آرتروز ستون فقرات

با افزايش سن ،به مرور ميزان آب و محتواي پروتئيني غضروف هايبدن كاهش مي يابد. اين تغیيراتموجب ضعيف تر شدن و شكنندگيبيشتر مفاصل و سطوح غضروفيخواهد شد ( اين تغييرات كه اغلببا افزايش سن پديد مي آيند در اصطلاح علمي دژنراسيون ناميده مي شوند ).

همانطوريكه مي دانيد قسمت قابل توجهو مهمي از مهره هاي ستون فقرات ومفاصل بين مهره اي ( فاست ها )از غضروف درست شده استو بهمين دليل با گذشت زمان در معرض تغييرات دژنراتيو ( تغيير محتواي آب وپروتئين و تغيير حالت طبيعي مي باشند .اين تغييرات همان حالتيستكه به اسم آرتروز( در اصطلاح عاميانه اش )ناميده مي شود. 

دژنراسيون ديسك را در اصطلاحعلمي اسپونديلوزيس مي نامند .راديوگرافي ساده ، ام ، آر ، آي وسي تي اسكن مي توانند اسپونديلوزمهره اي یا آرتروز ستون فقرات را بصورت كاهش فاصله بين مهره هايمجاور ، و در موارد پيشرفته بشكل تغيير شكل مهره هاي درگير و دفورمه شدنآنها نشان دهند .

مراحل زودرس و اوليه ي اين تغييرات در ام، آر، آيبشكل تيره رنگ شدن ديسك مبتلا در مقايسه با ديسك هايسالم ديده مي شوند . وقتي ديسك بين مهره اي دچاراين تغييرات شد استعدادبيشتري براي فتق و بيرون زدگيپيدا مي كند.

دژنراسيون ديسك ميتواند باعث درد موضعيدر محل مبتلا شود و اينحالت در هر محلياز ستون فقرات محتمل است .  درگيری دیسک گردن باعث درد گردنخواهند شد ، دژنراسيون ديسك هايناحيه پشت با دردهاي جدار قفسه سينه ، و درگيري ديسك هاي كمريباعث كمر دردهايآزار دهنده خواهند شد .اين حالات در همه يگروه هاي سني مي توانندديده شوند اما در سالمندان شايع ترند .

فتق بيشتر ديسك و بيرون زدگي قابل توجه ترآن مي تواند علائم و مشكلات پيچيده تري را ايجاد كرده و حتي با دردهاي انتشاريبه دست يا پاها (دردهاي سياتيكي ) و يا علائم حسي ، حركتي مثل ضعف در قدرت عضلانيو گاه بي اختياري و عدم كنترل بر ادرارو مدفوع و نيز ناتواني در راه رفتنو لنگش پاها تظاهر كند .