کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید.

دیسک کمر ( قسمت اول )

روناس، گیاه خودرو است که در مناطق مدیترانه، شمال آفریقا و آسیا می روید. گل های این گیاه کوچک و به رنگ زرد متمایل به سبز و میوه آن به رنگ تیره است.

 روناس برای درمان زردی به کار می رود این گیاه کبد، کیسه صفرا و طحال را پاک سازی می کند.

* روناس درد سیاتیک را تسکین می دهد.

*ضماد تهیه شده از برگ و ریشه آن، کک و مک را برطرف می کند.

*روناس ادرار آور است.

*افزایش دهنده شیر مادر است.

*یبوست شدید را معالجه می کند.

*اشتها را باز می کند.

*برطرف کننده خارش پوست است.

*تورم بدن را از بین می برد.

*میزان اوره موجود در خون را کاهش می دهد.

*هنگام شکستگی استخوان ها برای جوش خوردن سریع آن ها موثر است.

(از آن جا که این گیاه ترشح ادرار را زیاد می کند بهتر است قبل از مصرف آن با پزشک خود مشورت کنید)

منبع:بیتوته 

آرتروسکوپی چیست؟

آرتروسکوپی یک وسیله جراحی است که پزشک متخصص ارتوپدی از آن برای دیدن داخل مفصل به جهت تشخیص یا درمان بیماری استفاده میکند. کلمه آرتروسکوپی به معنای دیدن داخل مفصل است. Arthro به معنای مفصل و scopy به معنای دیدن است. در واقع یک آرتروسکوپ یک مفصل بین است. پزشک معالج با دیدن داخل مفصل میتواند بسیاری از بیماریهای آنرا تشخیص داده و میتواند اقدام به درمان جراحی بعضی از آنها از طریق ارتروسکوپ کند.

دلایل نیاز به آرتروسکوپی

روند تشخیص بیماری های مفصلی معمولا از مراحل خاصی میگذرد. پزشک ابتدا سعی میکند با صحبت با بیمار اطلاعات لازم در مورد مشکلات وی را از او بگیرد. سپس وی را معاینه میکند و بعد از آن از طریق انجام آزمایشات و تصویربرداری هایی مانند رادیوگرافی ساده، سی تی اسکن یا ام آر آی سعی میکند به تشخیص بیماری نزدیک تر شود. گاهی اوقات بعد از انجام اقدامات ذکر شده تشخیص دقیق بیماری امکانپذیر نیست. در این موارد ممکن است بتوان از طریق آرتروسکوپ و دیدن داخل مفصل تشخیص بیماری را امکانپذیر کرد. با استفاده از آرتروسکوپ میتوان پارگی لیگامان ها را در شانه و زانو درمان کرد. میتوان غضروف آسیب دیده در شانه یا زانو و منیسک آسیب دیده در زانو را ترمیم یا خارج کرد.

ترمیم یا بازسازی رباط صلیبی قدامی در زانو و یا خروج بافت های ملتهب در زانو، شانه، آرنج، مچ دست و مچ پا با آرتروسکوپ امکانپذیر است. آرتروسکوپ میتواند به خروج استخوان ها یا غضروف های آزاد در شان، زانو، آرنج ، مچ دست و مچ پا کمک کند. به توسط آرتروسکوپ میتوان سندرم کانال کارپ را در ناحیه مچ دست درمان کرد. گرچه میتوان رون هر مفصلی را با آرتروسکوپ دید ولی انجام آرتروسکوپی در شش مفصل بیشتر انجام میشود که عبارتند از زانو، شانه، آرنج، مفصل ران، مچ دست و مچ پا.

تکنیک آرتروسکوپی

مهمترین قسمت یک آرتروسکوپ یک لوله فلزی توخالی به اندازه تقریبی یک نی است ( منظور نی هایی است که برای نوشیدن مایعات از آنها استفاده میشود). در یک انتهای این لوله فلزی یک دوربین فیلمبرداری بسیار دقیق قرار گرفته است و در درون لوله تعداد زیادی عدسی وجود دارد. پزشک متخصص ارتوپد از طریق یک شکاف چند میلیمتری این لوله را وارد فضای مفصلی کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط دوربین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل میشود تا پزشک معالج بتواند تصاویر داخل مفصل را روی مانتیتور ببیند.

یک منبع نور پرقدرت از طریق همان لوله نور کافی را برای دیدن داخل مفصل در اختیار میگذارد. از طریق یک شکاف دیگر در روی مفصل لوله باریک دیگری وارد مفصل میشود تا از طریق آن مقداری مایعات به داخل آن فرستاده شود. هدف از این کار یکی اینست که مایع کدر داخل مفصل خارج شده و یک مایع شفاف و زلال جای آنرا بگیرد تا داخل مفصل بهتر دیده شود و دلیل دیگر افزایش حجم داخل مفصل است تا به این طریق اجزای مفصل بیشتر از هم فاصله گرفته و بهتر دیده شوند و فضا برای حرکت آرتروسکوپ در مفصل نیز مهیا شود.

 پزشک ارتوپد میتواند بسیاری از قسمت های داخل مفصل را از طریق آرتروسکوپ ببیند و بیماری ها و ضایعات آنرا تشخیص دهد. پزشک معالج ممکن است از طریق شکاف کوچک دیگری در مفصل ابزارهای جراحی خاصی را به داخل آن فرستاده و از طریق آنها اقدام به درمان جراحی بعضی از ضایعات درون مفصلی کند. این وسایل بسیار متنوع هستند. بعضی از آنها مانند چاقو برای بریدن بکار برده میشوند. با بعضی دیگر که یک سر چرخنده دارد میتوان قسمت هایی از بافتهای داخل مفصل را تراشید. میتوان از لیزر هم در حین آرتروسکوپی استفاده کرد.

مراحل انجام آرتروسکوپی

معمولا درمان آرتروسکوپی بصورت یک جراحی سرپایی است به این منظور که بیمار مدت کوتاهی معمولا چند ساعت قبل از جراحی در بیمارستان بستری شده و بعد از آرتروسکوپی میتواند در همان روز از بیمارستان مرخص شود. مانند هر عمل جراحی دیگر بیمار باید به توسط متخصص بیهوشی تحت بیهوشی عمومی یا بیحس کمری یا بندرت بیحسی محلی قرار بگیرد. پس باید قبل از شروع عمل بیمار حداقل بمدت هشت ساعت چیزی نخورده و نیاشامیده باشد. کل آرتروسکوپی ممکن است چیزی حدود نیم تا یک ساعت وقت ببرد.
اگر در حین عمل بطور کامل بیهوش نشده باشید شما هم میتوانید از طریق مانیتور شاهد آرتروسکوپی باشید. در انتهای جراحی، وسایل خارج شده و شکاف های پوستی بخیه شده و پانسمان میشوند.

عوارض آرتروسکوپی

عوارض آرتروسکوپی زیاد نیست ولی مانند هر جراحی دیگر احتمال عفونت، التهاب وریدها، تورم و خونریزی زیاد، آسیب و عروق یا اعصاب وجود دارد. احتمال عارضه در آرتروسکوپی اگر به درستی انجام شود کمتر از یک درصد است.

مزایای آرتروسکوپی

گرچه توجه به آرتروسکوپی از جانب مردم بیشتر به علت استفاده از آن در درمان ورزشکاران معروف بدست آمد، ولی درمان با آرتروسکوپ در بعضی بیماری ها میتواند موجب ساده شدن عمل جراحی، درد کمتر بیمار بعد از جراحی و دوران نقاهت کوتاهتر میشود. بیمار معمولا همان روز یا روز بعد از جراحی میتواند از بیمارستان مرخص شود. خیلی از اوقات بیمار میتوان بعد از چند روز به سر کارش برگردد.

منبع: ایران ارتوپد

کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید.

درمان درد زانو

چه موقع به پزشك مراجعه شود؟

- هر گاه بعد از انجام برخوردهاي اوليه كه اشاره شد و يا استفاده از داروهاي ضد درد بعد از 3-7 روز علائم شما ادامه يافت يا حتي بدتر شد حتماً به پزشك مراجعه نمائيد.

- هرگاه بدنبال آسيب به زانو قادر به راه رفتن روي زانو نبوديد فوراً به پزشك يا اورژانس مراجعه نماييد چرا كه احتمال بروز شكستگي زانو در اين موارد بالاست و يك اورژانس به حساب مي آيد.

- تب بهمراه درد زانو ( احتمال عفونت زانو )

- درد بسيار شديد و غير قابل تحمل در زانو.

- زخم بزرگ يا عميق در ناحيه زانو باشد.

- تورم زانو در افرادي كه بيماري خوني دارند ( هموفيلي ) يا آنها كه داروهاي ضد انعقادي مصرف مي كنند ( مثل وارفارين )

شرح حال, معاينه و بررسي هاي تصويري

 شرح حال :

- درد در كجاي زانوست ؟

- ماهيت درد چگونه است, درد تيز است يا گنگ و مبهم؟

- آيا آسيب قبلي در ناحيه زانو وجود داشته است يا خير ؟

- چه حركاتي درد را بهبود و چه حركاتي آنرا تشديد مي كند ؟

- آيا فرد مشكل طبي خاصي دارد؟

- ميزان فعاليت روزانه وي چقدر است ؟

- چه داروهايي احتمالاً مصرف مي كند ؟

- آيا حس در ناحيه پا و ساق نرمال است ؟

- آيا فرد تب داشته است يا خير ؟

معاينه:

- بررسي ظاهري زانو از نظر كبودي, تورم, تغيير شكل.

- بررسي حساسيت زانو در لمس آن.

- بررسي و انجام تستهاي اختصاصي مربوط به ارزيابي سلامت رباطها, تاندونها و منيسك ها كه خارج از بحث ماست.

راديوگرافي و سي تي اسكن :

- بر حسب شرح حال و معاينه پزشك امكان دارد براي بررسي شكستگي استخواني احتمالي يا دررفتگي زانو و گاهي براي بررسي برخي سطوح مفصلي يا مشاهده تغييرات تخريبي زانو ( آرتروز ) عكس راديوگرافي ساده درخواست كند.

- بندرت پزشك براي بررسي دقيق شكستگي يا دررفتگي امكان دارد سي تي اسكن درخواست كند.

- هم CT اسكن و هم راديوگرافي ساده براي بررسي شكستگي هاي عادي هستند اما هر دوي آنها در بررسي و ارزيابي بافت نرم مفصل كه شامل رباطها, عضلات و تاندونها و منيسك ها مي باشند ناتوان هستند.

ام آر آي:

- در مقايسه با سي تي اسكن, ام آر آي شكستگي هاي استخواني را بخوبي نشان نمي دهد.

- در مقايسه با سي تي اسكن, ام آر آي براي بررسي رباطها و تاندونها بسيار عالي است.


آرتروسكوپي :

- به مشاهده داخل مفصل زانو توسط دستگاه ويدئوئي مي گويند.

- در اين روش جراح توسط ابزاري خاص وارد حفره مفصلي زانو شده و آنرا بدقت بررسي مي كند.

- در مواردي مي توان اجسام زائد مثل قطعات شكسته غضروف كه داخل فضاي مفصلي مانده اند و سبب درد شده اند را با اين روش تخليه كرد.

چند توصیه:

تناسب بدن خود را با انجام حركات كششي و تقويت متناسب عضلات حفظ كنيد. انجام حركات كششي روي زانو قبل از ورزش به نحو قابل ملاحظه اي صدمات به زانو را كاهش مي دهد.

- تقويت عضلات چهار سر راني و پشت ران هر دو به كاهش آسيب هاي زانو كمك مي كند.

- چنانچه درد مزمن زانو داريد شنا و ورزشهاي آبي مي تواند درد شما را بهبود بخشد, نيروي شناوري در آب سبب كاهش وزن و نيروي وارده به زانوها مي شود.

- به بدن خود احترام بگذاريد چنانچه ملي درد زانوي شما را ايجاد نموده يا بدتر مي كند آنرا انجام ندهيد.
- هرگاه خسته ايد ورزش را ادامه ندهيد, بسياري از آسيبهاي ورزشي هنگامي رخ مي دهند كه ورزشكار خسته است.
- استفاده از زانو بند در ورزشهايي مثل واليبال يا بسكتبال مفيد است.

منبع: سایت خبری

علل درد مزمن زانو:

- آرتروز

- بورسيت

- عفونت

- كندرومالاسي كشكك ( نرمي غضروفي)

- زانو پرش كاران

برخورد با آسيب هاي زانو

در هر آسيب زانو اولين امري كه رخ مي دهد بوجود آمدن التهاب است. كه اين التهاب منجر به درد و تورم و كاهش توانايي حركت مفصل زانو خواهد شد. شكستن اين سيكل التهابي مي تواند منجر به تسريع بهبودي و كاهش درد شود. براي اين امر بايد كارهاي زير صورت گيرد :

استراحت به زانو :

- استراحت سبب كاهش كشش هاي مكرر روي زانو مي شود.

- استراحت سبب كاهش التهاب و جلوگيري از ورود آسيب بيشتر به زانو مي گردد.

 يخ درماني :

- سبب كاهش تورم زانو مي گردد و در هر نوع آسيب حاد و آسيب مزمن زانو كاربرد دارد.

- اغلب مولفان توصيه مي كنند يخ درماني 2-3 بار در روز و هر بار براي مدت 20-30 دقيقه صورت گيرد.

- از تماس مستقيم يخ با پوست بپرهيزيد. مي توانيد كيسه حاوي يخ را در حوله قرار دهيد و حوله را روي محل بگذاريد.

فشار موضعي به زانو توسط بانداژ محل :

- فشار موضعي سبب كاهش تورم و تسريع بهبودي مي شود.

- در برخي از آسيب هاي زانو بانداژ مي تواند به قرار گيري صحيح كشكك سرجاي خود و حفظ حركات مناسب مفصل زانو كمك كند.

بالا نگه داشتن زانو :

- سبب كاهش تورم و التهاب مي گردد.

- بالا نگه داشتن سبب تخليه مواد زائد و التهابي از زانو به سوي گردش خون مركزي و كاهش التهاب مي شود.

استفاده از داروهاي ضد التهابي غير استروئيدي ( NSAIDS )  :

- اين داروها در دوز كم سبب كاهش درد مي شوند.

- اين داروها در دوز بالاتر سبب كاهش التهاب هم مي شوند.

- نمونه اي از اين داروها عبارتند از : ناپروكسن و ايبوبروفن.

- چنانچه زخم معده يا اثني عشر داريد يا قبلاً دچار خونريزي به هر دليل شده ايد قبلاً از مصرف اين داروها حتماً با پزشك مشاوره كنيد.

منبع: سایت خبری

کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید

دردهای ناشی از سرطان

اگر دچار یکی از شرایط زیر هستید خطر ابتلا به سینوزیت در شما افزایش می یابد:

تب یونجه یا اختلال حساسیتی دیگری که سینوسها را تحت تاثیر قرار دهد.

اختلالات ساختاری در بینی مانند انحراف تیغه ی بینی، پولیپ یا تومورها.

برخی بیماریها مانند سیستیک فیبروزیس ، ریفلاکس اسید معده به مری و اختلالات سیستم ایمنی مانند نقص در ایمنوگلبولینها و پادتنها.

مواجهه ی مکرر با هوای آلوده مانند سیگار کشیدن.

منبع: پارسی طب

آيا  سینوزیت با آنتي بيوتيک درمان مي شود ؟

درمان سینوزیت باکتریایی باید با آنتی بیوتیک مناسب صورت گیرد. علاوه بر آنتی بیوتیک گاهی اسپری‌های دهان و یا بینی. یا قطره‌های ضد احتقان ممکن است برای رفع احتقان تجویز شود، گرچه باید از مصرف اسپری بینی و قطره بدون تجویز پزشک به مدت طولانی خودداری کرد. همچنین تنفس در هوای مرطوب و شستشوی بینی با محلولهای استریل نیز می‌تواند مفید باشد.

گاهی بیمار به یک آنتی بیوتیک جواب نمی‌دهد. این بعلت مقاومت باکتری به این آنتی بیوتیک است که این پدیده درمان سینوزیت را مشکل می‌کند. بیماران می‌توانند با توجه به توصیه‌های پزشک از بروز این حالت جلوگیری کنند.

اگر به هر دلیل برای شما توسط پزشک آنتی بیوتیکی تجویز شد، توجه داشته باشید که در تمام طول مدت تعیین شده باید آنتی بیوتیک را مصرف کنید و اگر پس از چند روز احساس بهبودی کردید، هرگز درمان خود را قطع نکنید چون این کار باعث ایجاد باکتریهای مقاوم می‌شود.

اما درمان سینوزیت مزمن کمی متفاوت است. گرچه گاهی آنتی بیوتیک درمانی شدید، برای آن انجام می‌شود ولی گاهی برای درمان نیاز به جراحی است تا انسداد ایجاد شده در مسیر سینوس رفع شود. علاوه بر جراحی باز، امروزه جراحی سینوس با کمک اندوسکوپ نیز میسر شده است. با این وسیله جراح می‌تواند مستقیماً داخل سینوس را مشاهده کند و همزمان هر عاملی که غیر طبیعی بنظر می‌رسد مثل بافت بیمار و یا پولیپ را برداشته و یا کانالهای باریک بین سینوسها را پاک کند.

در سینوزیت حاد درمانهای خانگی کمک کننده است ، این درمانها شامل استراحت، تنفس بخار آب (بخور) و داروهای خانگی که بطور معمول از داروخانه‌ها می‌توان تهیه کرد، می‌شود. بروفن، ابیوبروفن و استامینوفن برای تیکین تب شده، و داروهای ضد احتقان مثل پسودوافدرین یا منتول باعث کاهش تورم و پرخونی در بینی شده و اجازه تخلیه سینوسها را می‌دهد. ترکیبات ضد احتقان را نباید بیشتر از یک هفته استفاده کرد چون مصرف طولانی مدت این داروها تورم مخاط و انسداد را تشدید می‌کند.

منبع: پارسی طب

انواع سينوزيت و راهاي درمان آن 

سینوزیت حاد

داروی ضد احتقان برای رفع پرخونی مخاط و گرفتگی بینی ، آنتی بیوتیك برای كنترل عفونت میكروبی در صورت لزوم، مُسكـّن برای تخفیف درد در مبتلايان  به سینوزیت حاد موثر است 

اگر عامل سینوزیت میكروبی باشد، مصرف آنتی بیوتیك ها همراه با داروهای ضداحتقان خوراكی یا موضعی (برای بینی) می تواند كمك كننده باشد. پزشك می تواند آنتی بیوتیكی را تجویز كند كه بر شایع ترین نوع باكتری عامل سینوزیت مؤثر باشد.

در بسیاری موارد، سینوزیت حاد بدون آنتی بیوتیك به خودی خود بهبود پیدا می كند اما در صورتی كه همراه با سینوزیت، مبتلا به آلرژی نیز باشید، ممكن است برای تخفیف علائم آلرژی نیاز به دارو داشته باشید. اگر مبتلا به آسم هستید و سینوزیت گرفته اید، ممكن است آسم شما بدتر شود و باید با پزشكتان در تماس نزدیك باشید.

به علاوه ممكن است پزشك شما یك اسپری كورتونی بینی همراه با سایر درمان ها تجویز كند تا احتقان، تورم و التهاب بینی شما كاهش یابد.

سینوزیت مزمن

پزشكان اغلب درمان موفقیت آمیز سینوزیت مزمن را كار دشواری می یابند و می دانند كه علائم، حتی پس از دریافت طولانی مدت آنتی بیوتیك ها ادامه می یابد. همانگونه كه بحث شده است، ممكن است پزشكان برای درمان، از داروهای كورتونی مانند اسپری های كورتونی بینی استفاده كنند. بسیاری از پزشكان، سینوزیت مزمن را به عنوان یك بیماری عفونی با آنتی بیوتیك و داروهای ضداحتقان درمان می كنند. برخی دیگر از آنتی بیوتیك و اسپری استروئیدی بینی همراه با یكدیگر استفاده می كنند. برای تعیین اینكه بهترین شیوه درمان كدام است، نیاز به پژوهش های بیشتری است.

در برخی بیماران مبتلا به آسم، درمان سینوزیت مزمن با آنتی بیوتیك، بهبود چشمگیر علائم را به همراه دارد.

اگرچه داروهای خانگی نمی توانند عفونت سینوسی را درمان كنند، اما می توانند علائم شما را تسكین دهند:

استنشاق بخار از یك دستگاه بخارساز یا یك فنجان آب داغ می تواند سینوس های ملتهب را نرم كند. واسپری نمكی بینی كه می توانید آن را از داروخانه تهیه كنید، می تواند تسكین بخش باشد.

استفاده از حرارت ملایم در اطراف بینی ملتهب می تواند شما را راحت تر كند. در صورت شكست درمان های دارویی، جراحی می تواند تنها جایگزین در درمان سینوزیت مزمن باشد. تحقیقات نشان می دهد كه اغلب كسانی كه جراحی كرده اند، علائم بهتر و كیفیت بهتر زندگی را تجربه كرده اند. در كودكان مشكلات اغلب با برداشتن آدنوئیدهای مسدود كننده گذرگاه میان بینی و سینوس، برطرف می شود. بزرگسالانی كه سال ها مبتلا به آلرژی و بیماری های عفونی بوده اند، گاه پولیپ بینی پیدا می كنند كه تخلیه مناسب را مختل می كند. برداشتن این پولیپ ها یا اصلاح تیغه انحراف یافته بینی، برای اطمینان از باز بودن راه های هوایی، اغلب بهبود قابل توجه علائم سینوس را در پی دارد. رایج ترین روش جراحی كه امروزه انجام می شود، جراحی سینوس از طریق اندوسكوپی است كه در آن، منافذ طبیعی سینوس گشاد می شوند تا امكان تخلیه را فراهم كنند. این نوع جراحی نسبت به جراحی معمول سینوس، با برش و خونریزی كمتری همراه است و عوارض جدی آن نادر هستند.

منبع: پارسی طب

سينوزيت چيست ؟

آیا تا به حال به سرماخوردگی یا حساسیت شدیدی دچار شده‌اید که به مدت زیادی طول کشیده و بهبود نمی‌یابد؟ اگر چنین بوده احتمالاً دچار سینوزیت شده‌اید.

 به حفره هایی که در اطراف بینی و در سایر قسمتهای صورت در استخوانها وجود دارند و در آنها هوا وجود دارد،سینوس گفته می شود.

در سینوزیت حاد سینوسها ملتهب و متورم می شوند.التهاب و تورم سینوسها در تخلیه ی ترشحات اختلال ایجاد می کند و موجب افزایش ترشح مایع مخاطی می شود.این بیماری شایع است و تنفس عادی فرد، ا ز طریق بینی را با مشکل مواجه می کند.اگر دچا ر سینوزیت شوید ممکن است نواحی اطراف بینی و چشمها متورم شوند و احساس کنید صورت شما کمی متورم شده است. ممکن است در صورت خود درد ضربان داری حس کنید و یا دچار سردرد شوید.بیشتر اوقات سینوزیت حاد به دنبال سرماخوردگی رخ میدهد.

علائم بيماري  سينوزيت چيست ؟

عوامل ایجاد کننده سینوزیت دو دسته‌اند:

عواملی که موجب انسداد منافذ خروجی سینوسها می‌شوند. بیشتر علل در این دسته قرار دارند.

و

عواملی که در حرکت مواد ترشحی سینوسها اختلال ایجاد می‌کنند. اکثر ویروسهای ایحاد کننده سرماخوردگی فقط باعث گرفتگی بینی می‌شوند، در هر حال اگر غشاء مخاطی پوشاننده حفره بینی و سینوسها متورم شوند می‌توانند باعث انسداد در مسیر خروج ترشحات محاطی شوند. ترشحات جمع شده باعث احساس فشار و درد که جزء علائم سینوزیت می‌باشند، شود. در سینوسهایی که ترشحات آنها نتوانند تخلیه شوند امکان رشد باکتریها و قارچها بیشتر می‌باشد و عفونت باکتریایی اغلب باعث التهاب و درد بیشتر می‌شوند. هر عاملی که باعث التهاب و آزردگی مخاطی بینی به مدت طولانی و در نتیجه تورم مخاطی شود باعث سینوزیت مزمن می‌شود. به عنوان مثال از عوامل زیر می‌توان نام برد.

گرده گلها و درختان و علف، هوای سرد، مصرف الکل، عطرها، هوای مرطول و دم کرده، حساسیت به گرد وغبار موجودات ذره بینی به نام mite، قارچها و کپک و مصرف طولانی مدت داروها. افرادی که آسم با زمینه آلرژی دارند معمولاً سینوزیت دارند.

در حقیقت هر عاملی که در بینی باعث انسداد و چلوگیری از تخلیه ترشحات سینوسها شوند باعث سینوزیت می‌شوند.

عواملی مانند پولیپ یا انحراف تیغه میانی بینی به یک طرف می‌توانند باعث سینوزیت شوند.

عفونت دندانها و لثه می‌توانند به سینوسها منتشر شود.

عواملی که باعث ضعف سیستم ایمنی می‌شوند. مانند عفونت HIV و همچنین بیماری سیستیک فیبروزیس از عوامل نادرتر سینوزیت می‌باشند.

آلودگی هوا و کشیدن سیگار می‌تواند باعث تشدید سینوزیت شود.

تشخیص سینوزیت 

از آنجا كه به دلیل ابتلا به بیماری هایی مثل سرماخوردگی، بینی شما می تواند دچار گرفتگی و احتقان شود، ممكن است احتقان ساده بینی را با سینوزیت اشتباه بگیرید، اما سرماخوردگی معمولاً در حدود 7 تا 14 روز طول می كشد و سپس بدون درمان، خوب می شود. سینوزیت مزمن اغلب بیشتر طول می كشد و علائم آن به طور مشخص بیشتر از یك سرماخوردگی ساده است. پزشكان  با انجام معاینه بالینی، درخواست رادیوگرافی و در صورت لزوم MRI یا سی تی اسكن می تواند سینوزیت را تشخیص دهند.

منبع: پارسی طب

یکی از کاربرد های شایع لیزردرمانی در بیماری های عضلات و مفاصل است و  در بیماری های مختلفی نظیر آرتروزها، روماتیسم مفصلی، رماتیسم ستون فقرات مثل بيماري اسپوندیلیت آنکلیوزان فیبرومیالژی،، دردهای ستون فقرات ، در آسیبهای ورزشی ،آرتروز بخصوص آرتروز زانو  در رفتگی ها و التهابات غلاف کپسول مفصلی، التهاب و تورم حاصل از پیچ خوردگی مفاصل و گرههاي دردناك عضلات بكار مي رود.

گفته مي شود ليزر داراي اثرات ضد التهاب و كمك به ترميم بافتي و همچنين افزايش جريان خون است. ليز اين اثرات را با اثر بر روي سلول انجام مي دهد. اثري مانند فتوسنتز كه نور باعث ايجاد انرژ‍ ي در سلول مي شود. اما هنوز اين اثرات كاملا ثابت نشده است.

با توجه به اثرات فوق ليزر به عنوان كمك به درمان در بسياري از بيماريهاي دردناك پيشنهاد مي شود اما بايد توجه كرد

4. هر روش درماني خطرات و عوارض خاص خود را دارد لذا از روشهاي درماني مثل ليزر بايد در مواردي كه استفاده از آن ضروري است استفاده كرد.

منبع: دکتر غلامرضا رئیسی

کلینیک درد دکتر محمد پیریایی

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید

ستون مهره‎ها و آسیب‏‌های آن

شانه يخ زده (کپسولیت چسبنده)

جمود مفصل شانه (کپسولیت چسبنده ) درد و سفتی مفصل شانه که به سوی ناتوانی در حرکت دادن آن پیشرفت می کند.

 واژه «جمود» در این عبارت اشاره به درجه حرارت پایین و انجماد ندارد بلکه به معنی عدم انعطاف پذیری حرکتی در تاندون ها، بورس ، کپسول مفصلی ، عضلات ، عروق خونی و اعصاب مرتبط با مفصل شانه است . این عارضه در همه سنین دیده می شود ولی در مردان بالای ۴۰ سال که در دوره جوانی به ورزشهای قهرمانی می پرداخته اند شایعتر است .

علایم شایع

در مراحل اولیه :

درد معمولاً خفیف شانه که به سوی درد شدید پیشرفت کرده و خواب و فعالیت طبیعی فرد را دچار اختلال می کند. درد با حرکت دادن شانه بدتر می شود.
سفتی مفصل شانه که مانع حرکت طبیعی شانه می شود. با کاهش حرکت شانه این سفتی افزایش می یابد.
احساس صدای ساییدگی یا چینی شکسته هنگام حرکت شانه

در مراحل پیشرفته :

درد در بازو و گردن
ناتوانی در حرکت دادن شانه
درد غیر قابل تحمل شانه

علل

آسیب ها یا التهاب های خفیف شانه ، نظیر بورسیت یا تاندنیت ، که با کمتر به کار بردن مفصل شانه تشدید می یابند. با کمتر به کار بردن مفصل شانه در عرض ۱۰-۷ روز چسبندگی هایی (به صورت نوارهای بافتی محدودکننده حرکت ) ایجاد می شود که این خود حرکت مفصل شانه را باز هم محدودتر می کند. پس از هفته ها کم حرکتی مفصل شانه ، چسبندگی های مذکور به قدری پیشرفت می کند که به ناتوانی در حرکت دادن مفصل شانه می انجامد.

عوامل افزایش دهنده خطر

نادیده گرفتن آسیب های خفیف شانه از قبیل بورسیت یا تاندونیت
نامطلوب بودن وضعیت فعالیت های فیزیکی و پرداختن به ورزشهای قهرمانی به طور نامنظم
دیابت شیرین
بیماری عروق محیطی
بی حرکتی
مشاغل نشسته و کم تحرک
شرکت در ورزشهای شدید یا پربرخورد

پیشگیری

- اقدام به درمان طبی بورسیت و تاندونیت شانه شامل نرمش های شانه به منظور جلوگیری از تشکیل چسبندگی
- انجام منظم نرمش های کششی
- عواقب موردانتظار
- با درمان و توانبخشی معمولاً بهبود می یابد (ولی ممکن است بهبود آن چندین ماه به طول انجامد). برخی موارد آن به طور خودبه خود بهبود می یابند.

عوارض احتمالی

درد و ناتوانی دایمی در حرکت دادن شانه ، در صورت عدم درمان یا به تأخیر انداختن درمان
پارگی کپسول شانه در اثر ضعف بافتی و وجود بافت جوشگاهی

درمان

اصول کلی

- بررسی های تشخیصی ممکن است شامل رادیوگرافی (آرتروگرافی ) با (ام. آر.آی) شانه باشد.

- درمان ممکن است شامل حرکت دادن اجباری شانه برای رفع چسبندگی ها باشد. این درمان در بیمارستان یا یک مرکز جراحی سرپایی و زیر بیهوشی عمومی انجام می گیرد.

- آویختن دست به گردن با استفاده از یک پارچه ممکن است ناراحتی بیمار را تخفیف دهد.

- به کار بردن گرما بر روی محل درگیری (با کمپرس گرم یا بالشتک گرم کننده ) به تخفیف درد کمک می کند.

- در موارد برخی بیماران کمپرس یخ ممکن است سودمندتر باشد. در موارد شدید ممکن است جراحی به منظور رفع چسبندگی ها یا ترمیم کپسول مفصلی ضرورت یابد.

داروها

- داروهای ضدالتهابی غیراسترویید

- تزریق کورتون و مواد بیحس کننده موضعی به داخل مفصل برای کاهش درد و التهاب

- برای درد خفیف استفاده از داروهای بدون نسخه ، نظیر آسپیرین ممکن است کافی باشد.

فعالیت

- درمان فیزیکی و نرمش های غیرفعال شانه

- پس از بهبود علایم هرچه سریعتر فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرید.

رژیم غذایی

رژیم خاصی نیاز نیست . استفاده از مکمل های ویتامینی و مواد معدنی کمک کننده نیست مگر اینکه بیمار قادر به دریافت رژیم غذایی تعادل طبیعی نباشد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم جمود شانه باشید.
بروز درد پایدار شانه که نشان دهنده احتمال بورسیت یا تاندونیت است .
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.

منبع: دکتر عباس دقاق‎زاده

شکستگی شانه

شکستگی غالبا شامل استخوان ترقوه و گردن می باشد.

علایم شکستگی شانه

درد شدید، قرمزی و کبود شدن از علائم شکستگی می باشد. شکستگی شانه آشکار است، زیرا استخوان از جای خود برداشته می شود. توسط عکسبرداری با اشعه ایکس می توان شکستگی استخوان را تشخیص داد.

درمان شکستگی شانه

هنگامی که استخوان شکسته شده باشد، پزشک سعی می کند که استخوان را جا بیاندازد. اگر استخوان ترقوه شکسته شده باشد، بیمار باید شانه خود را با یک بند به سینه بچسباند تا تکان نخورد. بعد از این مرحله، پزشک به بیمار ورزش هایی برای تقویت شانه می دهد. عمل جراحی برای شکستگی های خیلی شدید لازم است.

شکستگی گردن استخوان بازو، با بستن و کم حرکت دادن بهبود می یابد. اگر استخوان از جای خود بیرون زده باشد، نیاز به عمل جراحی می باشد. ورزش نیز جزئی از درمان درد شانه می باشد.

منبع: دکتر عباس دقاق‎زاده

جدایی شانه:

استخوان ترقوه هنگامی که به تیغه شانه برخورد می کند، به نام جدایی شانه خوانده می شود. این حالت در اثر افتادن بر روی دست اتفاق می افتد.

هنگامی که رباط ها (آن هایی که مفاصل را کنار هم قرار می دهند) پاره شوند، قسمت انتهای بیرونی استخوان ترقوه به بیرون می لغزد.

درد شانه و برخی اوقات برآمدگی در قسمت بالای شانه از علائم جدایی شانه است.

جدایی شانه، بوسیله استراحت و حرکت ندادن خوب می شود. گذاشتن کیسه یخ برای کاهش درد و به تدریج ورزش کردن برای حرکت دادن مفید می باشد.

درمان جدایی شانه:

جدایی شانه بعد از 2 تا 3 ماه بدون هیچ مداخله ای درمان می شود. اگر رباط ها پاره شده باشند، عمل جراحی لازم است تا ترقوه را به جای خود برگرداند.

منبع: تبیان

مفصل شانه یکی از مفاصلی است که اغلب اوقات در می رود و یا جابه جا می شود.

دررفتگی شانه عبارت است از: یک نیروی محکم که شانه را به طرف خارج می کشد و یا یک چرخش خیلی زیاد که باعث شود توپ بازو بیرون از کاسه شانه رود.

دررفتگی می تواند به سمت جلو، عقب و پایین باشد.

علایم در رفتگی شانه :

گرفتگی عضلات درد شدیدی را به وجود می آورد که یکی از علائم دررفتگی است. باد کردن، بی حس شدن، ضعیف شدن و کبود شدن از علائم دیگر آن است. به همراه این دررفتگی، رباط ها و تاندون ها نیز پاره می شوند. خیلی به ندرت امکان تخریب عصب نیز وجود دارد.

درمان در رفتگی شانه:

برای درمان دررفتگی پزشک، توپ استخوان بازو را به کاسه شانه برمی گرداند. بازو باید برای چند هفته بی حرکت بماند. 3 تا 4 بار در روز از کیسه یخ برای کاهش درد شانه استفاده می شود. بعد از این که درد فروکش کرد، می توان به تدریج ورزش را برای تقویت عضلات دررفته انجام داد.

بعد از درمان، شانه دررفته و خوب شده، به آسانی می تواند صدمه ببیند. اگر رباط ها کشیده شده و یا پاره شوند، دوباره امکان دررفتن شانه وجود دارد.

شانه ای که زیاد در رفته باشد، عصب ها و بافت های اطراف آن صدمه دیده و گاهی احتیاج به عمل جراحی دارد تا رباط ها محکم شوند و یا رباط های پاره شده به هم متصل گردند.

منبع: تبیان

1- استخوان ترقوه (استخوان سرشانه)

2- استخوان کتف (تیغه شانه)

3- استخوان بازو

شانه دارای دو مفصل می باشد و به وسیله آنها حرکت شانه را آسان می کند.

این مفاصل عبارتند از: مفصل Acromioclavicular و مفصل Glenohumeral.

بین Acromion (بالاترین نقطه استخوان کتف) و ترقوه، مفصل Acromioclavicular قرار دارد.

مفصل Glenohumeral ( به نام مفصل شانه نیز خوانده می شود) به شکل توپ و کاسه می باشد و به حرکت شانه، به سمت جلو و عقب، کمک می کند. این مفصل باعث چرخش بازو نیز می شود.

استخوان شانه بوسیله عضلات، تاندون ها و رباط ها در جای خود نگهداری می شود.

تاندون ها، عضلات شانه را به استخوان وصل می کنند که توسط این عضلات، شانه قادر به حرکت کردن می باشد.

رباط ها، باعث اتصال استخوان های شانه به همدیگر می شوند. همچنین رباط ها، ثبات و استحکام استخوان را موجب می گردند.

ماهیچه سرشانه، از تاندون هایی تشکیل شده است که توپ شانه را در قسمت بالای استخوان بازو (کاسه ای) نگه می دارند و توانایی حرکت و استقامت را به مفصل شانه می دهد.

مفصل شانه یکی از مفاصلی است که زیاد حرکت می کند. اما این مفصل، به خاطر حرکاتی که می کند، مقاوم نیست و به راحتی صدمه می بیند. برای ایجاد مقاومت باید شانه توسط عضلات، تاندون ها و رباط ها محکم شود. بعضی از شانه ها در اثر صدمه و یا زیاد یا کم استفاده کردن باعث از هم گسیختگی این بافت ها می گردند و مشکلاتی را بوجود می آورند.

برخی دیگر توسط شکسته شدن بافت و نداشتن قدرت عملی کار از بین می روند.

دردهای شانه ممکن است در یک نقطه جمع شوند و یا ممکن است به نواحی نزدیک شانه کشیده شوند.

چگونه می توان مشکلات شانه را تشخیص داد؟

با استفاده از موارد زیر می توان ناراحتی های شانه را تشخیص داد:

- تاریخچه پزشکی: بیمار راجع به صدماتی که قبلا داشته و درد ممکن است ناشی از آن ها باشد، به پزشک می گوید.

- معاینات بدنی: برای این که پزشک محدودیت حرکتی بیمار، محل درد و حس درد را تشخیص دهد.

- برخی آزمایشات که محل واقعی درد را تشخیص دهد، از قبیل: عکسبرداری با اشعه ایکس (X-ray)، آرتروگرام (نوعی X-ray به همراه مایعی که به بیرون مفصل شانه تزریق می شود)، MRI و غیره.

منبع: دکتر عباس دقاق‌زاده