درد شانه عارضه‌ی شایعی است علت درد شانه می‌تواند ناشی از علل مختلفی باشد. در برخی موارد، درد شانه به دلیل وجود مشکل در مفصل شانه نیست و ناشی از وجود مشکل در نواحی دیگر مانند گردن است که درد آن در شانه و قسمت فوقانی کمر احساس می‌شود.

ما در کلینیک درد دکتر پیریایی، به شانه به عنوان یک مفصل پیچیده و مرتبط با دیگر مفاصل نگاه می‌کنیم. این طرز نگاه به ما کمک می‌کند در هنگام درمان بیمارانی که از درد شانه شکایت دارند، به نتایج بهتری دست یابیم. عملکرد طبیعی شانه به همکاری حرکت مفاصل استرنوکلاویکولار، آکرومیوکلاویکولار ،اسکاپولوتوسیک،گلنوهومرال، ستون فقرات و دنده‌های مرتبط و همچنین به ثبات و کارکرد ستون فقرات گردن نیاز دارد. تعداد زیادی از عضلات بدن به حرکت هماهنگ این مفاصل کمک می‌کنند؛ این عضلات باید قدرت و عملکرد مناسبی داشته باشند تا شانه بتواند کارکرد مؤثر و کارآمدی داشته باشد. 

جهت دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه روش‌های درمانی می‌توانید با شماره‌های 0218886661902188866662902188866639 تماس حاصل نمایید.

علل درد شانه 


 

درد شانه می‌تواند ناشی از یک وارد آمدن یک آسیب جزئی، نامناسب بودن طرز قرار گرفتن اندام و یا وجود یک بیماری زمینه‌ای باشد.

عارضه‌هایی که می‌توانند باعث درد شانه شوند، عبارتند از:

 

شانه منجمد یا یخ‌زده 

شانه منجمد که با نام کپسولیت چسبنده نیز شناخته می‌شود، نوعی سفتی و خشکی مداوم و دردناک است که باعث می‌شود انجام حرکات طبیعی در دامنه حرکتی گسترده، برای شانه بسیار مشکل شود.

شانه منجمد زمانی رخ می‌دهد که بافت‌های انعطاف‌پذیری که مفصل شانه را احاطه کرده‌اند ضخیم، متورم و سفت شوند. این عارضه باعث می‌شود در مفصل شانه فضای کمتری برای استخوان بالایی بازو (هومروس) باقی بماند و ازاین‌رو انجام حرکات برای آن سخت و دردناک شود.

علت دقیق شانه منجمد به طور کامل مشخص نشده است. با این حال، چندین عامل خطر وجود دارد که احتمال بروز شانه منجمد را بیشتر می‌کند. این عوامل خطر عبارتند از:

  • آسیب دیدن شانه یا عمل جراحی
  • دیابت
  • عارضه‌هایی مانند بیماری‌های قلبی و ریوی، پرکاری تیروئید (هیپرتیروئیدیسم) و انقباض دوپویترون (بیماری که باعث می‌شود یک یا چند تا از انگشتان منقبض و به سمت کف دست خم شوند).

 

اختلالات روتاتور کاف 

روتاتور کاف مجموعه‌ای از عضلات و تاندون‌های حول مفصل شانه است. تاندون‌ها طناب‌های سفت و لاستیک مانندی هستند که عضلات را به استخوان‌ها متصل می‌کنند. روتاتور کاف، مفصل را در موقعیت صحیح نگه می‌دارند و به آن اجازه می‌دهد در یک محدوده مشخص و کنترل‌شده حرکت کند. انواع مختلف اختلالات روتاتور کاف و علل بروز آنها در ادامه توضیح داده شده است.

 

تاندونیت و بورسیت 

به تورم و ملتهب شدن تاندون، تاندونیت می‌گویند. به التهاب بورسا (کیسه‌های مفصلی) بورسیت می‌گویند. بورسا کیسه کوچک پر از مایعی است که معمولاً روی مفاصل و بین تاندون‌ها و استخوان‌ها یافت می‌شود. بورسیت و تاندونیت روتاتور کاف معمولاً به دلیل تحریک و التهاب ناشی از وارد آمدن صدمه یا استفاده بیش از حد از مفصل شانه رخ می‌دهد. تاندونیت و بورسیت اغلب با هم رخ می‌دهند. گیر افتادن تاندون‌ها یا بورساها بین استخوان‌ها، اغلب با نام «سندروم گیرافتادگی» شناخته می‌شود.

 

پارگی تاندون

پاره شدن عضله یا تاندون باعث بروز درد شدیدی خواهد شد و ممکن است باعث ضعف بازو و شانه نیز شود. همچنین ممکن است برخی افراد در هنگام حرکت دادن شانه خود، صداهایی را احساس کنند؛ به این صداها popping گفته می‌شود. پارگی تاندون در افراد بالای 40 سال شایع‌تر است. پارگی‌هایی که افراد جوان را تحت تأثیر قرار می‌دهند، معمولاً ناشی از وقوع یک تصادف یا صدمه هستند. در افراد مسن‌تر، پارگی‌ها اغلب به دلیل سندروم گیرافتادگی رخ می‌دهند. تخمین زده شده است که حدود نیمی از افراد بالای 60 سال، در روتاتور کاف خود یک پارگی جزئی یا کامل دارند. دلیل آن این است که با گذشت سن، تاندون‌های عضلات ضعیف‌تر می‌شوند.

 

بی‌ثباتی شانه

مفصل شانه از یک توپی و حفره تشکیل شده است. بی‌ثباتی شانه زمانی رخ می‌دهد که بخش توپی مفصل شانه به طور صحیح در حفره حرکت نکند. این بی‌ثباتی می‌تواند محدوده‌ای از احساس یک لغزش یا گرفتگی در شانه تا دررفتگی کامل شانه که در آن توپی به طور کامل از حفره بیرون می‌آید، داشته باشد.

 

اختلالات مفصل آکرومیوکلاویکولار 

آکرومیوکلاویکولار، مفصلی در بالای شانه است و بخشی از مفصل توپی و حفره نیست. اختلالات ممکن برای مفصل آکرومیوکلاویکولار عبارتند از:

  •  آرتروز: بیماری که باعث درد و خشکی مفاصل می‌شود و شایع‌ترین علت اختلالات مفصل آکرومیوکلاویکولار به شمار می‌آید.
  • پاره یا کشیده شدن رباط‌های مفصل آکرومیوکلاویکولار: رباط‌ها طناب‌های محکمی از بافت همبند هستند که دو استخوان را در یک مفصل به هم متصل می‌کنند.
  •  دررفتگی جزئی یا کامل مفصل آکرومیوکلاویکولار. اختلالات مفصل آکرومیوکلاویکولار بیشتر در مردان و افرادی که بین 20 تا 50 سال سن دارند رخ می‌دهد. افرادی که ورزش‌های تماسی مانند رگبی (یک نوع توپ بازی) انجام می‌دهند، بیشتر در معرض خطر بروز اختلالات مفصل آکرومیوکلاویکولار هستند.

 

تشخیص درد شانه


 

ممکن است پزشک با آگاهی از علائم شما و انجام یک معاینه روی شانه‌هایتان بتواند علت درد را تشخیص دهد. در برخی موارد ممکن است برای تشخیص به انجام تست‌های بیشتر نیاز باشد.

 

معاینه فیزیکی

به احتمال زیاد پزشک یک معاینه فیزیکی بر روی شانه‌های شما انجام خواهد داد که شامل موارد زیر است:

  • مقایسه شانه‌ها با یکدیگر
  •  بررسی برای وجود هرگونه قرمزی، تورم و یا کبودی
  • بررسی اینکه آیا مفصل شما دچار دررفتگی شده است یا خیر (اینکه مفصل از موقعیت صحیح خود بیرون آمده است). اگر این اتفاق افتاده باشد، شانه در یک موقعیت غیرعادی قرار خواهد داشت.
  •  فشار دادن استخوان‌های شانه و مفاصل برای اینکه ببیند آیا فشار وارد کردن باعث درد می‌شود یا خیر.

 

حرکات بازو 

همچنین ممکن است پزشک از شما بخواهد حرکات خاصی را با بازوی خود انجام دهید؛ برای مثال، دست‌های خود را روی پشت گردن قرار دهید و با آرنج‌ها به سمت خارج از بدن اشاره کنید. نوع حرکاتی که باعث درد می‌شوند در تشخیص علل زمینه‌ای درد، به پزشک کمک خواهند کرد.

 

تحقیقات و بررسی 

اگر برای بررسی جزئیات بیشتر مفصل شانه، به انجام تست‌های تصویربرداری مانند تست اشعه ایکس، ام آر آی و سونوگرافی نیاز داشته باشید، پزشک شما را برای انجام این تست‌ها به یک بیمارستان ارجاع خواهد داد. همچنین ممکن است لازم باشد آزمایش خون نیز انجام دهید.

 

درمان درد شانه


 

بسته به علت بروز درد و علائم شما، روش‌های درمانی مختلفی برای درد شانه وجود دارد.

 

خودداری از انجام فعالیت‌ها 

 

بسته به آنچه باعث درد شانه شده است، ممکن است پزشک به شما توصیه کند از انجام برخی فعالیت‌ها و حرکات خاص که علائم شما را تشدید می‌کنند، خودداری کنید.

 

گذاشتن بسته یخ 

 

اگر شانه شما آسیب دیده باشد (برای مثال در حال انجام بازی‌های ورزشی)، می‌توانید یک بسته یخ روی ناحیه‌ی موردنظر قرار دهید تا درد و التهاب آن کاهش یابد. شما باید به مدت 10 تا 30 دقیقه، بسته یخ را روی شانه خود قرار دهید.

 

مصرف مسکن

 

اگر درد شما خفیف باشد، ممکن است مصرف مسکن‌هایی مانند پاراستامول و یا کدئین برای کنترل آن کفایت کند. اگر درد شانه شدیدتر بود، ممکن است پزشک داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID ها) مانند ایبوپروفن، دیکلوفناک و یا ناپروکسن را برای شما تجویز کند. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی علاوه بر تسکین درد، می‌توانند به کاهش تورم کپسول‌های شانه نیز کمک کنند. در صورتی که این داروها به طور منظم مصرف شوند تأثیر بیشتری خواهند داشت نسبت به اینکه هر موقع علائم بروز کردند مصرف شوند.

 

مصرف قرص کورتیکواستروئیدی و تزریق آن 

 

کورتیکواستروئیدهای تزریقی و در قالب قرص، داروهایی هستند که حاوی استروئید می‌باشند؛ استروئید نوعی هورمون است. هورمون‌ها مواد شیمیایی قوی هستند که تأثیرات گسترده‌ای ازجمله کاهش درد و تورم، بر روی بدن دارند.

 

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی با استفاده از روش‌های مختلف فیزیکی، روند بهبودی را ارتقا می‌بخشد. در صورتی که به یک فیزیوتراپیست ارجاع داده شوید، او روش درمان و چگونگی اثرگذاری آن را برای شما توضیح خواهد داد.

 

انجام تمرینات شانه 

اگر شانه شما خیلی خشک و سفت است، ممکن است انجام تمرینات ورزشی شانه برای شما مفید باشد. متخصص طب فیزیکی تمریناتی به شما یاد می‌دهد که می‌توانید بدون وارد کردن آسیب بیشتر به شانه، آنها را انجام دهید. ممکن است تمریناتی به شما آموزش داده شود که بتوانید آنها را به تنهایی در منزل خود انجام دهید و یا اینکه لازم باشد تمرینات را در مطب و تحت نظارت پزشک انجام دهید. همچنین ممکن است انجام تکنیک‌های درمان دستی نیز روی شما انجام شود؛ که در آن متخصص طب فیزیکی بازوی شما را حرکت خواهد داد. در روش منوال تراپی، از تکنیک‌های ویژه‌ای برای به حرکت درآوردن مفاصل و بافت نرم شانه استفاده می‌شود.

 

درمان دستی 

در روش درمان دستی، درمانگر شانه‌های شما را حرکت می‌دهد. در حین انجام این حرکات شما بیهوش هستید. در این روش در همان حالی که شما بیهوش و خواب هستید، شانه‌هایتان به آرامی حرکت داده و کشیده می‌شوند. پس از آن برای کمک به حفظ قابلیت تحرک شانه‌ها، معمولاً به فیزیوتراپی نیاز خواهید داشت. در صورتی که نتوانستید از عهده درد و ناتوانی شانه‌های خود برآیید، ممکن است برای درمان شما از روش درمان دستی استفاده شود.

 

عمل جراحی برای شانه منجمد 

اگر سایر روش‌های درمانی برای درمان و تسکین درد شانه منجمد تأثیری نداشت، ممکن است پزشک عمل جراحی را به شما توصیه کند.