آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی)
آرتریت روماتوئید بیماری التهابی مزمن است. به این معنی که این بیماری می تواند اندام های مختلف بدن را درگیر کند البته بیشتر با التهاب مفاصل ظاهر می شود. این بیماری طولانی مدت می تواند مفاصل، عضلات غشاهای پوشاننده، غضروف، چشم و رگ های خونی را درگیر کند. این بیماری در زنان 3 برابر شایع تر از مردان است و معمولاً بین سنین 60 و 20 سالگی رخ می دهد. حداکثر بروز آن در سنین 50-35 سالگی است.
منشا و دليل اصلي آرتريت مشخص نيست، اما عوامل ژنتيكي، استرس زياد، سيگار، الكل و شيوه زندگي افراد در بروز آن ميتواند موثر باشد.
علائم روماتيسم مفصلي تقريبا مشابه علائم آرتروز است. اما با مراجعه به متخصص آرتروز و بیماری های روماتیسم و انجام آزمايش خون و اشعه ايكس ميتوان آن را تشخيص داد. اگر اين دو بيماري بموقع تشخيص داده شوند و مورد معالجه قرار بگيرند، به طور قابل توجهي ميتوان از پيشروي آنها جلوگيري كرد. اما تا به حال درماني قطعي براي آنها كشف نشده است.
به مرور زمان، آرتريت روماتوئيد باعث تخریب و تغيير شكل مفصل مي شود و استخوان و غضروف داخل مفصل به مرور دچار خوردگي مي شوند. اين تغيير شكلها به همراه التهاب تاندون مي توانند باعث عوارض ديگري هم شوند. حالاتي شبيه در رفتگي استخوان ها، فشار بر روي اعصاب و.... البته اين به آن معنا نيست كه همه بيماران دچار چنين عوارضي مي شوند، شدت اين بيماري در بيماران مختلف متفاوت است.
آرتریت روماتوئید ممکن است تنها چند هفته یا چند ماه طول بکشد، یا برای تمام عمر با فرد مبتلا بماند.
در این بیماری بدن به اشتباه به سلولهای خودش - در مفاصل - حمله میکند، به همین دلیل به این بیماری، بیماری خود ایمنی گفته می شود.
علائم آرتریت روماتوئید ممکن است شامل درد در مچها، انگشتان، یا زانوها باشد و نیز ممکن است باعث شود بیمار بلگند.
مفاصل ممکن است سفت و متورم شوند و دانههای پوستی روی بدن ظاهر شود.
یک علامت شایع دیگر این بیماری تب است که به ناگهان اوج میگیرد ولی به سرعت فروکش میکند.
درمانهای اولیه آرتریت روماتوئید در جهت کنترل درد و بهتر کار کردن مفصل است. این درمانها شامل فیزیوتراپی، تمرینات ورزشی و تجویز دارو است.
منبع: متخصص درد مفاصل
