دلایل تنگی نخاع:

بعضی از مردم بطور مادرزادی کانال مهره های  باریکی دارند. در این افراد به هر دلیلی که فضای کانال کاهش یابد،تنگی ایجاد میشود.در این موارد گاهی بیرون زدگی و پارگی خفیف دیسک باعث علایم شدیدی در بیمار می شود.


سایرعلل عبارتند از:

رشد بیش از حد استخوان.فرسایش استخوانها و مفاصل ستون فقرات که ناشی  ازافزایش سن و کار سنگین است و آرتروز هم نامیده می شود باعث ایجاد خارهای استخوانی میگردد که اگر بداخل کانال نخاعی  رشد کند ایجاد تنگی می کند.

بیماری پاژه یک بیماری استخوانی است که بزرگسالان را درگیر میکند واین بیماری ممکن است بعلت افزایش رشد استخوان باعث تنگی کانال شود.


هرنی یا فتق دیسک:

بالشتکهای نرمی( از جنس غضروف) که کار انها جذب شوک وارده بین مهره ها است در بین مهره ها قرار گرفته اند و به آنها دیسک گفته می شود. با افزایش سن  دیسکها آب خود را از دست داده وخشک میشوند. پارگی در سطح بیرونی دیسک ممکن است باعث شودکه مقادیری از ماده نرم داخل دیسک بین مهره ها وارد شده و بعلت برجستگی باعث ایجاد فشار بر طناب عصبی نخاع یا سایر اعصابی که از درون فضای بین مهره ها عبور میکنند، شود.

افزایش ضخامت رباطها:

طنابهای محکمی که باعث نگهداری واستواری استخوانهای ستون مهره ها با یکدیگر میشوند رباط نام دارند،ممکن است رباطها  با گذشت زمان سفت وضخیم شوند . این رباطها یا لیگامانهای ضخیم شده میتوانند بطرف داخل کانال برجسته شده و تنگی کانال ایجاد بنمایند.


تومورها (غدد غیر طبیعی):

رشد غیر طبیعی میتواند در داخل طناب نخاع ، داخل  بافت پوششی که نخاع را می پوشاند یادر فضایی بین نخاع وکانال رخ دهد. این غدد با فشار به بافتهای عصبی ممکن است علایم تنگی کانال نخاعی را ایجاد کنند

آسیبهای وارده به ستون فقرات:تصادف اتوموبیل وسایر آسیبهای ضربه های شدید میتوانند باعث دررفتگی یا شکستگی یک یا چند مهره شده وایجاد تنگی کانال کنند. استخوان جابجا شده بدنبال شکستگی ممکن است به بافتهای کانال ستون مهره ها اسیب وارد کند. التهاب وتورم بافتهای مجاور بدنبال جراحی ناحیه پشت هم میتواند بلافاصله پس از جراحی  ایجاد فشار روی طناب نخاعی واعصاب کرده وایجاد تنگی بنماید.


عوامل مساعد کننده:

اکثر مردم دچار تنگی کانال سن بیش از 50 سال دارند.در سنین جوانتر بیماری ژنتیکی بیشتر مطرح است که در این حالات رشد  طبیعی استخوانها و عضلات در تمام بدن دچار مشکل است



منبع:وبلاگ دکتر غلامرضا رئیسی