ما معمولاً درد را ناشی از یک آسیب دیدگی یا بیماری خاص می دانیم.ولی درد می تواند علل دیگری هم داشته باشد،و فرد می تواند راه های تسلط یافتن بر چنین موقعیت هایی یا اجتناب از آن را یاد بگیرد.

درد جسمانی اغلب ناشی از آسیب دیدگی بدن است.بعد از وارد آمدن آسیب ،مواد شیمیایی مثل پروستاگلاندین ها در بدن آزاد می شوند تا فرایند التیام آغاز شود.عجیب آن که این مواد شیمیایی باعث تشدید درد می شوند،چون انتهاهای عصبی را برای ارسال پیام های درد به مغز تحریک می کنند.این پیام ها کارکردی محافظتی دارند،چون بدن را به استراحت دادن به ناحیه ی آزارده وادار می کننند تا بافت آسیب دیده فرصت ترمیم پیدا کند.

درد های موضعی جسمانی ممکن است نتیجه ی مسقیم آسیب دیدگی بافت در پی بیماری باشد.مثلاً فشار آورد یک تومور بر یک عصب می تواند ایجا درد کند.البته ناخوشی و بیماری هم می توانند سبب پاسخ های عمومی تر درد شوند-حتی اگر بافت آسیب ندیده باشد.

درد عمومی ماهیچه ها در هنگام ابتلا به انفلوانزا شایع است و بدن را از نیاز به استراحت آپگاه می سازد.بعد از عمل جراحی ،درد تقریباً اجتناب پذیر است.ولی مهارت جراح و متخصص هوشبری ،و نیز آگاهی از موقتی بودن درد تا هنگام التیام می تواند آن را به حداقل برساند.


برگرفته از کتاب درد و تسکین درد