اگر دیسک کمر پاره شده و یا به اصطلاح دچار فتق شود و مرکز آن از میان لبه خارجی به طرف حفره ستون فقرات کشیده شود، فشار زیادی به اعصاب در این منطقه وارد می‌شود و در نتیجه باعث ایجاد درد و ناراحتی زیادی می‌شود.

این وضعیت را در اصطلاح پزشکی فتق دیسک کمر می‌گویند. درواقع دیسک بین مهره‌ای یک ماده ژلاتینی نسبتا نرم است که فشارهای وارد شده روی مهره‌ها را به طور یکنواخت پخش و حرکت مهره‌ها را روی یکدیگر آسان می‌سازد.

یک حرکت ناگهانی یا برداشتن اجسام سنگین ممکن است باعث آسیب به این ناحیه و فتق دیسک کمر شود.

فتق دیسک کمر معمولا به طرف پشت یا چپ و راست اتفاق می‌افتد و باعث انتشار درد به پاهای همان طرف یا طرف مقابل می‌شود اما معمولا درد در همان سمت که فتق دیسک کمر رخ داده، متمرکز می‌شود.

علایم دیسک کمر به شدت آسیب وارده به مهره و فشار روی عصب مربوطه بستگی دارد. فتق دیسک کمر در جوانان، ورزشکاران و یا افرادی که کارهای سنگین انجام می‌دهند، بیشتر دیده می‌شود.

فتق دیسک کمر در حالت عادی هم شاید رخ بدهد زیرا به مرور زمان ماده ژلاتینی بین مهره‌ها، تحلیل می‌رود یا در اثر عوامل مختلف ساییده و فرسوده می‌شود.  عدم فعالیت بدنی هم عامل دیگری است که می‌تواند روی دیسک  کمرو رشته‌های عصبی فشار وارد کند.

راه های پیشگیری

ورزش مرتب و منظم مانند ورزش‌های صبحگاهی، پیاده روی و شنا درپیشگیری از بروز دیسک کمر مناسب است؛ چرا که این ورزش ها به تقویت عضلات کمر و پشت کمک می‌کند.

استفاده از صندلی مناسب در محیط کار و استفاده صحیح هنگام بلند کردن اجسام سنگین از توصیه‌های بهداشتی به منظور پیشگیری از بروز دیسک کمر است.

برای پیشگیری از دیسک کمر هرگز برای بلند کردن اشیا از روی زمین از ناحیه کمر خم نشوید بلکه حتما بنشینید و شی مزبور را بلند کنید تا از این طریق فشار ناشی از بلند کردن جسم به جای کمر روی عضلات پا وارد شود و به مهره‌ها آسیب وارد نشود. هم‌چنین شیء مزبور را در حالی که بلند کرده‌اید، نزدیک به بدن خود نگه دارید.

-  کشیدن سیگار جدا پرهیز کنید.

- اضافه وزن خود را کم کنید چون وزن زیادی فشار قابل توجهی به کمر وارد می‌کند.

-   از انجام فعالیت‌های سنگین و پرفشار خودداری کنید.