به سقف دهانتان ضربه بزنید، سپس با یک انگشت خود وسط دو ابرو را فشار دهید. این کار باعث می شود که تیغه بینی، عقب و جلو رفته و پس از ۲۰ ثانیه، جرم های متراکم شده و آماده تخلیه می شوند!

 

از شر رفلاکس مری راحت شوید : کسانی که دچار رفلاکس مری هستند، اگر به پهلوی چپ بخوابند، کمتر به این مشکل دچار می شوند! مری و معده تحت یک زاویه ای بهم وصل هستند، وقتی به پهلوی راست بخوابید، سطح معده بالاتر از مری قرار می گیرد، در نتیجه غذا و اسید به مری بر می گردد.

 

درد دندان، آخ نگــــو : با یک تکه یخ، قسمت v شکل بین انگشتان اشاره و شست را بمالید، بسادگی خواهید توانست تا درد دندانتان را کاهش دهید.

 

نوک انگشت تان را سوزانده اید؟ : اگر در اثر تماس ناگهانی با اجاق گاز یا قابلمه داغ نوک انگشت تان را سوزانده اید، به سرعت قسمت آسیب دیده را تمیز کنید و با یک تکه یخ ماساژ بدهید. اگر یخ نبود، از آب سرد نیز می توانید استفاده کنید.

 

سرتان گیج می رود و به دوران افتاده است؟ : کافی است فقط یک دست تان را روی یک نقطه ثابت قرار دهید، بسرعت دوران سرتان خوب می شود. قسمتی از گوش که مسئول فقط تعادل است در داخل یک مایع شناور می باشد، هر گاه این مایع جابه جا بشود، تعادل شما بهم می خورد، بکمک یک مرجع ثابت بیرونی، مغز سریع تعادل خود را به دست می آورد.

 

بروز درد پهلو : گاهی به هنگام دویدن، پهلوی آدم درد می گیرد. این بخاطر آن است که بازدم شما با وقتی که پای راست شما به زمین می خورد، همزمان است. در نتیجه به دیافراگم شما فشار وارد می شود، برای رهایی از این درد کافی است، بازدم خود را با وقتی که پای چپ شما به زمین می خورد، همزمان کنید.

 

جلوی خونریزی بینی را با یک انگشت بگیرید : گرفتن بینی و به عقب برگرداندن سر، راه متداول جلوگیری از خونریزی بینی است، اما شما اگر مقداری پنبه را درست زیر گردی لب بالایی، روی لثه بگذارید و با یک انگشت آن را فشار دهید، خونریزی قطع می شود.

 

از تپش قلب در هنگام عصبانیت جلوگیری کنید : به انگشت شست خود، فوت کنید! عصب واگ که ضربان قلب را کنترل می کند، بکمک نفس کشیدن، آرام می گیرد.

 

مغز خود را گرم نگه دارید : بسیار چیزهای کم اهمیتی هستند که مغز را سرد و فلج می سازند. در این حالت، زبان خود را به سقف دهانتان فشار دهید، بطوریکه بیشترین مقدار از سقف را بپوشاند، در این صورت سر درد بر طرف می شود! این سردرد می تواند ناشی از یک بستنی یخی باشد.

 

از نزدیک بینی پیشگیری کنید : نزدیک بینی به ندرت ریشه ژنتیکی دارد، بلکه بیشتر از خیره شدن چشم به یک نقطه در فاصله کم ناشی می شود. بنابراین بهتر است که هر از چندی، چشم های خود را ببندید، به بدنتان کش و قوسی بدهید، و نفس عمیقی بکشید و پس از چند ثانیه به آرامی نفس تان را رها کنید، این کار باعث استراحت عضلات غیر ارادی هم می شوند. در نتیجه چشم ها هم استراحت می کنند.

 

خواب رفتگی دست : اگر دست شما موقع رانندگی یا نشستن، در اثر یک وضعیت نادرست بخواب رفته باشد، به آرامی حرکت دادن سر به چپ و راست، در کمتر از یک دقیقه می تواند این مشکل را حل کند و از شر گزگز و سوزنی شدن دست راحت شوید.

 

زیر آب نفس بکشید : وقتی در زیر آب هستید، این نبود اکسیژن نیست که شما را بیچاره می کند، بلکه دی اکسید کربن است که باعث اسیدی شدن خون و استیصال می گردد. بنابراین کافی است ابتدا، قبل از شنا چند نفس کوتاه و سریع بکشید تا میزان اسیدی بودن خون پایین بیاید. با این ترفند مغز شما می پندارد که اکسیژن بیشتری در اختیار دارد! به این ترتیب ده ثانیه زمان می خرید.

 

خوب حفظ کنید : همیشه سعی کنید کارهای خود را قبل از خواب، پیش خود مرور کنید و یا درباره مسئله ای که مورد نظر شما است، قبل از خواب فکر کنید، در این صورت وقتی بیدار می شوید، حافظه شما بهتر و سریعتر به شما کمک خواهد کرد. هر چیزی را که شما درست قبل از خواب مطالعه کنید، بهتر در حافظه شما ثبت و ضبط می شود.

 

سرتان درد می کند؟ : ماهی بخورید. ماهی زیاد مصرف کنید. روغن ماهی به پیش گیری از سردرد کمک می کند. زنجبیل هم با کاهش تورم و درد عملکرد مشابهی دارد.

 

تب دارید؟ : ماست میل کنید. قبل از شروع فصل گرده افشانی ماست زیاد مصرف کنید همچنین بطور روزانه از عسل محلی منطقه خود میل کنید.

 

برای جلوگیری از سکته چای بنوشید : با مصرف مرتب چای از رسوب چربی بر روی دیواره شریان ها جلوگیری کنید. نوشیدن چای حتی در بعضی افراد کاهش اشتها را به دنبال داشته و مانع اضافه وزن نیز شده است. ضمن اینکه چای سبز برای سیستم ایمنی بدن فوق العاده است !

 

بیخوابی دارید؟ : عسل بخورید. از عسل بعنوان داروی مسکن و آرامش بخش استفاده کنید.

 

دچار آسم هستید؟ : پیاز بخورید. مصرف پیاز التهاب نایژک ها را از بین می برد.

 

از ورم مفاصل رنج می برید؟ : باز هم ماهی میل کنید. ماهی قزل آلا، تون، خال مخالی و ساردین از ورم مفاصل جلوگیری می کند. (ماهی سرشار از روغن های امگاست که برای سیستم ایمنی فوق العاده است)

 

دل بهم خوردگی دارید؟ : موز و زنجبیل بخورید. موز به معده ای که اذیت شده کمک می کند و زنجبیل حالت تهوع صبحگاهی و دل آشوب را درمان می کند.

 

عفونت مثانه دارید؟ : آب قره قاط بنوشید. آب قره قاط سرشار از اسید می باشد که باکتری های مضر را کنترل می کند.

 

دچار مشکلات استخوان هستید؟ : آناناس میل کنید. شکستگی و مشکلات استخوان با کمک منگنز موجود در آناناس قابل پیشگیری است.

 

از سندرم پیش از قاعدگی رنج می برید؟ : ذرت بو داده میل کنید. خانمها می توانند با مصرف ذرت بو داده که به کاهش افسردگی، نگرانی و خستگی که از عوارض می باشد پیشگیری کنند.

 

دچار مشکلات حافظه شده اید؟ : صدف خوراکی بخورید. صدف با داشتن روی مورد نیاز به بهبود عملکرد مغز کمک می کند.

 

سرما خوردید؟ : سیر بخورید. سرو کله گرفته را با سیر تمیز کنید. (یادتان باشد که سیر سطح کلسترول را نیز کاهش می دهد)

 

سرفه می کنید؟ : فلفل قرمز !!! مشابه ماده ای که در شربت سرفه بکار می رود در فلفل قرمز وجود دارد. البته فلفل قرمز را با احتیاط مصرف کنید شاید معده شما را تحریک کند.

 

سرطان سینه؟ : گندم، سبوس و کلم مصرف کنید. این مواد استروژن را در سطوح سالم نگه می دارند.

 

سرطان ریه؟ : سبزیجات تیره و نارنجی رنگ و سبزی مصرف کنید. پادزهر مفیدی است که در سبزیجات تیره و نارنجی رنگ یافت میشود A بتا اکروتن، نوعی ویتامین.

 

زخم معده بروز کرده؟ : کلم بخورید. کلم شامل ترکیباتی است که به درمان زخم معده و دوازدهه کمک می کند.

 

اسهال؟ : سیب میل کنید. سیب را با پوست رنده کنید. بگذارید تا قهوه ای شوید و برای درمان این وضعیت میل کنید. (موز نیز برای این بیماری خوب است)

 

از شریان های رسوب گرفته رنج می برید؟ : آووکادو بخورید. چربی غیراشباع شده موجود در آووکادو، کلسترول را پایین میآورد.

 

فشار خونتان بالاست؟ : کرفس و روغن زیتون میل کنید. روغن زیتون فشار خون را پایین می آورد. کرفس نیز شامل ماده ای است که فشار خون را پایین می آورد.

 

ناهماهنگی قند خون دارید؟ : بروکلی و بادام زمینی میل کنید. کروم موجود در بروکلی و بادام زمینی انسولین و قند خون را تنظیم می کند.

 

 

منبع: بیتوته

طب سنتی و سیاتیک!


طب سنتی و سیاتیک!

این روزها افراد زیادی را می بینم که به دلایل مختلف از قبیل استرس، تنش‌های ناشی از کار روزانه و یا شیوه غلط زندگی با گرفتگی و درد عصب سیاتیک رو به رو شده و به دلیل درد ناشی از آن مجبور به ترک کار و خانه‌نشینی می‌شوند. این گروه برای رهایی از انقباض‌ها و اسپاسم‌های عصب سیاتیک و درد ناشی از آن دست به دامن انواع داروها و مسکن‌های شیمیایی می‌شوند و به این ترتیب برای تسکین دردهایشان اقدام می‌کنند.

این افراد اگر بدانند که با شیوه‌هایی ساده اما کاربردی می‌توانند احتمال ابتلا به دردهای سیاتیکی و اسپاسم‌های این ناحیه را به حداقل برسانند، بی‌شک سراغ مسکن‌ها نمی‌روند و از دستورات و تدابیر طب سنتی برای پیشگیری و درمان سیاتیک استفاده می‌کنند.

در این شماره از سیب سبز برای آشنایی بیشتر با عصب سیاتیک که یکی از طولانی‌ترین و ضخیم‌ترین عصب‌ها در بدن است با محمد عبادیانی، مدرس طب سنتی در دانشکده طب سنتی دانشگاه تهران به گفت و گو نشستیم تا از دلایل دردناک شدن عصب سیاتیک در آستانه رسیدن فصل‌های سرد سال و ارتباط آن با کار و شیوه زندگی افراد مطلع شویم.

علاوه بر این در بخش طب مکمل این شماره با شیوه‌های طبیعی و گیاهی درمان و پیشگیری از سنگ کلیه و شیوه تسکین دردهای ناشی از سیاتیک با فشار درمانی آشنا خواهید شد و روش‌های پیشگیری از ابتلا به سرماخوردگی، زکام و آبریزش بینی را در آستانه فصل پاییز مرور خواهیم کرد.


منبع: برترین ها

بعد از جراحی دیسک کمر

بعد از جراحی دیسک کمر

حدود 95 درصد بیمارانی که به علت هرنی دیسک تحت عمل جراحی قرار میگیرند بعد از جراحی دردشان بطور محسوسی کم میشود. بیماران معمولاً میتوانند بعد از 2-1 هفته به کار و فعالیت بدنی برگردند. بعد از جراحی باید تا حداقل یک ماه از رانندگی، نشستن به مدت طولانی، بلند کردن اجسام و خم شدن به جلو اجتناب کنید. انجام نرمش های مخصوص برای تقویت عضلات کمر و شکم بعد از جراحی ضروری است وگرنه عارضه ممکن است عود کند. در پنج درصد موارد بعد از جراحی ممکن است علائم پارگی دیسک و هرنی مجدداً عود کند.


منبع: http://www.iranorthoped.ir

درمان جراحی دیسک کمر

درمان جراحی دیسک کمر

اگر بعد از سه ماه درمان منظم، شما همچنان درد در ساق داشتید ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشید. به یاد داشته باشید که جراحی دیسک کمر موجب درمان قطعی نمیشود و هدف از انجام آن فقط از بین بردن درد تیر کشنده اندام تحتانی است. این عمل جراحی تاثیری در روند مشکلاتی که در دیسک بین مهره ای یا مهره های کمری بوجود آمده ندارد و تاثیری هم در روند آینده دیسک و مهره ها ندارد.
عمل جراحی دیسک کمر تاثیر عمده ای بر روی درد کمر ندارد و بیشتر با هدف درمان درد تیر کشنده اندام تحتانی انجام میشود.

اگر بیمار بعد از جراحی مراقبت های لازم را انجام ندهد مشکلات وی میتواند مجددا عود کند.

 معمول ترین نوع جراحی که برای هرنی دیسک انجام میشود میکرودیسککتومی Microdiskectomy است. در حین جراحی قسمت ژلاتینی دیسک که جابجا شده و به روی عصب فشار میاورد خارج میشود. گاهی به علت هرنی دیسک کارکرد اعصابی دچار اختلال میشود که نتیجه آن از دست دادن کنترل ادرار و مدفوع و احساس بیحسی در ناحیه اطراف مقعد و دستگاه تناسلی است. در این حال بیمار باید سریعاً تحت عمل جراحی قرار بگیرد. عمل جراحی دیسک، بیشتر برای کاهش درد اندام تحتانی انجام میشود و تاثیر زیادی بر درد کمر ندارد.


منبع: http://www.iranorthoped.ir

درد جسمانی

  

درد جسمانی


خارش گلو
وقتی کودک بودید، قلقلک دادن زیر بغل شما یک سرگرمی جالب بود. حالا در بزرگسالان هم می‌توان از این ترفند برای رهایی از مشکل خارش گلو استفاده کرد. وقتی که سلول های عصبی گوش تحریک بشوند، باعث اسپاسم عضلات گلو و گردن شده و در نتیجه شما را از شر خارش گلو راحت می‌کنند. پس قلقلک دادن گوش، باعث رفع خارش گلو می گردد!
صداهای فراصوت بالاتر از حد آستانه شنوایی را تجربه کنید
اگر در محلی شلوغ و پر سر و صدا هستید، بطرف راست خم شوید و سعی کنید با گوش راست بشنوید! گوش راست برای شنیدن حرفهای تند و سریع مناسب تر است. گوش چپ برای تمیز و تشخیص دادن تن های موسیقی، قوی تر است.
بر درد آمپول غلبه کنید
به راحتی با سرفه کردن در حین تزریقات، می‌توانید درد آمپول را کاهش دهید. سرفه کردن در اصل یک ترفندی است که باعث افزایش سریع و موقتی فشار در قفسه سینه شده و مسیرهای عصبی درد را مسدود می‌کند.
از شر جرم های بینی راحت شوید
فین کردن شدید را فراموش کنید. در اینجا یک ترفند بسیار سریع و آسان برای راحت شدن از جرم ها وجود دارد: بطور متناوب با زبان خود به سقف دهانتان ضربه بزنید، سپس با یک انگشت خود وسط دو ابرو را فشار دهید. این کار باعث می‌شود که تیغه بینی، عقب و جلو رفته و پس از ۲۰ ثانیه، جرم های متراکم شده و آماده تخلیه می‌شوند!
از شر رفلاکس مری راحت شوید
کسانی که دچار رفلاکس مری هستند، اگر به پهلوی چپ بخوابند، کمتر به این مشکل دچار می شوند! مری و معده تحت یک زاویه ای بهم وصل هستند، وقتی به پهلوی راست بخوابید، سطح معده بالاتر از مری قرار می‌گیرد، در نتیجه غذا و اسید به مری بر می‌گردد.
درد دندان، آخ نگو
با یک تکه یخ، قسمت v شکل بین انگشتان اشاره و شست را بمالید، بسادگی درد دندان را کاهش می‌دهید.
نوک انگشت تان را سوزانده اید؟
اگر در اثر تماس ناگهانی با اجاق گاز یا قابلمه داغ نوک انگشت تان را سوزانده اید، به سرعت قسمت آسیب دیده را تمیز کنید و با یک تکه یخ ماساژ بدهید. اگر یخ نبود، از آب سرد نیز می‌توانید استفاده کنید.
سرتان گیج می‌رود و به دوران افتاده است
کافی است فقط یک دست تان را روی یک نقطه ثابت قرار دهید، بسرعت دوران سرتان خوب می شود. قسمتی از گوش که مسئول فقط تعادل است در داخل یک مایع شناور می‌باشد، هر گاه این مایع جابه جا بشود، تعادل شما بهم می‌خورد، بکمک یک مرجع ثابت بیرونی، مغز سریع تعادل خود را به دست می‌آورد.
درد پهلو
گاهی به هنگام دویدن، پهلوی آدم درد می‌گیرد. این بخاطر آن است که بازدم شما با وقتی که پای راست شما به زمین می‌ خورد، همزمان است. در نتیجه به دیافراگم شما فشار وارد می‌شود، برای رهایی از این درد کافی است، بازدم خود را با وقتی که پای چپ شما به زمین می‌خورد، همزمان کنید.
جلوی خونریزی را با یک انگشت بگیرید
گرفتن بینی و به عقب برگرداندن سر، راه متداول جلوگیری از خونریزی بینی است، اما شما اگر مقداری پنبه را درست زیر گردی لب بالایی، روی لثه بگذارید و با یک انگشت آن را فشار دهید، خونریزی قطع می شود.
از تپش قلب در هنگام عصبانیت جلوگیری کنید
به انگشت شست خود، فوت کنید! عصب واگ که ضربان قلب را کنترل می‌کند، بکمک نفس کشیدن، آرام می‌گیرد.
مغز خود را گرم نگه دارید
بسیار چیز های کم اهمیتی هستند که مغز را سرد و فلج می‌سازند. در این حالت، زبان خود را به سقف دهانتان فشار دهید، بطوریکه بیشترین مقدار از سقف را بپوشاند، در این صورت سر درد بر طرف می شود! این سردرد می‌تواند ناشی از یک بستنی یخی باشد.
از نزدیک بینی پیشگیری کنید
نزدیک بینی به ندرت ریشه ژنتیکی دارد، بلکه بیشتر از خیره شدن چشم به یک نقطه در فاصله کم ناشی می‌شود. بنابراین بهتر است که هر از چندی، چشم های خود را ببندید، به بدنتان کش و قوسی بدهید، و نفس عمیقی بکشید و پس از چند ثانیه به آرامی نفس تان را رها کنید، این کار باعث استراحت عضلات غیر ارادی هم می‌شوند. در نتیجه چشم ها هم استراحت می‌کنند.
خواب رفتگی
اگر دست شما موقع رانندگی یا نشستن، در اثر یک وضعیت نادرست بخواب رفته باشد، به آرامی حرکت دادن سر به چپ و راست، در کمتر از یک دقیقه می‌تواند این مشکل را حل کند و از شر گزگز و سوزنی شدن دست راحت شوید.
زیر آب نفس بکشید
وقتی در زیر آب هستید، این نبود اکسیژن نیست که شما را بی چاره می‌کند، بلکه دی اکسید کربن است که باعث اسیدی شدن خون و استیصال می‌گردد. بنابراین کافی است ابتدا، قبل از شنا چند نفس کوتاه و سریع بکشید تا میزان اسیدی بودن خون پایین بیاید. با این ترفند مغز شما می پندارد که اکسیژن بیشتری در اختیار دارد! به این ترتیب ده ثانیه زمان می‌خرید.
خوب حفظ کنید
همیشه سعی کنید کار های خود را قبل از خواب، پیش خود مرور کنید و یا درباره مسئله ای که مورد نظر شما است، قبل از خواب فکر کنید، در این صورت وقتی بیدار می‌شوید، حافظه شما بهتر و سریعتر به شما کمک خواهد کرد. هر چیزی را که شما درست قبل از خواب مطالعه کنید، بهتر در حافظه شما ثبت و ضبط می‌شود.
 
منبع:http://saber1h.blogfa.com

درد لگن    

درد لگن    
 

- چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
- درد شدید ناگهانی در لگن احساس می‌شود.
- در بیش از دو روز طول کشیده یا تکرار می‌شود.
- سوزش ادرار، تکرر ادرار، تهوع، استفراغ یا اسهال نیز وجود دارد.
- آبستنی وجود دارد.
- درد لگن به‌دنبال از بین رفتن اشتها روی داده است.
- سابقهٔ ابتلا به بیماری مقاربتی وجود دارد.

- درد لگن نشانهٔ چیست؟
متأسفانه برخی شرایط، مثل گرما و رطوبت، که برای رشد جنین در زهدان زن لازم است، محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها نیز فراهم می‌کند. این عفونت زهدان باعث درد لگن می‌شود.
عفونت‌های مجاری ادراری هم در زنان و هم در مردان درد لگن ایجاد می‌کند. البته، زنان بیشتر مستعد ابتلا به این عفونت‌ها هستند.
از علل دیگر درد لگن بیماری التهابی لگن، یعنی التهاب لوله‌های تخمدان است. بیماری‌های مقاربتی از شایع‌‌ترین علل این بیماری هستند، گرچه عفونت‌های دیگر هم باعث آن می‌شوند.
در برخی موارد، پزشک ممکن است علت دقیق درد لگن را با توضیحات شما دربارهٔ نوع و محل درد بیابد. مثلاً اگر گرفتاری‌ شما بیماری التهابی لگن باشد، درد در دو طرف لگن است. اما درد ناشی از پارگی کیست تخمدان ناگهانی و بیشتر در یک طرف لگن است.
آندومتریوز (رشد لایهٔ درونی زهدان در جائی دیگر) باعث درد مزمن، قاعدگی دردناک، و نزدیکی دردناک می‌شود. آبستنی خارج زهدان یا درون لولهٔ تخمدان هم درد لگن می‌آورد.
اگر دچار التهاب آپاندیس باشید، نخست اشتها از دست می‌دهید، و بعد در اطراف ناف، و سپس درد ناحیهٔ راست پائین شکم احساس درد می‌‌کنید.
البته همه دردهای لگنی علت بیماری ندارند. اگر به‌طور عادی در وسط چرخهٔ قاعدگی دچار درد خفیف لگن می‌شوید، نگران نشوید. برخی زنان در هنگام تخمک‌گذاری دچار چنین دردی می‌شوند که طبیعی و بی‌خطر است.

- درمان درد لگن
خوشبختانه، تمام دردهای لگنی درمان‌پذیر هستند. در اینجا مواردی را که خود می‌‌توانید درمان کنید یا برای معاینهٔ بیشتر باید نزد پزشک بروید گفته می‌شود.
عفونت را برطرف کنید. اگرپزشک وجود عفونت مجرای ادرار را تشخیص دهد، برای درمان آن آنتی‌بیوتیک مناسب تجویز می‌کند. شما نیز با دفع مکرر ادرار می‌‌توانید از عود عفونت جلوگیری کنید. یعنی لااقل هر سه ساعت یک بار در روز و یک بار یا دو بار در طی شب. ادرار کردن بلافاصله بعد از نزدیکی هم به دفع عفونت کمک می‌کند.
مسکن بخورید. اگر درد ناشی از پارگی کیست تخمدان باشد، درمان احتمالاً فقط شامل تسکین درد با مسکن است. به‌ندرت خونریزی شدید ناشی از پارگی کیست تخمدان نیاز به جراحی پیدا می‌کند. پزشک برای علل دیگر درد لگن هم ممکن است داروئی مثل ایبوپروفن تجویز کند.
نزد پزشک بروید. پزشک بسته به‌شدت درد و وسعت آندومتریوز درمان‌های مختلف انجام می‌‌دهد. گاهی قطع مصرف ضدبارداری درد ناشی از آندومتریوز را از بین می‌برد. داروهائی نیز وجود دارد که با به هم زدن چرخهٔ قاعدگی و انقباض بافت آندومتریوز یک قاعدگی‌گذاری شیمیائی به‌وجود می‌آورد. این داروها را نباید بیش از شش‌ماه مصرف کرد.
اگر دارو درد آندومتریوز را از بین نبرد، پزشک ممکن است به عمل جراحی شکم‌بینی (لاپارسکوپی) متوسل شود. در این روش، پزشک وسیله‌ای لیزری از شکاف کوچکی در شکم به‌درون فرستاده و بافت‌های اضافی را می‌سوزاند. در برخی موارد عمل زهدان‌برداری توصیه می‌شود، اما این روش باید آخرین راه درمان باشد.

- درمان بیماری التهابی لگن
درد ناشی از بیماری‌ التهابی از یک جهت بسیار خوب است. چون بیشتر زنان مبتلا بدون درد هستند و پیشرفت بی‌سر و صدای بیماری خطر ناباروری یا آبستنی نا به جا را بیشتر می‌کند. بنابراین، بیماری التهابی لگن را نباید سرسری گرفت. درمان معمولاً درد را تسکین می‌دهد، اما ۱۰ درصد زنان مبتلا نابارور می‌شوند.
درمان معمولاً با تجویز آنتی‌‌بیوتیک خوراکی انجام می‌شود. موارد شدید بیماری ممکن است نیاز به تزریق درون سیاهرگی آنتی‌بیوتیک در بیمارستان پیدا کند.
- پیشگیری از بیماری التهابی لگن
پیشگیری از عود بیماری التهابی لگن کلاً به اختیار شماست.
سیگار نکشید. اولین کار برای پیشگیری ترک سیگار است. همه می‌دانند که کشیدن سیگار خطر ابتلا به سرطان‌های ریه و حنجره را افزایش می‌دهد، اما کمتر خبر دارند که سرطان مثانه، لوزالمعده، و گردن زهدان هم می‌آورد.
مهبل را زیاد نشویید. شستن زیاد مهبل با فرستادن مواد عفونی‌کننده به درون زهدان یا بیماری‌زا کردن باکتری‌های طبیعی موجود در مهبل باعث بیماری التهابی لگن می‌شود. مهبل با ترشحات طبیعی خود را پاک می‌کند.
از بیماری مقاربتی بپرهیزید. چون بیماری‌های مقاربتی از عمده‌ترین علل بیماری التهابی لگن هستند، جلوگیری از ابتلا به آنها از اهمیت زیادی برخوردار است.
عفونت را فراموش نکنید. درمان به‌موقع عفونت‌های مهبلی برای پیشگیری از بیماری التهابی لگن مهم است. در طی درمان از نزدیکی خودداری کنید. و اگر پزشک تشخیص بیماری مقاربتی دهد، همسر بیمار نیز باید درمان شود.

 

منبع: ویستا

درد مزمن لگن در زنان

درد مزمن لگن در زنان

علت درد مزمن لگن در زنان به خوبي شناخته نشده است. هر چند که يک تشخيص خاص در اغلب موارد يافت نمي‌شود، برخي تشخيص‌هاي شايع شامل اندومتريوز، چسبندگي‌ها، نشانگان روده تحريک‌پذير و سيستيت بينابيني هستند. شرح حال و معاينه باليني اوليه مي‌تواند احتمالات تشخيصي را محدودتر کند، ارزيابي‌هاي بعدي را هدايت نمايد و بدخيمي يا بيماري‌هاي قابل توجه سيستميک را رد کند. در صورتي که ارزيابي اوليه تشخيص خاصي را نمايان نکند، آزمايش‌هاي محدود و ارزيابي سونوگرافيک مي‌تواند تشخيص را روشن سازد و نيز بيماري‌هاي وخيم را رد کند و به بيمار اطمينان ‌بخشد. روش‌هاي درمان اندکي براي علايم درد مزمن لگن فايده داشته‌اند. شواهد از کاربرد مدروکسي پروژسترون خوراکي، گوسرلين(goserelin) ، ليز چسبندگي‌ها براي چسبندگي‌هاي شديد و رويکرد درماني چند رشته‌اي براي بيماران فاقد تشخيص خاص حمايت مي‌کنند. شواهد حمايت‌کننده کمتري براي ضد دردهاي خوراکي، داروهاي ضد بارداري خوراکي ترکيبي، آگونيست‌هاي هورمون رهاکننده گونادوتروپين، مدروکسي پروژسترون داخل عضلاني، تزريق توکسين بوتولينيوم A و تزريق در نقاط تحريک، درمان‌هاي تغييردهنده عصبي و هيسترکتومي وجود دارد...

درد مزمن لگن به روش‌هاي متعدد تعريف مي‌شود. يک تعريف باليني سودمند درد مزمن لگن عبارتست از درد غيردوره‌اي که 6 ماه يا بيشتر طول بکشد، به لگن ديواره قدامي شکم در ناف يا زير آن يا سرين محدود ‌شود و آنقدر شديد باشد که موجب ناتواني کارکردي شود يا نياز به مراقبت‌هاي پزشکي داشته باشد. در ساير تعريف‌ها لازم نيست که درد غيردوره‌اي باشد.

از آنجا که تعريف‌هاي درد مزمن لگن متفاوت هستند، اطمينان از شيوع دقيق دشوار است. در انگلستان 8/3‌‌ از زنان در جمعيت مراقبت‌هاي اوليه درد مزمن لگن را تجربه مي‌کنند که به صورت درد غيردوره‌اي در ناحيه تحتاني شکم تعريف مي‌شود که 6 ماه يا بيشتر طول مي‌کشد و تشخيص بيماري خاصي مطرح نمي‌شود. اين با شيوع سردرد ميگرني، آسم و کمردرد در انگلستان برابر است. با وجود اين، در مطالعه‌اي که در سال 1996 در ايالات متحده انجام شد، 15‌ از زنان بيان داشتند که درد لگن ثابت يا متناوب را طي 6 ماه گذشته تجربه کرده‌اند که واجد معيارهاي مطالعه براي درد مزمن لگن بود. همان مطالعه تخمين‌ زد که هزينه ويزيت‌هاي پزشکي سرپايي مربوط به درد مزمن لگن در ايالات متحده 880 ميليون دلار در هر سال است و 15‌ زنان مبتلا به درد مزمن لگن مدتي از کار مزدي باز مي‌مانند و 45‌ کاهش بازدهي را در کار گزارش مي‌کنند.


سبب‌شناسي

پاتوفيزيولوژي درد مزمن لگن به خوبي مشخص نشده است. تشخيص قطعي در 61‌ از زنان مبتلا به درد مزمن لگن مشخص نمي‌شود. بسياري از بيماران و پزشکان به اشتباه تصور مي‌کنند که همه دردهاي مزمن لگن از منشأ ژنيکولوژيک ناشي مي‌شوند. يک مطالعه در انگلستان مشخص کرد که تشخيص‌هاي مربوط به دستگاه‌هاي ادراري و گوارشي شايع‌تر هستند تا تشخيص‌هاي ژنيکولوژيک. جدول 1 بيماري‌هاي تشخيص داده شده شايع‌تر را که موجب درد مزمن لگن مي‌شوند فهرست مي‌کند. چهار علت تشخيص داده شايع‌تر شامل اندومتريوز، چسبندگي‌ها، نشانگان روده تحريک‌پذير و سيستيت بينابيني هستند.

توصيه‌هاي کليدي براي طبابت

توصيه باليني

رتبه‌بندي شواهد

در صورتي که شرح حال و معاينه باليني اوليه تشخيص خاصي را آشکار نسازد، ارزيابي تشخيصي اوليه بايد شامل شمارش کامل سلول‌هاي خوني، سطح گونادوتروپين جفتي انساني- بتا (?-hCG)، سرعت رسوب گويچه‌هاي سرخ، سواب واژينال از نظر کلاميديا و گونوره، آزمايش و کشت ادرار و سونوگرافي لگن از طريق واژن باشد.

C


درمان چند رشته‌اي (دارويي، تغذيه‌اي و رواني- اجتماعي) را مي‌توان براي بهبود علايم درد مزمن لگن به کار گرفت.

B


مدروکسي پروژسترون استات خوراکي (پروورا) 50 ميلي‌گرم روزانه را مي‌توان براي کاهش درد در زنان مبتلا به درد مزمن لگن به کار گرفت.

B


گوسرلين (زولادکس) 6/3 ميلي‌گرم به صورت ايمپلنت زير پوستي، ماهانه به مدت 6 ماه را مي‌توان براي کاهش درد در زنان مبتلا به درد مزمن لگن به کار برد.

B


ليز چسبندگي درد را بهبود مي‌بخشد اما تنها هنگامي که در موارد چسبندگي شديد انجام شود.

B


داروهاي ضد بارداري خوراکي ترکيبي درد دوره‌اي را بهبود مي‌بخشند.

C


داروهاي ضد التهابي غير استروييدي (NSAIDs) بايد براي درمان درد مزمن لگن خفيف تا متوسط به کار گرفته شوند.

C



ارزيابي بيمار

در هنگام ارزيابي بيمار مبتلا به درد مزمن لگن، شرح‌حال و معاينه باليني مي‌تواند تشخيص‌هاي افتراقي را محدودتر کند و آزمون‌هاي آزمايشگاهي و تکميلي را هدايت نمايد. تا 40‌ زناني که با درد مزمن لگن براي انجام مراقبت‌هاي اوليه مراجعه مي‌کنند، بيش از يک تشخيص دارند. بنابراين، بررسي همه عوامل دخيل در درد از جمله عوامل رواني، اجتماعي و محيطي اهميت دارد.

زنان مبتلا به درد مزمن لگن به طور معمول درخواست موارد زير را دارند: دريافت مراقبت‌هاي فردي از طرف پزشکان‌شان، جدي گرفته شدن شکايت‌شان، توجيه شدن درباره بيماري‌شان (بيش از درمان صرف) و اطمينان‌بخشي. بنابراين پزشک بايد ويزيت‌هاي متعددي را برنامه‌ريزي کند تا ارزيابي را تکميل نمايد و امکان مشاوره مناسب را فراهم سازد. جدول 2 شامل خلاصه‌اي از يافته‌هاي انتخابي در شرح حال، معاينه باليني و آزمايش‌ها و اهميت بالقوه آنها در بيمار است. جامعه بين‌المللي درد لگن منابع سودمند فراواني دارند از جمله فرم‌هاي شرح حال و معاينه باليني که در آدرس زير در دسترس است: http:www.pelvicpain.org/resources/handpform.aspx و مواد آموزش بيماران.

شرح حال

شرح حال بايد بر ويژگي‌هاي درد، از جمله کيفيت، مدت زمان و عوامل تغيير‌دهنده و همچنين ارتباط آن با قاعدگي، فعاليت جنسي، ادرار کردن، مدفوع کردن و پرتودرماني متمرکز باشد. از آنجا که شرح حال سوءاستفاده جسمي يا جنسي با درد مزمن لگن ارتباط دارد، پزشکان بايد سوالاتي بپرسند تا اين دو مورد را مشخص کنند و ميزان امنيت فعلي را ارزيابي نمايند. علايم هشدار قرمز از جمله کاهش وزن توجيه نشده، هماتوشزي، خونريزي نامنظم حول قاعدگي، خونريزي واژينال پس از قاعدگي يا خونريزي پس‌از مقاربت بايد ارزيابي شوند تا بدخيمي‌ها يا بيماري‌هاي سيستميک وخيم رد شوند. همانند ساير بيماري‌هاي مزمن و دردناک، افسردگي ممکن است يک تشخيص همراه باشد.

الگوهاي شرح حال ممکن است به هدايت ارزيابي‌ها نيز کمک کند. درد ناشي از تغييرات هورموني ممکن است ناشي از اندومتريوز يا آدنوميوز باشد در حالي که الگوي غيرهورموني درد ممکن است هشداردهنده علل عضلاني-‌ اسکلتي، چسبندگي‌ها، نشانگان روده تحريک‌پذير يا سيستيت بينابيني است. با وجود اين الگوهاي هورموني بايد با احتياط تفسير شوند چرا که درد ناشي از نشانگان روده تحريک‌پذير و سيستيت بينابيني ممکن است براساس سطح هورمون‌ها نوسان کند. سابقه جراحي لگن، عفونت‌‌هاي لگن يا استفاده از IUD بايد موجب نگراني درباره چسبندگي‌هاي لگن شود.


معاينه باليني

معاينه باليني مي‌تواند نواحي حساس به لمس و وجود توده‌ها يا ساير يافته‌هاي آناتوميک را مشخص کند که به تشخيص کمک مي‌کنند. با وجود اين، فقدان يافته‌ها در معاينه باليني پاتولوژي داخل شکمي را رد نمي‌کند چرا که بسياري از بيماران داراي معاينه طبيعي، در لاپاروسکوپي بعدي يافته‌هاي پاتولوژيک دارند.

جدول1. تشخيص‌هاي افتراقي انتخابي درد مزمن

لگن بر اساس دستگاه‌هاي بدن

دستگاه

تشخيص‌هاي افتراقي

گوارش


بيماري سلياک، کوليت، سرطان کولون، بيماري‌هاي التهابي روده، نشانگان روده تحريک‌پذير

تناسلي زنان


چسبندگي‌ها، آدنوميوز، کيست‌هاي آدنکس، اندومتريت مزمن، ديس‌منوره، اندومتريوز، بدخيمي‌هاي زنان، نشانگان احتقان لگني، ليوميوماتا، بيماري‌هاي التهابي لگن.

عضلاني اسکلتي


بيماري‌هاي دژنراتيو ديسک، فيبروميالژي، نشانگان لواتور آني، درد ميوفاسيال، نشانگان درد لگني حول زايمان، شکستگي‌هاي استرسي

رواني ـ عصبي


صرع شکمي، ميگرن شکمي، افسردگي، گيرافتادگي عصب، اختلال کارکرد عصبي، اختلالات خواب، سوماتيزاسيون.

اورولوژيک


بدخيمي مثانه، عفونت مزمن مجاري ادرار، سيستيت بينابيني، سيستيت ناشي از اشعه، سنگ مجراي ادراري

ساير


تب مديترانه‌اي خانوادگي، هرپس زوستر، پورفيري


معاينه باليني بايد آهسته و نرم انجام شود چرا که هم اجزاي شکمي و هم اجزاي لگني معاينه ممکن است دردناک باشند. لمس لگن خارجي و کمر ممکن است نقاط تحريک را مشخص کند که نشان‌دهنده جزء ميوفاسيال درد هستند. معاينه لگن بايد با معاينه تک انگشتي و يک دستي شروع شود. سواب پنبه‌اي مرطوب بايد براي مشخص کردن حساسيت نقطه‌اي در وولو و واژن به کار گرفته شود. بيمار بايد از نظر هر گونه ندول، توده يا حساسيت نقطه‌اي در مثانه يا ساير ساختارهاي عضلاني- اسکلتي چک شود. هنگامي که معاينه تک انگشتي و يک دستي کامل شود، معاينه دو دستي بايد انجام شود تا ندولاريته، حساسيت نقطه‌اي، حساسيت در حرکت گردن يا فقدان تحرک رحم مجددا بررسي شود. معاينه رکتوم ممکن است نشان دهنده توده‌هاي رکتال يا خلفي رحم، ندولاريته يا حساسيت نقطه‌اي در کف لگن باشد.

آزمون از نظر نشانه کارنت بايد با قرار دادن انگشت در ناحيه دردناک و حساس به لمس شکم بيمار در حالي که در وضعيت خوابيده به پشت هر دو پايش را از روي ميز بلند کرده است انجام شود. آزمون مثبت هنگامي ايجاد مي‌شود که درد طي اين مانور افزايش پيدا کند و با علت ميوفاسيال درد ارتباط داشته باشد. اين امر ممکن است نشان‌دهنده اين هم باشد که علت درد در داخل جداره شکم است (مانند فيبروميالژي يا نقطه تحريک). درد احشايي نبايد طي مانور بدتر شود.


آزمون‌هاي آزمايشگاهي و تخصصي

در صورتي که شرح حال و معاينه باليني منجر به تشخيص نشود، غربالگري سرطان متناسب با سن بيمار و عوامل خطر مرتبط بايد انجام شوند. اندازه‌گيري سطح زير واحد بتاي گونادوتروپين جفتي انساني (?-hCG) در سرم ممکن است براي رد بارداري، شمارش کامل سلول‌هاي خوني، آزمايش و کشت ادرار، سرعت رسوب گويچه‌هاي سرخ (ESR) و سواب‌هاي واژينال براي آزمون گونوره يا کلاميديا ممکن است مناسب باشند. سونوگرافي از طريق واژن نيز طي ارزيابي اوليه براي بررسي هر نوع توده يا ندول لگني پيدا شده طي معاينه باليني و اطمينان‌بخشي به بيمار در صورتي که اختلال قابل توجهي کشف نشود، مي‌تواند مفيد باشد.

تصويربرداري با رزونانس مغناطيسي (MRI) و سي‌تي‌اسکن نبايد به طور روتين استفاده شوند اما مي‌توانند به ارزيابي هر نوع اختلال يافت شده در سونوگرافي کمک کنند. برخي اورولوژيست‌ها از آزمون حساسيت درون مثانه‌اي به پتاسيم براي کمک به تشخيص سيستيت بينابيني استفاده مي‌کنند. لاپاروسکوپي اغلب هنگامي استفاده مي‌شود که تشخيص پس از ارزيابي اوليه مبهم بماند يا براي تاييد و احتمالا درمان اندومتريوز يا چسبندگي مورد شک و يا هر دو.

جدول2. يافته‌هاي انتخابي در شرح حال، معاينه

باليني و بررسي‌هاي تشخيصي

يافته

اهميت احتمالي

شرح حال

هماتوشزي

بدخيمي يا خونريزي گوارشي

سابقه جراحي لگن، عفونت‌هاي لگني يا استفاده از IUD

چسبندگي‌ها


نوسان درد غير هورموني


چسبندگي‌ها، سيستيت بينابيني، نشانگان روده تحريک‌پذير، علل عضلاني- اسکلتي

درد با دوره‌هاي قاعدگي نوسان مي‌کند

آدنوميوز يا اندومتريوز

خونريزي واژينال نامنظم حول قاعدگي يا پس از قاعدگي

سرطان اندومتر


خونريزي پس از آميزش


سرطان سرويکس يا سرويسيت (مثلا کلاميديا يا گونوره)

کاهش وزن توجيه نشده

بيماري يا بدخيمي سيستميک

معاينه باليني

عدم تحرک رحم در معاينه دودستي

اندومتريوز، چسبندگي‌هاي لگن

ندولاريته يا توده در معاينه شکم، معاينه دودستي لگن و يا معاينه رکتوم

آدنوميوز، اندومتريوز، فتق، بدخيمي، تومورها

درد در لمس کمر و لگن خارجي

منشا درد در جداره شکم و لگن، نقاط تحريک

حساسيت نقطه‌اي واژن، وولو يا مثانه

چسبندگي‌ها، اندومتريوز، گير افتادن عصب، نقاط تحريک، وستيبوليت وولو

نشانه کارنت مثبت

علت درد در جداره شکم يا درد ميوفاسيال

بررسي‌هاي تشخيصي

آزمايش يا کشت غير طبيعي ادرار

بدخيمي يا عفونت مثانه

اختلال در شمارش کامل سلول‌هاي خوني


عفونت، بيماري سيستميک يا بدخيمي (افزايش يا کاهش گلبول‌هاي سفيد خون يا کم‌خوني)

افزايش سرعت رسوب گويچه‌هاي سرخ

عفونت، بدخيمي، بيماري‌هاي سيستميک

آزمايش گونوره يا کلاميدياي مثبت

بيماري‌هاي التهابي لگن

اختلالات سونوگرافي ترانس واژينال

آدنوميوز، اندومتريوز/اندومتريوما، بدخيمي


درمان

کارآزمايي‌هاي شاهددار تصادفي شده اندکي درمان درد مزمن لگن را مورد بررسي قرار داده‌اند. به اين دليل که تعاريف متفاوتي از درد مزمن لگن در برخي از اين مطالعات به کار گرفته شده‌اند، بسياري از توصيه‌هاي درماني براساس نظر خبرگان يا مطالعات همگروهي و مشاهده‌اي انجام مي‌گيرند.

درمان بايد در جهت علت زمينه‌اي درد لگن باشد. شکل 2 نشان دهنده الگوريتم پيشنهادي براي ارزيابي و درمان بيماران مبتلا به درد مزمن لگن است. در بيماراني که براي آنها تشخيص خاصي مسجل نشده است، يک رويکرد چند رشته‌اي (يعني دربرگيرنده عوامل تغذيه‌اي، اجتماعي، محيطي و رواني به اضافه درمان استاندارد دارويي) نشان داده شده است که پيامدها را طي درمان دارويي به تنهايي بهبود مي‌بخشد. جدول 3 جزئيات منابع خاص مربوط به رايج‌ترين گزينه‌هاي درمان دارويي را فهرست مي‌کند.

جدول3. داروهاي رايج براي درمان درد مزمن لگن

درمان

توضيح

داروهاي ضد بارداري خوراکي


شواهد از کاربرد آنها در بيماران مبتلا به ديس منوره حمايت مي‌کنند، هيچ مطالعه با کيفيتي فايده آنها را در بيماران مبتلا به درد مزمن لگن نشان نداده است.

مدروکسي پروژسترون استات خوراکي (پروورا) 50 ميلي‌گرم در روز


تنها دارويي که شواهد نشان دهنده برخي فوايد آن در اغلب بيماران مبتلا به درد مزمن لگن هستند (به جز آنهايي که مبتلا به اندومتريوز، ديس منوره اوليه، بيماري‌هاي التهابي مزمن فعال لگن و نشانگان روده تحريک‌پذير هستند).

دپومدروکسي پروژسترون استات (دپوپروورا) 150 ميلي‌گرم داخل عضلاني هر 3 ماه يک بار

مطالعات تنها نشان دهنده فايده آن در بيماران مبتلا به درد مزمن لگن ناشي از اندومتريوز هستند.


NSAIDs


هيچ مطالعه‌اي فايده آنها را به طور خاص براي درمان درد مزمن لگن نشان نداده است، توصيه‌ها تنها برگرفته از عقيده صاحب‌نظران و توافق عمومي است.

آگونيست‌هاي GnRH (يعني گوسرلين [زولادکس])


گوسرلين در احتقان لگني موثر است و مدت اثر طولاني‌تري دارد تا مدروکسي پروژسترون بيمار را از نظر کاهش تراکم استخواني پايش کنيد.

ابزار داخل رحمي لونورژسترل

يک مطالعه از فوايد آن در بيماران مبتلا به درد مزمن لگن ناشي از اندومتريوز حمايت مي‌کند.

دانازول


تنها براي 6 ماه استفاده شود؛ با بروز بالاي عوارض جانبي همراه است.

GnRH: هورمون آزادکننده گونادوتروپين، IM: داخل عضلاني، NSAIDs: داروهاي ضد التهابي غير استروييدي


يک تحليل جديد کاکرين روي درمان‌هاي درد مزمن لگن مشخص کرد که تنها درمان‌هاي زير فايده داشته‌اند: مدروکسي پروژسترون استات خوراکي (پروورا) 50 ميلي‌گرم روزانه، گوسرلين (زولادکس) که آگونيست تزريقي هورمون رهاکننده گونادوتروپين (GnRH) است، رويکرد چند رشته‌اي، مشاوره پس از سونوگرافي منفي و ليز چسبندگي‌هاي عميق. ليز چسبندگي‌ها تنها در موارد شديدتر مفيد است. اين مرور کاکرين بيماران مبتلا به اندومتريوز شناخته شده، نشانگان روده تحريک‌پذير، ديس‌منوره اوليه و بيماري‌هاي التهابي مزمن و فعال لگن را کنار گذاشت چرا که اين جمعيت‌هاي بيماران گزينه‌هاي درماني نسبتا متفاوتي در مقايسه با جمعيت‌هاي بزرگ‌تر بيماران مبتلا به درد مزمن لگن دارند.

براي دردي که ماهيت آن دوره‌اي به نظر مي‌رسد، درمان‌هاي هورموني (داروهاي ضد بارداري خوراکي مستمر يا دوره‌اي با دوز کم، پروژستين‌ها يا آگونيست‌هاي GnRH) را بايد مدنظر داشت، حتي اگر علت به نظر نشانگان روده تحريک‌پذير، سيستيت بينابيني يا نشانگان احتقان لگن باشد چرا که اين بيماري‌ها نيز ممکن است به درمان‌هاي هورموني جواب دهند. درمان اختصاصي نشانگان روده تحريک‌پذير، اندومتريوز و سيستيت بينابيني در همه جا توضيح داده شده‌اند.

هر چند که مهارکننده‌هاي انتخابي بازجذب سرتونين در درمان درد مزمن لگن موثر به نظر نمي‌رسند، ممکن است براي درمان افسردگي همزمان به کار گرفته شوند. تزريق در نقاط تحريک‌ جدار شکم براي علل ميوفاسيال درد مزمن لگن نيز فوايدي را به همراه داشته است.


داروهاي مسکن

مسکن‌هاي خوراکي مانند استامينوفن، داروهاي ضد التهابي غيراستروييدي (NSAIDs) و مسکن‌هاي مخدر به طور رايج براي درمان درد متوسط استفاده مي‌شود. با وجود اين، مطالعات شاهددار آينده‌نگري وجود ندارند که فوايد خاصي را در درد مزمن لگن نشان دهند. در صورتي که ضد دردهاي مخدر براي کنترل درد ضروري باشند، مخدرهاي طولاني اثر با دوز برنامه‌ريزي شده ممکن است همراه با برنامه درماني مشابه با آنچه که در هنگام درمان ساير بيماري‌هاي دردناک و مزمن استفاده مي‌شود، به کار گرفته شوند. نشان داده شده است که ويتامين B1 و منيزيم خوراکي، در بيماران مبتلا به ديس‌منوره مفيدند اما يک کارآزمايي هم وجود ندارد که اثربخشي آنها را درباره درد غيرمرتبط با قاعدگي ارزيابي کند. يک مطالعه جديد تصادفي شده شاهددار غيرکور نشان داد که در زنان مبتلا به درد مزمن لگن گاباپنتين (نورونتين)، به تنهايي يا در ترکيب با آمي‌تريپتيلين درد را به طور قابل‌توجهي تخفيف مي‌دهد. تزريق سم بوتولينيوم نوع A به عضلات کف لگن نيز مفيد بوده است.


درمان‌هاي جراحي و تحريک اعصاب

در ميان درمان‌هاي جراحي در بيماران مبتلا به درد مزمن لگن، تنها نشان داده شده است که ليز چسبندگي‌هاي شديد فايده داشته است. در مطالعات مشاهده‌اي و همگروهي، هيسترکتومي کامل شکم تا حدي مفيد بوده است. نوروکتومي پر‌ه‌ساکرال همراه با درمان سوزاننده در اندومتريوز، فوايدي را در درمان ديس‌منوره‌اي که در مرکز لگن حس مي‌شود نشان داده است. اما اين يافته را نمي‌توان به درد مزمن لگن تعميم داد. درمان‌هاي متعدد ديگر با استفاده از تئوري تغيير عصبي در درمان درد، در بيماران مبتلا به درد مزمن لگن ارزيابي شده‌اند. مطالعات بدون شاهد روي تحريک عصب ساکرال در زنان مبتلا به درد مزمن لگن برخي فوايد را نشان داده‌اند. دو کارآزمايي برخي فوايد را در استفاده از تحريک عصب تيبيال از طريق پوست براي درمان درد مزمن لگن نشان داده‌اند، هر چند که مطالعات بزرگ با شاهد دارونما وجود ندارند که اين يافته‌ها را تاييد کنند.

ارجاع

پزشکان خانواده بايد ارجاع بيماران مبتلا به درد مزمن لگن را براي اقدامات تشخيصي (مثل لاپاروسکوپي، کولونوسکوپي، سيستوسکوپي)، براي مداخلات درماني (مثل جراحي يا درمان با آگونيست (GnRH) که در وراي طيف مراقبت‌ها هستند يا در صورتي که تشخيص زمينه‌اي و بهترين گزينه درماني مشخص نباشند، مد نظر داشته باشند. با انجام ارزيابي کامل اوليه و دانستن محدوده و الگوهاي اقدامات فوق تخصصي محلي، پزشکان خانواده بايد بتوانند آزمون يا تخصص خاصي (مثل زنان، اورولوژي، گوارش يا درمان درد) را در محل خود انتخاب کنند که به بهترين نحو بتواند اطلاعات و خدمات مورد نياز بيمار را فراهم کند. از آنجا که رويکرد درمان چند رشته‌اي به نفع اغلب بيماران مبتلا به درد مزمن لگن است، پزشک خانواده ارجاع کننده بايد همچنان در مراقبت از بيمار دخيل باشد و برنامه مراقبت‌ها را با هر يک از فوق تخصص‌هاي دخيل هماهنگ کند.

 

منبع:http://clinicalmedicine.blogfa.com

علت سیاتیک چیست؟

علت سیاتیک چیست؟

سیاتیک بیشتر در سنین 50-30 سالگی بوجود میاید و علت عمده آن پاره شدن دیسک بین مهره ایاست. بدنبال وارد شدن فشار بیش از حد به ستون مهره، قسمت حلقوی محیطی دیسک ( آنولوس فیبروزوس) پاره شده و قسمت مرکزی) نوکلئوس پولپوزوس) از بین شکاف پارگی به بیرون راه پیدا میکند. این قسمت بیرون زده را هرنی یا فتق میگویند.

مهمترین مشکلی که در فتق دیسک بوجود میاید اینست که قسمت بیرون زده به  ریشه های عصبیکه در حال بیرون آمدن از نخاع و مهره هستند فشار وارد میکند. همچنین تماس مواد شیمیایی تشکیل دهنده قسمت ژلاتینی دیسک با ریشه های عصبی موجب تحریک و التهاب آنها میشود. این فشار و التهاب عصب موجب بروز علائم سیاتیک کمر میگردد. در ستون مهره کمری این تغییرات بیشتر در دیسک بین مهره های 3 و 4 و دیسک بین مهره ای L4-L5 ایجاد میشود.


هرنی یا فتق دیسک معمولاً بعد از فعالیت هایی مانند بلند کردن یا هل دادن جسم سنگین یا خم شدن یا چرخیدن ناگهانی بوجود میاید. بطور متوسط از هر 50 نفر یک نفر در طول عمرش دچار هرنی دیسک میشود و از این تعداد در 25-10 درصد آنها علائم بیماری ممکن است بیش از شش ماه ادامه یابد.

 

 

 

منبع: http://www.iranorthoped.ir

 

 

اشنایی با علل درد لگن ، کمر و گردن و روش های درمان آن

ا

اشنایی با علل درد لگن ، کمر و گردن و روش های درمان آن

درد لگن 
 
- درد لگن نشانهٔ چیست؟
متأسفانه برخی شرایط، مثل گرما و رطوبت، که برای رشد جنین در زهدان زن لازم است، محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها نیز فراهم می‌کند. این عفونت زهدان باعث درد لگن می‌شود. عفونت‌های مجاری ادراری هم در زنان و هم در مردان درد لگن ایجاد می‌کند. البته، زنان بیشتر مستعد ابتلا به این عفونت‌ها هستند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  از علل دیگر درد لگن بیماری التهابی لگن، یعنی التهاب لوله‌های تخمدان است. بیماری‌های مقاربتی از شایع‌‌ترین علل این بیماری هستند، گرچه عفونت‌های دیگر هم باعث آن می‌شوند.
در برخی موارد، پزشک ممکن است علت دقیق درد لگن را با توضیحات شما دربارهٔ نوع و محل درد بیابد. مثلاً اگر گرفتاری‌ شما بیماری التهابی لگن باشد، درد در دو طرف لگن است. اما درد ناشی از پارگی کیست تخمدان ناگهانی و بیشتر در یک طرف لگن است.
آندومتریوز (رشد لایهٔ درونی زهدان در جائی دیگر) باعث درد مزمن، قاعدگی دردناک، و نزدیکی دردناک می‌شود. آبستنی خارج زهدان یا درون لولهٔ تخمدان هم درد لگن می‌آورد.
اگر دچار التهاب آپاندیس باشید، نخست اشتها از دست می‌دهید، و بعد در اطراف ناف، و سپس درد ناحیهٔ راست پائین شکم احساس درد می‌‌کنید.
البته همه دردهای لگنی علت بیماری ندارند. اگر به‌طور عادی در وسط چرخهٔ قاعدگی دچار درد خفیف لگن می‌شوید، نگران نشوید. برخی زنان در هنگام تخمک‌گذاری دچار چنین دردی می‌شوند که طبیعی و بی‌خطر است.

- درمان درد لگن
خوشبختانه، تمام دردهای لگنی درمان‌پذیر هستند. در اینجا مواردی را که خود می‌‌توانید درمان کنید یا برای معاینهٔ بیشتر باید نزد پزشک بروید گفته می‌شود.

عفونت را برطرف کنید. اگرپزشک وجود عفونت مجرای ادرار را تشخیص دهد، برای درمان آن آنتی‌بیوتیک مناسب تجویز می‌کند. شما نیز با دفع مکرر ادرار می‌‌توانید از عود عفونت جلوگیری کنید. یعنی لااقل هر سه ساعت یک بار در روز و یک بار یا دو بار در طی شب. ادرار کردن بلافاصله بعد از نزدیکی هم به دفع عفونت کمک می‌کند.
مسکن بخورید. اگر درد ناشی از پارگی کیست تخمدان باشد، درمان احتمالاً فقط شامل تسکین درد با مسکن است. به‌ندرت خونریزی شدید ناشی از پارگی کیست تخمدان نیاز به جراحی پیدا می‌کند. پزشک برای علل دیگر درد لگن هم ممکن است داروئی مثل ایبوپروفن تجویز کند.
نزد پزشک بروید. پزشک بسته به‌شدت درد و وسعت آندومتریوز درمان‌های مختلف انجام می‌‌دهد. گاهی قطع مصرف ضدبارداری درد ناشی از آندومتریوز را از بین می‌برد. داروهائی نیز وجود دارد که با به هم زدن چرخهٔ قاعدگی و انقباض بافت آندومتریوز یک قاعدگی‌گذاری شیمیائی به‌وجود می‌آورد. این داروها را نباید بیش از شش‌ماه مصرف کرد.
اگر دارو درد آندومتریوز را از بین نبرد، پزشک ممکن است به عمل جراحی شکم‌بینی (لاپارسکوپی) متوسل شود. در این روش، پزشک وسیله‌ای لیزری از شکاف کوچکی در شکم به‌درون فرستاده و بافت‌های اضافی را می‌سوزاند. در برخی موارد عمل زهدان‌برداری توصیه می‌شود، اما این روش باید آخرین راه درمان باشد.

- درمان بیماری التهابی لگن
درد ناشی از بیماری‌ التهابی از یک جهت بسیار خوب است. چون بیشتر زنان مبتلا بدون درد هستند و پیشرفت بی‌سر و صدای بیماری خطر ناباروری یا آبستنی نا به جا را بیشتر می‌کند. بنابراین، بیماری التهابی لگن را نباید سرسری گرفت. درمان معمولاً درد را تسکین می‌دهد، اما ۱۰ درصد زنان مبتلا نابارور می‌شوند.
درمان معمولاً با تجویز آنتی‌‌بیوتیک خوراکی انجام می‌شود. موارد شدید بیماری ممکن است نیاز به تزریق درون سیاهرگی آنتی‌بیوتیک در بیمارستان پیدا کند.

- پیشگیری از بیماری التهابی لگن
پیشگیری از عود بیماری التهابی لگن کلاً به اختیار شماست.
سیگار نکشید. اولین کار برای پیشگیری ترک سیگار است. همه می‌دانند که کشیدن سیگار خطر ابتلا به سرطان‌های ریه و حنجره را افزایش می‌دهد، اما کمتر خبر دارند که سرطان مثانه، لوزالمعده، و گردن زهدان هم می‌آورد.
مهبل را زیاد نشویید. شستن زیاد مهبل با فرستادن مواد عفونی‌کننده به درون زهدان یا بیماری‌زا کردن باکتری‌های طبیعی موجود در مهبل باعث بیماری التهابی لگن می‌شود. مهبل با ترشحات طبیعی خود را پاک می‌کند.
از بیماری مقاربتی بپرهیزید. چون بیماری‌های مقاربتی از عمده‌ترین علل بیماری التهابی لگن هستند، جلوگیری از ابتلا به آنها از اهمیت زیادی برخوردار است.
عفونت را فراموش نکنید. درمان به‌موقع عفونت‌های مهبلی برای پیشگیری از بیماری التهابی لگن مهم است. در طی درمان از نزدیکی خودداری کنید. و اگر پزشک تشخیص بیماری مقاربتی دهد، همسر بیمار نیز باید درمان شود.

- چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
- درد شدید ناگهانی در لگن احساس می‌شود.
- در بیش از دو روز طول کشیده یا تکرار می‌شود.
- سوزش ادرار، تکرر ادرار، تهوع، استفراغ یا اسهال نیز وجود دارد.
- آبستنی وجود دارد.
- درد لگن به‌دنبال از بین رفتن اشتها روی داده است.
- سابقهٔ ابتلا به بیماری مقاربتی وجود دارد.

 
* درد کمر 
 
- درد لمبر نشانهٔ چیست؟
درد لمبر می‌تواند به‌علل مختلف باشد. درد ممکن است عمیق و در خود مفصل لگن باشد. گاهی درد در بافت‌های اطراف مفصل است – مثلاً در اثر التهاب کیسهٔ زلالی (کیسهٔ پر از مایعی که بین سطوح استخوانی قرار دارد). وترهائی نیز در اطراف لگن وجود دارند که آن را به پاها و پشت متصل و محکم می‌کنند. التهاب یا آسیب دیدن اینها نیز درد لمبر ایجاد می‌کند. درد ممکن است مربوط به‌خود لگن نباشد و منشأ آن در جائی دیگر، مثلاً پشت، باشد. حتی درد ممکن است علت خارجی داشته باشد، مثل خوابیدن روی تشک خیلی نرم یا پوشیدن کفش تنگ.
التهاب مفصل از علل شایع درد لمبر است و معمولاً التهاب استخوانی مفصلی است که از گرفتاری‌های سالخوردگی است و تقریباً همه تا حدودی به آن مبتلا می‌شوند. اگر دچار شکستگی لگن شده باشید، احتمال ابتلا به التهاب استخوانی مفصلی در شما بیشتر می‌شود. همچنین ممکن است التهاب شبه روماتیسمی مفاصل هم خود را در لگن نشان دهد، گرچه کمتر شایع است. این از انواع گرفتاری‌های ناتوان‌کننده است که معمولاً در جوانی بروز می‌کند.
گاهی یک عیب ساختاری سرچشمهٔ درد لمبر است. انحنای ستون مهره‌ها یا کوتاهی یک پا نسبت به پای دیگر باعث درد لمبر می‌شود. گرچه اضافه وزن دقیقاً یک عیب ساختاری نیست، اما این هم می‌تواند باعث ایجاد درد در لگن شود.

- درمان درد لمبر
گرچه درد لمبر چیز مزاحم و ناراحت‌کننده‌ای است، اما زیاد نگران نباشید، راه‌های مختلفی برای تسکین آن وجود دارد.
آن را گرم کنید. استفاده از گرمای مرطوب اولین کاری است که می‌‌توانید بکنید، چون رطوبت باعث نفوذ بیشتر گرما می‌شود. حوله‌ای را در آب داغ خیس کنید، آن را بچلانید، و ۲۰ دقیقه روی باسن خود بگذارید. این کار را سه تا چهار بار در روز انجام دهید. می‌توانید حوله‌ای خشک را روی حولهٔ خیس بگذارید تا گرمای آن هدر نرود.
ورزش را کم کنید. وقتی درد شدید است، چند هفته فعالیت ورزشی خود را کم کنید. (اما به کلی کنار نگذارید) به‌جای آن بیشتر نرمش و ورزش‌های سبک بکنید.
پماد گرم‌کننده بزنید. هم خود پماد و هم مالیدن آن باعث راحت‌تر شدن ماهیچه‌های لگن می‌شوند. پمادهای حاوی منتول را با کیسهٔ آب گرم استفاده نکنید، چون ممکن است باعث سوختگی شدید شود.
ماساژ دهید. ماساژ دادن ماهیچه‌های لگن به تسکین درد آن کمک زیادی می‌کند. ماساژ باید متمرکز بر ناحیهٔ سرچشمهٔ درد باشد.
دارو بخورید. اگر مسکن‌های بدون نسخه، مثل آسپیرین و استامینوفن، درد را آرام نکنند، پزشک دارو‌های قوی‌تری می‌دهد. او حتی ممکن است قرص یا تزریق هیدروکورتیزون تجویز کند. هیدروکورتیزون در کاهش التهاب بعد از آسیب بسیار مؤثر است.
راحت بخوابید. روی لگن دردناک نخوابید و برای نرم کردن تشک از یک بالشتک استفنجی استفاده کنید.
کفش مناسب بپوشید. کفش اندازهٔ پا و سبک بپوشید. کفش‌های مخصوص دویدن بسیار سبکند و برای افزایش ایستائی پا طراحی شده‌اند.
عصای مناسب به دست بگیرید. اگر برای راه رفتن و ایستادن به عصا نیاز دارید، اندازهٔ آن را درست انتخاب کنید. اگر اندازهٔ عصا بلند یا کوتاه باشد، درد لمبر را بیشتر می‌کند.
وزن کم کنید. وزن اضافی باعث شدیدتر شدن درد لمبر می‌شود. با هر قدمی که بر می‌دارید، دو تا سه برابر وزن بدنتان به‌صورت فشار بر روی لگن وارد می‌شود. کاهش هر کیلوگرم وزن اضافی دو تا سه کیلوگرم فشار روی مفصل لگن را کم می‌کند.
جای درد را مشخص کنید. اگر برای درمان درد لمبر نزد پزشک می‌روید، دقیقاً مکان و زمان درد را برای او مشخص کنید. نوع درد را هم به‌ او بگوئید – درد مبهم است یا تیر می‌کشد، دائمی است یا متناوب، با حرکت شدید می‌شود یا آرام می‌گیرد، و نوع حرکاتی که درد را بدتر می‌کند.
آزمایش کنید. اگر پزشک تشخیص التهاب مفصل بدهد، شاید نیاز به انجام چندین نوع آزمایش باشد، چون بیش از ۱۰۰ نوع التهاب مفصلی وجود دارد. خود را برای اسکن استخوان یا MRI (تصویرنگاری با تشدید مغناطیسی) آماده کنید. پزشک ممکن است داروهای ضدالتهابی نیز تجویز کند و شما را برای انجام ورزش مناسب و گرما درمانی و فراصوت درمانی به مرکز فیزیوتراپی بفرستد.
ساختمان بدنتان را کنترل کنید. ممکن است انحنای کوچکی در ستون مهره‌ها یا کمی کوتاهی یک پا داشته باشید و خود ندانید. پشت به یک آینه قدی بایستید و آینهٔ دیگری را بالای شانه بگیرید تا از پشت خود را ببینید، یا به کسی دیگر بگوئید شما را از پشت به‌دقت نگاه کند. اگر یکی از زانوان بالاتر از دیگری باشد، اگر باستنتان به یک طرف افتاده است، یا اگر پشتتان کج به‌نظر می‌رسد، احتمالاً دچار یک مشکل ساختاری هستید.
خوشبختانه، اشکال راه رفتن قابل تصحیح است. باید کفش داری تخت متناسب بپوشید یا حتی فقط کفی داخل کفش بگذارید. اگر گرفتاری شدید باشد، پزشکتان شما را به یک متخصص استخوان معرفی می‌کند.
جراحی کنید. معمولاً شکستگی لگن به عمل جراحی نیاز دارد. گذاشتن یک میله در استخوان لگن آن را سر جای خود نگاه می‌‌دارد. در شکستگی‌های شدید یا التهاب شدید مفصلی، جراح ممکن است مفصل گرفتار را بردارد و مفصل مصنوعی به‌جای آن بگذارد.
عفونت لگن نیز ممکن است به جراحی و تزریق درون سیاهرگی آنتی‌بیوتیک نیاز پیدا کند.
و در مواردی که یک تومور باعث درد لمبر شده است، بعد از نمونه‌‌برداری، پرتو درمانی، شیمی درمانی، و جراحی انجام می‌شود.
درد گردن
 
- چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
- درد گردن بیش از سه‌روز طول کشیده یا تکرار می‌شود.
- درد به‌دنبال سقوط یا یک حادثه روی داده است.
- درد از گردن به دست‌ها یا پاها منتشر می‌شود.

- درد گردن نشانهٔ چیست؟
اگر شانه‌ها افتاده باشند و چانه به جلو کشیده شده باشد، سر در حالت تعادل مناسب بر روی گردن قرار ندارد. در عوض، رباط‌ها و بافت‌های نرم دیگر گردن باید باری بیش از ۹ کیلوگرم را که درست توزیع نشده است تحمل کنند.
احتمالاً بزرگ‌ترین مشکل گردن و تمام ستون مهره‌ها در قرار گرفتن مفاصل در وضعیت نادرست به‌مدت طولانی و فشار و کشش زیاد برآنها است که در نهایت به درد گردن منجر می‌شود.
ساختارهای مختلفی در گردن ممکن است آن را به‌درد آورند. پارگی یکی از صفحات بین‌مهره‌ای (دیسک) و گرفتاری‌های ماهیچه‌ها، مفاصل، یا رباط‌ها ایجاد درد گردن می‌کنند. شایع‌ترین آنها در هنگام برخورد شدید یک اتومبیل از عقب به اتومبیلی که در آن نشسته‌اید روی می‌دهد. در این تصادف، گردن به‌شدت به‌جلو و عقب پرتاب می‌شود. تخریب تدریجی هر یک از ساختارهای گردن در اثر بالا رفتن سن یا کار زیاد هم درد گردن می‌آورد.

- درمان دردگردن
درد گردن با بیشتر روش‌های تسکین درد کمر آرام می‌شود. اما روش‌های اختصاصی‌تری هم برای تسکین درد گردن وجود دارد.
گردن را بی‌حرکت نگاه دارید. بستن گردن‌بندهائی که گردن را بی‌حرکت می‌کنند درد آن را تسکین می‌دهد. اما بیش از چند روز گردن را بی‌حرکت نکنید، چون باعث ضعیف شدن ماهیچه‌های آن شده و آسیب بیشتر را به‌دنبال خواهد داشت. اگر درد بیش از سه روز طول بکشد، نزد پزشک یا متخصص فیزیوتراپی بروید.
تحمل کنید. تحقیقات نشان داده است که ۸۰ تا ۹۰ درصد دردهای گردن ظرف دو یا سه روز خوب می‌شوند.
وضعیت گردن را تصحیح کنید. وضعیت بد فقط در بد نشستن و بد ایستادن نیست. بلکه حفظ وضع درست بدن در هنگام کار، حرکت، نشستن، ایستادن، بلند کردن چیزی، و ورزش کردن هم اهمیت دارد. بدترین آنها نشستن در وضعیت نامناسب است.
فکر می‌کنید چه‌چیز سر را بر روی گردن نگاه می‌دارد؟ تمام ماهیچه‌ها و رباط‌های گردن تحت فشارند تا سر راست بایستد. برای حفظ حالت درست گردن، صاف بنشینید، سینه را بالا بکشید، و سر را به عقب بگیرید، به‌طوری که گوش‌ها درست در بالای شانه‌ها باشند، نه در جلو آن.
اگر مرتباً دچار درد گردن می‌شوید، از پزشک بخواهید وضع بدنتان را بررسی کرده و راه رفع اشکال آن را به شما بیاموزد.
سرفه‌تان را کنترل کنید. اگر هنگام سرفه‌کردن یا عطسه کردن سرتان را به‌جلو می‌‌اندازید، ممکن است باعث آسیب‌دیدن گردنتان شوید. بهتر در حالی که سر را کمی عقب نگاه می‌دارید سرفه یا عطسه نکنید.
گوشی تلفن را با دست بگیرید. نگاه داشتن گوشی تلفن در بین سر و شانه باعث کشیده شدن بافت‌های نرم گردن و ماهیچه‌های قسمت بالای پشت می‌شود. اگر دست‌هایتان بند است از تلفن‌های بلندگودار استفاده کنید. گرفتن گوشی تلفن به‌صورت بالا گردن و سر را در وضعیت غلط نگاه داشته و به‌تدریج فاجعه به‌بار می‌آورد.
از کپی‌نگهدار استفاده کنید. هنگام نوشتن کردن یک مطلب، به‌جای چرخاندن مداوم سر، از یک کپی‌نگهدار در کنار نمایشگر کامپیوتر یا ماشین تحریر استفاده کنید.
بالشتتان را کنترل کنید. بالش نامناسب از شایع‌ترین علل درد گردن است. از بالشی استفاده کنید که درد گردنتان را برطرف می‌کند. هر بالشی که اتکائی برای رباط‌های گردن باشد مفید است. مهم‌تر از همه، از بالش‌هائی که سر را به جلو خم می‌کنند بپرهیزید.
ورزش گردن برای پیشگیری از درد. همه می‌دانند که ورزش ماهیچه‌ها را قوی کرده و انعطاف‌‌پذیری آنها را زیاد می‌کند. حتی مختصری ورزش گردن آن را روغن‌کاری کرده و مواد مغذی بیشتر به آن می‌رساند.
سر را ورزش دهید. سر را به‌آرامی پائین بیاورید تا چانه به سینه برسد. سپس سر را تا وضعیت عادی خود برگردانید. این کار را ده بار تکرار کنید. آنگاه، ده بار نیز سر را به‌آرامی از یک طرف به طرف دیگر کج کنید و سپس به وضعیت عادی برگردانید. این کارها را تا جائی که گردن درد نگیرد انجام دهید. (نگران صدا کردن آن نباشید.) این ورزش برای کسانی که مفاصل گردن را در طی روز به‌حرکت در نمی‌آورند مفید است.
سر را فشار دهید. کف دستتان را پشت سر قرار داده و به‌آرامی آنها را بر هم فشار داده و تا ده بشمارید. این کار را با جلو و طرفین سر هم انجام دهید. این ورزش را روزی یک بار انجام دهید.
سر را نچرخانید. چرخاندن سر به دور گردن، که عادت شایع بسیاری از مردم است باعث آسیب دیدن بیشتر گردن می‌شود.

 

منبع:http://naigo.ir

درمان دردهای مزمن دوره‌ای لگن

درمان دردهای مزمن دوره‌ای لگن
     
زمینه و هدف: در این مقاله مطالعاتی که تاکنون بر روی دردهای مزمن دوره‌ای لگنChronic Cyclical Pelvic Pain (CCPP) که در منابع الکترونیک معتبری همچون Medlime, Pubmrd, Cinahl, Cochrane, Embase به چاپ رسیده است مورد بررسی قرار می‌گیرد. جهت استفاده از منابع فوق از کلمات کلیدی همچون «درد دوره‌ای لگن» (Cyclic pelvic pain)، «درد مزمن» (chronic pain)، «درد دوره قاعدگی» (dysmenorrheal)، «درد لگنی غیر قاعدگی» (Non menstrual pelvic pain) و «اندومتریوزیس» (endometriosis) استفاده شده است. طی بررسی مقالات مستندات معتبر اندکی در این زمینه به دست آمده است و بر اساس این یافته‌ها شیوع درد های مزمن لگن در خانم‌های سنین باروری 25-4% و دیسمنوره یا درد دوره قاعدگی با درجات متفاوت حدود 60% زنان را گرفتار می‌کند. شایع‌ترین علت CCPP اندومتریوزیس است، سایر علل ژنیکولوژیک CCPP، ادنومیوزیس، فیبروم رحمی و میالژی عضلات کف لگن می‌باشد. علل غیر ژنیکولوژیک مانند سندرم روده تحریک‌پذیر و سیستیت بینابینی هم از دیگر علل CCPP می‌باشند. روش‌های درمانی بیماری از نوع ساده تا تهاجمی متفاوت است و بیشتر مواقع قبل از درمان تهاجمی و به عنوان خط اول درمان از قرص‌های ترکیبی جلوگیری از بارداری استفاده می‌شود. در این مقاله هدف بررسی نحوه برخورد مناسب با CCPP با توجه به تاریخچه پزشکی بیمار، معاینات لگنی و مطالعات انجام شده می‌باشد.

زمینه و هدف
 
طبق تعریف درد مزمن لگنی دردی است که، حداقل به مدت شش ماه کامل وجود داشته باشد و شدت آن به حدی باشد که باعث اختلال در فعالیت‌های روزانه شخص شده و در نهایت منجر به درمان دارویی یا جراحی شود. در صورتی‌که درد مزمن لگن وابسته به سیکل‌های قاعدگی بیمار باشد به آن CCPP گفته می‌شود.1 البته دردهای راجعه و دوره‌ای بدون وابستگی به سیکل قاعدگی هم در این مقوله قرار می‌گیرند به عنوان مثال دیسپارونی که به علت میالژی کف لگن، نورالژی پودندال و وستیبول تحریک شده ایجاد می‌شود از جمله دردهای غیر هورمونی است. درد میتل اشمرز ناشی از تخمک‌گذاری که وابسته به هورمون بوده نیز جز CCPP می‌باشد. سیستیت و سندرم روده تحریک‌پذیر اگرچه سیکلیک نیستند اما چون در دوره‌های قاعدگی تشدید می‌شوند سبب می‌شوند تا اغلب بیماران با تابلوی بالینی CCPP مراجعه نمایند. بنابراین متخصص زنان باید دامنه وسیعی از بیماری‌های احتمالی را در اداره مناسب CCPP در نظر داشته باشد.

متدولوژی
اپیدمیولوژی
از آنجایی‌که اطلاعات اندکی در زمینه CCPP وجود دارد، بسیار مشکل می‌توان اپیدمیولوژی دقیق بیماری را تعیین نمود. بر اساس بعضی گزارشات شیوع دردهای لگنی 4-25% بوده،4-2 و شایع‌ترین پاتولوژی ژنیکولوژیک ایجاد کننده درد لگنی، اندومتریوزیس با شیوع 7-1% می‌باشد.6و5 بنابراین تخمین زده می‌شود که 10-5% زنان مبتلا به CCPP باشند. همچنین گزارش شده است که 60 % زنان در سنین باروری و 72% نوجوانان از دیسمنوره اولیه شاکی هستند که در این میان در 14-12% بالغین و 17% نوجوانان شدت درد زیاد است.9-7

اتیولوژی
در بیشتر موارد CCPP یک پاتولوژی هورمونی وجود دارد و به همین دلیل به صورت سیکلیک و همزمان با دوران قاعدگی تظاهر می‌کنند. اگرچه علل فیزیولوژیک نظیر میتل اشمرز و دیسمنوره اولیه شایع‌ترین علل CCPP هستند، اما این موارد مشخصاً خفیف می‌باشند.
شایع‌ترین عامل CCPP که یک نوع بیماری ژنیکولوژیک محسوب می‌گردد و نیاز به درمان دارد اندومتریوزیس است و پس از آن ادنومیوز و فیبروم‌های رحمی را می‌توان نام برد. از دیگر عوامل با شیوع کمتر می‌توان استنوز سرویکس و ابنورمالیتی‌های ساختاری را بیان نمود. از آنجایی‌که شبکه عصبی عضلات لگن و احشاء لگنی یکسان است نوعی هم‌پوشانی در دردهای مختلف با منشاء مجزا ایجاد می‌شود لذا دستگاه گوارشی و ادراری هم می‌توانند مانند بیماری‌های اسکلتی عضلانی و نورولوژیک دردهای دوره‌ای ایجاد کنند.10 در مطالعه حاضر سعی شده است تا اتیولوژی احتمالی دردهای مزمن لگن (جدول 1) یک به یک مورد بررسی قرار گیرد، ولی قبل از آن نحوه برخورد با چنین بیمارانی را بیان می‌نماییم.
نحوه برخورد با زنان مبتلا به دردهای مزمن لگن
تاریخچه پزشکی: مهم‌ترین قدم در ارزیابی CCPP، بررسی تاریخچه دقیق پزشکی بیماران است. در مورد زمان شروع و نوع درد، محل و انتشار درد، عوامل تشدید کننده یا تخفیف دهنده درد و به طور کلی جزییات آن پرسش به عمل می‌آید. علایم گوارشی یا ادراری ومشکلات سیستم عضلانی اسکلتی همراه با درد مورد نظر قرار می‌گیرد. بنابراین سوالاتی نظیر درد هنگام دفع مدفوع یا ادرار در اداره CCPP بسیار کمک کننده خواهد بود. تاثیر درد در کیفیت زندگی بیمار و تعداد داروهایی که روزانه مصرف می‌کند در بررسی میزان پاسخ به درمان اهمیت دارد لذا درمان‌های قبلی چه موفق و چه ناموفق باید در نظر گرفته شود. سابقه مامایی و قاعدگی‌های بیمار با توجه به ماهیت سیکلیک درد، بخش مهم دیگر تاریخچه است. تغییرات اجابت مزاج و سوزش ادرار همزمان با شروع سیکل قاعدگی باید مورد توجه قرار بگیرد. سابقه تروما به پرینه هنگام زایمان با فورسپس و وکیوم و اپیزیوتومی حتماً پرسیده ‌شود. وجود دیسپارونی و PID احتمالی بررسی می‌گردد. تمایل بیمار به بارداری در انتخاب نوع درمان بسیارموثر است. اگرچه هیچ رابطه مشخصی بین دردهای لگنی و افسردگی وجود ندارد، سابقه افسردگی یا سایر بیماری‌های روحی روانی باید حتماً سوال شود. شواهد بیانگر آن است که احتمال وقوع CCPP در زنان افسرده بالاتر است. تجربه ارتباط جنسی پر استرس و احیاناً توام با زور یا ناخواسته، با ایجاد اختلال در مسیرهای نروسایکولوژیک، سبب افزایش دردهای مزمن لگن می‌شود.13-11 در این موارد باید با جلب اعتماد بیمار به وی کمک نمود تا تاریخچه خود را بیان کند و حتی بهتر است باب مسئله باز شود اما شرح حال کامل و دقیق در این رابطه را به جلسات بعدی موکول نمود.
معاینه
در معاینه به دنبال پاتولوژی احتمالی ایجاد درد می‌گردیم. با توجه به ماهیت تناوبی درد در CCPP بهتر است که بیمار هنگام درد معاینه شود و یک معاینه کلی از بدن به عمل آید. سلامت عمومی، حالت بدن، نحوه راه رفتن و اسکولیوزیس احتمالی بررسی شود. وجود مشکلات در اسکلت و عضلات بدن ممکن است عامل درد بیمار باشد و نحوه ادراک درد را در بیمار تغییر داده باشد.14 معاینه شکم در حالت سوپاین جهت مشاهده اتساع، توده یا اسکار و لمس آن برای بررسی ارگانومگالی یا توده ضروری است. درد شدید در پاسخ به فشار لوکالیزه خفیف بیانگر درد سایکولوژیک یا سندرم درد مزمن پیشرفته است. به این درد آلودینی گفته می‌شود. در تست کارنت به بیمار گفته می‌شود که در حالت سوپاین سرش را بلند کند و اگر درد تخفیف یابد احتمالاً منشاء درد پریتونیوم است زیرا عضلات رکتوس شکمی از کشیده شدن پریتونیوم جلوگیری می‌کنند و درد کاهش می‌یابد. اما اگر درد تشدید گردد آن وقت پاتولوژی در دیواره شکم مطرح می‌گردد. پس از قرارگیری بیمار در وضعیت لیتوتومی، وولو و مهبل از جهت زخم، جراحت یا هرگونه ترشح مورد بررسی قرار می‌گیرد. مشاهده وستیبولیت در وولو بسیار مهم است و باید با دقت بررسی شود. وستیبولیت باعث ایجاد سوزش و درد در واژن هنگام مقاربت می‌شود که در زنان مبتلا به دردهای مزمن لگن بسیار شایع است. با گذاشتن یک انگشت داخل واژن از بیمار خواسته می‌شود که عضلات کف لگن را منقبض و سپس رها کند و به این ترتیب تون عضلات کف لگن بررسی می‌گردد. سپس همه عضلات کف لگن شامل پوبورکتالیس، پوبوکوکسیژوس، کوکسیژوس، پیری‌فرمیس و اوبتراتور داخلی با فشار ملایم معاینه می‌شود و از جهت هرگونه درد و سفتی بررسی می‌گردد. این عضلات نباید دردناک باشند و بیمار باید بتواند به راحتی آن‌ها را جمع و رها کند. معاینه خارهای ایسکیال و کانال آلکوک از نظر وجود درد و فیبروز اهمیت دارد.15
دیواره قدامی واژن جهت تعیین وجود تندرنس بر روی قاعده مثانه و اورترا لمس می‌شود و در صورتی‌که تندرنس مشاهده شود مشکلات دستگاه ادراری مطرح است. قوام و حرکت سرویکس، وجود ندول‌های رکتوواژینال در دیواره خلفی واژن و درد لوکالیزه در تشخیص اندومتریوزیس مهم است. در معاینه دو دستی هرگونه توده مواج، درد و سفتی مهم است. در صورتی‌که رحم در لمس تندرنس داشته باشد احتمال ادنومیوز مطرح است. انجام معاینه رکتال در موارد خونریزی رکتال لازم است.
پاراکلینیک
بر اساس شرح حال و معاینه بیمار اقدامات پاراکلینیکی درخواست می‌شود و بهتر است که در ابتدا از اقدامات ارزان‌تر، بی‌ضررتر نظیر آزمایش ادرار، سواپ واژن، آزمایش خون، CRP و CA125 شروع شود، سپس در صورت لزوم، تصویربرداری و سایر آزمایشات تکمیلی انجام گردد. سونوگرافی ترانس واژینال و ترانس ابدومینال از روش‌های بسیار ارزشمند در ارزیابی بیماری‌های لگن خصوصاً مشکلات ساختاری از جمله فیبروم، ادنومیوز و پاتولوژی‌های ادنکس نظیر کیست تخمدان و هیدروسالپنکس می‌باشد. تعیین ماهیت کیستیک و توپری توده و ماهیت عروقی توده توپر از طریق سونوگرافی امکان‌پذیر است. سونوگرافی در واقع، روشی نسبتاً ارزان است که بیمار را تحت تابش اشعه نیز قرار نمی‌دهد. با کمک ترانس دیوسر سونوگرافی می‌توان نقاطی که درد بیشتری دارند تعیین نمود که در تشخیص CCPP بسیار ارزشمند است. اما در موارد اندومتریوزیس فقط در صورت  درگیری تخمدان‌ها یا درگیری عمق لگن سونوگرافی کمک کننده است که این موارد فقط در 20% مبتلایان به اندومتریوزیس مشاهده می‌شود. در ضمن سونوگرافی در تشخیص بیماری‌های پریتونئال با حجم کم مفید نیست.16 CT اسکن نقش چندان زیادی در بیماری‌های زنان ندارد اما در رابطه با دستگاه گوارش معمولاً اطلاعات مفیدی می‌دهد، اگرچه که در تشخیص این موارد و خصوصاً اندومتریوزیس رکتال، سونوگرافی ترانس رکتال حساسیت بیشتری دارد.18و17 MRI نیز در تشخیص ماهیت توده‌های لگنی نظیر ادنومیوز، اندومتریوما، یا اندومتریوزیس عمقی لگن مفید است ولی به علت گرانی و عدم دسترسی آسان کمتر استفاده می‌شود. در بیماران مبتلا به CCPP در صورت شک به اختلالات لگنی و نیاز به درمان آن، لاپاروسکوپی اندیکاسیون دارد. این روش استاندارد طلایی تشخیص اندومتریوزیس و چسبندگی‌های لگنی می‌باشد، اما از آنجایی‌که هر نوع جراحی با خطر همراه است بهتر است تا سر حد امکان از جراحی‌های غیر ضروری اجتناب شود و با ارزیابی‌های کلینیکی و پاراکلینیکی به تشخیص نهایی دست یافت. همان‌طور که گفته شد، علت عمده CCPP لگن بیماری‌های زنان با منشا هورمونی می‌باشند. با این حال اختلال در سایر ساختمان‌های شکمی و لگنی هم می‌تواند عامل CCPP باشد. در این مقاله شایع‌ترین علل CCPP بررسی می‌گردد. به خاطر داشته باشید که به علت همپوشانی زیاد بین ارگان‌های مختلف لگنی ممکن است بیش از یک تشخیص برای درد وجود داشته باشد.

عوامل ژنیکولوژیک
دیسمنوره اولیه: دیسمنوره اولیه یعنی درد هنگام قاعدگی بدون پاتولوژی لگنی. این بیماری شایع‌ترین شکل CCPP در زنان در دوران باروری است که 60% زنان و 72% دختران نوجوان را مبتلا ساخته است. تعریف دیسمنوره عبارت است از درد راجعه، کرامپی و کولیکی در ناحیه سوپرا پوبیک که با شروع خونریزی قاعدگی شروع می‌شود و مدت 3-2 روز طول می‌کشد. ممکن است درد با تهوع، استفراغ، خستگی، ضعف و بی‌حالی عمومی و درد منتشر به کمر و ران‌ها همراه باشد. مطالعات نشان می‌دهد که با کاهش پروژسترون سرم در اواخر فاز لوتئال اثر مهاری بر تولید اسید اراشیدونیک برداشته شده و خود توسط سیکلو اکسیژناز متابولیزه شده وایکوزانوئید (لوکوترین و پروستانوئید)20و19 می‌سازد. این دو ماده وازواکتیو بوده و خونرسانی به رحم را کاهش داده، ایسکمی و درد ایجاد می‌کنند. شواهد سونوگرافیک داپلر به صورت مقاومت بالای عروق شریان رحمی در اولین روز قاعدگی در مبتلایان به دیسمنوره در مقایسه با افراد سالم اثبات کننده این نظریه هستند.21
 Dawoodو همکاران نشان دادند که شدت کرامپ‌های عضلانی رحم و علایم همراه مستقیماً تحت تاثیر مقدار پروستاگلاندین آزاد شده در ترشحات اندومتر می‌باشد که در واقع نشان می‌دهد مشکل اصلی تولید بیش از حد  پروستاگلاندین است23و22 و نه افزایش حساسیت به اثرات پروستاگلاندین. یکی دیگر از دلایل احتمالی دیسمنوره  وازوپرسین می‌باشد که البته در مورد نقش آن هنوز اختلاف‌نظر وجود دارد.24 هم‌اکنون تحقیقاتی در زمینه درمان دیسمنوره  با توجه به اتیولوژی‌های مطرح شده در  حال انجام است. تشخیص دیسمنوره بر اساس تاریخچه و علایم بالینی و نوع پاسخ به درمان داده می‌شود. یک تاریخچه دقیق و معاینه کامل می‌تواند سایر پاتولوژی‌ها نظیر اندومتریوزیس، فیبروم، ادنومیوز، PID و چسبندگی‌های لگنی را رد کند. در افراد مبتلا به دیسمنوره اولیه معاینات طبیعی بوده و نیازی به بررسی آزمایشگاهی، تصویربرداری یا لاپاروسکوپی نمی‌باشد.
درمان اصلی دیسمنوره داروهای NSAID و قرص‌های ترکیبی جلوگیری از بارداری است. اگرچه مطالعات نشان داده است که داروهای NSAID در درمان دیسمنوره اولیه بسیار موثر است،27-25 ولی هنوز قطعی نیست که کدام داروی NSAID به بقیه ارجح است. قرص‌های ترکیبی جلوگیری از بارداری در مبتلایان به دیسمنوره که مایل به داشتن روش جلوگیری از بارداری باشند بسیار مفید است.29و28 این قرص‌ها تخمک‌گذاری را مهار نموده و با نازک شدن اندومتر، سبب کاهش ترشح پروستاگلاندین‌ها، جریان خون و کرامپ می‌شوند.
درد میتل اشمرز: این درد در زنان در سنین باروری و در وسط سیکل قاعدگی هنگام تخمک‌گذاری اتفاق می‌افتد. درد ماهیت تیر کشنده در یکی از پهلوها یا زیر شکم دارد ولی معمولاً خفیف است و مدت چند ساعت طول می‌کشد و به‌ندرت چندان شدید است که بیمار را مضطرب سازد. علت درد بزرگ شدن طبیعی فولیکول قبل از رها شدن تخمک، یا پارگی فولیکول و ریزش مایع داخل آن به درون فضای پریتون می‌باشد.30

اندومتریوزیس: شایع‌ترین پاتولوژی ژنیکولوژیک CCPP است به حدی که در 32-12% زنانی که در سنین باروری به علت درد لگن لاپاروسکوپی می‌شوند و در 70-45% نوجوانان مشاهده می‌شود.31 اندومتریوزیس به معنی وجود بافت غددی و استرومایی آندومتر در خارج حفره آندومتر است. در بیش از 75% موارد اندومتریوزیس به صورت دردهای دوره‌ای لگن هنگام قاعدگی خود را نشان می‌دهد و البته در مواردی به صورت دردهای غیر دوره‌ای هم بروز می‌کند.35-32 دیسپارونی، دیسشزی، مشکلات باروری و خونریزی‌های غیرطبیعی قاعدگی می‌تواند تظاهری از اندومتریوزیس، محل و عمق بیماری در مبتلایان باشد. به خصوص وجود دیسپارونی و دیسشزی، مطرح کننده نفوذ بیماری در خلف به دیواره رکتوواژینال است. البته قابل توجه است که شدت علایم هیچ ارتباطی با شدت بیماری ندارد.37و36 معاینه فیزیکی بسیار مهم است به عنوان مثال اگر پزشک متوجه ندولاریته قابل لمس یا درد در کل دوساک خلفی یا محل لیگامان یوتروساکرال شود در نوع درمان اثر خواهد گذاشت. در موارد پیشرفته در معاینه با اسپکولوم ممکن است سرویکس به علت درگیری و کوتاه شدن لیگامان یوتروساکرال جابه‌جا شده و به دیواره جانبی واژن منحرف شود یا امکان دارد در معاینه دو دستی اندومتریوما در تخمدان لمس شود.
مشاهده غدد و استرومای آندومتر دربیوپسی پریتوان یا هر نسج دیگری که به هنگام لاپاروسکوپی تهیه می‌شود، استاندارد طلایی تشخیص اندومتریوزیس است.38 هرچند سونوگرافی در ارزیابی میزان گسترش و عمق نفوذ بیماری، درگیری رکتوم، لیگامان یوتروساکرال و یا اندومتریوما مفید است اما در تشخیص اندومتریوزیس‌های خفیف در پریتوان کمک کننده نیست.39 در تصمیم‌گیری درمان، تمایل بیمار به باردار شدن، عوارض جانبی و ترجیح بیمار باید مورد توجه قرار بگیرد. بهترین دارو OCP و پروژستین به اشکال مختلف است که هم عوارض جانبی کمتری دارد و هم مقرون به صرفه است. داروهای دیگر از جمله دانازول، GNRH آنالوگ به علت گرانی، محدودیت مدت زمان مصرف و عوارض جانبی، کمتر مورد توجه است که البته اثربخشی بیشتری نسبت به قرص‌های  OCPو پروژسترون نیز ندارد.40 از طرفی خطرات حملات میگرن و ترومبو آمبولی در OCP،41 مصرف آن‌ها را مشکل می‌سازد. همچنین مصرف مداوم و بی‌وقفه قرص‌ها باعث قطع قاعدگی و کاهش دیسمنوره می‌گردد. پروژستین‌ها هم با مکانیسم توقف تخمک‌گذاری در درمان موثرند و عوارض جانبی آن‌ها خونریزی نامنظم قاعدگی، چاقی، تغییرات خلق و خو و کاهش میل جنسی می‌باشد.43و42 داروهای هورمونی با خاصیت آندروژنی، با ایجاد اختلال در سیکل قاعدگی و ایجاد آمنوره می‌تواند در درمان اندومتریوزیس موثر باشند،44 اما به علت ایجاد جوش صورت، پوست چرب و بم شدن صدا چندان قابل قبول نیستند به‌خصوص که گاهاً این تغییرات قابل برگشت نیست. آنالوگ‌های GNRH نیز عملکرد تخمدان را متوقف می‌سازند و علایم بیماری خصوصاً درد را کاهش می‌دهند اما به علت ایجاد علایم یائسگی و از دست رفتن توده استخوانی در طولانی مدت، مصرف آن‌ها محدود گشته است.45 امروزه در زمینه داروهای جدید مانند selective estrogen receptor modulator  و آنتی‌پروژستوژن‌ها و داروهای آنتی‌آنژیوژنیک پیشرفت‌هایی حاصل شده است که اثرات جانبی کمتری خواهند داشت. از آنجایی‌که اندومتریوزیس یک بیماری مزمن است باید درمان در طولانی‌مدت قابل استفاده باشد و عوارض جانبی کمی به‌جا بگذارد به همین دلیل OCP و پروژستین‌ها هنوز انتخاب‌های مناسب‌تری هستند. هدف از جراحی اندومتریوزیس برداشتن نقاط قابل مشاهده، رفع چسبندگی‌ها و اصلاح آناتومی می‌باشد. در کسانی که مایل به باردار شدن هستند و یا در افرادی که بیماری پیشرفته است و تخمدان‌ها را مبتلا ساخته و یا در معاینه شواهدی از نفوذ به لگن مشاهده می‌شود جراحی روش ارجح است. آندومتریوما با دارو درمان نمی‌شود و حتی اگر علایم تخفیف یابد باید حتماً جراحی انجام شود.46 در بیمارانی که بیماری به فضای رکتوواژینال نفوذ کرده است و لیگامان یوتروساکرال درگیر است بهترین راه درمان جراحی است تا بتوان دیسمنوره، دیسپارونی و دردهای غیر دوره‌ای لگن را کاهش دهد. در تحقیقات متعدد انجام شده بدون در نظر گرفتن مرحله بیماری، جراحی نتایج بهتر درمانی در مقایسه با روش‌های غیر جراحی در پی داشته است.51-47 از زمانی که Doyle52 و همکاران در سال 1955 روش تخریب مسیر عصبی جهت کنترل درد اندومتریوزیس را پیشنهاد نمودند، تاکنون روش‌های جراحی لاپاروسکوپی گوناگونی جهت تخریب مسیر اعصاب به عنوان درمان در اندومتریوزیس مورد توجه قرار گرفته است. در روش Laparoscopic uterine nerve ablation (LUNA)، لیگامانهای اوتروساکرال در محل اتصال به سرویکس قطع شده و در روش  Presacral neurectomy (PSN) اعصاب یوتروساکرال قطور به کل برداشته می‌شود. این اعصاب در محدوده مثلث اینترایلیاک است. این روش‌ها با قطع اعصاب حسی سرویکال باعث کاهش حس درد در لگن می‌گردند. اگرچه مطالعات مشاهده‌ای هر دو روش را تایید می‌کنند اما شواهد حاکی از آن است که LUNA چندان جایگاهی در درمان دردهای مزمن لگن ندارد. روش PSN هم اگرچه مفید است اما ریسک عوارض نظیر اختلال عملکرد مثانه و روده بالاست و باید از قبل به بیمار آگاهی داده    شود.56-50
ادنومیوز: در این بیماری بافت غددی و استرومای آندومتر درون میومتر نفوذ کرده است. حدود 20% زنان در سنین باروری به این بیماری مبتلا می‌باشند. البته شیوع آن به خوبی معلوم نیست زیرا تشخیص قطعی بیماری بر اساس یافته‌های هیستوپاتولوژیک بعد از هیسترکتومی داده می‌شود. شایع‌ترین علامت بیماری منوراژی است ولی 25% مبتلایان از دردهای مزمن دوره‌ای لگن شکایت می‌کنند که می‌تواند به دلیل خونریزی و تورم بافت آندومتریال درون میومتر باشد.57 بافت نابه‌جا باعث هیپرتروفی و هیپرپلازی میومتر و بزرگی رحم می‌شود. سونوگرافی با حساسیت 65% و اختصاصیت 98-65% در تشخیص بیماری مفید است، MRI اگرچه حساسیت و اختصاصیت بیشتری داشته (70% و 98-86%) و از این نظر روش مناسب‌تری است اما به علت گرانی و عدم دسترسی آسان کمتر استفاده می‌شود. می‌توان با مصرف OCP و پروژستین، دیسمنوره و منوراژی را کاهش داد اما با قطع درمان علایم دوباره باز می‌گردد. بنابراین هیسترکتومی تنها روش قطعی درمان است.
IUD های حاوی لوونورژسترل تا سه سال علایم را تخفیف می‌دهند و به عنوان جایگزین جراحی مناسب است. جراحی محافظتی نظیر تخریب یا برداشتن لایه آندومتر هم مفید هستند اگرچه مطابق مطالعات بیمارانی که از این روش استفاده می‌کنند باید تا سه سال پی‌گیری شوند.62-58

فیبروم: گاهی اوقات دردهای مزمن لگن در اثر فیبروئید ایجاد می‌شود که با منوراژی همراه است. فیبروم‌ها شایع‌ترین توده لگنی در بانوان هستند که 40-20% زنان در سنین باروری مبتلا می‌باشند. خونریزی غیرطبیعی رحمی شایع‌ترین علامت بیماری است ولی گاه، دردهای مزمن دوره‌ای لگن به علت خونریزی سنگین و انقباضات رحم بروز می‌نماید. فیبروییدها خصوصاً اگر در قدام یا فوندوس رحم باشند می‌توانند سبب دیسپارونی عمیق شوند.64و63 سونوگرافی روش مناسبی برای تشخیص و تایید یافته‌های بالینی است و درمان بر اساس علایم، اندازه، محل فیبروم و تمایل شخص به بارداری متفاوت است.65 درمان‌های دارویی مورد استفاده شامل OCP، پروژسترون، IUD حاوی لوونورژسترول یا GNRH می‌باشد که البته میزان شکست آن‌ها در طولانی‌مدت بالاست.66 جراحی محافظتی برای زنانی که تمایل به حفظ قدرت باروری دارند روش مناسبی است که به محل و اندازه فیبروم بستگی دارد. به این صورت که از هیستروسکوپی جهت برداشتن فیبروم‌های ساب‌موکوس و کوچک و از لاپاروسکوپی و لاپاروتومی جهت برداشتن فیبروم‌های بزرگ و مستقر در جاهای دیگر رحم می‌توان استفاده نمود. هیسترکتومی درمان قطعی است ولی آمبولیزاسیون شریان رحمی و لیگاسیون شریان رحمی از درمان‌های جایگزین هیسترکتومی می‌باشند.

تنگی سرویکس، چسبندگی داخل رحمی، ابنورمالیتی مادرزادی مجاری مولرین: تنگی سرویکس به علت سابقه جراحی (دیلاتاسیون و کورتاژ، لوپ و کونیزاسیون بیوپسی) یا تومورهای سرطانی آندومتریال و سرویکال ممکن است باعث CCPP گردد. شروع دیسمنوره بعد از انجام هر عملی بر روی سرویکس قویاً مطرح کننده استنوز سرویکس است که در این صورت لازم است معاینه دقیق به عمل آید و سعی در دیلاتاسیون سرویکس شود. بسته به طاقت بیمار، می‌توان این کار را با دیلاتور به صورت سرپایی، با کمک هیستروسکوپی و یا زیر گاید سونوگرافی و تحت بیهوشی انجام داد. روش‌های جایگزین مانند رزکشن بافت اندوسرویکس با هیستروسکوپی و تخریب لیزری هم مورد توجه است.68و67 درد ناشی از چسبندگی داخل رحمی (آشرمن) بیشتر مواقع دوره‌ای است و با اختلال قاعدگی همراه است. این درد با کاهش یا قطع کامل خونریزی ماهانه، که ممکن است دلیل انسداد مسیر خروجی، برگشت خون به لوله‌ها و ایجاد هماتوسالپنکس بوده یا به دلیل پاسخ بقایای آندومتر به تحریکات هورمونی باشد. روش استاندارد طلایی در تشخیص چسبندگی‌های داخل رحمی هیستروسکوپی است.71-69 Townsend72 و همکاران برای اولین بار PATSS یا سندرم تخریب بعد از بستن لوله را مطرح نمودند که ممکن است دلیل CCPP در بعضی بیماران باشد. بر اساس این بیانیه در بیمارانی که قبلا لوله‌های رحمی بسته شده است، بعد از تخریب کامل اندومترو کلاپس دیواره‌های آن روی یکدیگر، باقیمانده آندومتر در نواحی کورنه‌آ تغییرات سیکلیک داشته و باعث هماتومترا CH )corneal hematometra) می‌گردد که چون این افراد TL شده‌اند این بازگشت خون قاعدگی به لوله باعث اتساع بخش پروکسیمال لوله و درد می‌گردد. مطالعات گذشته‌نگر نشان می‌دهد که احتمال PATSS و CH در زنانی که تخریب آندومتر می‌شوند تا 10% است که برای درمان باید سالپنژکتومی یا هیسترکتومی شوند.72 البته مطالعه وی مورد بحث است. ابنورمالیتی مادرزادی دستگاه تناسلی بانوان یکی از علل CCPP می‌باشد که به علت انسداد کامل مسیر خروجی است. این مشکلات در سنین نوجوانی به همراه آمنوره اولیه یا اختلال قاعدگی خود را نشان می‌دهد. آنومالی مولرین مانند آژنزی واژن در سندروم راکی تانسکی، اختلال در فیوژن لترال مانند شاخ فرعی رحم و یا فیوژن عمودی مانند آژنزی واژن و سرویکس می‌تواند به صورت CCPP یا درد غیر دوره‌ای بروز کند. گرفتن شرح حال کامل و معاینه و بررسی هماتومترا یا هماتوکولپوس و سونوگرافی لگن می‌تواند مفید باشد. لازم به ذکر است بررسی رادیولوژیک و سونوگرافی کلیه هم در این بیماران لازم است چون در 30-20% موارد مشکلات کلیوی همراه هم وجود دارد.74
سندرم بقایای تخمدان3 و تخمدان باقی‌مانده4: CCPP یک علامت شایع در بقایای تخمدان می‌باشد. سندرم بقایای تخمدان در مواردی رخ می‌دهد که بیمار تحت جراحی افورکتومی دو طرفه قرار گرفته است و به صورت ناخواسته بخشی از تخمدان باقی‌مانده است.
سندرم تخمدان باقی مانده در مواردی رخ می‌دهد که بعد از هیسترکتومی تخمدان‌ها حفظ شده باشد و ایجاد مشکلاتی نماید. شیوع این سندرم 3-2% بوده و اغلب این موارد نیاز به جراحی مجدد دارند. علت CCPP در این موارد وجود پاتولوژی در تخمدان‌های باقیمانده است. تا 12% موارد بدخیمی گزارش شده است.75

سندرم احتقان وریدهای لگنی: یکی دیگر از علل CCPP واریس وریدهای لگنی است که در اثر قاعدگی تشدید می‌شود. تغییر محل درد، دیسپارونی و تشدید درد هنگام ایستادن به مدت طولانی علامت واریس در عروق لگن می‌باشد. در عکس‌های رادیولوژی لگنی کاهش جریان خون دیده می‌شود در حالی‌که دیلاته شدن وریدهای تخمدان در خانم‌های مولتی پار بدون علامت مکرراً دیده می‌شود.77و76

سایر علل ژنیکولوژیک: چسبندگی لگن، PID و اندوسالپنگوزیس از عواملی هستند که بیشتر دردهای مزمن مداوم ایجاد می‌کنند تا دوره‌ای و به درمان‌های هورمونی پاسخ نمی‌دهند. هرچند در بیشتر موارد درد یک‌طرفه لگن را به کیست تخمدان ارتباط می‌دهند، اما معمولاً کیست تخمدان، فقط در موارد پارگی، پیچ خوردگی یا خونریزی درد ایجاد می‌کنند.78 سابقه جراحی، عفونت، التهاب و استفاده از روش‌های کمک باروری باعث چسبندگی در لگن می‌گردند. بحث در مورد دردهای لگن با منشاء چسبندگی بسیار است و علی‌رغم مطالعات زیاد هنوز در مورد ارتباط چسبندگی و دردهای لگن یقین وجود ندارد و برای این بیماران بررسی چندگانه لازم است. PID در 33-18% موارد حتی در صورت درمان با آنتی‌بیوتیک به دردهای مزمن لگن تبدیل می‌شود که البته مکانیسم دقیق آن هنوز معلوم نیست اما به نظر می‌رسد چسبندگی و به هم خوردن ساختار اعصاب عامل درد باشد.80و79 اگر اپیتلیوم مژک‌دار لوله در خارج از لوله فالوپ دیده شود بیماری آندوسالپنگوزیس را ایجاد می‌کند که در صورت تشخیص باید درمان علامتی صورت گیرد و توجه داشت که این بیماری با دارو یا جراحی برطرف نمی‌شود.81
مشکلات گوارشی
1-    سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS): این سندرم که در 20-10% بزرگسالان در کشورهای توسعه یافته مشاهده می‌شود نوعی اختلال عملکرد روده است که به صورت درد شکم، نفخ، اضطرار دفع ادرار یا اسهال و یبوست تظاهر می‌نماید. مطالعات مقطعی نشان داده که 3/1درصدزنان مبتلا به دردهای لگنی IBS دارند. این بیماری در سنین باروری شایع‌تر است و هنگام قاعدگی تشدید می‌یابد، بنابراین به صورت دوره‌ای بروز می‌نماید که با دیسپارونی و دیسمنوره همراه است. به منظور رد پاتولوژی‌های دیگر از جمله بدخیمی‌های دستگاه گوارش لازم است در افراد ریسک بالا کولونوسکوپی انجام گیرد. با تغییر رژیم غذایی و مصرف داروهای ضد اسپاسم به همراه فیبر فراوان درد تخفیف می‌یابد.94-82
2-    بیماران مبتلا به بیماری‌های عفونی لگن دچار دردهای متناوب کرامپی در شکم به همراه خستگی، اسهال، کاهش وزن و خونریزی رکتال می‌شوند و آندوسکوپی کامل با بیوپسی لازم است تا تشخیص نهایی داده شود. هرچند یبوست مزمن در این زنان بسیار شایع است درد دوره‌ای ناشی از یبوست چندان شایع نیست.95

مشکلات ادراری
1- سیستیت اینتراستیشیال (IC): این بیماری یک التهاب مزمن غیر عفونی در مثانه است که علت و پاتولوژی آن به خوبی شناخته شده نیست. ممکن است این بیماری به صورت CCPP همراه با علایم ادراری مانند دیزوری، تکرر ادرار، اضطرار دفع ادرار و شب ادراری خود را نشان می‌دهد و قبل از پریود یا بعد از نزدیکی تشدید می‌یابد. هم‌پوشانی زیادی بین IC و درد مزمن لگن وجود دارد.
در یک مطالعه آینده‌نگر چند مرکزی 84% زنان مبتلا به درد مزمن لگن علایم اورولوژیک منطبق با IC نیز داشته‌اند. این وضعیت خصوصاً به همراه اندومتریوزیس بسیار مشاهده می‌شود که تشخیص هر دو را بسیار مشکل می‌سازد.100-96 آزمایش کامل و کشت ادرار می‌تواند وجود هرگونه عفونت را رد کند. یکی از روش‌های تشخیص این بیماری سیستوسکوپی به همراه اتساع مثانه با آب است که هرگونه گلومرولاسیون یا خونریزی‌های ساب موکوس را مشخص می‌کند. این روش در عین حال می‌تواند یک روش درمانی هم باشد و در 30-20% بیماران تا چند ماه درد را کاهش داده است.101 آزمایش حساسیت به پتاسیم و پر نمودن مثانه با محلول کلرور پتاسیم در مقایسه با محلول کلرور سدیم (نرمال سالین) درد و ناراحتی بیشتری ایجاد می‌کند و به دلیل اختصاصی بودن پایین توصیه نمی‌شود. گرچه برای این بیماری هیچ درمانی وجود ندارد ولی با مسکن درمانی، فیزیوتراپی لگن و مثانه، تغییر رژیم غذایی و عدم مصرف غذاهای اسیدی می‌توان درد را تسکین بخشید. در مواردی آنتی‌هیستامین، آزاتیوپرین، کورتیکواسترویید و هپارین هم استفاده می‌شود. در یک مطالعه آینده‌نگر روی زنان مبتلا به IC و CCPP که بر اساس شواهد لاپاروسکوپی اندومتریوزیس رد شده بود، 83% زنان با OCP درمان شدند.98

سیستم عضلانی– اسکلتی: ممکن است منشاء درد لگن عضلات کف لگن، دیواره شکم، پشت، باسن و بالای ران باشد. در موارد بسیاری اسپاسم این عضلات به صورت اولیه و ثانویه باعث درد لگن می‌شود. 85% بیماران مبتلا به درد مزمن لگن، دچار اختلال عملکرد عضلانی اسکلتی از جمله اسپاسم یا تغییرات بدن به علت اسکولیوزیس و چرخش لگن  می‌باشند.105-103 حالت نامتناسب بدن به علت اختلال در عملکرد عضله باعث افزایش فشار و تنش، اسپاسم و متعاقب آن کوتاه شدن عضله می‌شود که خود باعث طولانی شدن یا افزایش شدت CCPP می‌شود. هرچند این دردها بیشتر ماهیت مداوم دارند تا دوره‌ای، ولی بهتر است در بررسی علل درد مزمن لگن مورد توجه قرار بگیرند و در حین معاینه حالت بدن، اسکولیوزیس و عدم قرینگی لگن بررسی گردد. میالژی کف لگن معمولاً همراه اسپاسم غیر ارادی عضلات آن ناحیه می‌باشد که به صورت درد مداوم یا دوره‌ای ایجاد می‌شود. این درد بیشتر به صورت سنگینی و سوزش حس می‌شود106 و با سیکل‌های قاعدگی همراه نیست اما ممکن است هنگام قاعدگی تشدید شود. گاها این درد با فعالیت‌های سنگین و مقاربت شروع می‌شود. از آنجایی‌که دیسپارونی شایع‌ترین شکایت این بیماری است، الگوی درد هنگام مقاربت باید مورد توجه قرار بگیرد. بهترین درمان فیزیوتراپی و کشش و ریلکس نمودن عضلات است. در مواردی که این نوع اقدامات نتیجه‌بخش نیست، تزریق توکسین بوتولینیم نوع A به عضلات کف لگن در کاهش اسپاسم عضلات و کاهش درد می‌تواند موثر باشد.

 

منبع:http://naigo.ir

چگونه بفهمیم درد کمرمان مربوط به سیاتیک است؟

چگونه بفهمیم درد کمرمان مربوط به سیاتیک است؟

اگر ناگهان دچار کمردرد ی شده اید که همراه با آن درد به باسن و پشت ران و ساق شما هم انتشار پیدا میکند به احتمال زیاد دچار وضعیتی شده اید که به آن سیاتیک Sciatica میگویند. سیاتیک به درد های تیر کشنده ای میگویند که از پشت باسن شروع شده و به پشت ران و ساق و گاهی کف پا تیر میکشد.



منبع: http://www.iranorthoped.ir

تقویت عضلات لگن

تقویت عضلات لگن

 

خلاصه: با انجام ۴ حرکت، ضمن تراشیدن چربیها و شکل دادن به عضلات پشتتان، سطح آمادگی جسمانیتان را هم افزایش دهید.

آیا فکر می کنید از وقتی مرز ۴۰ سالگی را پشت سر گذاشته اید، تاثیر جاذبه بر اندامتان نمایان تر شده است؟ در ادامه، اخبار خوشی درباره عضلات سرینی (باسن) خواهید خواند: این عضلات، که قویترین و فعالترین عضلات بدن هستند، مجهز به بهترین امکانات برای مبارزه با افتادگی ناشی از افزایش سن می باشند. این چهار حرکت متنوع، حداکثر بهره ممکن از تمرین را نصیب عضلات سرینی می کنند. با انجام این تمرینها، ظرف مدت یک ماه، چربیهای رانها و باسنتان کاهش پیدا می کنند و با تقویت عضلات این ناحیه، ظاهر بدنتان از پشت، فوق العاده زیباتر می شود.

نگاهی به برنامه

وسایل مورد نیاز: یک صندلی محکم یا دیوار برای حفظ تعادل و یک جفت دمبل ۳ تا ۵ پوندی (حدود ۱٫۵ تا ۳ کیلوگرم)

چگونگی انجام: این برنامه را سه روز غیر متوالی در هفته و هر تمرین را ۲ ست ۱۰ تکراری انجام دهید (یا ۱۰ تکرار برای هر طرف). بین هر دو ست، ۴۵ ثانیه استراحت نمایید. برنامه را با حالت اصلی شروع، و در صورت دشواری هر تمرین، حالت آسانتر را انتخاب نمایید. اگر هم به اندازه کافی سنگین نیستند، وضعیت دشوارتر را امتحان کنید.

برای کسب سریعتر نتیجه: هر یک از تمرینها را ۳ ست، و قبل یا بعد از برنامه، ۳۰ دقیقه تمرین هوازی متمرکز بر باسن، مثل پیاده روی سربالا یا پله نوردی انجام دهید.

حالت اصلی: کشش پشت

با فاصله ای به اندازه طول دستهایتان از صندلی یا دیوار بایسنید. پای چپ را بقدری خم کنید که دمبل، پشت زانویتان محکم شود. ضمن منقبض نگه داشتن شکم، از باسن آنقدر خم شوید که بالاتنه تقریبا موازی زمین شود. برای حفظ تعادل از دیوار کمک بگیرید. وزنتان را روی پای راست بیندازید و ضمن خم نگه داشتن زانو، پاشنه پای راستتان را چندین اینچ (هر اینچ ۲٫۵۴ سانتیمتر) بسمت بالا پرس کنید. سپس پایین بیاورید و حرکت را تکرار نمایید. ابتدا، همه تعداد تکرارهای تعیین شده را برای یک پا انجام دهید، بعد پاهایتان را عوض کنید.

 

 
 

حالت دشوارتر: اسکوات تک پا را هم اضافه نمایید. پای تکیه را چند اینچ خم کنید. دقت کنید که زانو جلوتر از پاشنه قرار نگیرد. همزمان با بالا رفتن پای آزاد، پای تکیه را صاف کنید. بدین ترتیب، هر تکرار، مجموعه ای از دو تمرین اسکوات و پرس خواهد بود.

 

 

حالت آسانتر: حرکت را بدون دمبل انجام دهید.

حالت اصلی: قیچی و خیز

 

 

 

در حالیکه یک جفت دمبل را بدست گرفته اید، با فاصله ۳ فوت (کمتر از یک متر) از پله بایستید. یک گام به جلو بردارید و پای چپ را روی پله بگذارید. پاشنه پای راست از زمین جدا می شود. هر دو زانو را خم کنید و تا جایی پایین بروید که زانوی چپ دقیقا عمود بر مچ پای چپ و زانوی راست، نزدیک به زمین باشد. با فشار بر ران چپ و کمک پای راست، بالا بیایید و روی پله بایستید. دوباره پای راست را به عقب برگردانید و حرکت را تکرار نمایید. پس از انجام کلیه تکرارها، پاهایتان را عوض کنید.

حالت دشوارتر: همزمان با ایستادن روی پله با یک پا، پای دیگر را بجای گذاشتن روی پله، چندین اینچ عقب تر نگه دارید.

حالت آسانتر: حرکت را بدون پله و روی زمین انجام دهید.

حالت اصلی: پل

 

 

 

در حالیکه زانوهایتان خم، کف پاهایتان، بفاصله عرض شانه و در تماس با زمین، و دستهایتان در طرفین هستند، به پشت بخوابید. با فشار بر پاشنه هایتان و انقباض عضلات سرینی، باسن را تا جایی بالا بیاورید که بدنتان، از شانه تا زانو، در امتداد یک خط اریب قرار بگیرد و ۲ ثانیه مکث کنید. پای چپ را در امتداد بدن صاف کنید و ۲ ثانیه دیگر نگه دارید. سپس آنرا خم کنید، به زمین برگردانید و باز هم ۲ ثانیه مکث نمایید. باسن را پایین بیاورید و حرکت را با پای دیگر تکرار کنید.

حالت دشوارتر: در تمام مدت بالا و پایین بردن باسن، پای آزاد را صاف نگه دارید.

حالت آسانتر: پا را صاف نکنید. فقط حالت پل زدن را بمدت ۸ ثانیه نگه دارید و سپس پایین بیایید.

حالت اصلی: اسکوات-قیچی از پهلو

 

فرم دهی باسن

 

درحالیکه دمبلی را با دو دست گرفته اید، پاهایتان را به اندازه عرض باسن باز کنید. با پای راست، یک گام بلند به پهلو بردارید و به حالت قیچی، کاملا پایین بروید. همزمان با برداشتن این گام، دست راستتان را آزاد و به پشت کمرتان ببرید و دمبل را با دست چپ، تا جلوی پای راست و مماس با زمین، پایین بیاورید. دقت کنید که در حین پایین رفتن، کمر و ستون فقراتتان، خم نشوند. با فشار بر پای راست، به حالت اول بازگردید و دمبل را با دو دست بگیرید. در ادامه، انگار که روی یک صندلی نامرئی می نشینید، زانوها خم کنید و یک بار اسکوات بروید. سپس بایستید و همین حرکت را با پای دیگر انجام دهید. مجموع این دو حرکت روی هر دو پا را یک تکرار بشمارید.

حالت دشوارتر: ۱۰ ثانیه در حالت اسکوات مکث نمایید.

حالت آسانتر: اسکوات را حذف کنید.

 

 

منبع: پزشکی

تمرينهاي مخصوص تقويت عضلات

تمرينهاي مخصوص تقويت عضلا

 

كدام ماهيچه ها را " ماهيچه هاي كف لگني" مي نامند؟

"ماهيچه هاي كف لگن" گروهي از عضلات بين پاها هستند كه از مقابل استخوان شرمگاهي (در جلوي بدن) تا انتهاي ستون فقرات (در پشت) كشيده شده اند و به نگه داشته شدن مثانه، رحم و روده ها در جاي خود و نيز به ماهيچه هايي كه مقعد، مجاري ادراري و واژن را مي بندند، كمك مي كنند. ضعيف شدن يا آسيب ديدن اين ماهيچه ها، مثلا در نتيجه زايمان، موجب مي شود كه ديگر نتوانند وظايف خود را به خوبي انجام دهند. اين امر ممكن است منجر به بي اختياري ادرار ، كاهش ميزان لذت جنسي هنگام آميزش و همچنين بروز عارضه پايين افتادگي رحم شود. بي اختياري ادرار بدين معناست كه ممكن است در زمان سرفه، عطسه، خنده يا حركات ورزشي، مقدار كمي از ادرار فرد خارج شود. تخمين زده مي شود كه حدودا 25% خانمهاي حامله به اين عارضه دچار مي شوند.

اين تمرينها چه كمكي به من مي كنند؟

اين تمرينها به تقويت عضلات كف لگن كمك مي كنند و نهايتا منجر به بهبود فعاليت آنها مي شود. مانند هر عضو عضلاني ديگر، اين ماهيچه ها نيز هر چه بيشتر به كار گرفته شوند، قويتر خواهند شد.

اگر اين عضلات به اندازه كافي قوي باشند، مي توانند به تحمل اضافه وزن دوران حاملگي كمك كنند، در مرحله دوم زايمان سودمند باشند و با افزايش گردش خون، موجب بهبود سريعتر پرينه (ناحيه بين مقعد و واژن) پس از زايمان شوند. با انجام منظم اين تمرينات از بروز بي اختياري ادرار و افتادگي رحم پس از زايمان، به ميزان زيادي جلوگيري مي شود. يكي ديگر از مزاياي اين تمرينها آن است كه قويتر بودن ماهيچه هاي كف لگن در خانمها موجب ارگاسمهاي بهتر و زندگي جنسي رضايت بخش تر خواهد شد!

چگونه مي توانم ماهيچه هاي كف لگني خود را پيدا كنم؟

تصور كنيد كه مي خواهيد از خروج باد شكم خودداري كرده و همزمان، از خروج جريان معمولي ادرار نيز خودداري نماييد. در اين حالت، احساسي مشابه با "فشردن و بالا كشيدن" به شما دست مي دهد كه حس خواهيد كرد مقعد و محل خروج ادرار در حال بسته شدن و بالا كشيده شدن هستند. اگر براي مدتي اين تمرين را تكرار كرده باشيد، مي توانيد در زمان مقتضي همين عمل را براي واژن هم بكار بريد!

مسلما اين كار، ساده به نظر مي رسد. اما نكته اين است كه شما بايد حركات "فشردن و بالا كشيدن" را بدون:

  • - فرو دادن شكم به سمت داخل
  • - فشار دادن شديد پاها به يكديگر
  • - منقبض كردن كفلها
  • - نگه داشتن نفس

انجام دهيد. به بيان ديگر، فقط بايد ماهيچه هاي كف لگني شما كار كنند و نه عضلات شكم، رانها يا باسن.

دقيقا همانطور كه كودكان در ابتدا ياد مي گيرند با حركت دادن ماهيچه هاي صورت خود چشمك بزنند، استفاده از عضلات كف لگني به صورت جداگانه از ساير ماهيچه هاي بدن نيز ممكن است در ابتدا كمي دشوار باشد، اما با تمرين و تكرار ساده تر مي شود. ممكن است به اين نتيجه برسيد كه قرار دادن يك دست بر روي شكم خود در هنگام تمرين (به منظور اطمينان از راحتي و آرام بودن وضعيت شكم)، برايتان مفيد است.

اگر مي خواهيد مطمئن شويد كه تمرين را به نحو صحيح انجام مي دهيد، اين كار را امتحان كنيد: در صورتي كه نشانه اي مبني بر مشكل در اين زمينه وجود نداشته باشد، و با فرض اينكه شما دوران نقاهت پس از زايمان را گذرانده ايد، يك يا دو انگشت خود را در حمام در واژن خود فرو كرده و همين تمرين را انجام دهيد. در اين صورت بايد مختصري فشار (شبيه نشگون گرفتن) حس كنيد.

چه زماني بايد اين تمرينها را انجام دهم؟

شما مي توانيد اين تمرين را هنگامي كه نشسته، ايستاده يا دراز كشيده ايد و يا هنگامي كه مشغول فعاليتهاي روزمره از قبيل جوشاندن آب در كتري، صحبت با تلفن و يا مشاهده تلويزيون مي باشيد، انجام دهيد. اين تمرينها را مي توانيد به اين صورت انجام دهيد:

  • - ماهيچه هاي مقعد و ماهيچه هاي اطراف واژن را در حالت فشرده نگاه داريد، به نحوي كه گويا مي خواهيد از رفتن به توالت خودداري كنيد.
  • - اين ماهيچه ها را يك بار، دوبار و سه بار منقبض كنيد.
  • - آنها را در همين حالت نگه داريد، اما به تنفس خود ادامه دهيد.
  • - آنها را رها كنيد.
  • - هنگامي كه بدن شما به حالت طبيعي بازگشت، ماهيچه ها را به سمت بيرون فشار دهيد (اين آخرين حركتي است كه مي تواند به شما در بيرون راندن كودك از مجراي واژن - در هنگام زايمان- كمك كند و از پاره شدن اين قسمت جلوگيري نمايد). آنگاه مجددا اين عضلات را فشرده و منقبض كنيد.
  • - اين تمرين را هر روز چند مرتبه، هنگام انجام كارهاي روزمره، تكرار كنيد.

اكنون وقت آن است كه تمرين "فشردن و بالا كشيدن" را به دو صورت "آرام" و "سريع" انجام دهيد. مي توانيد در هر يك از حالات دراز كشيده، نشسته و ايستاده باشيد فقط بايد پاهاي خود را كمي از هم جدا نماييد. آنگاه بصورت زير عمل كنيد:

  • - "فشردن و بالا كشيدن آرام" : ماهيچه هاي كف لگني را به آرامي، تا جايي كه مي توانيد، منقبض و فشرده كنيد. سپس آنها را تا زماني كه مي توانيد در همين حالت نگه داشته و سپس به آرامي آنها را شل و رها كنيد. براي درك بهتر كف لگن خود را مانند آسانسوري در نظر بگيريد كه با بالا كشيدن بايد 5 طبقه را طي كند. به آرامي از يك تا 5 بشماريد و آسانسور را در طبقه پنجم تا جايي كه مي توانيد نگه داريد. سپس عضلات كف لگن را به آرامي شل كنيد، گو اينكه آسانسور با هر شماره يك طبقه پايين مي رود تا به شماره 1 برسيد.
  • - "فشردن و بالا كشيدن سريع" : مراحل كشش و رهاسازي را مانند حالت قبل ولي به سرعت انجام دهيد. مي توانيد با شماره 1 بالا بكشيد و با شماره 2 رها كنيد. اين عمل را مكررا و با سرعت انجام دهيد.

هر دو تمرين فوق را 5 بار يا تا زماني كه خسته شويد، انجام دهيد.

با قويتر شدن عضلات، مي توانيد اين تمرين را در دفعات بيشتر انجام داده و هر بار، عضلات را به مدت زمان بيشتري در حالت فشرده نگه داريد. پس از چند هفته، بايد پيشرفت قابل توجهي داشته باشيد؛ اما بايد اين تمرينها را به مدت چند ماه انجام دهيد تا آنها به ميزان حداكثر قدرت خود برسند.

چه تعداد دفعاتي بايد تمرينهاي مربوط به ماهيچه هاي كف لگن را انجام بدهم؟

بسته به ميزان ضعيف بودن اين ماهيچه ها در هنگام آغاز تمرينات، متفاوت است؛ اما تلاش كنيد تا اين تمرينها را با 50 مرتبه در روز آغاز كرده و ظرف چند هفته به ميزان 120 بار در روز برسانيد. اگر با مشكل ترشح ادرار مواجه هستيد، اين تمرينها را آنقدر انجام دهيد تا مطمئن شويد كه اين عارضه مجددا بروز نمي كند.

گاهي قدرت ماهيچه هاي كف لگن خود را با جلوگيري از خروج ادرار و منقطع كردن جريان ادرار چك كنيد؛ البته اين كار را نبايد در ابتداي صبح يا بعد از نزديكي انجام دهيد، چون احتمال ابتلا به عفونت مثانه را افزايش مي دهد.

هنگامي كه در آزمايش فوق كنترل مناسب را به دست آورديد، آنگاه مي توانيد ماهيچه هاي خود را به اين ترتيب امتحان كنيد:

  • - اول اطمينان حاصل كنيد كه مثانه شما تقريبا پر شده است،
  • - بعد چند بار روي يك خط در جا بپريد،

اگر ادرار از شما خارج نشد، تمرينها را براي حداقل يك ماه ديگر نيز ادامه دهيد. هنگامي كه ماهيچه هاي كف لگن شما به اندازه كافي تقويت شدند، بايد اين قدرت را در آنها تثبيت كنيد؛ پس تمرينها را روزانه 2 يا 3 بار براي تمام عمر ادامه دهيد.

چند نكته سودمند ديگر

  • - از اين تمرينها در زماني كه نگران ترشح ادرار هستيد (مثلا قبل از عطسه يا بلند كردن اشياء سنگين)، استفاده كنيد. به تدريج كنترل ترشح ادرار در شما بهتر خواهد شد.
  • - از انجام حركت دراز و نشست با پاهاي كاملا كشيده و همچنين از بالا آوردن و بالا نگه داشتن دو پا خودداري كنيد، زيرا فشار شديدي بر كف لگن و پشت شما وارد خواهد كرد.
  • - به مقدار معمول آب بنوشيد، و به طور مرتب و دائم به توالت نرويد؛ تنها هنگامي به توالت برويد كه احساس مي كنيد مثانه شما كاملا پر شده است.
  • - وزن خود را تحت نظر داشته باشيد: اضافه وزن، فشار اضافي بر ماهيچه هاي كف لگن شما وارد مي كند.

اگر ظرف چند هفته پس از زايمان، وضعيت كف لگن شما به حالت طبيعي برنگشت، بهتر است آن را با پزشك خود در ميان بگذاريد. تمرينها را به مدت طولاني رها نكنيد. هر چه مدت زماني كه شما اين تمرينها را رها مي كنيد طولاني تر باشد، بازگشت كف لگن به حالت طبيعي نيز سخت تر خواهد شد. البته به ياد داشته باشيد كه اولين سوالي كه پزشك از شما مي پرسد، اين خواهد بود كه: آيا تمرينهاي خود را انجام مي دهيد؟

اگر شما يكي از معدود مادراني باشيد كه هنوز پس از گذشت 3 ماه از زايمان نيز از عارضه بي اختياري ادرار رنج مي بريد، از پزشك خود بخواهيد تا شما را به يك فيزيوتراپيست كه در زمينه عوارض پس از زايمان تخصص دارد، معرفي كند.

 

منبع:ww.ninisite.com

هفت اشتباه شایع در درمان کمر درد

هفت اشتباه شایع در درمان کمردرد

کمر درد می تواند به دلایل مختلفی بروز کند،اما هفت اشتباه جالب و بزرگ در رابطه با کمردرد وجود دارد بدین ترتیب است ...

 

* می‌گویند اولین و بهترین درمان كمردرد،استراحت مطلق برای مدتی طولانی است:

برخلاف این عقیده كه قبلا بین پزشكان و بیماران رواج داشت،این روزها بیشتر پزشكان معتقدند كه استراحت مطلق،بویژه برای طولانی ‌مدت،كار درستی نیست و داشتن فعالیت‌های سبك،روند بهبود كمردرد را تسریع می‌كند.البته یك دوره كوتاه استراحت غالبا مفید است،ولی استراحت مطلق،آن هم برای مدتی طولانی،ضررش بیشتر از فایده است.

* می‌گویند آخرین و موثرترین درمان كمردرد، ‌جراحی است:

جراحی،آخرین درمان است،ولی موثرترین نیست.در واقع،هیچ روش جراحی موثری برای درمان كمر دردهای ناشی از مشكلات عضلات و بافت‌های نرم وجود ندارد و جراحی معمولا برای مشكلاتی مانند فتق دیسك بین‌مهره‌ای و اسپوندیلوز استفاده می‌شود؛آن هم به عنوان آخرین انتخاب.با این همه،اگر شما دردی شدید و مداوم دارید كه به هیچ درمانی جواب نمی‌دهد یا در اثر فشار بر نخاع و ریشه ‌های عصبی دچار ضعف عضلانی پیش‌رونده یا اختلالات عصبی نظیر عدم كنترل ادرار و مدفوع شده‌اید،ممكن است جراحی برایتان سودمند باشد.

*خیلی‌ها فكر می‌كنند بهترین تشك برای آنها كه كمردرد دارند،تشك نرم است:

  اگر دچار كمردرد هستید،بهتر است از تشك‌های نسبتا سفت استفاده كنید و البته خوابیدن روی سطوح خیلی سفت نیز توصیه نمی‌شود البته اين توصيه قابل تعميم به همه بيمارا نيست و انتخاب نوع تشك با نوع بيماري متفاوت خواهد بود.
 
بعضی‌ها توصیه می‌كنند،اگر می‌خواهید فشار كمتری به كمرتان وارد شود،روی شكم بخوابید:

خوابیدن به شكم در اكثر موارد برای كمر مناسب نیست.بهترین حالت خوابیدن ، خوابیدن به پهلو و خوابیدن به پشت است.بهتر است به پهلو بخوابید و پاهایتان را اندكی به سمت شكم جمع كنید و بالشی را هم میان زانوهایتان قرار دهید؛و اگر تمایل دارید كه به پشت بخوابید،بهتر است پایتان را كمی بالاتر از سطح بدنتان (مثلا روی یك بالش یا صندلی) قرار دهید یا این‌كه بالشی را زیر زانوهایتان قرار دهید تا قوس طبیعی كمرتان حفظ شود در موارد خاصي به تشخيص پزشك مي توان به روي شكم خوابيد. . 

* بعضی‌ها خیال می‌كنند كمردرد بیماری سالمندان است:

كمردرد سن و سال نمی‌شناسد و 70 درصد آدم‌ها در طول زندگی‌شان لااقل یك بار كمردرد می‌گیرند. ضمن این‌كه بعضی مطالعات نشان می‌دهد كه حتی بین 30 تا 50 درصد نوجوانان 15 تا 16 ساله نیز از كمردرد رنج می‌برند.شیوه نامناسب نشستن و خوابیدن،ورزش‌های نامناسب،كم ‌تحركی‌های طولانی و استفاده از كوله‌پشتی‌هایی كه وزنشان از 15 درصد وزن بدن بیشتر باشد،از شایع‌ترین علت كمر درد نوجوانان به حساب می‌آید.

* می‌گویند بیشتر كمر دردها ناشی از مشكلات دیسك،مهره‌ها و نخاع است:

در بیشتر موارد،كمردرد هیچ ربطی به مهره‌ها و دیسك و نخاع ندارد و علت آن صرفا كشیدگی عضلات و رباط‌های پشت است.عامل این كشیدگی هم چیزی نیست جز بلند كردن اجسام سنگین،بلند كردن نادرست اجسام،حركت ناگهانی در ناحیه كمر،نشستن یا خوابیدن نادرست و موارد مشابه.

*مي گويند درمان كمردرد بايد با بستن كمر و گرما دادن فقط روي كمر انجام شود:

در بيشتر موارد كمر درد همراه است با اختلال عملكردي در قسمت هاي ديگر بدن از جمله كف پا ،مچ پا،زانو و يا ناحيه لگن . لذا در درمان كمردر بايد به علل ديگر نيز توجه شود و گاهي با درمان اختلال زانو يا كف پا كمردرد بهبودي مي يابد در حاليكه ممكن است وقت و هزينه بيمار به اشتباه صرف درمان موضعي روي ناحيه كمر شود.در كمر درد بيماران پاركينسون يا ام اس، گرما درد را افزايش مي دهد.

منبع :سايت سيمرغ و دكتر بي‍ژن فروغ

اگرآرتروز  زانو دارید...



اگر آرتروز زانو دارید...


عادت‌های نادرست در زندگی روزمره مانند نشستن به صورت چهارزانو، احتمال آسیب‌دیدگی مفصل زانو را افزایش می‌دهد. مفصل زانو از مهم‌ترین مفاصل بدن است که در هنگام انجام دادن تمامی فعالیت‌ها مانند ایستادن، راه رفتن و حتی نشستن در معرض فشار قرار دارد و به همین علت سلامت آن اهمیت زیادی پیدا می‌کند. دکتر علی ترکمان، جراح و متخصص بیماری‌های استخوان و مفاصل، فوق تخصص جراحی زانو و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران ما را با ساختمان زانو و مشکلات آن، بیشتر آشنا می‌کند....
● آقای دکتر! لطفا در ابتدا درباره ساختار مفصل زانو توضیحاتی بدهید تا بعد به مشکلات آن بپردازیم.
ببینید، هر مفصلی که بخواهد تشکیل شود باید دو استخوان در طرفین داشته باشد. در ساختمان زانو هم دو استخوان ران و ساق پا را داریم. روی این استخوان‌ها غضروف مفصلی قرار گرفته که قطر آن در حدود دو تا سه میلی‌متر است و مایع مفصلی که میان غضروف را پوشانده است. این مایع مفصلی همراه با غضروف مفصلی سبب می‌شود که اصطکاک حرکت میان دو استخوان روی هم، کم شود. از طرفی در اطراف مفصل، ساختمان‌هایی داریم که کپسول مفصلی نام دارند و از عناصر داخل مفصل محافظت می‌کنند. این کپسول مفصلی به وسیله یکسری رباط تقویت می‌شود. رباط‌ها طناب‌هایی هستند که یک استخوان را به استخوان دیگر وصل می‌کنند. در زانو، چهار رباط اصلی داریم که دو استخوان ران و ساق پا را کنار هم نگه می دارند تا زانو بتواند در مقابل فعالیت‌های روزانه، مقاومت کند و کوچک‌ترین جابه‌جایی در مفصل ایجاد نشود. یک ساختمان دیگر هم که مختص مفصل زانو است داریم که به آن منیسک‌های زانو می‌گویند. به این صورت که در داخل هر زانو دو تا منیسک داریم که نعل اسبی شکل بوده و نیروهایی که به زانو وارد می‌شود را جذب می‌کند تا فشار کمتری به غضروف مفصلی و ساختمان مفصل وارد شود.
● بنابراین فردی که دچار آرتروز زانو می‌شود، بیشتر در کدام قسمت زانو دچار مشکل است؟
فردی که دچار آرتروز و ساییدگی می‌شود، بیشتر غضروف مفصلش آسیب می‌بیند که این مشکل بیشتر در افراد بالای ۴۰ تا ۵۰ سال دیده می‌شود. ولی در افراد جوان مشکل زانو به واسطه آسیب لیگامان‌ها و آسیب منیسک‌ها است که بیشتر در ورزشکاران در فعالیت‌های ورزشی رخ می‌دهد.


● علت ایجاد آرتروز زانو چیست؟
آرتروز و ساییدگی فرآیندی است که به طور طبیعی در همه افراد پیش می‌آید و ناشی از افزایش سن است. حال یک سری از افراد عوامل زمینه‌ای دارند که این خردگی و ساییدگی در آنها زودتر و شدیدتر ایجاد می‌شود مانند کسانی که وزن زیاد دارند، انحراف زیاد در زانو دارند، پا پرانتزی هستند یا آسیبی به زانویشان وارد شده است.


● یکی از مسایل مهم، چاقی و اضافه وزن است. چه مقدار وزن اضافه برای زانو مضر است؟
قطعا اضافه وزن هر چه قدر کمتر باشد بهتر است و باید وزن را در حد طبیعی نگه داشت. فرمولی در این زمینه وجود دارد به این صورت که موقع راه رفتن در سطح صاف حدود ۵/۲ تا سه برابر وزن بدن، به زانوها فشار وارد می‌شود. موقع بالا و پایین رفتن از پله این نیرو ۱۰ برابر می‌شود. حالا شما حساب کنید فردی که پنج کیلوگرم اضافه وزن دارد، در واقع ۵۰ کیلوگرم وزن اضافه به زانوهای خود وارد می‌کند، بسته به اینکه روزانه چند تا پله را بالا یا پایین می‌رود، چقدر از سطح شیب‌دار عبور می‌کند و چه مقدار زمان صرف می‌کند و... و خوب باید بدانید که بیماری آرتروز و ساییدگی به علت افزایش نیرو و فشار در فرد ایجاد می‌شود. بنابراین حتی یک کیلوگرم اضافه وزن هم می‌تواند به زانو فشار وارد کند و خردگی و ساییدگی زانو را افزایش ‌دهد که اگر این فشار ادامه پیدا کند، می‌تواند نسج منیسک را از حالت طبیعی خود خارج کرده و پارگی منیسک را ایجاد کند. افزایش وزن در افرادی که قوس زانو دارند یا پا پرانتزی هستند، خطرناک‌تر است و آثار بدتری بر روی زانو ایجاد می‌کند.


● آیا دویدن هم سبب ایجاد آرتروز زانو می‌شود؟
دویدن سبب کوبیدن در مفصل زانو می‌شود. در نتیجه غضروف مفصلی به خصوص در افراد میانسال آسیب می‌بیند و درد و ناراحتی شدت پیدا می‌کند. بنابراین توصیه ما به افراد بالای ۴۵ تا ۵۰ سال که علایم آرتروز را به صورت خفیف دارند، این است که بیشتر ورزش راهپیمایی را انجام دهند و از ورزش‌های دویدنی و پریدنی پرهیز کنند.


● آیا حرکت اسکات یا نشستن و برخاستن با وزنه که به خصوص در باشگاه‌های بدنسازی انجام می‌شود برای زانو ضرر دارد؟
همیشه حرکاتی که در انتهای مفصل باشد مانند نشستن کامل، خم کردن یا راست کردن کامل و.... به مفصل زانو فشار می‌آورد. بنابراین فرد باید حدود ۲۰ دقیقه پیش از انجام تمرینات ورزشی، خودش را خوب آماده و گرم کند. این حرکت برای تقویت عضله چهارسر ران انجام می‌شود و خیلی هم خوب است. به شرطی که فرد مشکلی در زانو نداشته باشد و با کنترل کامل و گرم کردن کامل این حرکت را انجام دهد. ولی اگر شخصی علایمی شامل درد و ناراحتی در زانو، درد زیر کشکک و خوردگی در غضروف دارد، نباید این حرکات را انجام دهد زیرا ممکن است درد و مشکلاتش را بیشتر کند.


● نظر شما درباره استفاده از دوچرخه برای تقویت زانو چیست؟
استفاده از دوچرخه مشکلی ندارد به خصوص اگر افرادی که مقداری علایم آرتروز و ساییدگی دارند زین دوچرخه را بالا بیاورند تا موقع دوچرخه زدن مجبور نشوند زانو را خیلی خم کنند. ولی در کل اگر فردی هنگام دوچرخه‌سواری، درد و ناراحتی در زانو ندارد، مشکلی هم در استفاده از آن ندارد ولی اگر دچار درد و ناراحتی شد، یعنی اینکه یا فشار زیادی به زانو وارد شده و یا خم و راست شدن زانو برایش مناسب نیست.


● تردمیل چطور؟
تردمیل یک وسیله برای راهپیمایی بوده و وسیله بسیار خوبی برای فعالیت‌های ورزشی است. تردمیل می‌تواند یا بدون شیب باشد و یا شیب‌دار. به هر حال برای افرادی که مشکلی در زانو ندارند و در افراد جوان، می‌تواند شیب‌دار باشد با هر سرعتی که سیستم قلبی و ریوی فرد اجازه می‌دهد. ولی توصیه می‌شود افرادی که بالای سن میانسالی هستند و مقداری علایم آرتروز و ساییدگی در آنها وجود دارد به تردمیل شیب ندهند و با سرعت حدود چهار تا پنج کیلومتر در ساعت حرکت کنند که یک راهپیمایی معمولی است و مشکلی را برای فرد ایجاد نمی‌کند و فرد می‌تواند یک روز در میان حدود ۴۵ دقیقه تا یک ساعت آن را انجام دهد. البته متناسب با سیستم‌های دیگر بدن.


● افرادی که آرتروز شدید دارند چطور؟
افرادی که آرتروز شدید دارند حتما سعی کنند راهپیمایی داشته باشند به این صورت که از ۱۰ دقیقه شروع کرده و در دفعات بعد تا حدی که تحمل می‌کنند پنج دقیقه پنج دقیقه به آن اضافه کنند.
سلامت : بسیاری از پزشکان برای درمان و تقویت عضله زانو آب‌درمانی توصیه می‌کنند، این کار به چه شکل است؟
به این شکل که به افراد مبتلا به آرتروز و ساییدگی توصیه می‌کنیم که در استخر و در قسمت کم عمق که تا قسمت سینه آب وجود دارد، راه بروند. زیرا مقاومت آب سبب می‌شود عضلات پا و زانو تقویت شوند.


● آیا تغذیه در برطرف کردن ساییدگی زانو تاثیری دارد؟
درباره تغذیه در حال حاضر مدرک ثابت‌شده‌ای وجود ندارد. در حال حاضر مکمل‌هایی در بازار وجود دارد که از آنها استفاده می‌شود که البته نقش آنها به‌طور صددرصد ثابت شده نیست. آنچه این مکمل‌ها انجام می‌دهند این است که ممکن است کیفیت مایع مفصلی و کیفیت بافت غضروف مفصلی را بهبود ببخشد و سبب شود مقداری از علایم ساییدگی فرد بهتر شود.
 
 
منبع:دکتر بیژن فروغ

ورزشی فوق العاده برای آرتروز زانو

ورزشی فوق العاده برای آرتروز زانو

ورزشی فوق العاده برای آرتروز زانو
هنگام بروز آرتروز موضعی در ناحیۀ زانو چه باید کرد؟ این گونه مرسوم بوده که هنگام بروز این عارضه از یک ضد درد یا مسکن استفاده می شده ولی این داروها تنها باعث مزمن شدن درد می شدند.
 

 و اگر شما چند بار در هفته "تایی چی" انجام دهید، آیا تأثیری در بهبودی آرتروز زانو دارد؟ تایی چی به داد زانوی شما گوش می هد .

آرتروز زانو یا گنارتروز
آرتروز زانو بیماری رایجی است که نزدیک 40% افراد بالای 65 سال به آن دچار می شوند. گنارتروز درد و ناراحتی های بسیار شدیدی ایجاد می کند. و ممکن است باعث شود که فرد مبتلا در انجام کارهای روزمره اش نیز ناتوان شود.

عموماً مصرف داروهای ضد التهابی برای بهبود شرایط زندگی به مبتلایان به آرتروز توصیه می شود:
اگر کاهش وزن هم لازم باشد، به مبتلایان توصیه می شود که فعالیت های فیزیکی منظم، در حد توانشان و متناسب با زندگی روزمره شان انجام دهند.

جلسات فیزیوتراپی هم می توانند در مقابل آرتروز زانو مؤثر باشند. از سوی دیگر، اخیراً اثرات عضله سازی بر روی این عارضه تأیید شده است. تمرینات عضله سازی، چه با دستگاه و چه بدون دستگاه، خصوصاً تمرینات انقباضی باعث تقویت عضلات چهار سر ران می شود. این تمرین ها تحرک، تعادل و عملکرد جسمی را بهبود می بخشد.

"تایی چی" نیز یکی از روش های است که به اندازۀ روش های عضله سازی سابق مؤثر و مفید است؛ برای اثر بخشی این روش شواهدی نیز وجود دارد. 

"تایی چی" در برابر آرتروز زانو
نزدیک به چهل نفر از افرادی که حدود 10 سال یا کمتر، از آرتروز زانو رنج می برده اند، پذیرفتند که در یک دوره یک ماهه، دو بار در هفته و هر بار به مدت یک ساعت، "تایی چی" انجام دهند. 

این تمرین 75% کاهش درد و چهار برابر افزایش توانایی در انجام کارهای روزمره را برای این افراد به ارمغان آورد. توانایی جسمانی، مستقل بودن در کارهای شخصی و سلامتی شان به میزان قابل توجهی بهتر شد به حدی که نشانه های افسردگی نیز در آنها کاهش یافت.  

چگونه می توان تأثیر "تایی چی" بر آرتروز زانو را توضیح داد؟
این فن رزمی به بدنی آرام نیاز دارد. باعث حرکت ماهیچه ها، انعطاف و استقامت شان می شود. "تایی چی" کمک می کند تا فرد شناخت بهتری از بدنش و محدودیت هایش به دست آورد. این فعالیت آرام ذهن را نیز به کار می اندازد. به لطف عمل تنفس و استراحت، وضعیت عمومی بدن بهبود می یابد؛ این بهبودی برای دردهای زانو بسیار مفید و ارزشمند است. به همۀ این موارد باید مهارت در کنترل بر درد را نیز اضافه کرد.

شما هم امتحان کنید، شاید به موازات این تمرین ها بتوانید مقدار داروهای ضد التهاب تان را هم کم کنید.

آرتروز زانو

   

آرتروز زانو

                
   
آرتروز اولیه در زانوی چپ یک زن مسن

آرتروز زانو (به انگلیسی: Knee Osteoarthritis)‏ از عوامل شایع ایجاد درد در افراد بالاتر از چهل سال است.آرتروزمفصل زانو، شایعترین بیماری تخریبی ازمیان مفاصل بدن می‌باشد.میزان ابتلا در خانم‌ها نسبت به آقایان بیشتر است.

آرتروز یک بیماری تخریبی در مفصل است که ازآن به بیماری مفصلی پیشرونده{۱} یاد می‌شود.از این بیماری به نام‌های استئوآرتریت و استئوآرتروز نیز یاد می کنند.تخریب پیشرونده مفصل در جامعه ما به نام آرتروز معروف است.با توجه به اینکه بیماری با افزایش سن پیشرفت می‌کند به آرتریت پیری نیز معروف است.علاوه برسن، علل ژنتیکی، نوع شغل و حرفه، چاقی، عوامل هورمونی و نژاد نیز می‌تواند در بروزاین بیماری دخیل باشند.

محتویات

 [نهفتن] 
  • مهمترین نشانه آرتروز زانو
  • عوامل زمینه ساز
  • علائم و نشانه ها
  • یافته های شایع رادیولوژی
  • درمان
  • عمل های جراحی در مورد آرتروز مفصل زانو
  • جستارهای وابسته

مهمترین نشانه آرتروز زانو

مهمترین مشخصه آرتروز، تخریب تدریجی غضروف مفصلی  است.قسمت دو انتهای هر استخوان، از غضروف که بافتی است انعطاف پذیر ساخته شده‌است.با شروع بیماری آرتروز زانو، غضروف انتهای تحتانی استخوان فمور(ران) و غضروف قسمت فوقانی استخوان درشت نی به تدریج دچار تغییرات تخریبی(دژنراتیو) می‌گردد.به همین ترتیب درگیری و آسیب غضروف کشکک به آرتروز این ناحیه منجر می‌شود.بنابراین آرتروز مفصل زانو در دو ناحیه تیبیوفمورال (مفصلی که بین استخوان ران و ساق ایجاد می‌شود) و مفصل کشککی-رانی می‌تواند ایجاد شود.

علت اصلی تخریب غضروف در بیماری آرتروز، عدم وجود عروق خونی جهت تغذیه این ناحیه می‌باشد و ازطرفی غضروف مفصلی فاقد عصب است و به هنگام آسیب دردی حس نمی‌شود که همین مسئله زمینه تخریب بیشتر را فراهم می‌کند.البته تغذیه غضروف ازطریق غشا سینوویوم  و حرکات مفصل انجام می‌شود.

عوامل زمینه ساز

عواملی که روند آرتروز زانو را تسهیل می کنند عبارتنداز:

۱- ضربه

۲-پارگی عناصر مفصل زانو (مثلا منیسک ها، رباط‌ها و کپسول مفصلی)

۳-بیماری کندزومالاسی کشکک(نرم شدن غضروف زیر کشکک) و موارد دررفتگی مکرر آن

۴-شکستگی‌ها ی درون مفصلی و دررفتگی‌ها

۵-وجود بیماری‌های مفصلی (همانند آرتریت روماتوئید یا بیماری عفونی در مفصل و...)

۶-تغییر شکل‌ها(دفورمیتی ها)ی مفصل زانو که عبارتنداز:

  • پای  ضبدری
  • پای پرانتزی
  • خم شدن مفصل زانو{۲}
  • حرکت بیش از اندازه مفصل به سمت عقب یا عقب زدگی زانو(هیپراکستنشن زانو{۳})

۷-عدم کنترل فعالیت‌های روزمره که منجر به استرس بیش از اندازه به ناحیه زانو می‌گردد(مواردی چون چهارزانو نشستن، دوزانو نشستن، توالت طولانی مدت غیرفرنگی و بالا و پایین رفتن از پله‌ها به دفعات متوالی به خصوص پله‌هایی که شیب تند دارند)

۸-شغل و حرفه‌ای که باعث فشار بیش ازحد به زانو می‌شود به ویژه افرادی که درطول فعالیت‌های کاری سخت، هیچگونه استراحتی به مفاصل جهت ترمیم و احیائ مجدد نمی‌دهند.

9-چاقی

10-عوامل ژنتیکی

11-بیماری استئوکندریت دیسکان

12-کیست منیسک

13-منیسک دیسکی شکل

14-بی ثباتی زانو به علت شلی رباط ها

علایم و نشانه‌ها

علایم و نشانه‌های آرتروز زانو ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:

-درد که با پیشرفت بیماری ایجاد می‌شود

-تغییر وضعیت عناصرمفصلی همانند التهاب تاندون هاو بورس ها، ضخیم شدن غشا سینوویال و درگیرشدن استخوان‌های زیرغضروف که از عوامل مهم ایجاد درد مفصل زانو می‌باشند

-خشکی مفصلی

-کاهش دامنه حرکتی{۴}مفصل که در مراحل پیشرفته بیماری ایجاد می‌شود

-ضعف و آتروفی عضلات اطراف مفصل که در موارد کاهش دامنه حرکتی بوجود می‌آید

-گاهی وجود کریپتاسیون{۵} در حرکات مفصل

-گاهی تجمع مایع در مفصل(Joint Efusion) دیده می‌شود.، وجود افیوژن در مفصل، مگر پس از فعالیت زیاد بعید است{۶}.

-دگرریختی یا تغییرشکل در مفصل که درارتباط با آرتروز زانو بیشتر به صورت پای پرانتزی(Genu Varum) است

-احتمال ایجاد کیست در ناحیه پشت مفصل که به کیست پیکر(Baker Cyst) معروف است

یافته‌های شایع رادیولوژی

مهمترین نتایج رادیولوژی از ناحیه زانوی بیماران مبتلا به آرتروز زانو عبارتنداز:

  • کاهش فضای مفصلی به خصوص در سمت داخل زانو.با توجه به وضعیت مفصل زانو (سطوح مفصلی کوندیل‌های داخلی-خارجی استخوان ران با سطوح کوندیل‌های داخلی-خارجی درشت نی) سطوح داخلی مفصل بیشتراز سطوح خارجی درگیرمی شود. غضروف در عکس رادیولوژی مشخص نمی‌باشد و ازطریق فضاهای مفصلی است که متوجه میزان آسیب می‌شویم
  • وجود اسکلروز زیر غضروف
  • ایجاد زواید استخوانی به نام استئوفیت در حاشیه استخوان‌های مفصل

درمان

درمان آرتروز زانو با توجه به مشکل بیمار می تواند درارتباط با موارد زیر باشد:

1-درمان دارویی طبق نظر پزشک متخصص مربوطه

2-کاهش وزن درصورت وجود چاقی

3-کنترل فعالیت‌های روزمره(پرهیزازچهار زانو نشستن، پرهیزاز دو زانو نشستن، کاهش شیب پله‌های منزل، بالا و پایین رفتن از پله‌ها به صورت یک پله-یک پله که مستلزم صبر و حوصله می‌باشد، پرهیزاز وضعیت‌های ثابت که زانو در یک حالت به مدت طولانی قرار می‌گیرد و درنهایت عدم انجام حرکات جهشی-چرخشی و تند)

4-تقویت عضلات اطراف مفصل زانو.با تقویت عضلات میزان فشار روی مفاصل کاهش می‌یابد که نوع تمرین و شدت آن ازطریق فیزیوتراپیست تنظیم می‌شود

5-تحرک مفصل به صورت کنترل شده.با توجه به اینکه غضروف فاقد عروق خونی است، حرکات طبیعی نقش بسزایی در تغذیه غضروف دارد

6-حرکات و فعالیت‌هایی که باعث تشدید درد می‌شوند حتماً ترک شود

7-تنظیم یک برنامه درمانی برای بیمار توسط فیزیوتراپیست به خصوص در مواردی که بیماری شدت یافته و احتمال زمین گیر شدن وجود دارد.بهتر است در موارد شدید بیماری تنظیم برنامه درمانی در ارتباط با محیط فرد صورت گیرد، مسائلی ازقبیل استفاده از تخت، تنظیم ارتفاع تخت با توجه به قد فرد و به ویژه آموزش استفاده از وسایل کمکی همانند عصا و واکر.مثلا تنظیم ارتفاع واکر با توجه به قد فرد در بسیاری از موارد، راه رفتن بیمار را تسهیل می‌کند.

8-استفاده از زانوبند و وسایل کمکی طبق نظر متخصص مربوطه یا مشاوره با فیزیوتراپیست

9-آب درمانی(هیدروتراپی)

10-برنامه تمرینات هوازی{۷}

11-درمان با عمل جراحی.زمانیکه درد و مشکلات مفصل خیلی شدید است، عمل جراحی طبق نظر پزشک متخصص جراحی ارتوپد ضرورت می‌یابد.

عمل‌های جراحی در موارد آرتروز مفصل زانو

جراحی در ناحیه زانو می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تعویض مفصل زانو(آرتروپلاستی)
  • برداشتن کشکک در مواردی که مفصل پاتلوفمورال شدیدا درگیراست (پاتلکتومی)
  • تنظیم سطوح و عناصر مفصلی درگیر(Debridement).شامل برداشتن استئوفیت ها، سینوکتومی(به هنگام افزایش ضخامت غشای سینویال) و برداشت اجسام آزاد(loose body) در مفصل است.گاهی کناره غضروف‌ها و منیسک‌های ریش ریش شده برداشته شده و مفصل پاک و تمیز می گردد{۸}.تمیزکردن و یا تنظیم عناصر مفصلی درگیر زانو ممکن است با آرتروسکوپی و یا بدون آرتروسکوپی انجام گردد.
  • استئوتومی.زمانیکه دفورمیتی یا تغییرشکل در زانو وجود دارد(مثلا به هنگام ایجاد پای پرانتزی یا ژنوواروم)
  • برداشتن سطوح مفصلی و جوش دادن دو استخوان که به این عمل آرترودز(Arthrodesis) یا فیوژن می گویند.

 

جستارهای وابسته

  • زانو
  • دردزانو
  • منیسک  داخلی
  • منیسک خارجیپ

 

منبع:http://fa.wikipedia.org

درمان دیسک کمر بدون جراحی!

درمان دیسک کمر بدون جراحی!

 

سال 1370 با بلند کردن چند کیسه سنگین سیمان وبدلیل بی مبالاتی در بلند کردن آنها صدایی از مهره های کمرم توجه مرا جلب کرد و دچار بیماری دیسک کمر حاد شدم به طوری که با مراجعه به متخصص یک هفته استراحت مطلق تجویز کرد و من مجبور شدم کلاسهای 60  ساعت در هفته را بالاجبارموقتا تعطیل کنم و مجبور به تزریق آمپولهایی مانند رباکسین،دیکلوفناک شدم.

 

درد کمر دراین مدت استراحت بهبودی نیافت و من به صورت درازکش و خوابیده مشغول به مطالعه کتابهایی مختلف طب سنتی شدم و حتی کتابهای سنگین را بر روی سینه می گذاشتم و مطالعه می کردم.سنگینی کتاب هایی مثل مخزن الادویه شیرینی خاصی داشت!.

 

دارو های ترکیبی مختلفی را درست و روی خود آزمایش کردم ولی نتیجه مطلوب حاصل نشد.

 عاقب به لطف خدا داروی ترکیبی- استعمالی جدیدی را ابداع کردم که با چند با روغن درمانی و حرارت درمانی واصلاح سیستم تغذیه خودم توانستم براین بیماری غلبه کنم.

 


 

 

http://www.aftab.ir/articles/health_therapy/illness/images/27c72f1a61c3179fc07253c3ade7a7ab.jpg از آن سال تاکنون بیماران زیادی از مناطق مختلف با مراجعه و تماس با این جانب و با رعایت دقیق این سیستم درمانی شفا یافتند.

توجه: متاسفانه یک عده افراد سود جو و فرصت طلب اقدام به انتشار آگهی هایی مشابه شبیه این دارو کرده اند و داروهایی را طبق حدس خود درست کرده اند و با همین عبارات و توضیحات توزیع می کنند وحتی عبارت های مشابهی برای تبلیغ خودشان در فضای اینترنت داشته و حتی مطالب علمی این سایت و وبلاگ را در وبلاگ های خود قرار داده اند بدون اینکه منبع آن را ذکر کنند.

لطفا دقت کنید که این دارو هیچ گونه مشابه داخلی و خارجی ندارد و کاملا ابداعی است و مسئولیت داروهای مشابه بر عهده سازندگان آنها می باشد.

 

 

 

 

 

 

 

 

منبع:http://attari.parsiblog.ir